Zaloguj

Łk 11 · interlinia SBLGNT

Łk 11,1
G2532 Καὶ Kai i spój. G1096 ἐγένετο egeneto stało się cz. aor. med. ind. 3 os. l.poj. G1722 ἐν en w przyim. G3588 τῷ tōi - rodz. C. l.poj. n. G1510 εἶναι einai byciu cz. praes. akt. bezok. G846 αὐτὸν auton jego zaim. B. l.poj. m. G1722 ἐν en na przyim. G5117 τόπῳ topōi miejscu rz. C. l.poj. m. G5100 τινὶ tini pewnym zaim. pyt. C. l.poj. m. G4336 προσευχόμενον, proseuchomenon modlącego się cz. praes. med. imiesł. B. l.poj. m. G5613 ὡς hōs gdy spój. G3973 ἐπαύσατο, epausato przestał cz. aor. med. ind. 3 os. l.poj. G3004 εἶπέν eipen powiedział cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G5100 τις tis pewien zaim. pyt. M. l.poj. m. G3588 τῶν tōn z rodz. D. l.mn. m. G3101 μαθητῶν mathētōn uczniów rz. D. l.mn. m. G846 αὐτοῦ autou jego zaim. D. l.poj. m. G4314 πρὸς pros do przyim. G846 αὐτόν· auton niego zaim. B. l.poj. m. G2962 Κύριε, Kyrie Panie rz. W. l.poj. m. G1321 δίδαξον didaxon naucz cz. aor. akt. imp. 2 os. l.poj. G1473 ἡμᾶς hēmas nas zaim. B. l.mn. G4336 προσεύχεσθαι, proseuchesthai modlić się cz. praes. med. bezok. G2531 καθὼς kathōs jak spój. G2532 καὶ kai także przysł. G2491 Ἰωάννης Iōannēs Jan rz. M. l.poj. m. G1321 ἐδίδαξεν edidaxen nauczył cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G3588 τοὺς tous - rodz. B. l.mn. m. G3101 μαθητὰς mathētas uczniów rz. B. l.mn. m. G846 αὐτοῦ. autou swoich zaim. D. l.poj. m.
I stało się, gdy on był na niektórem miejscu, modląc się, że gdy przestał, rzekł do niego jeden z uczniów jego, Panie! naucz nas modlić się, tak jako i Jan nauczył uczniów swoich.
Łk 11,2
I rzekł im: Gdy się modlicie, mówcie: Ojcze nasz, któryś jest w niebiesiech! Święć się imię twoje; przyjdź królestwo twoje; bądź wola twoja, jako w niebie tak i na ziemi.
Łk 11,3
Chleba naszego powszedniego daj nam na każdy dzień.
Łk 11,4
I odpuść nam grzechy nasze; bo też i my odpuszczamy każdemu winowajcy naszemu. A nie wwódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego.
Łk 11,5
Zatem rzekł do nich: Któż z was mieć będzie przyjaciela, i pójdzie do niego o północy i rzecze mu: Przyjacielu! pożycz mi trzech chlebów;
Łk 11,6
Albowiem przyjaciel mój przyszedł z drogi do mnie, a nie mam, co przed niego położyć.
Łk 11,7
A on będąc w domu, odpowiedziałby mówiąc: Nie uprzykrzaj mi się; już są drzwi zamknięte, a dziatki moje są ze mną w pokoju; nie mogę wstać, abym ci dał.
Łk 11,8
Powiadam wam: Chociażby mu nie dał wstawszy, przeto że jest przyjacielem jego, wszakże dla niewstydliwego nalegania jego wstawszy, da mu, ile potrzebuje.
Łk 11,9
I jać wam powiadam: Proście, a będzie wam dano; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a będzie wam otworzono.
Łk 11,10
Każdy bowiem, kto prosi, bierze, a kto szuka, znajduje, a temu, co kołacze, będzie otworzono.
Łk 11,11
A któryż jest z was ojciec, którego gdyby prosił syn o chleb, izali mu da kamień? Albo prosiłby o rybę, izali mu zamiast ryby da węża?
Łk 11,12
Albo prosiłliby o jaje, izali mu da niedźwiadka?
Łk 11,13
Ponieważ tedy wy, będąc złymi, umiecie dobre dary dawać dzieciom waszym: jakoż daleko więcej Ojciec wasz niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go oń proszą?
Łk 11,14
Tedy wyganiał dyjabła, który był niemy. I stało się, gdy wyszedł on dyjabeł, przemówił niemy; i dziwował się lud.
Łk 11,15
Ale niektórzy z nich mówili: Przez Beelzebuba, książęcia dyjabelskiego, wygania dyjabły.
Łk 11,16
Drudzy zasię kusząc go, żądali znamienia od niego z nieba.
Łk 11,17
Ale on widząc myśli ich, rzekł im: Każde królestwo rozdzielone samo przeciwko sobie pustoszeje, a dom na dom upada.
Łk 11,18
A jeźliżeć i szatan rozdzielony jest przeciwko sobie, jakoż się ostoi królestwo jego? albowiem powiadacie, iż ja przez Beelzebuba wyganiam dyjabły.
Łk 11,19
A jeźliż ja przez Beelzebuba wyganiam dyjabły, synowie wasi przez kogoż wyganiają? Przetoż oni będą sędziami waszymi.
Łk 11,20
Ale jeźliż ja palcem Bożym wyganiam dyjabły, zaisteć przyszło do was królestwo Boże.
Łk 11,21
Gdy mocarz uzbrojony strzeże pałacu swego, w pokoju są majętności jego;
Łk 11,22
Ale gdy mocniejszy nadeń nadszedłszy, zwycięży go, odejmuje wszystko oręże jego, w którem ufał, a łupy jego rozdaje.
Łk 11,23
Kto nie jest ze mną, przeciwko mnie jest; a kto nie zbiera ze mną, rozprasza.
Łk 11,24
Gdy duch nieczysty wychodzi od człowieka, przechadza się po miejscach suchych, szukając odpocznienia, a nie znalazłszy, mówi: Wrócę się do domu mego, skądem wyszedł.
Łk 11,25
A przyszedłszy znajduje umieciony i ochędożony.
Łk 11,26
Tedy idzie i bierze z sobą siedm innych duchów gorszych niżeli sam, a wszedłszy mieszkają tam, i bywają rzeczy ostatnie człowieka onego gorsze, niżeli pierwsze.
Łk 11,27
I stało się, gdy on to mówił, że wyniósłszy głos niektóra niewiasta z ludu, rzekła mu: Błogosławiony żywot, który cię nosił, i piersi, któreś ssał!
Łk 11,28
Ale on rzekł: Owszem błogosławieni są, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go.
Łk 11,29
A gdy się lud gromadził, począł mówić: Rodzaj ten rodzaj zły jest; znamienia szuka, ale mu znamię nie będzie dane, tylko ono znamię Jonasza proroka.
Łk 11,30
Albowiem jako Jonasz był za znamię Niniwczykom, tak będzie i Syn człowieczy temu rodzajowi.
Łk 11,31
G938 βασίλισσα basilissa Królowa rz. M. l.poj. ż. G3558 νότου notou południa rz. D. l.poj. m. G1453 ἐγερθήσεται egerthēsetai powstanie cz. fut. pass. ind. 3 os. l.poj. G1722 ἐν en w przyim. G3588 τῇ tēi tym rodz. C. l.poj. ż. G2920 κρίσει krisei sądzie rz. C. l.poj. ż. G3326 μετὰ meta z przyim. G3588 τῶν tōn tymi rodz. D. l.mn. m. G435 ἀνδρῶν andrōn mężami rz. D. l.mn. m. G3588 τῆς tēs tego rodz. D. l.poj. ż. G1074 γενεᾶς geneas pokolenia rz. D. l.poj. ż. G3778 ταύτης tautēs tego zaim. wsk. D. l.poj. ż. G2532 καὶ kai i spój. G2632 κατακρινεῖ katakrinei potępi cz. fut. akt. ind. 3 os. l.poj. G846 αὐτούς· autous ich zaim. B. l.mn. m. G3754 ὅτι hoti bo spój. G2064 ἦλθεν ēlthen przyszła cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G1537 ἐκ ek od przyim. G3588 τῶν tōn tych rodz. D. l.mn. n. G4009 περάτων peratōn krańców rz. D. l.mn. n. G3588 τῆς tēs tej rodz. D. l.poj. ż. G1093 γῆς gēs ziemi rz. D. l.poj. ż. G191 ἀκοῦσαι akousai usłyszeć cz. aor. akt. bezok. G3588 τὴν tēn tę rodz. B. l.poj. ż. G4678 σοφίαν sophian mądrość rz. B. l.poj. ż. G4672 Σολομῶνος, Solomōnos Salomona rz. D. l.poj. m. G2532 καὶ kai a spój. G2400 ἰδοὺ idou oto part. G4183 πλεῖον pleion więcej przym. M. l.poj. n. st. wyższy G4672 Σολομῶνος Solomōnos niż Salomon rz. D. l.poj. m. G5602 ὧδε. hōde tutaj przysł.
Królowa z południa stanie na sądzie z mężami rodzaju tego, i potępi je; bo przyjechała od kończyn ziemi, aby słuchała mądrości Salomonowej; a oto tu więcej, niżeli Salomon.
Łk 11,32
Mężowie Niniwiccy staną na sądzie z tym rodzajem i potępią go, przeto że pokutowali na kazanie Jonaszowe; a oto tu więcej, niżeli Jonasz.
Łk 11,33
A nikt świecę zapaliwszy, nie stawia jej w skrytości, ani pod korzec, ale na świecznik, aby ci, którzy wchodzą, światło widzieli.
Łk 11,34
Świecą ciała jest oko; jeźliby tedy oko twoje było szczere, i ciało twoje wszystko będzie jasne; a jeźliby złe było, i ciało twoje ciemne będzie.
Łk 11,35
Patrzajże tedy, aby światło, które jest w tobie, nie było ciemnością.
Łk 11,36
Jeźli tedy wszystko ciało twoje jasne będzie, nie mając jakiej cząstki zaćmionej, będzieć wszystko tak jasne, że cię jako świeca blaskiem oświeci.
Łk 11,37
A gdy to mówił, prosił go niektóry Faryzeusz, aby jadł obiad u niego; wszedłszy tedy, usiadł za stołem.
Łk 11,38
A widząc to Faryzeusz, dziwował się, że się nie umył przed obiadem.
Łk 11,39
I rzekł Pan do niego: Teraz wy, Faryzeuszowie! to, co jest zewnątrz kubka i misy, ochędażacie, ale to, co jest wewnątrz w was, pełne jest drapiestwa i złości.
Łk 11,40
Szaleni! izaż ten, który uczynił to, co jest zewnątrz, nie uczynił też tego, co jest wewnątrz?
Łk 11,41
Wszakże i z tego, co jest wewnątrz, dawajcie jałmużnę, a oto wszystkie rzeczy będą wam czyste.
Łk 11,42
Ale biada wam, Faryzeuszowie! że dajecie dziesięcinę z mięty, i z ruty, i z każdego ziela, lecz opuszczacie sąd i miłość Bożą: teć rzeczy trzeba czynić, a onych nie opuszczać.
Łk 11,43
Biada wam Faryzeuszowie! że miłujecie pierwsze miejsca w bóżnicach i pozdrawiania na rynkach.
Łk 11,44
Biada wam, nauczeni w Piśmie i Faryzeuszowie obłudni! bo jesteście jako groby, których nie widać, a ludzie, którzy chodzą po nich, nie wiedzą o nich.
Łk 11,45
A odpowiadając niektóry z zakonników, rzekł mu: Nauczycielu! to mówiąc i nas hańbisz.
Łk 11,46
A on rzekł: I wam zakonnikom biada! albowiem obciążacie ludzi brzemiony nieznośnemi, a sami się i jednym palcem swoim tych brzemion nie dotykacie.
Łk 11,47
Biada wam! że budujecie groby proroków, a ojcowie wasi pozabijali je.
Łk 11,48
Zaiste świadczycie, iż się kochacie w uczynkach ojców waszych; albowiem oni je pozabijali, a wy budujecie groby ich.
Łk 11,49
Dlategoż też mądrość Boża rzekła: Poślę do nich proroki i Apostoły, a z nich niektóre zabijać i prześladować będą;
Łk 11,50
Aby szukano od tego rodzaju krwi wszystkich proroków, która wylana jest od założenia świata,
Łk 11,51
Od krwi Abla aż do krwi Zacharyjasza, który zginął między ołtarzem, i kościołem; zaiste powiadam wam, będą jej szukać od rodzaju tego.
Łk 11,52
Biada wam zakonnikom! boście wzięli klucz umiejętności; samiście nie weszli, a tym, którzy wnijść chcieli, zabranialiście.
Łk 11,53
A gdy im to mówił, poczęli nań nauczeni w Piśmie i Faryzeuszowie bardzo nacierać, i przyczynę mu dawać do mówienia o wielu rzeczach;
Łk 11,54
Czyhając nań i szukając, aby co uchwycili z ust jego, żeby go oskarżyli.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)