Zaloguj

2 Krl 4 · interlinia WLC

2 Krl 4,1
H802 וְאִשָּׁ֣ה i kobieta spój. + rz. ż. l.poj. abs. H259 אַחַ֣ת jedna licz. ż. l.poj. abs. H802 מִנְּשֵׁ֣י z żon przyim. + rz. ż. l.mn. konstr. H1121a בְנֵֽי synów rz. m. l.mn. konstr. H5030 הַ֠נְּבִיאִים proroków rodz. + rz. m. l.mn. abs. H6817 צָעֲקָ֨ה zawołała cz. Qal perf. 3 os. ż. l.poj. H413 אֶל do przyim. H477 אֱלִישָׁ֜ע Elizeusza im. wł. H559 לֵאמֹ֗ר mówiąc przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H5650 עַבְדְּךָ֤ sługa twój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H376 אִישִׁי֙ mąż mój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H4191 מֵ֔ת umarł cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H859a וְאַתָּ֣ה a ty spój. + zaim. os. 2 os. m. l.poj. H3045 יָדַ֔עְתָּ wiesz cz. Qal perf. 2 os. m. l.poj. H3588a כִּ֣י że spój. H5650 עַבְדְּךָ֔ sługa twój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H1961 הָיָ֥ה był cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3372 יָרֵ֖א bojący się cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H3068 יְהוָ֑ה JHWH im. wł. H5383 וְהַ֨נֹּשֶׁ֔ה a wierzyciel spój. + rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H935 בָּ֗א przyszedł cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3947 לָקַ֜חַת wziąć przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H853 אֶת - ozn. dop. H8147 שְׁנֵ֧י dwóch licz. m. l.podw. konstr. H3206 יְלָדַ֛י dzieci moich rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. · ל֖וֹ dla siebie przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5650 לַעֲבָדִֽים na niewolników przyim. + rz. m. l.mn. abs.
A niewiasta jedna z żon synów prorockich wołała do Elizeusza, mówiąc: Sługa twój, mąż mój, umarł. A ty wiesz, iż sługa twój bał się Pana. A teraz przyszedł pożyczalnik, aby sobie wziął dwóch synów moich za niewolniki.
2 Krl 4,2
Do której rzekł Elizeusz: Cóż ci mam uczynić? Powiedz, mi co masz w domu? A ona odpowiedziała: Nie ma służebnica twoja nic więcej w domu, jedno bańkę oliwy.
2 Krl 4,3
I rzekł: Idźże, napożyczaj sobie naczynia z inąd u wszystkich sąsiadek twoich, naczynia próżnego nie mało.
2 Krl 4,4
A wszedłszy zamknij drzwi za sobą i za synami twymi, a nalej we wszystkie te naczynia, a które będzie pełne, rozkaż odstawić.
2 Krl 4,5
A tak odszedłszy od niego, zamknęła drzwi za sobą i za synami swymi.(Oni przynosili do niej, a ona nalewała.)
2 Krl 4,6
I stało się, gdy napełniła one naczynia, rzekła do syna swego: Przynieś mi jeszcze naczynie. A on jej odpowiedział: Niemasz więcej naczynia. I zastanowiła się oliwa.
2 Krl 4,7
Potem ona przyszedłszy, oznajmiła to mężowi Bożemu, który do niej rzekł: Idźże sprzedaj tę oliwę, a oddaj pożyczalnikowi twemu, a ty i synowie twoi żywcie się ostatkiem.
2 Krl 4,8
Stało się potem czasu niektórego, iż szedł Elizeusz przez Sunem, gdzie była niewiasta zacna, która go zatrzymywała, aby jadł chleb; a tak ile kroć tamtędy chodził, wstępował do niej, aby jadł chleb.
2 Krl 4,9
Bo rzekła była do męża swego: Oto teraz wiem, że ten mąż Boży święty jest, który tędy przechodzi często.
2 Krl 4,10
Proszę, uczyńmy gmaszek mały, a postawmy mu tam łóżko i stół, i krzesło i lichtarz, że kiedy przyjdzie do nas, skłoni się tam.
2 Krl 4,11
A tak dnia jednego, gdy tam przyszedł, skłonił się do onego gmaszku, i odpoczął tam.
2 Krl 4,12
I rzekł do Giezego, sługi swego: Zawołaj tej Sunamitki. I zawołał jej, a stanęła przed nim.
2 Krl 4,13
H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. · ל֗וֹ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H559 אֱמָר powiedz cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H4994 נָ֣א proszę part. zach. H413 אֵלֶיהָ֮ do niej przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H2009 הִנֵּ֣ה oto part. wsk. H2729 חָרַ֣דְתְּ zatroszczyłaś się cz. Qal perf. 2 os. ż. l.poj. H413 אֵלֵינוּ֮ o nas przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H853 אֶת - ozn. dop. H3605 כָּל wszystką rz. m. l.poj. konstr. H2731 הַחֲרָדָ֣ה troskę rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H2063 הַזֹּאת֒ tę rodz. + zaim. wsk. H4100 מֶ֚ה co part. pyt. H6213a לַעֲשׂ֣וֹת uczynić przyim. + cz. Qal bezok. konstr. · לָ֔ךְ tobie przyim. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H3426 הֲיֵ֤שׁ czy jest part. pyt. + part. wsk. H1696 לְדַבֶּר mówić przyim. + cz. Piel bezok. konstr. · לָךְ֙ dla ciebie przyim. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H413 אֶל do przyim. H4428 הַמֶּ֔לֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs. H176a א֖וֹ albo spój. H413 אֶל do przyim. H8269 שַׂ֣ר dowódcy rz. m. l.poj. konstr. H6635a הַצָּבָ֑א wojska rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. H559 וַתֹּ֕אמֶר i powiedziała spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H8432 בְּת֥וֹךְ pośród przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H5971b עַמִּ֖י ludu mojego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H595 אָנֹכִ֥י ja zaim. os. 1 os. wsp. l.poj. H3427 יֹשָֽׁבֶת mieszkam cz. Qal imiesł. czyn. ż. l.poj. abs.
Tedy mu rzekł: Powiedz jej: Oto pieczołujesz a starasz się o wszystki nasze potrzeby; cóż chcesz, abym ci uczynił? Maszże jaką potrzebę u króla, albo u hetmana wojska? A ona rzekła: W pośrodku ludu mego mieszkam.
2 Krl 4,14
A on rzekł: Cóż wżdy mam uczynić dla niej? I odpowiedział Giezy: Oto syna nie ma, a mąż jej stary.
2 Krl 4,15
Przetoż rzekł: Zawołajże jej. I zawołał jej, a ona stała u drzwi.
2 Krl 4,16
I rzekł: O tym czasie po roku będziesz piastowała syna. A ona rzekła: Nie omylajże, panie mój, mężu Boży, nie omylaj służebnicy twojej.
2 Krl 4,17
A tak poczęła niewiasta, i porodziła syna o onymże czasie po roku, jako jej był powiedział Elizeusz.
2 Krl 4,18
I podrosło dziecię. I stało się dnia niektórego, że wyszedłszy do ojca swego, do żeńców,
2 Krl 4,19
Rzekło do ojca swego: Głowa moja! Głowa moja! A on rzekł słudze: Zanieś go do matki jego.
2 Krl 4,20
Który wziąwszy go, zaniósł go do matki jego; i siedział na łonie jej aż do południa i umarł.
2 Krl 4,21
Tedy ona szedłszy położyła go na łóżku męża Bożego, a zamknąwszy drzwi, wyszła.
2 Krl 4,22
Potem przyzwała męża swego, i rzekła: Proszę cię, poślij ze mną jednego z sług, i jednę oślicę, że pobieżę aż do męża Bożego, i wrócę się zaś.
2 Krl 4,23
Który rzekł: Po cóż chcesz jechać do niego? Dziś nie masz nowiu miesiąca, ani sabatu. Ale ona rzekła: Daj pokój.
2 Krl 4,24
A tak osiodławszy oślicę, rzekła do sługi swego: Poganiaj, a jedź, i nie mieszkaj dla mnie w drodze, chyba żebym ci rozkazała.
2 Krl 4,25
Jechała tedy, i przyjechała do męża Bożego na górę Karmel. A gdy ją ujrzał mąż Boży z daleka, rzekł do Giezego sługi swego: Oto ona Sunamitka.
2 Krl 4,26
Przetoż wynijdź przeciwko niej, a rzecz jej: A zdrowaś dobrze? zdrów i mąż twój? zdrów i syn?
2 Krl 4,27
H935 וַתָּבֹ֞א i przyszła spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H413 אֶל do przyim. H376 אִ֤ישׁ męża rz. m. l.poj. konstr. H430 הָֽאֱלֹהִים֙ Boga rodz. + rz. m. l.mn. abs. H413 אֶל na przyim. H2022 הָהָ֔ר górę rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2388 וַֽתַּחֲזֵ֖ק i uchwyciła spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H7272 בְּרַגְלָ֑יו jego stopy przyim. + rz. ż. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5066 וַיִּגַּ֨שׁ i przystąpił spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1522 גֵּֽיחֲזִ֜י Gehazi im. wł. H1920 לְהָדְפָ֗הּ aby ją odepchnąć przyim. + cz. Qal bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H559 וַיֹּאמֶר֩ i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H376 אִ֨ישׁ mąż rz. m. l.poj. konstr. H430 הָאֱלֹהִ֤ים Boga rodz. + rz. m. l.mn. abs. H7503 הַרְפֵּֽה zostaw cz. Hifil rozk. 2 os. m. l.poj. · לָהּ֙ ją przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3588a כִּֽי bo spój. H5315 נַפְשָׁ֣הּ jej dusza rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H4843 מָֽרָה jest gorzka cz. Qal perf. 3 os. ż. l.poj. · לָ֔הּ jej przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3068 וַֽיהוָה֙ a JHWH spój. + im. wł. H5956 הֶעְלִ֣ים ukrył cz. Hifil perf. 3 os. m. l.poj. H4480a מִמֶּ֔נִּי ode mnie przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3808 וְלֹ֥א i nie spój. + przecz. H5046 הִגִּ֖יד oznajmił cz. Hifil perf. 3 os. m. l.poj. · לִֽי mi przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
A ona rzekła: Zdrowi dobrze. A gdy przyszła do męża Bożego na górę, uchwyciła się nóg jego; i przystąpił Giezy, aby ją odepchnął. Ale mąż Boży rzekł: Zaniechaj jej, boć w gorzkości jest dusza jej, a Pan zataił przedemną i nie oznajmił mi.
2 Krl 4,28
A ona rzekła: Azażem pana mego prosiła o syna? Izalim nie mówiła: Nie omylaj mię?
2 Krl 4,29
H559 וַיֹּ֨אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1522 לְגֵיחֲזִ֜י do Gehaziego przyim. + im. wł. H2296 חֲגֹ֣ר przepasz cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H4975 מָתְנֶ֗יךָ swoje biodra rz. m. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3947 וְקַ֨ח i weź spój. + cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H4938b מִשְׁעַנְתִּ֣י moją laskę rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3027 בְיָדְךָ֮ w swoją rękę przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3212 וָלֵךְ֒ i idź spój. + cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H3588a כִּֽי bo spój. H4672 תִמְצָ֥א spotkasz cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. H376 אִישׁ֙ człowieka rz. m. l.poj. abs. H3808 לֹ֣א nie przecz. H1288 תְבָרְכֶ֔נּוּ błogosław go cz. Piel impf. 2 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3588a וְכִֽי a jeśli spój. + spój. H1288 יְבָרֶכְךָ֥ błogosławi cię cz. Piel impf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H376 אִ֖ישׁ człowiek rz. m. l.poj. abs. H3808 לֹ֣א nie przecz. H6030b תַעֲנֶנּ֑וּ odpowiadaj mu cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H7760a וְשַׂמְתָּ֥ i położysz spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.poj. H4938b מִשְׁעַנְתִּ֖י moją laskę rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H5921a עַל na przyim. H6440 פְּנֵ֥י twarz rz. m./ż. l.mn. konstr. H5288 הַנָּֽעַר chłopca rodz. + rz. m. l.poj. abs.
Tedy on rzekł do Giezego: Przepasz biodra twe, a weźmij laskę moję w rękę twą, a idź; jeźli kogo spotkasz, nie pozdrawiaj go; a jeźli by cię kto pozdrowił, nie odpowiadaj mu; i połóż laskę moję na oblicze dziecięcia.
2 Krl 4,30
A matka dziecięcia onego rzekła: Jako żywy Pan, i jako żywa dusza twoja, że się ciebie nie puszczę. A tak wstawszy szedł za nią.
2 Krl 4,31
A Giezy uprzedził je, i położył laskę na oblicze dziecięcia; lecz nie było głosu, ani czucia. Przetoż się wrócił przeciwko niemu i oznajmił mu, mówiąc: Nie ocuciło się dziecię.
2 Krl 4,32
Tedy wszedł Elizeusz do domu, a oto dziecię umarłe leżało na łóżku jego.
2 Krl 4,33
A gdy tam wszedł, zamknął drzwi przed onymi obydwoma, i modlił się Panu.
2 Krl 4,34
Potem wstąpiwszy na łoże, położył się na dzieciątko, przyłożywszy usta swe do ust jego, a oczy swe do oczów jego, i ręce swe do rąk jego, i rozpostarł się na niem, tak iż się zagrzało ciało dziecięce.
2 Krl 4,35
A odwróciwszy się od niego, przechadzał się po domu tam i sam; potem wstąpił, a położył się na niem. Tedy kichało dziecię aż do siódmego razu, i otworzyło dziecię oczy swoje.
2 Krl 4,36
Tedy zawołał Giezego, i rzekł: Zawołaj tej Sunamitki. I zawołał jej, i przyszła do niego, i rzekł: Weźmij syna twego,
2 Krl 4,37
Która wszedłszy, upadła u nóg jego, i kłaniała się aż do ziemi, a wziąwszy syna swego, wyszła.
2 Krl 4,38
Potem wrócił się Elizeusz do Galgal, a głód był w onej ziemi, i synowie proroccy mieszkali przy nim. Tedy rzekł do sługi swego: Przystaw garniec wielki, a uwarz kaszę synom prorockim.
2 Krl 4,39
Przetoż wyszedł jeden na pole, aby zbierał zioła, i znalazł macicę polną, a nazbierał z niej owoców polnych pełen płaszcz swój, a przyszedłszy nakrajał ich w garniec kaszy; bo tego nie znali.
2 Krl 4,40
I wylali mężom onym, aby jedli. A gdy jedli onę kaszę zawołali, i rzekli: Śmierć w garncu, mężu Boży! I nie mogli jeść.
2 Krl 4,41
I rzekł: Przynieście sami mąki; a wsypawszy ją w garniec rzekł: Nalej ludowi. I jedli, i nie było nic więcej złego w garncu.
2 Krl 4,42
Wtem mąż przyszedł z Baalsalisa, a przyniósł mężowi Bożemu chleby, z pierwocin zbóż, dwadzieścia chlebów jęczmiennych, i kłosów pełnych świeżych nie wykruszonych, i rzekł: Daj ludowi, aby jedli.
2 Krl 4,43
Ale odpowiedział sługa jego: Cóż to mam dać przed sto mężów? I rzekł: Daj ludowi, aby jedli; albowiem tak mówi Pan: Będą jedli, i zbędzie.
2 Krl 4,44
A tak położył przed nie; i jedli, a zbyło według słowa Pańskiego.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)