Zaloguj

G1911 · grecki · czasownik

ἐπιβάλλω epiballō

rzucić na, nałożyć, położyć na, podnieść przeciw · przekład roboczy

STEP: to put on/seize

Występowanie

85 × LXX 67SBLGNT 18

Rdz 6Wj 6Kpł 2Lb 9Pwt 9Joz 22 Sm 11 Krl 12 Krn 1Tb 2Jdt 1Est 21 Mch 22 Mch 7Hi 1Ps 1Prz 3Syr 1Iz 9Oz 1Mt 2Mk 4Łk 5J 2Dz 41 Kor 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • podniósł (2)
  • rzucili (2)
  • kładą (1)
  • nakłada (1)
  • nałożyć (1)
  • nałożył (1)
  • nie podniósł (1)
  • pochwycili (1)
  • podnieśli (1)
  • podniosą (1)
  • przypadającą (1)
  • przyszywa (1)
  • rzucili się (1)
  • rzuciwszy się (1)
  • wrzucały (1)
  • włożywszy (1)

Formy w tekście

ἐπέβαλενepebalenakt.10
ἐπιβαλεῖepibaleiV.FAI3S6
ἐπιβάλῃςepibalēisakt.6
ἐπιβαλεῖνepibaleinakt. M.5
ἐπιβαλοῦσινepibalousinV.FAI3P5
ἐπέβαλονepebaloncz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn.4
ἐπέβαλενepebalencz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj.3
ἐπέβαλονepebalonakt.3
ἐπιβαλεῖςepibaleisV.FAI2S3
ἐπιβάλῃepibalēiakt.3
ἐπεβλήθηepeblēthēakt. imiesł.2
ἐπίβαλεepibaleakt. C.2
ἐπιβάλλειepiballeicz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj.2
ἐπιβάλλειepiballeipass.2
ἐπιβαλῶepibalōV.FAI1S2
ἐπιβαλὼνepibalōncz. aor. akt. imiesł. M. l.poj. m.2
ἐπιβαλὼνepibalōnakt.2
ἐπιβληθήσεταιepiblēthēsetaiimiesł.2
ἐπέβαλανepebalancz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn.1
ἐπέβαλλενepeballencz. impf. akt. ind. 3 os. l.poj.1
ἐπεβάλοντοepebalontoakt.1
ἐπιβαλεῖνepibaleincz. aor. akt. bezok.1
ἐπιβαλεῖνepibaleinM.1
ἐπιβάλητεepibalēteakt.1
ἐπίβαλλεepiballepass. C.1
ἐπιβάλλετεepiballetepass.1
ἐπιβάλλονepiballoncz. praes. akt. imiesł. B. l.poj. n.1
ἐπιβάλλονταepiballontapass.1
ἐπιβάλλοντόςepiballontospass.1
ἐπιβαλλούσαςepiballousaspass.1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐπι-βάλλω [in LXX for שָׁלַח, שִׁית, etc. ;] 1. trans., to cast, lay or put upon: with accusative and dative, Mk 11,7, 1 Kor 7,35; with accusative, before ἐπί with accusative, Ap 18,10, WH, mg.; τ. Χεῖρα (-ας) ἐπί (B1., § 37, 7), of seizing a prisoner, Mt 26,50, Łk 20,19; 21,12, J 7,30, Dz 5,18; 21,27; with dative (Polyb.), Mk 14,46 Dz 4,3; with inf., Dz 12,1 τὴν χ. ἐπ᾽ ἄροτρον, Łk 9,62 ἐπίβλημα ἐπὶ ἱμάτιον, Łk 5,36 ἐπὶ ἱματίῳ, Mt 9,16 2. Intrans., (a) to throw oneself or rush upon: τ. κύματα εἰς τ. πλοῖον, Mk 4,37 metaphorically, to put one's mind upon (but see Field, Notes, 41 ff.), ἐπιβαλὼν ἔκλαιεν, when he thought thereon (sc. τ. ῥήματι), he wept (EV, txt.; R, mg., he began to weep; cf. M, Pr., 131): Mk 14,72 (see also Swete, in l); (b) to fall to one's share: τὸ ἐπιβάλλον (sc. dative; Hdt., a1., a technical formula frequently in π.; Deiss., BS, 230, LAE, 152), Łk 15,12† (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to throw upon (literal or figurative, transitive or reflexive; usually with more or less force); specially (with G1438 (ἑαυτοῦ) implied) to reflect; impersonally, to belong to

Pochodzenie: from G1909 (ἐπί) and G906 (βάλλω);

W KJV: beat into, cast (up-)on, fall, lay (on), put (unto), stretch forth, think on

Wystąpienia · 1–50 z 85

W literaturze · fragmenty, w których pada to słowo lub jego transliteracja

  • Dlaczego w relacji Mateusza (21,1-11) Jezus wjeżdżał do Jerozolimy na dwóch osłach? Część 1: Referent drugiego zaimka αὐτῶν w Mt 21,7 Adam Kubiś · 2018 · 32. Rzeczownik
    … rząt, a nie do szat: Mk 11,7 Mt 21,7 καὶ φέρουσιν τὸν πῶλον πρὸς τὸν Ἰησοῦν ἤγαγον τὴν ὄνον καὶ τὸν πῶλον καὶ ἐπιβάλλουσιν αὐτῷ τὰ ἱμάτια αὐτῶν καὶ ἐπέθηκαν ἐπ᾽ αὐτῶν τὰ ἱμάτια καὶ ἐκάθισεν ἐπ᾽ αὐτόν καὶ ἐπεκάθισεν ἐπάνω αὐτῶν „Przyprowadzili więc oślę do Jezusa „Poprowadzili oślicę i oślę i zarzucili na nie (l.p.) swoje ubrania …

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.