Zaloguj

J 12 · interlinia SBLGNT

J 12,1
Tedy Jezus szóstego dnia przed wielkanocą przyszedł do Betanii, kędy był Łazarz, który był umarł, którego wzbudził od umarłych .
J 12,2
Tamże mu sprawili wieczerzę, a Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z onych, którzy z nim społem u stołu siedzieli.
J 12,3
G3588 ἡ hē - rodz. M. l.poj. ż. G3767 οὖν oun więc spój. G3137 Μαριὰμ Mariam Maria rz. M. l.poj. ż. G2983 λαβοῦσα labousa wziąwszy cz. aor. akt. imiesł. M. l.poj. ż. G3046 λίτραν litran funt rz. B. l.poj. ż. G3464 μύρου myrou olejku rz. D. l.poj. n. G3487 νάρδου nardou nardowego rz. D. l.poj. ż. G4101 πιστικῆς pistikēs czystego przym. D. l.poj. ż. G4186 πολυτίμου polytimou kosztownego przym. D. l.poj. ż. G218 ἤλειψεν ēleipsen namaściła cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G3588 τοὺς tous - rodz. B. l.mn. m. G4228 πόδας podas stopy rz. B. l.mn. m. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. m. G2424 Ἰησοῦ Iēsou Jezusa rz. D. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G1591 ἐξέμαξεν exemaxen otarła cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G3588 ταῖς tais - rodz. C. l.mn. ż. G2359 θριξὶν thrixin włosami rz. C. l.mn. ż. G846 αὐτῆς autēs swoimi zaim. D. l.poj. ż. G3588 τοὺς tous - rodz. B. l.mn. m. G4228 πόδας podas stopy rz. B. l.mn. m. G846 αὐτοῦ· autou jego zaim. D. l.poj. m. G3588 ἡ hē - rodz. M. l.poj. ż. G1161 δὲ de zaś spój. G3614 οἰκία oikia dom rz. M. l.poj. ż. G4137 ἐπληρώθη eplērōthē napełnił się cz. aor. pass. ind. 3 os. l.poj. G1537 ἐκ ek z przyim. G3588 τῆς tēs - rodz. D. l.poj. ż. G3744 ὀσμῆς osmēs woni rz. D. l.poj. ż. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. n. G3464 μύρου. myrou olejku rz. D. l.poj. n.
A Maryja wziąwszy funt maści szpikanardowej bardzo drogiej, namaściła nogi Jezusowe, i utarła włosami swojemi nogi jego, i napełniony był on dom wonnością onej maści.
J 12,4
Tedy rzekł jeden z uczniów jego, Judasz, syn Szymona, Iszkaryjot, który go miał wydać:
J 12,5
Przeczże tej maści nie sprzedano za trzysta groszy, a nie dano ubogim?
J 12,6
A to mówił, nie iżby miał pieczą o ubogich, ale iż był złodziejem, i mieszek miał, a cokolwiek włożono, nosił.
J 12,7
Tedy rzekł Jezus: Zaniechaj jej; na dzień pogrzebu mego to chowała.
J 12,8
Albowiem ubogie zawsze z sobą macie, ale mnie nie zawsze mieć będziecie.
J 12,9
Dowiedział się tedy lud wielki z Żydów, iż tam był, i przyszli nie tylko dla Jezusa, ale też aby Łazarza widzieli, którego był wzbudził od umarłych.
J 12,10
I radzili się przedniejsi kapłani, żeby i Łazarza zabili.
J 12,11
Bo wiele z Żydów dla niego odstępowali i wierzyli w Jezusa.
J 12,12
Nazajutrz wielki lud, który był przyszedł na święto, usłyszawszy, iż Jezus idzie do Jeruzalemu,
J 12,13
Nabrali gałązek palmowych i wyszli naprzeciwko niemu i wołali: Hosanna! błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskiem, król Izraelski!
J 12,14
A dostawszy Jezus oślęcia, wsiadł na nie, jako jest napisane:
J 12,15
Nie bój się, córko Syońska! oto król twój idzie, siedząc na oślęciu.
J 12,16
Ale tego z przodku nie zrozumieli uczniowie jego, ale gdy był Jezus uwielbiony, tedy wspomnieli, iż to było o nim napisane, a że mu to uczynili.
J 12,17
Świadczył tedy lud, który z nim był, iż Łazarza zawołał z grobu i wzbudził go od umarłych.
J 12,18
Dlatego też wyszedł przeciwko niemu lud, że słyszał, iż on ten cud uczynił.
J 12,19
Tedy mówili Faryzeuszowie między sobą: Widzicie, że nic nie sprawicie; oto świat za nim poszedł.
J 12,20
A byli niektórzy Grekowie z tych, którzy przychodzili do Jeruzalemu, żeby się modlili w święto.
J 12,21
Ci tedy przyszli do Filipa, który był z Betsaidy Galilejskiej, i prosili go, mówiąc: Panie, chcemy Jezusa widzieć.
J 12,22
Przyszedł Filip i powiedział Andrzejowi, a Andrzej zasię i Filip powiedzieli Jezusowi.
J 12,23
A Jezus odpowiedział im, mówiąc: Przyszła godzina, aby był uwielbiony Syn człowieczy.
J 12,24
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeźliby ziarno pszeniczne wpadłszy do ziemi, nie obumarło, ono samo zostaje; lecz jeźliby obumarło, wielki pożytek przynosi.
J 12,25
Kto miłuje duszę swoję, utraci ją, a kto nienawidzi duszy swojej na tym świecie, ku wiecznemu żywotowi strzeże jej.
J 12,26
Jeźli mnie kto służy, niechże mię naśladuje, a gdziem ja jest, tam i sługa mój będzie; a jeźli mnie kto służyć będzie, uczci go Ojciec mój.
J 12,27
Terazci dusza moja zatrwożona jest; i cóż rzekę? Ojcze! zachowaj mię od tej godziny; alemci dlatego przyszedł na tę godzinę.
J 12,28
Ojcze! uwielbij imię twoje. Przyszedł tedy głos z nieba: Uwielbiłem i jeszcze uwielbię.
J 12,29
A lud ten, który stał i słyszał, mówił: Zagrzmiało; a drudzy mówili: Anioł do niego mówił.
J 12,30
Odpowiedział Jezus i rzekł: Nie dla mnie się ten głos stał, ale dla was.
J 12,31
Teraz jest sąd świata tego, teraz książę świata tego precz wyrzucony będzie.
J 12,32
A ja jeźli będę podwyższony od ziemi, pociągnę wszystkich do siebie.
J 12,33
(A mówił to, oznajmując, jaką śmiercią miał umrzeć.)
J 12,34
G611 ἀπεκρίθη apekrithē odpowiedział cz. aor. pass. ind. 3 os. l.poj. G3767 οὖν oun więc spój. G846 αὐτῷ autōi mu zaim. C. l.poj. m. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G3793 ὄχλος· ochlos tłum rz. M. l.poj. m. G1473 Ἡμεῖς Hēmeis My zaim. M. l.mn. G191 ἠκούσαμεν ēkousamen usłyszeliśmy cz. aor. akt. ind. 1 os. l.mn. G1537 ἐκ ek z przyim. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. m. G3551 νόμου nomou Prawa rz. D. l.poj. m. G3754 ὅτι hoti że spój. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G5547 χριστὸς christos Chrystus rz. M. l.poj. m. G3306 μένει menei pozostaje cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. G1519 εἰς eis na przyim. G3588 τὸν ton - rodz. B. l.poj. m. G165 αἰῶνα, aiōna wiek rz. B. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G4459 πῶς pōs jak przysł. G3004 λέγεις legeis mówisz cz. praes. akt. ind. 2 os. l.poj. G4771 σὺ sy ty zaim. M. l.poj. G3754 ὅτι hoti że spój. G1210 δεῖ dei trzeba cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. G5312 ὑψωθῆναι hypsōthēnai wywyższyć cz. aor. pass. bezok. G3588 τὸν ton - rodz. B. l.poj. m. G5207 υἱὸν huion Syna rz. B. l.poj. m. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. m. G444 ἀνθρώπου; anthrōpou człowieka rz. D. l.poj. m. G5101 τίς tis Kto zaim. pyt. M. l.poj. m. G1510 ἐστιν estin jest cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. G3778 οὗτος houtos ten zaim. wsk. M. l.poj. m. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G5207 υἱὸς huios Syn rz. M. l.poj. m. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. m. G444 ἀνθρώπου; anthrōpou człowieka rz. D. l.poj. m.
Odpowiedział mu on lud: Myśmy słyszeli z zakonu, iż Chrystus trwa na wieki; a jakoż ty mówisz, że musi być podwyższony Syn człowieczy? i któryż to jest Syn człowieczy?
J 12,35
G3004 εἶπεν eipen rzekł cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G3767 οὖν oun więc spój. G846 αὐτοῖς autois im zaim. C. l.mn. m. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G2424 Ἰησοῦς· Iēsous Jezus rz. M. l.poj. m. G2089 Ἔτι Eti Jeszcze przysł. G3398 μικρὸν mikron krótki przym. B. l.poj. m. G5550 χρόνον chronon czas rz. B. l.poj. m. G3588 τὸ to - rodz. M. l.poj. n. G5457 φῶς phōs światło rz. M. l.poj. n. G1722 ἐν en w przyim. G4771 ὑμῖν hymin was zaim. C. l.mn. G1510 ἐστιν. estin jest cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. G4043 περιπατεῖτε peripateite chodźcie cz. praes. akt. imp. 2 os. l.mn. G5613 ὡς hōs dopóki spój. G3588 τὸ to - rodz. B. l.poj. n. G5457 φῶς phōs światło rz. B. l.poj. n. G2192 ἔχετε, echete macie cz. praes. akt. ind. 2 os. l.mn. G2443 ἵνα hina aby spój. G3361 μὴ mē nie przysł. G4653 σκοτία skotia ciemność rz. M. l.poj. ż. G4771 ὑμᾶς hymas was zaim. B. l.mn. G2638 καταλάβῃ, katalabēi ogarnęła cz. aor. akt. koni. 3 os. l.poj. G2532 καὶ kai a spój. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G4043 περιπατῶν peripatōn chodzący cz. praes. akt. imiesł. M. l.poj. m. G1722 ἐν en w przyim. G3588 τῇ tēi - rodz. C. l.poj. ż. G4653 σκοτίᾳ skotiai ciemności rz. C. l.poj. ż. G3756 οὐκ ouk nie przysł. G6063 οἶδεν oiden wie cz. perf. akt. ind. 3 os. l.poj. G4226 ποῦ pou dokąd przysł. G5217 ὑπάγει. hypagei idzie cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj.
Tedy im rzekł Jezus: Jeszcze do małego czasu jest z wami światłość; chodźcież tedy, póki światłość macie, żeby was ciemność nie ogarnęła; bo kto w ciemności chodzi, nie wie, kędy idzie.
J 12,36
Póki światłość macie, wierzcie w światłość, abyście byli synami światłości. To powiedział Jezus, a odszedłszy schronił się od nich.
J 12,37
A choć tak wiele cudów uczynił przed nimi, przecię nie uwierzyli weń,
J 12,38
Aby się wypełniło słowo Izajasza proroka, które powiedział: Panie! i któż uwierzył kazaniu naszemu, a ramię Pańskie komuż jest objawione?
J 12,39
Dlatego uwierzyć nie mogli, iż jeszcze powiedział Izajasz:
J 12,40
Zaślepił oczy ich, i zatwardził serce ich, aby oczyma nie widzieli i sercem nie zrozumieli, i nie nawrócili się, abym je uzdrowił.
J 12,41
To powiedział Izajasz, gdy widział chwałę jego, i mówił o nim.
J 12,42
Wszakże jednak i z książąt wiele ich weń uwierzyło; ale dla Faryzeuszów nie wyznali, aby z bóżnicy nie byli wyłączeni.
J 12,43
Bo umiłowali chwałę ludzką więcej, niż chwałę Bożą.
J 12,44
I wołał Jezus, a mówił: Kto wierzy w mię, nie w mię wierzy, ale w onego, który mię posłał.
J 12,45
I kto mię widzi, widzi onego, który mię posłał.
J 12,46
Ja światłość przyszedłem na świat, aby żaden, kto wierzy w mię, w ciemnościach nie został.
J 12,47
A jeźliby kto słuchał słów moich, a nie uwierzyłby, jać go nie sądzę; bom nie przyszedł, ażebym sądził świat, ale ażebym zbawił świat.
J 12,48
Kto mną gardzi, a nie przyjmuje słów moich, ma kto by go sądził; słowa, którem ja mówił, one go osądzą w ostateczny dzień.
J 12,49
Bom ja z siebie samego nie mówił, ale ten, który mię posłał, Ojciec, on mi rozkazanie dał, co bym mówił i co bym powiadać miał;
J 12,50
I wiem, że rozkazanie jego jest żywot wieczny; przetoż to, co ja wam mówię, jako mi powiedział Ojciec, tak mówię.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)