Zaloguj

Lb 11 · interlinia LXX

Lb 11,1
I stało się, że się lud uskarżał niesłusznie, co się nie podobało Panu. Przetoż usłyszawszy to Pan bardzo się rozgniewał, i zapalił się przeciwko nim ogień Pański, i popalił ostatnią część obozu.
Lb 11,2
Tedy wołał lud na Mojżesza; i modlił się Mojżesz Panu, i zgasł ogień.
Lb 11,3
I nazwał imię miejsca onego Tabera: bo się zapalił przeciwko nim ogień Pański.
Lb 11,4
A lud pospolity, który był między nimi, chciwością wielką zjęty odwracał się; i płakali też synowie Izraelscy, mówiąc: Któż nas nakarmi mięsem?
Lb 11,5
Wspominamy sobie na ryby, któreśmy jadali w Egipcie darmo, na ogórki, i na melony, i na łuczek, i na cebulę, i na czosnek.
Lb 11,6
A teraz dusza nasza wywiędła nic inszego nie mając, oprócz tej manny, przed oczyma swemi.
Lb 11,7
A manna była jako nasienie koryjandrowe, a barwa tej jako barwa Bdelijowa.
Lb 11,8
I wychodził lud, a zbierali ją, i mełli w żarnach, albo tłukli w moździerzach a warzyli w kotłach i czynili z niej podpłomyki; a był smak jej jako smak świeżej oliwy.
Lb 11,9
Gdy bowiem padała rosa na obóz w nocy, padała też manna nań.
Lb 11,10
Tedy usłyszał Mojżesz, że lud płakał po domach swych, każdy u drzwi namiotu swego; dla czego zapaliła się popędliwość Pańska wielce, i nie podobało się też to Mojżeszowi.
Lb 11,11
I rzekł Mojżesz do Pana: Czemużeś tak źle uczynił słudze twemu? czemużem nie znalazł łaski w oczach twoich, żeś włożył ciężar tego wszystkiego ludu na mię?
Lb 11,12
Izalim ja począł ten wszystek lud? izalim go ja zrodził, iż mi mówisz: Nieś je na łonie twojem, jako piastun nosi niemowlątko, do ziemi, o którąś przysiągł ojcom ich?
Lb 11,13
Gdzież mam mięso, abym dał wszystkiemu temu ludowi? bo płaczą na mię, mówiąc: Daj nam mięsa, abyśmy jedli.
Lb 11,14
Nie mogę ja sam znieść wszystkiego ludu tego; bo to nad możność moję.
Lb 11,15
A jeźli się tak ze mną obchodzić chcesz, proszę raczej mię zabij, jeźlim znalazł łaskę w oczach twoich, abym nie patrzył na swoje złe.
Lb 11,16
G2532 καὶ kai i C G2036 εἶπεν eipen powiedzieć akt. G2962 κύριος kyrios pan koni. G4314 πρὸς pros do P G3475 Μωυσῆν Mōysēn Mojżesz akt. koni. G4863 συνάγαγέ synagage zgromadzić akt. C. G3427 μοι moi mnie zaim. praes. imp. G1440 ἑβδομήκοντα hebdomēkonta siedemdziesięciu M G435 ἄνδρας andras mężczyzna akt. imiesł. G575 ἀπὸ apo od P G3588 τῶν tōn ten rodz. aor. G4245 πρεσβυτέρων presbyterōn starszy imiesł. G2474 Ισραηλ Israēl Izrael koni. G3739 οὓς hous który zaim. wzgl. G846 αὐτὸς autos on zaim. wsk. bezok. G4771 σὺ sy ty zaim. praes. bezok. G6063 οἶδας oidas wiedzieć V.XAI2S G3754 ὅτι hoti że C G3778 οὗτοί houtoi ten zaim. wsk. bezok. G1510 εἰσιν eisin być pass. G4245 πρεσβύτεροι presbyteroi starszy imiesł. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2992 λαοῦ laou lud koni. G2532 καὶ kai i C G1122 γραμματεῖς grammateis uczony w Piśmie imiesł. G846 αὐτῶν autōn on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G71 ἄξεις axeis prowadzić V.FAI2S G846 αὐτοὺς autous on zaim. wsk. G4314 πρὸς pros do P G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G4633 σκηνὴν skēnēn namiot akt. koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3142 μαρτυρίου martyriou świadectwo koni. M. G2532 καὶ kai i C G2476 στήσονται stēsontai stać V.FMI3P G1563 ἐκεῖ ekei tam D G3326 μετὰ meta z P G4675 σοῦ sou ciebie zaim. praes.
I rzekł Pan do Mojżesza: Zbierz mi siedemdziesiąt mężów z starszych Izraelskich, które znasz, że są starszymi ludu, i książęta jego, a przywiedź je przed namiot zgromadzenia, i stać tam będę z tobą;
Lb 11,17
A Ja zstąpię, i będę tam mówił z tobą, i wziąwszy z Ducha, który jest w tobie, udzielę im; i poniosą z tobą brzemię ludu, a nie poniesiesz go ty sam.
Lb 11,18
A do ludu rzeczesz: Poświęćcie się na jutro, a będziecie jeść mięso; boście płakali w uszach Pańskich, mówiąc: Któż nas nakarmi mięsem? bo nam lepiej było w Egipcie; i da wam Pan mięsa, i będziecie jedli.
Lb 11,19
Nie przez jeden dzień jeść będziecie, ani przez dwa dni, ani przez pięć, ani przez dziesięć dni, ani przez dwadzieścia dni:
Lb 11,20
Ale przez cały miesiąc, aż polezie przez nozdrza wasze, a zbrzydzi się wam, przeto żeście pogardzili Panem, który jest między wami, a płakaliście przed nim mówiąc: Na cóżeśmy wyszli z Egiptu?
Lb 11,21
I rzekł Mojżesz: Sześć kroć sto tysięcy pieszych jest ludu, między którym ja mieszkam, a tyś powiedział: Dam im mięsa, że będą jeść cały miesiąc.
Lb 11,22
Izali im owiec i wołów nabiją, aby się im dostało? Izali wszystkie ryby morskie zbiorą im, aby dostatek mieli?
Lb 11,23
I rzekł Pan do Mojżesza: Azaż ręka Pańska jest skurczona? teraz ujrzysz, jeśli się wypełni słowo moje, czyli nie.
Lb 11,24
Tedy wyszedł Mojżesz, i opowiedział ludowi słowa Pańskie; a zebrawszy siedemdziesiąt mężów starszych z ludu, postawił je około namiotu.
Lb 11,25
I zstąpił Pan w obłoku, i mówił do niego, a wziąwszy z Ducha, który był w nim, podzielił go między siedemdziesiąt mężów starszych; i stało się, gdy odpoczął nad nimi on Duch, tedy prorokowali, a potem nigdy.
Lb 11,26
Ale zostali byli dwa mężowie w obozie, imię jednego Eldad, a imię drugiego Medad; na których też odpoczął on Duch, bo oni byli napisani, choć byli nie przyszli do namiotu; a tak ci prorokowali w obozie.
Lb 11,27
Tedy przybieżało pacholę, i oznajmiło Mojżeszowi, mówiąc: Eldad i Medad prorokują w obozie.
Lb 11,28
Ale odpowiedziawszy Jozue, syn Nunów, sługa Mojżeszów, jeden z młodzieńców jego, rzekł: Panie mój Mojżeszu, zabroń im.
Lb 11,29
Któremu odpowiedział Mojżesz: Czemuż im ty zazdrościsz dla mnie? Boże daj, aby wszystek lud Pański prorokował, a iżby dał Pan Ducha swego na nie!
Lb 11,30
Wrócił się tedy Mojżesz do obozu, on i starsi Izraelscy.
Lb 11,31
Zatem wyszedł wiatr od Pana, i porwawszy przepiórki od morza, spuścił je na obóz, z jednej strony jako na jeden dzień chodu, z drugiej strony także jako na jeden dzień chodu, około obozu, a jakoby na dwa łokcie były nad ziemią.
Lb 11,32
Tedy wstawszy lud przez cały on dzień i przez całą noc, i nazajutrz przez wszystek dzień zbierali one przepiórki, a kto najmniej nazbierał, miał dziesięć homerów: i nawieszali ich wszędy sobie około obozu.
Lb 11,33
Mięso jeszcze było między zębami ich nie zeżwane, gdy gniew Pański zapalił się na lud, i pobił Pan lud on plagą bardzo wielką.
Lb 11,34
I nazwane jest imię miejsca onego Kibrot Hataawa; albowiem tam pogrzebli lud, który pożądał mięsa.
Lb 11,35
A z Kibrot Hataawy ruszył się lud do Haserotu, i mieszkali w Haserocie.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)