Zaloguj

Mk 15 · interlinia SBLGNT

Mk 15,1
A zaraz rano naradziwszy się przedniejsi kapłani z starszymi i z nauczonymi w Piśmie i ze wszystką radą, związali Jezusa, i wiedli go, i podali Piłatowi.
Mk 15,2
I pytał go Piłat: Tyżeś jest król Żydowski? A on mu odpowiadając rzekł: Ty powiadasz.
Mk 15,3
I skarżyli nań przedniejsi kapłani o wiele rzeczy: (ale on nic nie odpowiedział.)
Mk 15,4
Tedy go zasię pytał Piłat, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Oto jako wiele rzeczy świadczą przeciwko tobie.
Mk 15,5
Ale Jezus przecię nic nie odpowiedział, tak iż się Piłat dziwował.
Mk 15,6
A na święto zwykł im był wypuszczać więźnia jednego, o którego by prosili.
Mk 15,7
I był jeden, którego zwano Barabbasz, w więzieniu z tymi, co rozruch czynią, którzy byli w rozruchu mężobójstwo popełnili.
Mk 15,8
Tedy lud wystąpiwszy i głosem zawoławszy, począł prosić, żeby uczynił tak, jako im zawsze czynił,
Mk 15,9
Ale Piłat im odpowiedział, mówiąc: Chcecież, wypuszczę wam króla Żydowskiego?
Mk 15,10
(Wiedział bowiem, iż go z nienawiści wydali przedniejsi kapłani.)
Mk 15,11
Ale przedniejsi kapłani podburzali lud, iżby im raczej Barabbasza wypuścił.
Mk 15,12
A odpowiadając Piłat, rzekł im zasię: Cóż tedy chcecie, abym uczynił temu, którego nazywacie królem żydowskim?
Mk 15,13
A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!
Mk 15,14
A Piłat rzekł do nich: I cóż wżdy złego uczynił? Ale oni tem bardziej wołali: Ukrzyżuj go!
Mk 15,15
A tak Piłat, chcąc ludowi dosyć uczynić, wypuścił im Barabbasza, a Jezusa ubiczowawszy, podał im, aby był ukrzyżowany.
Mk 15,16
Lecz żołnierze wprowadzili go do dworu, to jest do ratusza, i zwołali wszystkiej roty.
Mk 15,17
A oblekłszy go w szarłat, i uplótłszy koronę z ciernia, włożyli nań;
Mk 15,18
I poczęli go pozdrawiać, mówiąc: Bądź pozdrowiony, królu żydowski!
Mk 15,19
I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana, kłaniali mu się.
Mk 15,20
A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z szarłatu, i oblekli go w szaty jego własne, i wiedli go, aby go ukrzyżowali.
Mk 15,21
Tedy przymusili mimo idącego niektórego Szymona Cyrenejczyka, (który szedł z pola,) ojca Aleksandrowego i Rufowego, aby niósł krzyż jego.
Mk 15,22
I przywiedli go na miejsce Golgota, co się wykłada: Miejsce trupich głów.
Mk 15,23
I dawali mu pić wino z myrrą; ale go on nie przyjął.
Mk 15,24
A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili szaty jego, miecąc o nie los, co by kto wziąć miał.
Mk 15,25
A była trzecia godzina, gdy go ukrzyżowali.
Mk 15,26
Był też napis winy jego napisany: Król żydowski.
Mk 15,27
Ukrzyżowali też z nim dwóch zbójców; jednego po prawicy, a drugiego po lewicy jego.
Mk 15,29
A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swemi a mówiąc: Ehej! który rozwalasz kościół, a we trzech dniach budujesz go!
Mk 15,30
Ratuj samego siebie, a zstąp z krzyża!
Mk 15,31
Także też i przedniejsi kapłani naśmiewając się, jedni do drugich z nauczonymi w Piśmie mówili: Innych ratował, a siebie samego ratować nie może;
Mk 15,32
Niechże teraz Chrystus on król Izraelski zstąpi z krzyża, abyśmy ujrzeli i uwierzyli. Ci też, co z nim byli ukrzyżowani, urągali mu.
Mk 15,33
A gdy było o godzinie szóstej, stała się ciemność po wszystkiej ziemi, aż do godziny dziewiątej.
Mk 15,34
A o godzinie dziewiątej zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi! Eloi! Lamma sabachtani, co się wykłada: Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?
Mk 15,35
A niektórzy z tych, co tam stali, usłyszawszy mówili: Oto Elijasza woła.
Mk 15,36
Zatem bieżawszy jeden, napełnił gąbkę octem, a włożywszy ją na trzcinę, dawał mu pić, mówiąc: Zaniechajcie, patrzmy, jeźli przyjdzie Elijasz, zdejmować go.
Mk 15,37
A Jezus zawoławszy głosem wielkim, oddał ducha.
Mk 15,38
I rozerwała się zasłona kościelna na dwoje, od wierzchu aż do dołu.
Mk 15,39
Tedy widząc setnik, który stał przeciwko niemu, iż tak wołając oddał ducha, rzekł: Prawdziwie człowiek ten był Synem Bożym.
Mk 15,40
Były też i niewiasty z daleka się przypatrując, między któremi była Maryja Magdalena, i Maryja, Jakóba małego i Jozesa matka, i Salome;
Mk 15,41
Które gdy jeszcze były w Galilei, chodziły za nim, a posługowały mu; i wiele innych, które z nim były wstąpiły do Jeruzalemu.
Mk 15,42
A gdy już był wieczór, (ponieważ był dzień przygotowania,) który jest przed sabatem,
Mk 15,43
Przyszedłszy Józef z Arymatyi, poczesny radny pan, który też sam oczekiwał królestwa Bożego, śmiele wszedł do Piłata, i prosił o ciało Jezusowe.
Mk 15,44
A Piłat się dziwował, jeźliby już umarł; i zawoławszy setnika, pytał go, dawnoli umarł?
Mk 15,45
A dowiedziawszy się od setnika, darował ciało Józefowi.
Mk 15,46
A on kupiwszy prześcieradło, zdjąwszy go, obwinął w prześcieradło, i położył go w grobie, który był wykowany z opoki, i przywalił kamień do drzwi grobowych.
Mk 15,47
Ale Maryja Magdalena, i Maryja, matka Jozesowa, patrzały, kędy go położono.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)