Zaloguj

G1140 · grecki · rzeczownik, rodzaj nijaki

δαιμόνιον daimonion

demon, zły duch, bóstwo · przekład roboczy

STEP: demon

Występowanie

79 × SBLGNT 63LXX 16

Pwt 1Tb 7Ps 3Iz 3Ba 2Mt 11Mk 13Łk 23J 6Dz 11 Kor 41 Tm 1Jk 1Ap 3

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • demony (26)
  • demonów (13)
  • demona (11)
  • demon (6)
  • demonom (2)
  • Demona (1)
  • demonami (1)
  • demonem (1)
  • demonа (1)
  • i (1)

Formy w tekście

δαιμόνιαdaimoniarz. B. l.mn. n.10
δαιμόνιονdaimonionrz. B. l.poj. n.10
δαιμόνιαdaimoniarz. M. l.mn. n.8
δαιμονίωνdaimoniōnrz. D. l.mn. n.8
δαιμόνιαdaimoniarz. B. l.mn. n.7
δαιμόνιονdaimonionkoni. M.5
δαιμόνιαdaimoniarz. B. l.mn. n.4
δαιμονίοιςdaimonioisimiesł. M.4
δαιμονίουdaimoniourz. D. l.poj. n.4
δαιμόνιαdaimoniaimiesł. M.3
δαιμόνιαdaimoniarz. B. l.mn. n.3
δαιμόνιονdaimonionrz. M. l.poj. n.3
δαιμονίουdaimonioukoni. M.2
δαιμονίωνdaimoniōnrz. D. l.mn. n.2
δαιμονίοιςdaimonioisrz. C. l.mn. n.1
δαιμόνιονdaimonionakt. koni. M.1
δαιμόνιονdaimonionrz. M. l.poj. n.1
δαιμόνιονdaimonionrz. M. l.poj. n.1
δαιμονίωνdaimoniōnimiesł. M.1
δαιμονίωνdaimoniōnrz. D. l.mn. n.1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

δαιμόνιον, -ου, τό (neut. of δαιμόνιος, -α, -ον, divine), [in LXX (so also in π; see MM, Exp., x) for שֵׁד, אֱלִיל, (frequently in To) ;] 1. as in cl.; (a) the Divine power, Deity (Hdt., Plat., al.); (b) an inferior divinity, deity or demon (as in magical π, Deiss., BS, 281; MM, Exp., x): ξένα δ., Dz 17,18 2. (a) in OT, heathen deities, false gods (e.g. Pwt 32,17, Psa.95 (96):5); (b) in NT, evil spirits, demons: θύουσιν δαιμονίοις, 1 Kor 10,20 διδασκαλίαι δαιμονίων, 1 Tm 4,1 προσκυνεῖν τὰ δ., Ap 9,20 ἄρχων τῶν δ., Mt 9,34 especially (syn. with πνεῦμα ἀκάθαρτον) as operating upon and "possessing" (of. δαιμονίζομαι) men: Mt 11,18, and al.; εἰσέρχεσθαι δ. εἰς. . ., Łk 8,30 δ. ἔχειν, Łk 4,33 δ. ἐκβάλλειν, Mt 7,22 In the phrase πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου, Łk 4,33, the wider cl. usage (1. b) is recognised, ἀκ. being elsewhere in NT, the epithet of πν., and δ. = πν. ἀκ. (see ICC, in l; Cremer, 168) (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: a dæmonic being; by extension a deity

Pochodzenie: neuter of a derivative of G1142 (δαίμων);

W KJV: devil, god

Wystąpienia · 1–50 z 79

  • Pwt 32,17 LXX δαιμονίοις
  • Tb 3,8 LXX δαιμόνιον
  • Tb 3,17 LXX δαιμόνιον
  • Tb 6,8 LXX δαιμόνιον
  • Tb 6,15 LXX δαιμόνιον
  • Tb 6,16 LXX δαιμονίου
  • Tb 6,17 LXX δαιμόνιον
  • Tb 8,3 LXX δαιμόνιον
  • Ps 91,6 LXX δαιμονίου
  • Ps 96,5 LXX δαιμόνια
  • Ps 106,37 LXX δαιμονίοις
  • Iz 13,21 LXX δαιμόνια
  • Iz 34,14 LXX δαιμόνια
  • Iz 65,3 LXX δαιμονίοις
  • Ba 4,7 LXX δαιμονίοις
  • Ba 4,35 LXX δαιμονίων
  • Mt 7,22 SBLGNT δαιμόνια — demony
  • Mt 9,33 SBLGNT δαιμονίου — demon
  • Mt 9,34 SBLGNT δαιμονίων — demonów
  • Mt 9,34 SBLGNT δαιμόνια. — demony
  • Mt 10,8 SBLGNT δαιμόνια — demony
  • Mt 11,18 SBLGNT Δαιμόνιον — Demona
  • Mt 12,24 SBLGNT δαιμόνια — demony
  • Mt 12,24 SBLGNT δαιμονίων. — demonów
  • Mt 12,27 SBLGNT δαιμόνια, — demony
  • Mt 12,28 SBLGNT δαιμόνια, — demony
  • Mt 17,18 SBLGNT δαιμόνιον· — demon
  • Mk 1,34 SBLGNT δαιμόνια — demony
  • Mk 1,34 SBLGNT δαιμόνια, — demonom
  • Mk 1,39 SBLGNT δαιμόνια — demony
  • Mk 3,15 SBLGNT δαιμόνια· — demony
  • Mk 3,22 SBLGNT δαιμονίων — demonów
  • Mk 3,22 SBLGNT δαιμόνια. — demony
  • Mk 6,13 SBLGNT δαιμόνια — demony
  • Mk 7,26 SBLGNT δαιμόνιον — demona
  • Mk 7,29 SBLGNT δαιμόνιον. — demon
  • Mk 7,30 SBLGNT δαιμόνιον — demona
  • Mk 9,38 SBLGNT δαιμόνια, — i
  • Mk 16,9 SBLGNT δαιμόνια. — demonów
  • Mk 16,17 SBLGNT δαιμόνια — demony
  • Łk 4,33 SBLGNT δαιμονίου — demona
  • Łk 4,35 SBLGNT δαιμόνιον — demon
  • Łk 4,41 SBLGNT δαιμόνια — demony
  • Łk 7,33 SBLGNT Δαιμόνιον — demona
  • Łk 8,2 SBLGNT δαιμόνια — demony
  • Łk 8,27 SBLGNT δαιμόνια· — demony
  • Łk 8,29 SBLGNT δαιμονίου — demonа
  • Łk 8,30 SBLGNT δαιμόνια — demonów
  • Łk 8,33 SBLGNT δαιμόνια — demony
  • Łk 8,35 SBLGNT δαιμόνια — demony

W literaturze · fragmenty, w których pada to słowo lub jego transliteracja

  • Czy bibliści pamiętają jeszcze o szatanie? Bartłomiej Mateusz Sokal · 2015 · 4. Jak rozumieć ewangeliczne opisy opętania?
    … ν a nawet νοῦς czy ψυχή. W grece hellenistycznej, słowo uległo dalszej ewolucji i do pochodnego przymiotnika (δαιμόνιον) przypisano także znaczenie „boski”. Nigdzie, poza sferami wpływu kultury i religii żydowskiej termin δαίμων nie jest synonimem określeń przychodzących współcześnie na myśl w związku z demonami: ἄγγελος albo πν …
  • "Plemię żmijowe" (Łk 3,7) i pokrewne wypowiedzi w Łk-Dz. Diagnoza sytuacji współczesnych Jezusowi czy kondycji człowieka? Krzysztof Wojciech Mielcarek · 2018 · 6. Uniwersalizacja upadku przez redakcję synoptycznej trady…
    … ηνήσαμεν καὶ οὐκ ἐκλαύσατε. 33 ἐλήλυθεν γὰρ Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς μὴ ἐσθίων ἄρτον μήτε πίνων οἶνον, καὶ λέγετε· δαιμόνιον ἔχει. 34 ἐλήλυθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγετε· ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, φίλος τελωνῶν καὶ. Mt 11,16 Τίνι δὲ ὁμοιώσω τὴν γενεὰν ταύτην; ὁμοία ἐστὶν παιδίοις καθημένοις ἐν ταῖς ἀγορ …
  • Hector M. Patmore – Josef Lössl (eds.), Demons in Early Judaism and Christianity . Characters and Characteristics (Ancient Judaism and Early Christianity 113; Leiden – Boston, MA: Brill 2022) Krzysztof Kinowski · 2023 · ISBN 978-90-04-51714-1
    … tradition, for instance, in the works of Jerome. The examination of the semantic domains of the Greek lexeme δαιμόνιον in Jewish literature is the focal point of Anna Angelini’s “Δαίμονες and Demons in Hellenistic Judaism: Continuities and Transformations.” This researcher at the University of Zurich (Switzerland) analyses the …
  • Κόλασις w literaturze helleńskiej: od Tukidydesa do Pseudo-Timajosa Ewa Osek · 2019 · 2. Ukaranie przez bogów lub los, np.: „kara boska” (ἡ τοῦ
    2. Ukaranie przez bogów lub los, np.: „kara boska” (ἡ τοῦ δαιμονίου κόλασις) za złamanie przysięgi złożonej przy kraterach Etny113; trzęsienie ziemi w Delfach jako „kara ze strony bogów” (τὴν ἐκ θεῶν… κόλασιν), która spadła na Fokijczyków za ograbienie wyroczni delfickiej (347- …

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.