Zaloguj

Pwt 32,15-43 · interlinia LXX

Pwt 32,15
I roztył Izrael, i wierzgał (otyłeś, stłuściałeś, zgrubiałeś, i opuściłeś Boga, który cię uczynił,) i lekce poważył Boga, opokę zbawienia swego.
Pwt 32,16
Ku zapalczywości pobudzili go przez cudze bogi, i przez obrzydliwości rozdraźnili go.
Pwt 32,17
Ofiarowali dyjabłom, nie Bogu, bogom, których nie znali, nowym, którzy z bliska przyszli, których się nie bali ojcowie wasi.
Pwt 32,18
Opoki, która cię spłodziła, zapomniałeś, zapomniałeś Boga, Stworzyciela twego.
Pwt 32,19
Co widząc Pan poruszył się gniewem na syny swoje, i na córki swoje.
Pwt 32,20
I rzekł: Skryję oblicze moje przed nimi, obaczę, jaki będzie koniec ich; albowiem są narodem przewrotnym, synami, w których wiary nie masz.
Pwt 32,21
Oni mię wzruszyli ku zapalczywości przez to, co nie jest Bogiem; pobudzili mię próżnościami swemi. Ja też do zazdrości pobudzę je przez te, którzy nie są ludem, przez naród głupi rozdraźnię je.
Pwt 32,22
Albowiem ogień rozpalił się w popędliwości mojej, i będzie gorzał aż do najgłębszego piekła, i pożre ziemię, i urodzaj jej, i wypali grunty gór.
Pwt 32,23
Zgromadzę na nie złe rzeczy, strzały moje na nie wystrzelam.
Pwt 32,24
Zniszczeją od głodu, i będą strawieni gorączką, i śmiercią gorzką; zęby też bestyi poślę na nie, z jadem gadzin ziemskich.
Pwt 32,25
Zewnątrz osieroci je miecz, a w pokojach będzie strach, tak na młodzieńca, jako na pannę, na ssącego piersi, i na męża sędziwego.
Pwt 32,26
Rzekłem: Rozproszę je po kątach, i wygubię między ludźmi pamiątkę ich.
Pwt 32,27
Gdybym się na pychę nieprzyjaciół nie oglądał, by się snać nie podnieśli nieprzyjaciele ich, a nie rzekli: Ręka nasza wyniosła, a nie Pan, sprawiła to wszystko.
Pwt 32,28
Albowiem ten naród ginie przez rady swe, i nie ma rozumu.
Pwt 32,29
O by mądrymi byli! wyrozumieliby to, i oglądaliby się na ostatnie rzeczy swoje.
Pwt 32,30
Jakoby uganiał jeden z nich tysiąc, a dwaj goniliby dziesięć tysięcy! gdyby ich Bóg, opoka ich, nie zaprzedał, i Pan ich nie wydał:
Pwt 32,31
Albowiem nie jako skała nasza skała ich, co nieprzyjaciele nasi sami osądzą.
Pwt 32,32
Albowiem z macicy Sodomskiej macica ich, i z latorośli Gomorskich jagody ich, jagody jadowite, grona ich gorzkie.
Pwt 32,33
Jad smoczy wino ich, i trucizną żmij okrutną.
Pwt 32,34
Izali to nie jest skryto u mnie; zapieczętowano w skarbie moim?
Pwt 32,35
Mojać jest pomsta i nagroda; czasu swego powinie się noga ich, ponieważ bliski jest dzień zginienia ich, a spieszą się przyszłe rzeczy do nich.
Pwt 32,36
Albowiem sądzić będzie Pan lud swój, a sług swoich użali się, gdy ujrzy, że ustała siła, a iż tak pojmany, jako zostawiony, nic nie mogą.
Pwt 32,37
I rzecze: Gdzież bogowie ich? Ona opoka, w której ufali?
Pwt 32,38
Którzy tłustość ofiar ich jadali, i pijali wino ofiar ich mokrych? Niechże wstaną, i ratują was, i niechaj będą ucieczką waszą.
Pwt 32,39
Obaczcież teraz, żem Ja, Jam jest sam, a że nie masz bogów oprócz Mnie; Ja zabijam i ożywiam, zranię, i Ja uleczę, a nie masz kto by z ręki mojej wyrwał.
Pwt 32,40
Albowiem podniosę ku niebu rękę moję, i rzekę: Żyję Ja na wieki.
Pwt 32,41
Jeźli zaostrzę błyszczący się miecz swój, i porwie sąd ręka moja, oddam pomstę nieprzyjaciołom moim, i tym, którzy mię nienawidzą, nagrodzę.
Pwt 32,42
Opoję strzały moje krwią, a miecz mój naje się mięsa ze krwi pobitych i pojmanych, skoro zacznę mścić się nad nieprzyjacioły.
Pwt 32,43
G2165 εὐφράνθητε euphranthēte rozweselać akt. imiesł. C. G3772 οὐρανοί ouranoi niebo imiesł. G260 ἅμα hama razem D G846 αὐτῷ autōi on zaim. wsk. imp. G2532 καὶ kai i C G4352 προσκυνησάτωσαν proskynēsatōsan oddawać cześć akt. C. G846 αὐτῷ autōi on zaim. wsk. imp. G3956 πάντες pantes wszyscy imiesł. G5207 υἱοὶ huioi syn imiesł. G2316 θεοῦ theou Bóg koni. G2165 εὐφράνθητε euphranthēte rozweselać akt. imiesł. C. G1484 ἔθνη ethnē naród imiesł. M. G3326 μετὰ meta z P G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2992 λαοῦ laou lud koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G1765 ἐνισχυσάτωσαν enischysatōsan wzmacniać akt. C. G846 αὐτῷ autōi on zaim. wsk. imp. G3956 πάντες pantes wszyscy imiesł. G32 ἄγγελοι angeloi anioł imiesł. G2316 θεοῦ theou Bóg koni. G3754 ὅτι hoti że C G3588 τὸ to ten rodz. aor. G129 αἷμα haima krew akt. koni. M. G3588 τῶν tōn ten rodz. aor. G5207 υἱῶν huiōn syn imiesł. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G7089 ἐκδικᾶται ekdikatai pomścić V.FMI3S G2532 καὶ kai i C G1556 ἐκδικήσει ekdikēsei wymierzać sprawiedliwość V.FAI3S G2532 καὶ kai i C G467 ἀνταποδώσει antapodōsei odpłacać V.FAI3S G1349 δίκην dikēn kara akt. koni. G3588 τοῖς tois ten rodz. aor. imp. G2190 ἐχθροῖς echthrois wróg imiesł. G2532 καὶ kai i C G3588 τοῖς tois ten rodz. aor. imp. G3404 μισοῦσιν misousin nienawidzić pass. G467 ἀνταποδώσει antapodōsei odpłacać V.FAI3S G2532 καὶ kai i C G7096 ἐκκαθαριεῖ ekkathariei oczyścić V.FAI3S G2962 κύριος kyrios pan koni. G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G1093 γῆν gēn ziemia akt. koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2992 λαοῦ laou lud koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk.
Weselcie się narodowie z ludem jego; albowiem krwi sług swoich pomści się, i pomstę odda nieprzyjaciołom swoim, a miłościw będzie ziemi swojej, i ludowi swemu.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)