Zaloguj

Rdz 24 · interlinia LXX

Rdz 24,1
A Abraham był stary i podeszły w leciech, a Pan błogosławił mu we wszystkiem.
Rdz 24,2
Tedy rzekł Abraham do starszego sługi swego w domu swym, który wszystkiem rządził, co miał: Połóż, proszę, rękę twoję pod biodro moje;
Rdz 24,3
A zaprzysięgnę cię przez Pana, Boga nieba, i Boga ziemi, abyś nie brał żony synowi memu z córek Chananejskich, między któremi ja mieszkam;
Rdz 24,4
Ale pójdziesz do ziemi mojej, i do rodziny mojej, a stamtąd weźmiesz żonę Izaakowi, synowi memu.
Rdz 24,5
Tedy mu rzekł sługa: A jeźliby snać nie chciała niewiasta ona iść ze mną do tej ziemi, mamże odprowadzić syna twego do ziemi, z którejś ty wyszedł?
Rdz 24,6
I rzekł mu Abraham: Strzeż się, abyś tam zasię nie zaprowadzał syna mego.
Rdz 24,7
G2962 κύριος kyrios pan koni. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G2316 θεὸς theos Bóg koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3772 οὐρανοῦ ouranou niebo koni. G2532 καὶ kai i C G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G2316 θεὸς theos Bóg koni. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G1093 γῆς gēs ziemia koni. G3739 ὃς hos który zaim. wzgl. bezok. G2983 ἔλαβέν elaben brać akt. G3165 με me mnie zaim. praes. G1537 ἐκ ek z P G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3624 οἴκου oikou dom koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3962 πατρός patros ojciec koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G2532 καὶ kai i C G1537 ἐκ ek z P G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G1093 γῆς gēs ziemia koni. G3739 ἧς hēs który zaim. wzgl. G1096 ἐγενήθην egenēthēn stawać się akt. imiesł. G3739 ὃς hos który zaim. wzgl. bezok. G2980 ἐλάλησέν elalēsen mówić akt. G3427 μοι moi mnie zaim. praes. imp. G2532 καὶ kai i C G3660 ὤμοσέν ōmosen przysięgać akt. G3427 μοι moi mnie zaim. praes. imp. G3004 λέγων legōn mówić pass. G4671 σοὶ soi tobie zaim. praes. imp. G1325 δώσω dōsō dawać V.FAI1S G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G1093 γῆν gēn ziemia akt. koni. G3778 ταύτην tautēn ten zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G4690 σπέρματί spermati nasienie koni. M. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G846 αὐτὸς autos on zaim. wsk. bezok. G649 ἀποστελεῖ apostelei posłać V.FAI3S G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G32 ἄγγελον angelon anioł akt. koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G1715 ἔμπροσθέν emprosthen przed P G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G2532 καὶ kai i C G2983 λήμψῃ lēmpsēi brać V.FMI2S G1135 γυναῖκα gynaika kobieta akt. koni. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G5207 υἱῷ huiōi syn koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G2464 Ισαακ Isaak Izaak koni. G1564 ἐκεῖθεν ekeithen stamtąd D
Pan Bóg niebieski, który mię wziął z domu ojca mego, i z ziemi rodziny mojej, i który mówił ze mną, a który mi przysiągł, mówiąc: Nasieniu twemu dam ziemię tę; on pośle Anioła swego przed obliczem twojem, i weźmiesz stamtąd żonę synowi memu.
Rdz 24,8
A jeźliby nie chciała ona niewiasta iść z tobą, wolny będziesz od tego poprzysiężenia mego; tylko syna mego nie zaprowadzaj tam.
Rdz 24,9
Podłożył tedy sługa rękę swoję pod biodro Abrahama, pana swego, i przysiągł mu na to.
Rdz 24,10
I wziął on sługa dziesięć wielbłądów, z wielbłądów pana swego, i poszedł; bo wszystkie dobra pana swego miał w rękach swych; a wstawszy puścił się do Aram Naharaim, do miasta Nachorowego.
Rdz 24,11
I postawił wielbłądy przed miastem u studni wody, pod wieczór, tego czasu, którego zwykły niewiasty wychodzić czerpać wodę.
Rdz 24,12
I rzekł: Panie, Boże pana mego Abrahama! Niech mię proszę spotka dziś, czego żądam, a uczyń miłosierdzie z panem moim Abrahamem.
Rdz 24,13
Oto, ja stoję u studni, a córki obywateli miasta tego wyjdą czerpać wodę;
Rdz 24,14
G2532 καὶ kai i C G1510 ἔσται estai być V.FMI3S G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G3933 παρθένος parthenos dziewica koni. G3739 ᾗ hēi który zaim. wzgl. imp. G302 ἂν an jeśliby X G1473 ἐγὼ egō ja zaim. praes. bezok. G2036 εἴπω eipō powiedzieć akt. G7416 ἐπίκλινον epiklinon przychylać akt. C. G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G5201 ὑδρίαν hydrian dzban akt. koni. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G2443 ἵνα hina aby C G4095 πίω piō pić akt. G2532 καὶ kai i C G2036 εἴπῃ eipēi powiedzieć akt. G3427 μοι moi mnie zaim. praes. imp. G4095 πίε pie pić akt. C. G2532 καὶ kai i C G3588 τὰς tas ten rodz. aor. G2574 καμήλους kamēlous wielbłąd akt. imiesł. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G4222 ποτιῶ potiō poić V.FAI1S G2193 ἕως heōs aż C G302 ἂν an jeśliby X G3973 παύσωνται pausōntai powstrzymać akt. G4095 πίνουσαι pinousai pić pass. G3778 ταύτην tautēn ten zaim. wsk. G2090 ἡτοίμασας hētoimasas przygotować akt. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G3816 παιδί paidi dziecko koni. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G2464 Ισαακ Isaak Izaak koni. G2532 καὶ kai i C G1722 ἐν en w P G3778 τούτῳ toutōi ten zaim. wsk. imp. G1097 γνώσομαι gnōsomai poznawać V.FMI1S G3754 ὅτι hoti że C G4160 ἐποίησας epoiēsas czynić akt. G1656 ἔλεος eleos miłosierdzie akt. koni. M. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G2962 κυρίῳ kyriōi pan koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G11 Αβρααμ Abraam Abraham koni.
Panienka tedy, do której bym rzekł: Nachyl proszę wiadra twego, że się napiję, a ona by rzekła: Pij, owszem i wielbłądy twoje napoję; ta niech będzie, którąś zgotował słudze twemu Izaakowi; a po tem poznam, żeś uczynił miłosierdzie z panem moim.
Rdz 24,15
I stało się, że pierwej niż przestał mówić, oto, Rebeka wychodziła, która się urodziła Batuelowi, synowi Melchy, żony Nachora, brata Abrahamowego, niosąc wiadro na ramieniu swem.
Rdz 24,16
A dzieweczka ona była bardzo piękna na wejrzeniu, panna, a której mąż nie uznał; ta przyszedłszy do studni, napełniła wiadro swe, i wracała się.
Rdz 24,17
Tedy zabieżał jej on sługa, i rzekł: Daj mi się proszę napić trochę wody z wiadra twego.
Rdz 24,18
A ona rzekła: Pij, panie mój, i prędko złożyła wiadro swe na rękę swoję, i dała mu pić.
Rdz 24,19
A gdy mu się dała napić, rzekła: I wielbłądom twoim naczerpię, aż się napiją.
Rdz 24,20
I wylała prędko wodę z wiadra swego w koryto, a bieżawszy jeszcze do studni czerpać, naczerpała wszystkim wielbłądom jego.
Rdz 24,21
A on mąż zdumiewał się nad nią, uważając z milczeniem, jeźli mu Pan zdarzył drogę jego, czyli nie.
Rdz 24,22
I gdy się napiły wielbłądy, wyjął on mąż nausznicę złotą, która ważyła pół sykla, i dwie manele, i dał na ręce jej, które ważyły dziesięć syklów złota.
Rdz 24,23
I rzekł: Czyjaś ty córka, powiedz mi, proszę? a jeźli w domu ojca twego miejsce dla nas, gdzie byśmy przenocowali?
Rdz 24,24
A ona mu rzekła: Jestem córka Batuela, syna Melchy, którego urodziła Nachorowi.
Rdz 24,25
Nad to rzekła mu: Jest u nas dosyć plew i pastwy, i miejsce do przenocowania.
Rdz 24,26
I pokłonił się on człowiek i dał chwałę Panu,
Rdz 24,27
I rzekł: Błogosławiony Pan, Bóg pana mego Abrahama, który nie oddalił miłosierdzia swego i prawdy swojej od pana mojego, albowiem gdym był w drodze, przyprowadził mię Pan w dom braci pana mego.
Rdz 24,28
Bieżała tedy dzieweczka, i oznajmiła w domu matki swej, jako się co stało.
Rdz 24,29
I miała Rebeka brata imieniem Labana; i wybieżał Laban przeciwko onemu mężowi aż ku studni.
Rdz 24,30
G2532 καὶ kai i C G1096 ἐγένετο egeneto stawać się akt. G2259 ἡνίκα hēnika kiedy D G1492 εἶδεν eiden widzieć akt. G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G7278 ἐνώτια enōtia kolczyk akt. imiesł. M. G2532 καὶ kai i C G3588 τὰ ta ten rodz. aor. · ψέλια pselia · akt. imiesł. M. G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τὰς tas ten rodz. aor. G5495 χεῖρας cheiras ręka akt. imiesł. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G79 ἀδελφῆς adelphēs siostra koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G3753 ὅτε hote gdy D G191 ἤκουσεν ēkousen słuchać akt. G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G4487 ῥήματα rhēmata słowo akt. imiesł. M. G4479 Ρεβεκκας Rebekkas Rebeka koni. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G79 ἀδελφῆς adelphēs siostra koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G3004 λεγούσης legousēs mówić pass. G3779 οὕτως houtōs tak D G2980 λελάληκέν lelalēken mówić V.XAI3S G3427 μοι moi mnie zaim. praes. imp. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G444 ἄνθρωπος anthrōpos człowiek koni. G2532 καὶ kai i C G2064 ἦλθεν ēlthen przychodzić akt. G4314 πρὸς pros do P G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G444 ἄνθρωπον anthrōpon człowiek akt. koni. G2476 ἑστηκότος hestēkotos stać V.XAPGSM G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τῶν tōn ten rodz. aor. G2574 καμήλων kamēlōn wielbłąd imiesł. G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G4077 πηγῆς pēgēs źródło koni.
Bo ujrzawszy nausznicę, i manele na ręku siostry swej, i usłyszawszy słowa Rebeki, siostry swej, mówiącej: Tak mówił do mnie ten mąż; przyszedł do onego męża, a oto, on stał przy wielbłądach u studni.
Rdz 24,31
I rzekł do niego: Wnijdź błogosławiony Pański; przecz byś stał na dworze, jużem ja nagotował dom, i miejsce wielbłądom ?
Rdz 24,32
Tedy wszedł mąż on w dom; a Laban rozsiodłał wielbłądy, i dał plew i pastwy wielbłądom, i wody dla umycia nóg jego, i nóg mężów onych, którzy z nim byli.
Rdz 24,33
I położył przedeń, coby jadł; ale on rzekł: Nie będę jadł, aż pierwej odprawię rzecz swoję. Tedy rzekł Laban: Mówże.
Rdz 24,34
I rzekł: Jam jest sługa Abrahamów;
Rdz 24,35
A Pan ubłogosławił pana mego bardzo, i stał się możnym; bo mu nadał owiec, i wołów, i srebra, i złota, i sług, i służebnic, i wielbłądów, i osłów.
Rdz 24,36
A urodziła Sara, żona pana mego syna panu memu, w starości jego, któremu dał wszystko, co ma.
Rdz 24,37
I poprzysiągł mię pan mój, mówiąc: Nie weźmiesz żony synowi memu z córek Chananejskich, w których ziemi ja mieszkam;
Rdz 24,38
Ale do domu ojca mego pójdziesz i do rodziny mojej; a weźmiesz stamtąd żonę synowi mojemu.
Rdz 24,39
I rzekłem do pana mego: Nie pójdzie snać ta niewiasta ze mną.
Rdz 24,40
Tedy mi odpowiedział: Pan, przed któregom ja obliczem chodził, pośle Anioła swego z tobą, i poszczęści drogę twoję; a weźmiesz żonę synowi memu z rodziny mojej, i z domu ojca mego.
Rdz 24,41
Tedy wolen będziesz od poprzysiężenia mego, gdy przyjdziesz do rodziny mojej; ale jeźlićby jej nie dano, wolen będziesz od poprzysiężenia mego.
Rdz 24,42
Przyszedłem tedy dziś do studni, i rzekłem Panie, Boże pana mego Abrahama, jeźliż ty teraz szczęścisz drogę moję, którę ja idę:
Rdz 24,43
Oto, ja stoję u studni wody; niechajże panienka, która wynijdzie czerpać wodę, a gdybym jej rzekł: Daj mi proszę napić się trochę wody z wiadra twego;
Rdz 24,44
A ona by rzekła do mnie: I ty pij, naczerpię też i wielbłądom twoim: ta będzie żoną, którą zgotował Pan synowi pana mego.
Rdz 24,45
Niżelim ja tedy przestał mówić w sercu swem, oto, Rebeka wychodziła, niosąc wiadro swe na ramieniu swem, i przyszła do studni, a czerpała; którejm rzekł: Daj mi pić proszę.
Rdz 24,46
Ona tedy prędko złożywszy wiadro z siebie, rzekła: Pij, owszem i wielbłądy twoje napoję. I piłem; napoiła też i wielbłądy.
Rdz 24,47
I pytałem jej, mówiąc: Czyjaś ty córka? i odpowiedziała: Jestem córka Batuela, syna Nachorowego, którego mu urodziła Melcha, tedym włożył nausznice na twarz jej, i manele na ręce jej.
Rdz 24,48
Zatem pokłoniwszy się, dałem chwałę Panu, i błogosławiłem Panu, Bogu pana mego Abrahama, który mię prowadził drogą prawą, abym wziął córkę brata pana mego, synowi jego
Rdz 24,49
Przetoż teraz, jeźli chcecie uczynić miłosierdzie i prawdę z panem moim, oznajmijcie mi: a jeźli nie, powiedzcie mi też, żebym się obrócił na prawo albo na lewo.
Rdz 24,50
Tedy odpowiedział Laban i Batuel, mówiąc: Od Pana ta rzecz wyszła; my tobie w niczem przeczyć nie możemy.
Rdz 24,51
Oto Rebeka przed tobą; weźmij ją, a idź; a niech będzie żoną syna pana twego, jako rzekł Pan.
Rdz 24,52
I stało się, gdy usłyszał sługa Abrahamów słowa ich pokłonił się aż do ziemi Panu.
Rdz 24,53
Zatem wyjął sługa on naczynia srebrne, i naczynia złote, i szaty, a oddał je Rebece; dał też upominki drogie bratu jej, i matce jej.
Rdz 24,54
Jedli tedy i pili, on i mężowie, którzy z nim byli, i zostali tam na noc; a rano wstawszy, rzekł: Puśćcie mię do pana mego.
Rdz 24,55
I rzekł brat jej, i matka jej: Niechaj pomieszka z nami dzieweczka dzień, albo dziesięć; potem pójdziesz.
Rdz 24,56
A on rzekł do nich: Nie zatrzymywajcie mię, gdyż Pan poszczęścił drogę moję, puśćcie mię, abym jechał do pana mego.
Rdz 24,57
Zatem rzekli: Zawołajmy dzieweczki, a spytajmy, co na to rzecze.
Rdz 24,58
Tedy zawołali Rebeki, i mówili do niej: Chceszże jechać z tym człowiekiem? A ona odpowiedziała: Pojadę.
Rdz 24,59
I puścili Rebekę siostrę swoję, z mamką jej, i sługę Abrahamowego, z mężami jego.
Rdz 24,60
Tedy błogosławili Rebece, mówiąc jej: Siostraś nasza, rozmnóż się w tysiąc tysięcy, a niech posiądzie nasienie twoje bramy nieprzyjaciół swych.
Rdz 24,61
Tedy wstawszy Rebeka z dzieweczkami swemi, i wsiadłszy na wielbłądy jechały za onym mężem; i wziął sługa on Rebekę, i odjechał.
Rdz 24,62
A Izaak wracał się z przechadzki od studni, którą zowią Żywiącego i Widzącego mię; bo mieszkał w ziemi południowej.
Rdz 24,63
A wyszedł był Izaak, dla modlitwy na pole pod wieczór, i podniósłszy oczy swe, ujrzał wielbłądy przychodzące.
Rdz 24,64
Podniosła też i Rebeka oczy swe, i ujrzała Izaaka, i zsiadła z wielbłąda;
Rdz 24,65
Bo rzekła do sługi: Cóż on za mąż, który idzie przez pole przeciwko nam? I odpowiedział sługa: Ten jest pan mój. A ona wziąwszy rańtuch nakryła się.
Rdz 24,66
I powiedział on sługa Izaakowi wszystko, co sprawił.
Rdz 24,67
I wprowadził ją Izaak do namiotu Sary, matki swojej; i wziął Rebekę, i była mu żoną, i miłował ją. I ucieszył się Izaak po śmierci matki swojej.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)