Zaloguj

Mt 18,1-35; Mt 9,1-38 · interlinia SBLGNT

Mt 9,1
Tedy wstąpiwszy w łódź, przewiózł się, i przyszedł do miasta swego;
Mt 9,2
A oto przynieśli mu powietrzem ruszonego, na łożu leżącego. A widząc Jezus wiarę ich, rzekł powietrzem ruszonemu: Ufaj, synu! odpuszczone są tobie grzechy twoje.
Mt 9,3
A oto niektórzy z nauczonych w Piśmie mówili sami w sobie: Ten bluźni.
Mt 9,4
A widząc Jezus myśli ich, rzekł: Przeczże wy myślicie złe rzeczy w sercach waszych?
Mt 9,5
Albowiem cóż łatwiej rzec: Odpuszczone są tobie grzechy, czyli rzec: Wstań, a chodź?
Mt 9,6
Ale abyście wiedzieli, iż ma moc Syn człowieczy na ziemi odpuszczać grzechy, tedy rzekł powietrzem ruszonemu: Wstawszy, weźmij łoże twoje, a idź do domu twego.
Mt 9,7
Tedy wstawszy, poszedł do domu swego.
Mt 9,8
Co ujrzawszy lud, dziwował się, i chwalił Boga, który dał taką moc ludziom.
Mt 9,9
A odchodząc stamtąd Jezus, ujrzał człowieka siedzącego na cle, którego zwano Mateusz, i rzekł mu: Pójdź za mną; tedy wstawszy, szedł za nim.
Mt 9,10
I stało się, gdy Jezus siedział za stołem w domu jego, że oto wiele celników i grzeszników przyszedłszy, usiedli z Jezusem i z uczniami jego.
Mt 9,11
Co widząc Faryzeuszowie, rzekli uczniom jego: Przeczże z celnikami i grzesznikami je nauczyciel wasz?
Mt 9,12
A Jezus usłyszawszy to, rzekł im: Nie potrzebująć zdrowi lekarza, ale ci, co się źle mają.
Mt 9,13
Owszem idźcie, a nauczcie się, co to jest: Miłosierdzia chcę, a nie ofiary; bom nie przyszedł wzywać sprawiedliwych, ale grzesznych do pokuty.
Mt 9,14
Tedy przyszli do niego uczniowie Janowi, mówiąc: Przecz my i Faryzeuszowie często pościmy, a uczniowie twoi nie poszczą?
Mt 9,15
G2532 καὶ kai I spój. G3004 εἶπεν eipen rzekł cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G846 αὐτοῖς autois im zaim. C. l.mn. m. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G2424 Ἰησοῦς· Iēsous Jezus rz. M. l.poj. m. G3361 Μὴ Mē czy part. G1410 δύνανται dynantai mogą cz. praes. med. ind. 3 os. l.mn. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G5207 υἱοὶ huioi synowie rz. M. l.mn. m. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. m. G3567 νυμφῶνος nymphōnos komnaty weselnej rz. D. l.poj. m. G3996 πενθεῖν penthein smęcić się cz. praes. akt. bezok. G1909 ἐφ’ eph dopóki przyim. G3745 ὅσον hoson jak długo zaim. wzgl. B. l.poj. m. G3326 μετ’ met z przyim. G846 αὐτῶν autōn nimi zaim. D. l.mn. m. G1510 ἐστιν estin jest cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G3566 νυμφίος; nymphios pan młody rz. M. l.poj. m. G2064 ἐλεύσονται eleusontai przyjdą cz. fut. med. ind. 3 os. l.mn. G1161 δὲ de zaś spój. G2250 ἡμέραι hēmerai dni rz. M. l.mn. ż. G3752 ὅταν hotan gdy przysł. G522 ἀπαρθῇ aparthēi zostanie zabrany cz. aor. pass. koni. 3 os. l.poj. G575 ἀπ’ ap od przyim. G846 αὐτῶν autōn nich zaim. D. l.mn. m. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G3566 νυμφίος, nymphios pan młody rz. M. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G5119 τότε tote wtedy przysł. G3522 νηστεύσουσιν. nēsteusousin pościć będą cz. fut. akt. ind. 3 os. l.mn.
I rzekł im Jezus: Izali się mogą synowie łożnicy małżeńskiej smęcić, póki z nimi jest oblubieniec? Ale przyjdą dni, gdy od nich będzie oblubieniec odjęty, a tedy pościć będą.
Mt 9,16
A żaden nie wprawuje łaty sukna nowego w szatę wiotchą; albowiem ono załatanie ujmuje nieco od szaty, i stawa się gorsze rozdarcie;
Mt 9,17
G3761 οὐδὲ oude Ani spój. G906 βάλλουσιν ballousin wlewają cz. praes. akt. ind. 3 os. l.mn. G3631 οἶνον oinon wina rz. B. l.poj. m. G3501 νέον neon młodego przym. B. l.poj. m. G1519 εἰς eis do przyim. G779 ἀσκοὺς askous bukłaków rz. B. l.mn. m. G3820 παλαιούς· palaious starych przym. B. l.mn. m. G1487 εἰ ei jeśli spój. G1161 δὲ de zaś spój. G3361 μή mē nie przysł. G1065 γε, ge przynajmniej part. G4486 ῥήγνυνται rhēgnyntai pękają cz. praes. pass. ind. 3 os. l.mn. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G779 ἀσκοί, askoi bukłaki rz. M. l.mn. m. G2532 καὶ kai i spój. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G3631 οἶνος oinos wino rz. M. l.poj. m. G1632 ἐκχεῖται ekcheitai wylewa się cz. praes. pass. ind. 3 os. l.poj. G2532 καὶ kai i spój. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G779 ἀσκοὶ askoi bukłaki rz. M. l.mn. m. G622 ἀπόλλυνται· apollyntai giną cz. praes. pass. ind. 3 os. l.mn. G235 ἀλλὰ alla ale spój. G906 βάλλουσιν ballousin wlewają cz. praes. akt. ind. 3 os. l.mn. G3631 οἶνον oinon wino rz. B. l.poj. m. G3501 νέον neon młode przym. B. l.poj. m. G1519 εἰς eis do przyim. G779 ἀσκοὺς askous bukłaków rz. B. l.mn. m. G2537 καινούς, kainous nowych przym. B. l.mn. m. G2532 καὶ kai i spój. · ἀμφότεροι amphoteroi oboje przym. M. l.mn. m. G4933 συντηροῦνται. syntērountai zachowane są cz. praes. pass. ind. 3 os. l.mn.
Ani leją wina młodego w stare statki; bo inaczej pukają się statki, a wino wycieka, i statki się psują; ale młode wino leją w nowe statki, i oboje bywają zachowane.
Mt 9,18
To gdy on do nich mówił, oto niektóry przełożony bóżnicy przyszedłszy pokłonił mu się, mówiąc: Córka moja dopiero skonała; ale pójdź, a włóż na nią rękę twoję, a ożyje.
Mt 9,19
Tedy wstawszy Jezus, szedł za nim, i uczniowie jego.
Mt 9,20
(A oto niewiasta, która płynienie krwi ode dwunastu lat cierpiała, przystąpiwszy z tyłu, dotknęła się podołka szat jego;
Mt 9,21
Bo rzekła sama w sobie: Jeźli się tylko dotknę szaty jego, będę uzdrowiona.
Mt 9,22
Ale Jezus obróciwszy się i ujrzawszy ją, rzekł: Ufaj, córko! wiara twoja ciebie uzdrowiła; i uzdrowiona była niewiasta od onej godziny.)
Mt 9,23
A gdy przyszedł Jezus w dom przełożonego, i ujrzał piszczki i lud zgiełk czyniący,
Mt 9,24
Rzekł im: Ustąpcie; albowiem dzieweczka nie umarła, ale śpi. I naśmiewali się z niego.
Mt 9,25
Ale gdy wygnany był on lud, wszedłszy, ujął ją za rękę jej, i wstała dzieweczka.
Mt 9,26
I rozeszła się ta wieść po wszystkiej ziemi.
Mt 9,27
A gdy Jezus odchodził stamtąd, szli za nim dwaj ślepi, wołając i mówiąc: Synu Dawidowy! zmiłuj się nad nami.
Mt 9,28
A gdy on wszedł do domu, przyszli do niego ślepi; i rzekł im Jezus: Wierzycież, iż to mogę uczynić? Rzekli mu: Owszem Panie!
Mt 9,29
Tedy się dotknął oczu ich, mówiąc: Według wiary waszej niechaj się wam stanie.
Mt 9,30
I otworzyły się oczy ich; i przygroził im srodze Jezus, mówiąc: Patrzcież, aby nikt o tem nie wiedział.
Mt 9,31
Lecz oni wyszedłszy, rozsławili go po wszystkiej onej ziemi.
Mt 9,32
A gdy oni wychodzili, oto przywiedli mu człowieka niemego, opętanego od dyjabła.
Mt 9,33
A gdy był wygnany on dyjabeł, przemówił niemy; i dziwował się lud, mówiąc: Nigdy się taka rzecz nie pokazała w Izraelu.
Mt 9,34
Ale Faryzeuszowie mówili: Przez książęcia dyjabelskiego wygania dyjabły.
Mt 9,35
I obchodził Jezus wszystkie miasta i miasteczka, nauczając w bóżnicach ich, i każąc Ewangieliję królestwa, a uzdrawiając wszelką chorobę, i wszelką niemoc między ludem.
Mt 9,36
A widząc on lud, użalił się go, iż był strudzony i rozproszony jako owce nie mające pasterza.
Mt 9,37
Tedy rzekł uczniom swoim: Żniwoć wprawdzie wielkie, ale robotników mało.
Mt 9,38
Proście tedy Pana żniwa, aby wypchnął robotniki na żniwo swoje.
Mt 18,1
Onej godziny przystąpili uczniowie do Jezusa, mówiąc: Któż wżdy największy jest w królestwie niebieskiem?
Mt 18,2
A zawoławszy Jezus dziecięcia, postawił je w pośrodku ich,
Mt 18,3
I rzekł: Zaprawdę powiadam wam: Jeźli się nie nawrócicie i nie staniecie się jako dzieci, żadnym sposobem nie wnijdziecie do królestwa niebieskiego.
Mt 18,4
Kto się tedy uniży jako to dziecię, tenci jest największym w królestwie niebieskiem.
Mt 18,5
A kto by przyjął jedno dziecię takie w imieniu mojem, mnie przyjmuje.
Mt 18,6
Kto by zaś zgorszył jednego z tych małych, którzy we mię wierzą, pożyteczniej by mu było, aby zawieszony był kamień młyński na szyi jego, a utopiony był w głębokości morskiej.
Mt 18,7
Biada światu dla zgorszenia! albowiem muszą zgorszenia przyjść; wszakże biada człowiekowi onemu, przez którego przychodzi zgorszenie!
Mt 18,8
G1487 Εἰ Ei Jeśli spój. G1161 δὲ de zaś spój. G3588 ἡ hē - rodz. M. l.poj. ż. G5495 χείρ cheir ręka rz. M. l.poj. ż. G4771 σου sou twoja zaim. D. l.poj. G2228 ἢ ē albo spój. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G4228 πούς pous noga rz. M. l.poj. m. G4771 σου sou twoja zaim. D. l.poj. G4624 σκανδαλίζει skandalizei gorszy cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. G4771 σε, se cię zaim. B. l.poj. G1581 ἔκκοψον ekkopson odetnij cz. aor. akt. imp. 2 os. l.poj. G846 αὐτὸν auton ją zaim. B. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G906 βάλε bale odrzuć cz. aor. akt. imp. 2 os. l.poj. G575 ἀπὸ apo od przyim. G4771 σοῦ· sou ciebie zaim. D. l.poj. G2570 καλόν kalon lepiej przym. M. l.poj. n. G4771 σοί soi ci zaim. C. l.poj. G1510 ἐστιν estin jest cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. G1525 εἰσελθεῖν eiselthein wejść cz. aor. akt. bezok. G1519 εἰς eis do przyim. G3588 τὴν tēn - rodz. B. l.poj. ż. G2222 ζωὴν zōēn życia rz. B. l.poj. ż. G2948 κυλλὸν kyllon kalekim przym. B. l.poj. m. G2228 ἢ ē albo spój. G5560 χωλόν, chōlon chromym przym. B. l.poj. m. G2228 ἢ ē albo spój. G1417 δύο dyo dwie przym. B. l.mn. ż. G5495 χεῖρας cheiras ręce rz. B. l.mn. ż. G2228 ἢ ē albo spój. G1417 δύο dyo dwie przym. B. l.mn. m. G4228 πόδας podas nogi rz. B. l.mn. m. G2192 ἔχοντα echonta mającym cz. praes. akt. imiesł. B. l.poj. m. G906 βληθῆναι blēthēnai być wrzuconym cz. aor. pass. bezok. G1519 εἰς eis do przyim. G3588 τὸ to - rodz. B. l.poj. n. G4442 πῦρ pyr ognia rz. B. l.poj. n. G3588 τὸ to - rodz. B. l.poj. n. G166 αἰώνιον. aiōnion wiecznego przym. B. l.poj. n.
Przetoż jeźli ręka twoja albo noga twoja gorszy cię, odetnij ją i zarzuć od siebie; lepiej jest tobie wnijść do żywota chromym albo ułomnym, niżeli dwie ręce albo dwie nogi mając, wrzuconym być do ognia wiecznego.
Mt 18,9
A jeźli cię oko twoje gorszy, wyłup je i zarzuć od siebie; lepiej jest tobie jednookim wnijść do żywota, niżeli oba oczy mając, być wrzuconym do ognia piekielnego.
Mt 18,10
Patrzajcież, abyście nie gardzili żadnym z tych maluczkich; albowiem wam powiadam, iż Aniołowie ich w niebiesiech zawsze patrzą na oblicze Ojca mojego, który jest w niebiesiech.
Mt 18,12
Co się wam zda? Gdyby który człowiek miał sto owiec, a zabłąkałaby się jedna z nich, azaż nie zostawia onych dziewięćdziesięciu i dziewięciu, a poszedłszy na góry, nie szuka zbłąkanej?
Mt 18,13
A jeźli mu się zdarzy, znaleźć ją, zaprawdę powiadam wam, że się z niej bardziej raduje, niż z onych dziewięćdziesięciu i dziewięciu nie zbłąkanych.
Mt 18,14
Tak nie jest wola Ojca waszego, który jest w niebiesiech, aby zginął jeden z tych maluczkich.
Mt 18,15
A jeźliby zgrzeszył przeciwko tobie brat twój, idź, strofuj go między tobą i onym samym: jeźli cię usłucha, pozyskałeś brata twego.
Mt 18,16
Ale jeźli cię nie usłucha, przybierz do siebie jeszcze jednego albo dwóch, aby w uściech dwóch albo trzech świadków stanęło każde słowo.
Mt 18,17
A jeźliby ich nie usłuchał, powiedz zborowi; a jeźliby zboru nie usłuchał, niech ci będzie jako poganin i celnik.
Mt 18,18
Zaprawdę powiadam wam: Cokolwiek byście związali na ziemi, będzie związane i na niebie; a co byście rozwiązali na ziemi; będzie rozwiązane i na niebie.
Mt 18,19
Zasię powiadam wam: Iż gdyby się z was dwaj zgodzili na ziemi o wszelką rzecz, o którą by prosili, stanie się im od Ojca mego, który jest w niebiesiech.
Mt 18,20
Albowiem gdzie są dwaj albo trzej zgromadzeni w imię moje, tam jestem w pośrodku ich.
Mt 18,21
Tedy przystąpiwszy do niego Piotr, rzekł: Panie! wielekroć zgrzeszy przeciwko mnie brat mój, a odpuszczę mu? czyż aż do siedmiu kroć?
Mt 18,22
I rzekł mu Jezus: Nie mówię ci aż do siedmiu kroć, ale aż do siedmdziesiąt siedmiu kroć.
Mt 18,23
Dlatego podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi królowi, który się chciał rachować z sługami swymi.
Mt 18,24
A gdy się począł rachować, stawiono mu jednego, który był winien dziesięć tysięcy talentów.
Mt 18,25
A gdy nie miał skąd oddać, kazał go pan jego zaprzedać, i żonę jego, i dzieci, i wszystko, co miał, i dług oddać.
Mt 18,26
Upadłszy tedy sługa on, pokłonił mu się, mówiąc: Panie! miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam.
Mt 18,27
A użaliwszy się pan onego sługi, uwolnił go, i dług mu odpuścił.
Mt 18,28
A wyszedłszy on sługa, znalazł jednego z spółsług swoich, który mu był winien sto groszy; a porwawszy go, dusił go, mówiąc: Oddaj mi, coś winien.
Mt 18,29
Przypadłszy tedy on spółsługa jego do nóg jego, prosił go, mówiąc: Miej cierpliwość nade mną, a oddam ci wszystko.
Mt 18,30
Lecz on nie chciał, ale szedłszy wrzucił go do więzienia, ażby oddał, co był winien.
Mt 18,31
Ujrzawszy tedy spółsłudzy jego, co się stało, zasmucili się bardzo, a szedłszy oznajmili panu swemu wszystko, co się stało.
Mt 18,32
Tedy zawoławszy go pan jego, rzekł mu: Sługo zły! wszystek on dług odpuściłem ci, żeś mię prosił.
Mt 18,33
Azażeś się i ty nie miał zmiłować nad spółsługą twoim, jakom się i ja zmiłował nad tobą?
Mt 18,34
A rozgniewawszy się pan jego, podał go katom, ażby oddał to wszystko, co mu był winien.
Mt 18,35
Tak i Ojciec mój niebieski uczyni wam, jeźli nie odpuścicie każdy bratu swemu z serc waszych upadków ich.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)