Zaloguj

Mt 9 · interlinia SBLGNT

Mt 9,1
Tedy wstąpiwszy w łódź, przewiózł się, i przyszedł do miasta swego;
Mt 9,2
A oto przynieśli mu powietrzem ruszonego, na łożu leżącego. A widząc Jezus wiarę ich, rzekł powietrzem ruszonemu: Ufaj, synu! odpuszczone są tobie grzechy twoje.
Mt 9,3
A oto niektórzy z nauczonych w Piśmie mówili sami w sobie: Ten bluźni.
Mt 9,4
A widząc Jezus myśli ich, rzekł: Przeczże wy myślicie złe rzeczy w sercach waszych?
Mt 9,5
Albowiem cóż łatwiej rzec: Odpuszczone są tobie grzechy, czyli rzec: Wstań, a chodź?
Mt 9,6
Ale abyście wiedzieli, iż ma moc Syn człowieczy na ziemi odpuszczać grzechy, tedy rzekł powietrzem ruszonemu: Wstawszy, weźmij łoże twoje, a idź do domu twego.
Mt 9,7
Tedy wstawszy, poszedł do domu swego.
Mt 9,8
Co ujrzawszy lud, dziwował się, i chwalił Boga, który dał taką moc ludziom.
Mt 9,9
A odchodząc stamtąd Jezus, ujrzał człowieka siedzącego na cle, którego zwano Mateusz, i rzekł mu: Pójdź za mną; tedy wstawszy, szedł za nim.
Mt 9,10
I stało się, gdy Jezus siedział za stołem w domu jego, że oto wiele celników i grzeszników przyszedłszy, usiedli z Jezusem i z uczniami jego.
Mt 9,11
Co widząc Faryzeuszowie, rzekli uczniom jego: Przeczże z celnikami i grzesznikami je nauczyciel wasz?
Mt 9,12
A Jezus usłyszawszy to, rzekł im: Nie potrzebująć zdrowi lekarza, ale ci, co się źle mają.
Mt 9,13
Owszem idźcie, a nauczcie się, co to jest: Miłosierdzia chcę, a nie ofiary; bom nie przyszedł wzywać sprawiedliwych, ale grzesznych do pokuty.
Mt 9,14
Tedy przyszli do niego uczniowie Janowi, mówiąc: Przecz my i Faryzeuszowie często pościmy, a uczniowie twoi nie poszczą?
Mt 9,15
G2532 καὶ kai I spój. G3004 εἶπεν eipen rzekł cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G846 αὐτοῖς autois im zaim. C. l.mn. m. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G2424 Ἰησοῦς· Iēsous Jezus rz. M. l.poj. m. G3361 Μὴ Mē czy part. G1410 δύνανται dynantai mogą cz. praes. med. ind. 3 os. l.mn. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G5207 υἱοὶ huioi synowie rz. M. l.mn. m. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. m. G3567 νυμφῶνος nymphōnos komnaty weselnej rz. D. l.poj. m. G3996 πενθεῖν penthein smęcić się cz. praes. akt. bezok. G1909 ἐφ’ eph dopóki przyim. G3745 ὅσον hoson jak długo zaim. wzgl. B. l.poj. m. G3326 μετ’ met z przyim. G846 αὐτῶν autōn nimi zaim. D. l.mn. m. G1510 ἐστιν estin jest cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G3566 νυμφίος; nymphios pan młody rz. M. l.poj. m. G2064 ἐλεύσονται eleusontai przyjdą cz. fut. med. ind. 3 os. l.mn. G1161 δὲ de zaś spój. G2250 ἡμέραι hēmerai dni rz. M. l.mn. ż. G3752 ὅταν hotan gdy przysł. G522 ἀπαρθῇ aparthēi zostanie zabrany cz. aor. pass. koni. 3 os. l.poj. G575 ἀπ’ ap od przyim. G846 αὐτῶν autōn nich zaim. D. l.mn. m. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G3566 νυμφίος, nymphios pan młody rz. M. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G5119 τότε tote wtedy przysł. G3522 νηστεύσουσιν. nēsteusousin pościć będą cz. fut. akt. ind. 3 os. l.mn.
I rzekł im Jezus: Izali się mogą synowie łożnicy małżeńskiej smęcić, póki z nimi jest oblubieniec? Ale przyjdą dni, gdy od nich będzie oblubieniec odjęty, a tedy pościć będą.
Mt 9,16
A żaden nie wprawuje łaty sukna nowego w szatę wiotchą; albowiem ono załatanie ujmuje nieco od szaty, i stawa się gorsze rozdarcie;
Mt 9,17
G3761 οὐδὲ oude Ani spój. G906 βάλλουσιν ballousin wlewają cz. praes. akt. ind. 3 os. l.mn. G3631 οἶνον oinon wina rz. B. l.poj. m. G3501 νέον neon młodego przym. B. l.poj. m. G1519 εἰς eis do przyim. G779 ἀσκοὺς askous bukłaków rz. B. l.mn. m. G3820 παλαιούς· palaious starych przym. B. l.mn. m. G1487 εἰ ei jeśli spój. G1161 δὲ de zaś spój. G3361 μή mē nie przysł. G1065 γε, ge przynajmniej part. G4486 ῥήγνυνται rhēgnyntai pękają cz. praes. pass. ind. 3 os. l.mn. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G779 ἀσκοί, askoi bukłaki rz. M. l.mn. m. G2532 καὶ kai i spój. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G3631 οἶνος oinos wino rz. M. l.poj. m. G1632 ἐκχεῖται ekcheitai wylewa się cz. praes. pass. ind. 3 os. l.poj. G2532 καὶ kai i spój. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G779 ἀσκοὶ askoi bukłaki rz. M. l.mn. m. G622 ἀπόλλυνται· apollyntai giną cz. praes. pass. ind. 3 os. l.mn. G235 ἀλλὰ alla ale spój. G906 βάλλουσιν ballousin wlewają cz. praes. akt. ind. 3 os. l.mn. G3631 οἶνον oinon wino rz. B. l.poj. m. G3501 νέον neon młode przym. B. l.poj. m. G1519 εἰς eis do przyim. G779 ἀσκοὺς askous bukłaków rz. B. l.mn. m. G2537 καινούς, kainous nowych przym. B. l.mn. m. G2532 καὶ kai i spój. · ἀμφότεροι amphoteroi oboje przym. M. l.mn. m. G4933 συντηροῦνται. syntērountai zachowane są cz. praes. pass. ind. 3 os. l.mn.
Ani leją wina młodego w stare statki; bo inaczej pukają się statki, a wino wycieka, i statki się psują; ale młode wino leją w nowe statki, i oboje bywają zachowane.
Mt 9,18
To gdy on do nich mówił, oto niektóry przełożony bóżnicy przyszedłszy pokłonił mu się, mówiąc: Córka moja dopiero skonała; ale pójdź, a włóż na nią rękę twoję, a ożyje.
Mt 9,19
Tedy wstawszy Jezus, szedł za nim, i uczniowie jego.
Mt 9,20
(A oto niewiasta, która płynienie krwi ode dwunastu lat cierpiała, przystąpiwszy z tyłu, dotknęła się podołka szat jego;
Mt 9,21
Bo rzekła sama w sobie: Jeźli się tylko dotknę szaty jego, będę uzdrowiona.
Mt 9,22
Ale Jezus obróciwszy się i ujrzawszy ją, rzekł: Ufaj, córko! wiara twoja ciebie uzdrowiła; i uzdrowiona była niewiasta od onej godziny.)
Mt 9,23
A gdy przyszedł Jezus w dom przełożonego, i ujrzał piszczki i lud zgiełk czyniący,
Mt 9,24
Rzekł im: Ustąpcie; albowiem dzieweczka nie umarła, ale śpi. I naśmiewali się z niego.
Mt 9,25
Ale gdy wygnany był on lud, wszedłszy, ujął ją za rękę jej, i wstała dzieweczka.
Mt 9,26
I rozeszła się ta wieść po wszystkiej ziemi.
Mt 9,27
A gdy Jezus odchodził stamtąd, szli za nim dwaj ślepi, wołając i mówiąc: Synu Dawidowy! zmiłuj się nad nami.
Mt 9,28
A gdy on wszedł do domu, przyszli do niego ślepi; i rzekł im Jezus: Wierzycież, iż to mogę uczynić? Rzekli mu: Owszem Panie!
Mt 9,29
Tedy się dotknął oczu ich, mówiąc: Według wiary waszej niechaj się wam stanie.
Mt 9,30
I otworzyły się oczy ich; i przygroził im srodze Jezus, mówiąc: Patrzcież, aby nikt o tem nie wiedział.
Mt 9,31
Lecz oni wyszedłszy, rozsławili go po wszystkiej onej ziemi.
Mt 9,32
A gdy oni wychodzili, oto przywiedli mu człowieka niemego, opętanego od dyjabła.
Mt 9,33
A gdy był wygnany on dyjabeł, przemówił niemy; i dziwował się lud, mówiąc: Nigdy się taka rzecz nie pokazała w Izraelu.
Mt 9,34
Ale Faryzeuszowie mówili: Przez książęcia dyjabelskiego wygania dyjabły.
Mt 9,35
I obchodził Jezus wszystkie miasta i miasteczka, nauczając w bóżnicach ich, i każąc Ewangieliję królestwa, a uzdrawiając wszelką chorobę, i wszelką niemoc między ludem.
Mt 9,36
A widząc on lud, użalił się go, iż był strudzony i rozproszony jako owce nie mające pasterza.
Mt 9,37
Tedy rzekł uczniom swoim: Żniwoć wprawdzie wielkie, ale robotników mało.
Mt 9,38
Proście tedy Pana żniwa, aby wypchnął robotniki na żniwo swoje.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)