Zaloguj

2 Sm 22 · interlinia WLC

2 Sm 22,1
I mówił Dawid Panu słowa tej pieśni w on dzień, gdy go wybawił Pan z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego i z ręki Saulowej.
2 Sm 22,2
I rzekł: Pan opoka moja i twierdza moja, i wybawiciel mój ze mną.
2 Sm 22,3
Bóg, skała moja, w nim będę ufał, tarcz moja, róg zbawienia mego, podwyższenie moje, i ucieczka moja, zbawiciel mój, który mię od gwałtu wybawia.
2 Sm 22,4
Wzywałem Pana chwały godnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.
2 Sm 22,5
Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.
2 Sm 22,6
Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.
2 Sm 22,7
W utrapieniu mojem wzywałem Pana, a do Boga mego wołałem, i wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyszło do uszów jego.
2 Sm 22,8
Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.
2 Sm 22,9
Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.
2 Sm 22,10
Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.
2 Sm 22,11
I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.
2 Sm 22,12
Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.
2 Sm 22,13
Od jasności oblicza jego rozpaliły się węgle ogniste.
2 Sm 22,14
Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.
2 Sm 22,15
Wypuścił i strzały, a rozproszył je, i błyskawicą potarł je.
2 Sm 22,16
I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.
2 Sm 22,17
Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.
2 Sm 22,18
Wybawił mię od nieprzyjaciela mego potężnego, od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.
2 Sm 22,19
Uprzedzili mię w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.
2 Sm 22,20
I wywiódł mię na przestrzeństwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.
2 Sm 22,21
Oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich oddał mi,
2 Sm 22,22
Gdyżem strzegł dróg Pańskich, anim niezbożnie nie odstawał od Boga mego.
2 Sm 22,23
Albowiem wszystkie sądy jego są przed obliczem mojem i ustawy jego, nie odstąpiłem od nich.
2 Sm 22,24
A będąc doskonały przed nim, wystrzegałem się nieprawości mojej.
2 Sm 22,25
Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości mojej przed oblicznością oczu swych.
2 Sm 22,26
Z miłosiernym miłosiernie postępujesz, z mężem doskonałym doskonałym jesteś.
2 Sm 22,27
Z czystym czysty jesteś, a z przewrotnym surowie się obchodzisz.
2 Sm 22,28
Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
2 Sm 22,29
Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.
2 Sm 22,30
Bo w tobie przebiegłem wojsko, w Bogu moim przekroczyłem mur.
2 Sm 22,31
Droga Boża jest doskonała, wyrok Pański nader czysty, tarczą jest wszystkim, którzy w nim ufają.
2 Sm 22,32
Albowiem któż jest Bogiem oprócz Pana? a kto opoką oprócz Boga naszego?
2 Sm 22,33
Bóg jest mocą moją w wojsku, on czyni doskonałą drogę moję.
2 Sm 22,34
Równa nogi moje z jeleniemi, na wysokich miejscach moich stawia mię.
2 Sm 22,35
Ćwiczy ręce me do boju, tak że kruszę łuk miedziany ramiony swemi.
2 Sm 22,36
Albowiem dałeś mi tarcz zbawienia mego, a w cichości twojej rozmnożyłeś mię.
2 Sm 22,37
Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak iż się nie zachwiały kostki moje.
2 Sm 22,38
Goniłem nieprzyjacioły moje, i wytraciłem je, a nie wróciłem się, ażem je wyplenił.
2 Sm 22,39
I wyniszczyłem je, i poprzebijałem je, tak iż nie powstaną: upadli pod nogami mojemi.
2 Sm 22,40
Tyś mię przepasał mocą ku bitwie, a powaliłeś pod mię powstające przeciwko mnie.
2 Sm 22,41
Nadto podałeś mi szyję nieprzyjaciół moich, którzy mię mieli w nienawiści, i wykorzeniłem je.
2 Sm 22,42
Poglądali, ale nie był wybawiciel; wołali na Pana, ale ich nie wysłuchał.
2 Sm 22,43
I potarłem je jako proch ziemi, jako błoto na ulicach podeptawszy je, rozmiotałem je.
2 Sm 22,44
Tyś mię od sporu ludu mego wyrwał; zachowałeś mię, abym był głową narodów; lud, któregom nie znał, służy mi.
2 Sm 22,45
Synowie obcy kłamali mną, a skoro usłyszeli, byli mi posłuszni.
2 Sm 22,46
Synowie obcy opadali, a drżeli i w zamknieniu swem.
2 Sm 22,47
Żyje Pan, i błogosławiona skała moja; niechże będzie wywyższony Bóg, opoka zbawienia mego.
2 Sm 22,48
Bóg jest, który mi dawa pomsty, a podbija narody pod mię.
2 Sm 22,49
Który mię wywodzi od nieprzyjaciół moich, a nad tymi, którzy powstają przeciwko mnie, wywyższasz mię, od człowieka niepobożnego wybawiasz mię.
2 Sm 22,50
Przetoż będę cię wyznawał Panie między narodami; a imieniowi twemu śpiewać będę.
2 Sm 22,51
On jest wieżą zbawienia króla swego, a czyniący miłosierdzie nad pomazańcem swoim Dawidem, i nad nasieniem jego aż na wieki.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)