Zaloguj

Iz 5 · interlinia LXX

Iz 5,1
Zaśpiewam teraz miłemu memu piosnkę miłego mego o winnicy jego. Winnicę ma miły mój na pagórku urodzajnym;
Iz 5,2
Którą ogrodził, i wybrał z niej kamienie, a nasadził ją macicami wybornemi, i zbudował wieże w pośrodku niej, także i prasę postawił w niej, a czekał, aby wydała grona; ale ona zrodziła płonne wino.
Iz 5,3
A tak, obywatele Jeruzalemscy i mężowie Judzcy! proszę, rozsądźcie teraz między mną i między winnicą moją.
Iz 5,4
Cóż dalej czynić było winnicy mojej, czegobym jej nie uczynił? Gdym rzekał, aby wydała grona, czemuż zrodziła płonne wino?
Iz 5,5
A przetoż oznajmię wam, co ja uczynię winnicy mojej: Rozbiorę płot jej, a będzie spustoszona; rozwalę ogrodzenie jej, a będzie podeptana.
Iz 5,6
I uczynię ją pustą; nie będzie obrzezywana, ani okopywana, ale porośnie ostem i cierniem; obłokom też przykażę, aby na nią więcej dżdżu nie spuszczały.
Iz 5,7
Winnica zaiste Pana zastępów jest dom Izraelski, a mąż Judzki szczepieniem jego rozkosznem. Oczekiwał sądu, a oto uciśnienie; oczekiwał sprawiedliwości, a oto krzyk.
Iz 5,8
Biada wam, którzy przyłączacie dom do domu, a rolę do roli przyczyniacie, tak, że miejsca innym nie staje, jakobyście tylko sami mieszkać mieli na ziemi!
Iz 5,9
Pan zastępów rzekł w uszy moje: Zaiste wiele domów spustoszeje, a wielkie i piękne domy będą bez obywatela.
Iz 5,10
Do tego dziesięć stajan winnicy przyniosą jednę baryłę wina, a jeden chomer nasienia wyda efa.
Iz 5,11
Biada tym, którzy rano wstawając chodzą za pijaństwem, a trwają na niem do wieczora, aż ich wino rozpali!
Iz 5,12
A cytra, i lutnia, bęben i piszczałka, i wino bywa na biesiadach ich; ale na sprawy Pańskie nie patrzą, a na uczynki rąk jego nie oglądają się.
Iz 5,13
Przetoż w niewolę pójdzie lud mój, iż nie ma umiejętności; a zacni jego będą głodnymi, i pospólstwo jego wyschnie od pragnienia.
Iz 5,14
Dlatego rozszerzyło piekło gardło swoje, a rozdarło nad miarę paszczękę swoję, i zstąpią do niego szlachta i pospólstwo jego, i zgiełk jego, i ci, którzy się weselą w niem.
Iz 5,15
A tak będzie nachylony człowiek, a zacny mąż poniżony będzie, i oczy wyniosłych zniżone będą.
Iz 5,16
Ale Pan zastępów wywyższony będzie w sądzie, a Bóg święty ukaże się świętym w sprawiedliwości.
Iz 5,17
I będą się paść baranki według zwyczaju swego, a przychodniowie pustyń bogaczów pożywać będą.
Iz 5,18
Biada tym, którzy ciągną nieprawość powrozami marności, a grzech jako powrozem wozowym!
Iz 5,19
Którzy mówią: Niech się pospieszy, a niechaj nie omieszkuje sprawa jego, abyśmy ją widzieli; niech się przybliży i przyjdzie rada świętego Izraelskiego, żebyśmy się dowiedzieli.
Iz 5,20
Biada tym, którzy nazywają złe dobrem a dobre złem; którzy pokładają ciemność za świetłość, a światłość za ciemność; którzy pokładają gorzkość za słodkość, a słodkość za gorzkość!
Iz 5,21
Biada tym, którzy się sobie zdadzą być mądrymi, a sami u siebie roztropnymi!
Iz 5,22
Biada tym, którzy są mocni na picie wina, a mężom dużym ku nalewaniu napoju mocnego!
Iz 5,23
Którzy usprawiedliwiają niezbożnego za podarki, a sprawiedliwość sprawiedliwych odejmują od nich!
Iz 5,24
G1223 διὰ dia przez P G3778 τοῦτο touto ten zaim. wsk. G3739 ὃν hon który zaim. wzgl. G5158 τρόπον tropon sposób akt. koni. G2545 καυθήσεται kauthēsetai palić imiesł. G2562 καλάμη kalamē słoma koni. G5259 ὑπὸ hypo przez P G440 ἄνθρακος anthrakos węgiel koni. G4442 πυρὸς pyros ogień koni. G2532 καὶ kai i C G9221 συγκαυθήσεται synkauthēsetai spalać imiesł. G5259 ὑπὸ hypo przez P G5395 φλογὸς phlogos płomień koni. G447 ἀνειμένης aneimenēs popuszczać V.XMPGSF G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G4491 ῥίζα rhiza korzeń koni. G846 αὐτῶν autōn on zaim. wsk. G5613 ὡς hōs jak D · χνοῦς chnous · akt. koni. M. G1510 ἔσται estai być V.FMI3S G2532 καὶ kai i C G3588 τὸ to ten rodz. aor. G438 ἄνθος anthos kwiat akt. koni. M. G846 αὐτῶν autōn on zaim. wsk. G5613 ὡς hōs jak D G2868 κονιορτὸς koniortos pył koni. G305 ἀναβήσεται anabēsetai wstępować V.FMI3S G3756 οὐ ou nie D G1063 γὰρ gar bowiem X G2309 ἠθέλησαν ēthelēsan chcieć akt. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G3551 νόμον nomon prawo akt. koni. G2962 κυρίου kyriou pan koni. G4519 σαβαωθ sabaōth zastępy N.G G235 ἀλλὰ alla ale C G3588 τὸ to ten rodz. aor. G3051 λόγιον logion wyrocznia akt. koni. M. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G40 ἁγίου hagiou święty koni. G2474 Ισραηλ Israēl Izrael koni. G3947 παρώξυναν parōxynan pobudzać akt.
Przetoż jako płomień ogniowy pożera parzdzieże, i jako płomień plewy trawi: tak korzeń ich będzie jako zgnilizna, a kwiat ich jako proch ku górze pójdzie; albowiem odrzucili zakon Pana zastępów, a wyrokiem świętego Izraelskiego pogardzili.
Iz 5,25
G2532 καὶ kai i C G2373 ἐθυμώθη ethymōthē gniewać się akt. imiesł. G3709 ὀργῇ orgēi gniew koni. G2962 κύριος kyrios pan koni. G4519 σαβαωθ sabaōth zastępy N.G G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G2992 λαὸν laon lud akt. koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G1911 ἐπέβαλεν epebalen rzucić na akt. G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G5495 χεῖρα cheira ręka akt. koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G1909 ἐπ᾿ ep na P G846 αὐτοὺς autous on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G3960 ἐπάταξεν epataxen uderzyć akt. G846 αὐτούς autous on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G3947 παρωξύνθη parōxynthē pobudzać akt. imiesł. G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G3735 ὄρη orē góra akt. imiesł. M. G2532 καὶ kai i C G1096 ἐγενήθη egenēthē stawać się akt. imiesł. G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G7681 θνησιμαῖα thnēsimaia padlina akt. imiesł. M. G846 αὐτῶν autōn on zaim. wsk. G5613 ὡς hōs jak D G2874 κοπρία kopria gnój akt. imiesł. M. G1722 ἐν en w P G3319 μέσῳ mesōi środek koni. M. G3598 ὁδοῦ hodou droga koni. G2532 καὶ kai i C G1722 ἐν en w P G3956 πᾶσι pasi wszyscy imiesł. G3778 τούτοις toutois ten zaim. wsk. imp. G3756 οὐκ ouk nie D G654 ἀπεστράφη apestraphē odwracać akt. imiesł. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G2372 θυμός thymos gniew koni. G235 ἀλλ᾿ all ale C G2089 ἔτι eti jeszcze D G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G5495 χεὶρ cheir ręka koni. G5308 ὑψηλή hypsēlē wysoki koni.
Dlatego się zapaliła popędliwość Pańska przeciw ludowi swemu, a wyciągnąwszy nań rękę swą poraził go, tak że się zatrząsnęły góry, i były trupy ich jako gnój po ulicach. W tem jednak wszystkiem nie odwróciła się zapalczywość jego, ale jeszcze ręk a jego jest wyciągniona.
Iz 5,26
Bo podniesie chorągiew do narodu dalekiego, a zaświśnie nań od kończyn ziemi, a oto rychło i prędko przyjdzie.
Iz 5,27
Żadnego spracowanego i upadającego nie będzie między nimi; nie będzie drzemiącego ani śpiącego, ani się rozepnie pas na biodrach jego, ani się rozerwie rzemyk u trzewików jego.
Iz 5,28
Strzały jego ostre, i wszystkie łuki jego naciągnione; kopyta koni jego jako krzemień poczytane będą, a koła jego jako burza.
Iz 5,29
Ryk jego jako lwi; będzie ryczał jako szczenięta lwie; będzie zgrzytał, i porwie łup, i uciecze z nim, a nie będzie ktoby go wydarł.
Iz 5,30
I zaszumi nad nim dnia onego jako szum morski. Tedy spojrzymy na ziemię, a oto ciemność i ucisk; bo i światło zaćmi się przy wytraceniu jego.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)