Zaloguj

Pwt 1 · interlinia LXX

Pwt 1,1
Teć są słowa, które mówił Mojżesz do wszystkiego Izraela przed Jordanem na puszczy, na równinie przeciw morzu czerwonemu, między Faran, i między Tofel, i Laban, i Haserot, i Dyzahab.
Pwt 1,2
A jest jedenaście dni drogi od Horebu przez górę Seir aż do Kades Barne.
Pwt 1,3
I stało się czterdziestego roku, jedenastego miesiąca, pierwszego dnia tegoż miesiąca, że opowiedział Mojżesz synom Izraelskim to wszystko, co mu był rozkazał Pan do nich.
Pwt 1,4
Gdy poraził Sehona, króla Amorejskiego, który mieszkał w Hesebon, i Oga, króla Basańskiego, który mieszkał w Astarot w Edrej.
Pwt 1,5
Przed Jordanem w ziemi Moabskiej począł Mojżesz wykładać ten zakon, mówiąc:
Pwt 1,6
Pan, Bóg nasz, mówił do nas na górze Horeb, i rzekł: Dosycieście mieszkali na tej górze.
Pwt 1,7
Obróćcież się, a ciągnąc idźcie do góry Amorejskiej, i na wszystkie miejsca pograniczne jej, na równiny, na góry, i na doliny, i ku południowi, i ku brzegu morskiemu, ku ziemi Chananejskiej, i do Libanu, aż do wielkiej rzeki, rzeki Eufrates.
Pwt 1,8
Oto, dałem wam tę ziemię; wnijdźcież a posiądźcie tę ziemię, o którą przysiągł Pan ojcom waszym, Abrahamowi, Izaakowi i Jakóbowi, iż im ją dać miał, i nasieniu ich po nich.
Pwt 1,9
I rzekłem do was na on czas, mówiąc: Nie mogę sam nosić was.
Pwt 1,10
Pan, Bóg wasz, rozmnożył was, a otoście dziś jako gwiazdy niebieskie w mnóstwie swojem.
Pwt 1,11
Pan, Bóg ojców waszych, niech rozmnoży was nad to, jakoście teraz, tysiąc kroć więcej; i niech was błogosławi, jako wam obiecał.
Pwt 1,12
Jakoż sam znosić mam ciężką pracę około was, i brzemię wasze, i swary wasze?
Pwt 1,13
Obierzcie z siebie męże mądre i umiejętne a doświadczone w pokoleniach waszych, a postanowię je przełożonymi nad wami.
Pwt 1,14
Tedyście mi odpowiedzieli, i rzekliście: Dobra rzecz, którąś rozkazał uczynić.
Pwt 1,15
I obrałem przedniejsze z pokoleń waszych, męże mądre, i doświadczone, i postanowiłem je przełożonymi nad wami: tysiączniki, i setniki, i pięćdziesiątniki, i dziesiątniki, i rządce w pokoleniach waszych.
Pwt 1,16
I rozkazałem sędziom waszym na on czas, mówiąc: Wysłuchywajcie spraw między bracią waszą, i sądźcie sprawiedliwie między mężem i między bratem jego, i między przychodniem jego.
Pwt 1,17
Nie miejcie względu na osoby przy sądzie; tak małego jako wielkiego wysłuchywajcie; nie bójcie się nikogo, albowiem sąd Boży jest; a jeźliby co przytrudniejszem było na was, odniesiecie do mnie, a ja tego przesłucham.
Pwt 1,18
I przykazałem wam na on czas wszystko, coście czynić mieli.
Pwt 1,19
Potem ruszywszy się z Horeb przeszliśmy wszystkę onę pustynią wielką i straszną, którąście widzieli, idąc drogą ku górze Amorejskiej, jako nam był rozkazał Pan, Bóg nasz, i przyszliśmy aż do Kades Barne
Pwt 1,20
I rzekłem do was: Przyszliście aż do góry Amorejczyka, którego Pan, Bóg nasz, dawa nam.
Pwt 1,21
Oto, podawa Pan, Bóg twój, tobie tę ziemię; idźże, a posiądź ją, jakoć powiedział Pan, Bóg ojców twoich, nie bój się ani się lękaj.
Pwt 1,22
I przyszliście do mnie wszyscy, a mówiliście: Poślijmy męże przed sobą, którzy by nam przeszpiegowali ziemię, i dali nam pewną sprawę, którą byśmy drogą do niej wnijść mieli, i miasta, do których byśmy weszli.
Pwt 1,23
Co gdy mi się podobało, obrałem z was dwanaście mężów, po jednym mężu z każdego pokolenia.
Pwt 1,24
Którzy odszedłszy weszli na górę, a przyszli aż do doliny Eschol, i przeszpiegowali ziemię.
Pwt 1,25
Nabrali też z sobą owocu onej ziemi, i przynieśli do nas, i dali nam o tem sprawę, a powiedzieli: Dobra jest ziemia, którą nam dawa Pan, Bóg nasz.
Pwt 1,26
Aleście nie chcieli iść: leczeście byli odpornymi słowu Pana, Boga waszego.
Pwt 1,27
I szemraliście w namieciech waszych, mówiąc: Iż nas Pan miał w nienawiści, wywiódł nas z ziemi Egipskiej, aby nas podał w ręce Amorejczyka, i wygubił nas.
Pwt 1,28
Dokądże iść mamy? Bracia nasi zepsowali nam serce, mówiąc: Lud ten większy i roślejszy jest, niźli my, miasta wielkie, i wymurowane aż ku niebu, a nad to, syny olbrzymów widzieliśmy tam.
Pwt 1,29
Alem ja mówił do was: Nie lękajcie się, ani się ich bójcie.
Pwt 1,30
Pan, Bóg wasz, który idzie przed wami, walczyć będzie za was, tak jako wam uczynił w Egipcie przed oczyma waszemi.
Pwt 1,31
Także i na puszczy, gdzieś widział, jako cię nosił Pan, Bóg twój, jako nosi ojciec syna swego, w onej wszystkiej drodze, którąście szli, ażeście przyszli na to miejsce.
Pwt 1,32
Lecz ani tak uwierzyliście Panu, Bogu waszemu.
Pwt 1,33
Który chodził przed wami w drodze, przepatrując wam miejsce do stanowienia obozu, w nocy w ogniu, aby wam ukazał drogę którą byście iść mieli, we dnie zaś w obłoku.
Pwt 1,34
I usłyszał Pan głos słów waszych, a rozgniewał się bardzo, i przysiągł, mówiąc:
Pwt 1,35
Zaiste żaden z ludu tego narodu złego, nie ogląda onej ziemi dobrej, którąm przysiągł dać ojcom waszym;
Pwt 1,36
Oprócz Kaleba, syna Jefunowego, ten ją ogląda, i temu dam ziemię, którą deptał, i synom jego, przeto że cale szedł za Panem.
Pwt 1,37
Także i na mię rozgniewał się Pan dla was, mówiąc: I ty tam nie wnijdziesz.
Pwt 1,38
Jozue, syn Nunów, któryć służy, ten tam wnijdzie, tegoż utwierdzaj; bo ją on w dziedzictwo poda Izraelowi.
Pwt 1,39
Dziatki też wasze, o którycheście mówili, że będą podane na łup, także synowi wasi, którzy dziś nie wiedzą dobrego ani złego, ci tam wnijdą i onym ją dam, a oni ją dziedzicznie posiędą;
Pwt 1,40
Ale wy obróciwszy się, idźcie na puszczą, drogą ku morzu czerwonemu.
Pwt 1,41
G2532 καὶ kai i C G611 ἀπεκρίθητέ apekrithēte odpowiadać akt. imiesł. G3427 μοι moi mnie zaim. praes. imp. G2532 καὶ kai i C G2036 εἴπατε eipate powiedzieć akt. G264 ἡμάρτομεν hēmartomen grzeszyć akt. G1725 ἔναντι enanti przed P G2962 κυρίου kyriou pan koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2316 θεοῦ theou Bóg koni. G2257 ἡμῶν hēmōn nasz zaim. praes. G2249 ἡμεῖς hēmeis my zaim. praes. bezok. G305 ἀναβάντες anabantes wstępować akt. G4170 πολεμήσομεν polemēsomen walczyć V.FAI1P G2596 κατὰ kata według P G3956 πάντα panta wszyscy akt. imiesł. M. G3745 ὅσα hosa ile akt. imiesł. M. G1781 ἐνετείλατο eneteilato rozkazywać akt. G2962 κύριος kyrios pan koni. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G2316 θεὸς theos Bóg koni. G2257 ἡμῶν hēmōn nasz zaim. praes. G2254 ἡμῖν hēmin nam zaim. praes. imp. G2532 καὶ kai i C G353 ἀναλαβόντες analabontes podnosić akt. G1538 ἕκαστος hekastos każdy koni. G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G4632 σκεύη skeuē naczynie akt. imiesł. M. G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G8839 πολεμικὰ polemika wojenny akt. imiesł. M. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G4867 συναθροισθέντες synathroisthentes zgromadzić akt. imiesł. G305 ἀνεβαίνετε anebainete wstępować V.IAI2P G1519 εἰς eis do P G3588 τὸ to ten rodz. aor. G3735 ὄρος oros góra akt. koni. M.
A odpowiadając mówiliście do mnie: Zgrzeszyliśmy Panu; pójdziemy, i walczyć będziemy według tego wszystkiego, jako nam rozkazał Pan, Bóg nasz; i ubrał się każdy z was we zbroje swoje, a chcieliście wnijść na górę.
Pwt 1,42
Lecz Pan rzekł do mnie: Powiedz im: Nie wstępójcie, ani walczcie; bom nie jest w pośrodku was, abyście nie byli porażeni od nieprzyjaciół waszych.
Pwt 1,43
Co gdym wam opowiedział, nie słuchaliście, aleście odporni byli słowu Pańskiemu, i hardzieście postąpili sobie, a weszliście na górę.
Pwt 1,44
Tedy wyciągnął Amorejczyk, który mieszkał na onej górze, przeciwko wam, i gonili was, jako zwykły pszczoły, i porazili was w Seir aż do Horma.
Pwt 1,45
I wróciwszy się, płakaliście przed Panem; lecz nie wysłuchał Pan głosu waszego, a nie nakłonił uszu swoich do was.
Pwt 1,46
Mieszkaliście tedy w Kades przez wiele dni według liczby dni, którycheście tam mieszkali.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)