Zaloguj

Łk 2 · interlinia SBLGNT

Łk 2,1
I stało się w one dni, że wyszedł dekret od cesarza Augusta, aby popisano wszystek świat.
Łk 2,2
A ten popis pierwszy stał się, gdy Cyreneusz był starostą Syryjskim.
Łk 2,3
I szli wszyscy, aby popisani byli, każdy do miasta swego.
Łk 2,4
Wstąpił też i Józef z Galilei z miasta Nazaretu do ziemi Judzkiej, do miasta Dawidowego, które zowią Betlehem, (przeto iż on był z domu i z familii Dawidowej;)
Łk 2,5
Aby był popisany z Maryją, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienną.
Łk 2,6
I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni, aby porodziła.
Łk 2,7
I porodziła syna swego pierworodnego; a uwinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, przeto iż miejsca nie mieli w gospodzie.
Łk 2,8
A byli pasterze w onej krainie w polu nocujący i straż nocną trzymający nad stadem swojem.
Łk 2,9
A oto Anioł Pański stanął podle nich, a chwała Pańska zewsząd oświeciła je, i bali się bojaźnią wielką.
Łk 2,10
I rzekł do nich Anioł: Nie bójcie się; bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi:
Łk 2,11
Iż się wam dziś narodził zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem.
Łk 2,12
A to wam będzie za znak: znajdziecie niemowlątko uwinione w pieluszki, leżące w żłobie.
Łk 2,13
A zaraz z onym Aniołem przybyło mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących:
Łk 2,14
Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój, w ludziach dobre upodobanie.
Łk 2,15
G2532 Καὶ Kai I spój. G1096 ἐγένετο egeneto stało się cz. aor. med. ind. 3 os. l.poj. G5613 ὡς hōs gdy spój. G565 ἀπῆλθον apēlthon odeszli cz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn. G575 ἀπ’ ap od przyim. G846 αὐτῶν autōn nich zaim. D. l.mn. m. G1519 εἰς eis do przyim. G3588 τὸν ton - rodz. B. l.poj. m. G3772 οὐρανὸν ouranon nieba rz. B. l.poj. m. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G32 ἄγγελοι, angeloi aniołowie rz. M. l.mn. m. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G4166 ποιμένες poimenes pasterze rz. M. l.mn. m. G2980 ἐλάλουν elaloun mówili cz. impf. akt. ind. 3 os. l.mn. G4314 πρὸς pros do przyim. G240 ἀλλήλους· allēlous siebie zaim. B. l.mn. m. G1330 Διέλθωμεν Dielthōmen przejdźmy cz. aor. akt. koni. 1 os. l.mn. G1211 δὴ dē więc part. G2193 ἕως heōs aż do przyim. G965 Βηθλέεμ Bēthleem Betlejem rz. D. l.poj. ż. G2532 καὶ kai i spój. G3708 ἴδωμεν idōmen zobaczmy cz. aor. akt. koni. 1 os. l.mn. G3588 τὸ to - rodz. B. l.poj. n. G4487 ῥῆμα rhēma słowo rz. B. l.poj. n. G3778 τοῦτο touto to zaim. wsk. B. l.poj. n. G3588 τὸ to - rodz. B. l.poj. n. G1096 γεγονὸς gegonos które się stało cz. perf. akt. imiesł. B. l.poj. n. G3739 ὃ ho które zaim. wzgl. B. l.poj. n. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G2962 κύριος kyrios Pan rz. M. l.poj. m. G1107 ἐγνώρισεν egnōrisen oznajmił cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G1473 ἡμῖν. hēmin nam zaim. C. l.mn.
I stało się, gdy odeszli Aniołowie od nich do nieba, że oniż pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmyż aż do Betlehemu, a oglądajmy tę rzecz, która się stała, którą nam Pan oznajmił.
Łk 2,16
A tak spiesząc się, przyszli i znaleźli Maryję i Józefa, i ono niemowlątko leżące w żłobie.
Łk 2,17
I ujrzawszy rozsławili to, co im było powiedziano o tem dzieciątku.
Łk 2,18
A wszyscy, którzy słyszeli, dziwowali się temu, co im pasterze powiadali.
Łk 2,19
Lecz Maryja zachowywała wszystkie te słowa, uważając je w sercu swojem.
Łk 2,20
I wrócili się pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga ze wszystkiego, co słyszeli i widzieli, tak jako im było powiedziano.
Łk 2,21
A gdy się wypełniło ośm dni, aby obrzezano ono dzieciątko, tedy imię jego nazwane jest Jezus, którem było nazwane od Anioła, pierwej niż się w żywocie poczęło.
Łk 2,22
Gdy się też wypełniły dni oczyszczenia jej według zakonu Mojżeszowego, przynieśli go do Jeruzalemu, aby go stawili Panu,
Łk 2,23
(Tak jako napisano w zakonie Pańskim: że wszelki mężczyzna, otwierający żywot, świętym Panu nazwany będzie.)
Łk 2,24
A żeby oddali ofiarę według tego, co powiedziano w zakonie Pańskim, parę synogarlic, albo dwoje gołąbiąt.
Łk 2,25
A oto był człowiek w Jeruzalemie, któremu imię było Symeon; a ten człowiek był sprawiedliwy i bogobojny, oczekujący pociechy Izraelskiej, a Duch Święty był nad nim.
Łk 2,26
I obwieszczony był od Boga przez Ducha Świętego, że nie miał oglądać śmierci, ażby pierwej oglądał Chrystusa Pańskiego.
Łk 2,27
Ten przyszedł z natchnienia Ducha Świętego do kościoła; a gdy rodzice wnosili dzieciątko, Jezusa, aby uczynili według zwyczaju zakonnego przy nim.
Łk 2,28
Tedy on wziąwszy go na ręce swoje, chwalił Boga i mówił:
Łk 2,29
Teraz puszczasz sługę twego, Panie! według słowa twego, w pokoju:
Łk 2,30
Gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje,
Łk 2,31
Któreś zgotował przed obliczem wszystkich ludzi;
Łk 2,32
Światłość ku objawieniu poganom, a chwałę ludu twego Izraelskiego.
Łk 2,33
A ojciec i matka jego dziwowali się temu, co powiadano o nim.
Łk 2,34
I błogosławił im Symeon, i rzekł do Maryi, matki jego: Oto ten położony jest na upadek i na powstanie wielu ich w Izraelu, i na znak, przeciw któremu mówić będą.
Łk 2,35
(I twoję własną duszę miecz przeniknie,) aby myśli z wielu serc objawione były.
Łk 2,36
A była Anna prorokini, córka Fanuelowa, z pokolenia Asser, która była bardzo podeszła w latach, i żyła siedm lat z mężem od panieństwa swego.
Łk 2,37
A ta była wdową, około ośmdziesiąt i czterech lat; która nie wychodziła z kościoła, w postach i w modlitwach służąc Bogu w nocy i we dnie.
Łk 2,38
Ta też onejże godziny nadszedłszy, wyznawała Pana, i mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia w Jeruzalemie.
Łk 2,39
A tak wykonawszy wszystko według zakonu Pańskiego, wrócili się do Galilei, do miasta swego Nazaretu.
Łk 2,40
A dzieciątko ono rosło, i umacniało się w Duchu, pełne będąc mądrości, a łaska Boża była nad niem.
Łk 2,41
A rodzice jego chadzali na każdy rok do Jeruzalemu na święto wielkanocne.
Łk 2,42
A gdy już był we dwunastym roku, a oni wstępowali do Jeruzalemu według zwyczaju onego święta;
Łk 2,43
I gdy skończyli one dni, a już się wracali nazad, zostało dziecię Jezus w Jeruzalemie, a tego nie wiedział Józef i matka jego.
Łk 2,44
Lecz mniemając, że jest w towarzystwie podróżnem, uszli dzień drogi, i szukali go między krewnymi i między znajomymi.
Łk 2,45
A gdy go nie znaleźli, wrócili się do Jeruzalemu, szukając go,
Łk 2,46
I stało się po trzech dniach, że go znaleźli siedzącego w kościele w pośrodku doktorów, słuchającego ich i pytającego ich.
Łk 2,47
I zdumiewali się wszyscy, którzy go słuchali, nad rozumem i nad odpowiedziami jego.
Łk 2,48
A ujrzawszy go rodzice, zdumieli się. I rzekła do niego matka jego: Synu! przeczżeś nam to uczynił? Oto ojciec twój i ja z boleścią szukaliśmy cię.
Łk 2,49
I rzekł do nich: Cóż jest, żeście mię szukali? Izaliście nie wiedzieli, iż w tych rzeczach, które są Ojca mego, ja być muszę?
Łk 2,50
Lecz oni nie zrozumieli tego słowa, które im mówił.
Łk 2,51
I zstąpił z nimi, i przyszedł do Nazaretu, a był im poddany. A matka jego zachowywała wszystkie te słowa w sercu swojem.
Łk 2,52
A Jezus pomnażał się w mądrości, i we wzroście i w łasce u Boga i u ludzi.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)