Zaloguj

J 6 · interlinia SBLGNT

J 6,1
Potem odszedł Jezus za morze Galilejskie, które jest Tyberyjadzkie;
J 6,2
I szedł za nim lud wielki, iż widzieli cuda jego, które czynił nad chorymi.
J 6,3
I wszedł Jezus na górę, i siedział tam z uczniami swoimi;
J 6,4
A była blisko wielkanoc, święto żydowskie.
J 6,5
Tedy podniósł Jezus oczy i ujrzawszy, iż wielki lud idzie do niego, rzekł do Filipa: Skąd kupimy chleba, aby ci jedli?
J 6,6
(Ale to mówił, kusząc go; bo on wiedział, co miał czynić.)
J 6,7
Odpowiedział mu Filip: Za dwieście groszy chleba nie dosyć im będzie, choćby każdy z nich mało co wziął.
J 6,8
Rzekł mu jeden z uczniów jego, Andrzej, brat Szymona Piotra:
J 6,9
Jest tu jedno pacholę, co ma pięcioro chleba jęczmiennego i dwie rybki; ale cóż to jest na tak wielu?
J 6,10
Tedy rzekł Jezus: Każcie ludowi usiąść. A było trawy dość na onemże miejscu, i usiadło mężów w liczbie około pięciu tysięcy.
J 6,11
Wziął tedy Jezus one chleby, a podziękowawszy rozdał uczniom, a uczniowie siedzącym; także i z onych rybek, ile jedno chcieli.
J 6,12
A gdy byli nasyceni, rzekł uczniom swoim: Zbierzcie te ułomki, które zbywają, żeby nic nie zginęło.
J 6,13
I zebrali i napełnili dwanaście koszów ułomków z onego pięciorga chleba jęczmiennego, które zbywały tym, co jedli.
J 6,14
A oni ludzie, ujrzawszy cud, który uczynił Jezus, mówili: Tenci jest zaprawdę on prorok, który miał przyjść na świat.
J 6,15
Tedy Jezus poznawszy, iż mieli przyjść i porwać go, aby go uczynili królem, uszedł zasię sam tylko na górę.
J 6,16
A gdy był wieczór, zstąpili uczniowie jego do morza.
J 6,17
A wstąpiwszy w łódź, jechali za morze do Kapernaum, a już było ciemno, a Jezus nie przyszedł był do nich.
J 6,18
A morze, gdy powstał wielki wiatr, burzyć się poczynało.
J 6,19
Gdy tedy odpłynęli jakoby na dwadzieścia i pięć lub trzydzieści stajan, ujrzeli Jezusa chodzącego po morzu, przybliżającego się ku łodzi, i ulękli się.
J 6,20
A on im rzekł: Jamci jest, nie bójcie się.
J 6,21
I wzięli go ochotnie do łodzi, a zarazem łódź przypłynęła do ziemi, do której jechali.
J 6,22
G3588 Τῇ Tēi - rodz. C. l.poj. ż. G1887 ἐπαύριον epaurion nazajutrz przysł. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G3793 ὄχλος ochlos tłum rz. M. l.poj. m. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G2476 ἑστηκὼς hestēkōs stojący cz. perf. akt. imiesł. M. l.poj. m. G4008 πέραν peran po drugiej stronie przyim. G3588 τῆς tēs - rodz. D. l.poj. ż. G2281 θαλάσσης thalassēs morza rz. D. l.poj. ż. G3708 εἶδον eidon ujrzeli cz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn. G3754 ὅτι hoti że spój. G4142 πλοιάριον ploiarion łódka rz. M. l.poj. n. G243 ἄλλο allo inna przym. M. l.poj. n. G3756 οὐκ ouk nie przysł. G1510 ἦν ēn była cz. impf. akt. ind. 3 os. l.poj. G1563 ἐκεῖ ekei tam przysł. G1487 εἰ ei jeśli spój. G3361 μὴ mē nie przysł. G1520 ἕν, hen jedna przym. M. l.poj. n. G2532 καὶ kai i spój. G3754 ὅτι hoti że spój. G3756 οὐ ou nie przysł. G4897 συνεισῆλθεν syneisēlthen wszedł razem cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G3588 τοῖς tois - rodz. C. l.mn. m. G3101 μαθηταῖς mathētais uczniami rz. C. l.mn. m. G846 αὐτοῦ autou jego zaim. D. l.poj. m. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G2424 Ἰησοῦς Iēsous Jezus rz. M. l.poj. m. G1519 εἰς eis do przyim. G3588 τὸ to - rodz. B. l.poj. n. G4143 πλοῖον ploion łodzi rz. B. l.poj. n. G235 ἀλλὰ alla ale spój. G3441 μόνοι monoi sami przym. M. l.mn. m. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G3101 μαθηταὶ mathētai uczniowie rz. M. l.mn. m. G846 αὐτοῦ autou jego zaim. D. l.poj. m. G565 ἀπῆλθον· apēlthon odpłynęli cz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn.
Nazajutrz lud, który był za morzem, widząc, że tam nie było drugiej łodzi, tylko ona jedna, w którą byli wstąpili uczniowie jego, a iż Jezus nie wszedł był w łódź z uczniami swoimi, ale sami uczniowie jego ujechali;
J 6,23
(Przyszły też były drugie łodzie z Tyberyjady, blisko do onego miejsca, gdzie jedli chleb, gdy był Pan dzięki uczynił.)
J 6,24
To gdy obaczył lud, iż tam nie było Jezusa, ani uczniów jego, wstąpili i oni w łodzie i przeprawili się do Kapernaum, szukając Jezusa;
J 6,25
A znalazłszy go za morzem, rzekli mu: Mistrzu! kiedyś tu przybył?
J 6,26
Odpowiedział im Jezus i rzekł: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Szukacie mię nie przeto, iżeście widzieli cuda, ale iżeście jedli chleb, i byliście nasyceni.
J 6,27
Sprawujcież nie pokarm, który ginie, ale pokarm, który trwa ku żywotowi wiecznemu, który wam da Syn człowieczy; albowiem tego zapieczętował Bóg Ojciec.
J 6,28
Rzekli tedy do niego: Cóż będziemy czynili, abyśmy sprawowali sprawy Boże?
J 6,29
Odpowiedział Jezus i rzekł im: Toć jest sprawa Boża, abyście wierzyli w tego, którego on posłał.
J 6,30
Rzekli mu tedy: Cóż wżdy ty za znak czynisz, abyśmy widzieli i wierzyli tobie? Cóż czynisz?
J 6,31
Ojcowie nasi jedli mannę na puszczy, jako jest napisano: Chleb z nieba dał im ku jedzeniu.
J 6,32
Rzekł im tedy Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nie Mojżesz wam dał chleb z nieba, ale Ojciec mój daje wam chleb on prawdziwy z nieba.
J 6,33
Albowiem chleb Boży ten jest, który zstępuje z nieba i żywot daje światu.
J 6,34
Tedy mu rzekli: Panie! daj nam zawsze tego chleba.
J 6,35
I rzekł im Jezus: Jamci jest on chleb żywota; kto do mnie przychodzi, łaknąć nie będzie, a kto wierzy w mię, nigdy pragnąć nie będzie.
J 6,36
Alem wam powiedział: Owszem, widzieliście mię, a nie wierzycie.
J 6,37
Wszystko, co mi daje Ojciec, do mnie przyjdzie, a tego, co do mnie przyjdzie, nie wyrzucę precz.
J 6,38
Bom zstąpił z nieba, nie iżbym czynił wolę moję, ale wolę onego, który mię posłał.
J 6,39
A tać jest wola onego, który mię posłał, Ojca, abym z tego wszystkiego, co mi dał, nic nie stracił, ale abym to wzbudził w on ostateczny dzień.
J 6,40
A tać jest wola onego, który mię posłał, aby każdy, kto widzi Syna, a wierzy weń, miał żywot wieczny; a ja go wzbudzę w on ostateczny dzień.
J 6,41
I szemrali Żydowie o nim, iż rzekł: Jam jest on chleb, który z nieba zstąpił.
J 6,42
I mówili: Izaż ten nie jest Jezus, syn Józefa, którego my ojca i matkę znamy; jakoż teraz tedy ten powiada: Żem z nieba zstąpił?
J 6,43
Tedy odpowiedział Jezus i rzekł im: Nie szemrzyjcie między sobą.
J 6,44
Żaden do mnie przyjść nie może, jeźli go Ojciec mój, który mię posłał, nie pociągnie; a ja go wzbudzę w ostateczny dzień.
J 6,45
Napisano w prorokach: I będą wszyscy wyuczeni od Boga; przetoż każdy, kto słyszał od Ojca, a nauczył się, przychodzi do mnie.
J 6,46
Nie iżby kto widział Ojca, oprócz tego, który jest od Boga; ten widział Ojca.
J 6,47
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto w mię wierzy, ma żywot wieczny.
J 6,48
Jam jest on chleb żywota.
J 6,49
Ojcowie wasi jedli mannę na puszczy, a pomarli.
J 6,50
Ten jest on chleb, który z nieba zstępuje; jeźliby go kto jadł, nie umrze.
J 6,51
G1473 ἐγώ egō Ja zaim. M. l.poj. G1510 εἰμι eimi jestem cz. praes. akt. ind. 1 os. l.poj. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G740 ἄρτος artos chleb rz. M. l.poj. m. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G2198 ζῶν zōn żyjący cz. praes. akt. imiesł. M. l.poj. m. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G1537 ἐκ ek z przyim. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. m. G3772 οὐρανοῦ ouranou nieba rz. D. l.poj. m. G2597 καταβάς· katabas zstąpiwszy cz. aor. akt. imiesł. M. l.poj. m. G1437 ἐάν ean jeśli spój. G5100 τις tis ktoś zaim. pyt. M. l.poj. m. G2068 φάγῃ phagēi zje cz. aor. akt. koni. 3 os. l.poj. G1537 ἐκ ek z przyim. G3778 τούτου toutou tego zaim. wsk. D. l.poj. m. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. m. G740 ἄρτου artou chleba rz. D. l.poj. m. G2198 ζήσει zēsei będzie żył cz. fut. akt. ind. 3 os. l.poj. G1519 εἰς eis na przyim. G3588 τὸν ton - rodz. B. l.poj. m. G165 αἰῶνα, aiōna wiek rz. B. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G740 ἄρτος artos chleb rz. M. l.poj. m. G1161 δὲ de zaś spój. G3739 ὃν hon który zaim. wzgl. B. l.poj. m. G1473 ἐγὼ egō ja zaim. M. l.poj. G1325 δώσω dōsō dam cz. fut. akt. ind. 1 os. l.poj. G3588 ἡ hē - rodz. M. l.poj. ż. G4561 σάρξ sarx ciało rz. M. l.poj. ż. G1473 μού mou moje zaim. D. l.poj. G1510 ἐστιν estin jest cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. G5228 ὑπὲρ hyper za przyim. G3588 τῆς tēs - rodz. D. l.poj. ż. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. m. G2889 κόσμου kosmou świata rz. D. l.poj. m. G2222 ζωῆς. zōēs życie rz. D. l.poj. ż.
Jamci jest chleb on żywy, którym z nieba zstąpił: jeźliby kto jadł z tego chleba, żyć będzie na wieki; a chleb, który ja dam, jest ciało moje, które ja dam za żywot świata.
J 6,52
Wadzili się tedy Żydowie między sobą, mówiąc: Jakoż ten może nam dać ciało swoje ku jedzeniu?
J 6,53
I rzekł im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeźli nie będziecie jedli ciała Syna człowieczego, i pili krwi jego, nie macie żywota w sobie.
J 6,54
Kto je ciało moje, a pije krew moję, ma żywot wieczny, a ja go wzbudzę w on ostateczny dzień.
J 6,55
Albowiem ciało moje prawdziwie jest pokarm, a krew moja prawdziwie jest napój.
J 6,56
Kto je ciało moje i pije krew moję, we mnie mieszka, a ja w nim.
J 6,57
Jako mię posłał żyjący Ojciec, i ja żyję przez Ojca; tak kto mnie pożywa, i on żyć będzie przez mię.
J 6,58
Tenci jest chleb on, który z nieba zstąpił, nie jako ojcowie wasi jedli mannę, a pomarli; kto je ten chleb, żyć będzie na wieki.
J 6,59
To mówił w bóżnicy, ucząc w Kapernaum.
J 6,60
Wiele ich tedy z uczniów jego słysząc to, mówili: Twardać to jest mowa, któż jej słuchać może?
J 6,61
Ale wiedząc Jezus sam w sobie, iż o tem szemrali uczniowie jego, rzekł im: Toż was obraża?
J 6,62
Cóż, gdybyście ujrzeli Syna człowieczego wstępującego, gdzie był pierwej?
J 6,63
Duchci jest, który ożywia, ciało nic nie pomaga; słowa, które ja wam mówię, duch są i żywot są.
J 6,64
Ale są niektórzy z was, co nie wierzą; albowiem wiedział od początku Jezus, którzy byli, co nie wierzyli, i kto jest, co go miał wydać;
J 6,65
I mówił: Dlategomci wam powiedział: Iż żaden nie może przyjść do mnie, jeźliby mu nie było dane od Ojca mojego.
J 6,66
Od tego czasu wiele uczniów jego odeszło nazad, a więcej z nim nie chodzili.
J 6,67
Tedy rzekł Jezus do onych dwunastu: Izali i wy chcecie odejść?
J 6,68
I odpowiedział mu Szymon Piotr: Panie! do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa żywota wiecznego;
J 6,69
A myśmy uwierzyli i poznali, żeś ty jest Chrystus, on Syn Boga żywego.
J 6,70
Odpowiedział im Jezus: Izalim ja nie dwunastu was obrał? a jeden z was jest dyjabeł.
J 6,71
A to mówił o Judaszu, synu Szymona, Iszkaryjocie; bo go ten wydać miał, będąc jednym z onych dwunastu.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)