Zaloguj

Jr 16 · interlinia LXX

Jr 16,1
I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:
Jr 16,2
Nie pojmuj sobie żony, ani miej synów ani córek na tem miejscu.
Jr 16,3
Albowiem tak mówi Pan o synach i o córkach spłodzonych na tem miejscu, i o matkach ich, które ich zrodziły, i o ojcach ich, którzy ich spłodzili w tej ziemi:
Jr 16,4
Śmierciami ciężkiemi pomrą; nie będą ich płakać, ani ich pochowają, ale miasto gnoju na wierzchu ziemi będą; a mieczem i głodem wytraceni będą; i będą trupy ich pokarmem ptastwu niebieskiemu i i zwierzowi ziemskiemu.
Jr 16,5
Bo tak mówi Pan: Nie wchodź do domu żałoby, ani chodź na płacz, ani ich żałuj; bom odjął pokój mój od ludu tego, miłosierdzie i litość, mówi Pan.
Jr 16,6
Gdy pomrą wielcy i mali w tej ziemi, nie będą pogrzebieni, ani ich płakać będą; i nie będą się rzezać, ani sobie łysiny czynić dla nich;
Jr 16,7
Ani im dadzą jeść, aby ich w smutku cieszyli nad umarłym; ani im dadzą pić z kubka pocieszenia po ojcu ich i po matce ich;
Jr 16,8
Także do domu uczty nie wchodź, abyś zasiadał z nimi, i jadł, i pił.
Jr 16,9
Albowiem tak mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski: Oto Ja sprawię, iż ustanie na tem miejscu przed oczyma waszemi, i za dni waszych głos wesela, i głos radości, głos oblubieńca, i głos oblubienicy.
Jr 16,10
G2532 καὶ kai i C G1510 ἔσται estai być V.FMI3S G3752 ὅταν hotan kiedy D G312 ἀναγγείλῃς anangeilēis oznajmiać akt. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G2992 λαῷ laōi lud koni. G3778 τούτῳ toutōi ten zaim. wsk. imp. G537 ἅπαντα hapanta cały akt. imiesł. M. G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G4487 ῥήματα rhēmata słowo akt. imiesł. M. G3778 ταῦτα tauta ten zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G2036 εἴπωσιν eipōsin powiedzieć akt. G4314 πρὸς pros do P G4571 σέ se ciebie zaim. praes. G1223 διὰ dia przez P G5101 τί ti kto? zaim. pyt. impf. G2980 ἐλάλησεν elalēsen mówić akt. G2962 κύριος kyrios pan koni. G1909 ἐφ᾿ eph na P G2248 ἡμᾶς hēmas nas zaim. praes. G3956 πάντα panta wszyscy akt. imiesł. M. G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G2556 κακὰ kaka zły akt. imiesł. M. G3778 ταῦτα tauta ten zaim. wsk. G5101 τίς tis kto? zaim. pyt. impf. bezok. G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G93 ἀδικία adikia niesprawiedliwość koni. G2257 ἡμῶν hēmōn nasz zaim. praes. G2532 καὶ kai i C G5101 τίς tis kto? zaim. pyt. impf. bezok. G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G266 ἁμαρτία hamartia grzech koni. G2257 ἡμῶν hēmōn nasz zaim. praes. G3739 ἣν hēn który zaim. wzgl. G264 ἡμάρτομεν hēmartomen grzeszyć akt. G1725 ἔναντι enanti przed P G2962 κυρίου kyriou pan koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2316 θεοῦ theou Bóg koni. G2257 ἡμῶν hēmōn nasz zaim. praes.
A gdy opowiesz ludowi temu wszystkie te słowa, a rzekliby do ciebie: Przecz Pan wyrzekł przeciwko nam to wszystko wielkie złe? I cóż jest za nieprawość nasza, i co za grzech nasz, którymeśmy zgrzeszyli przeciwko Panu, Bogu naszemu?
Jr 16,11
Tedy rzeczesz do nich: Przeto, iż mię opuścili ojcowie wasi, (mówi Pan) a chodzili za bogami cudzymi, i służyli im, i kłaniali się im, lecz mnie opuścili, i zakonu mego nie przestrzegali.
Jr 16,12
A wy dalekoście gorzej czynili, niż ojcowie wasi; albowiem oto każdy chodzi za uporem złego serca swego, nie słuchając mię;
Jr 16,13
Dlatego wyrzucę was z tej ziemi do ziemi, którejście nie znali, wy i ojcowie wasi, a tam służyć będziecie bogom cudzym we dnie i w nocy, dokąd wam nie okażę miłosierdzia.
Jr 16,14
Przetoż oto dni idą, mówi Pan, że nie rzeką więcej: Jako żyje Pan, który wywiódł synów Izraelskich z ziemi Egipskiej.
Jr 16,15
Ale: Jako żyje Pan, który wywiódł synów Izraelskich z ziemi północnej, i ze wszystkich ziem, do których ich był wygnał, gdy ich zasię przywiodę do ziemi ich, którąm dał ojcom ich.
Jr 16,16
Oto Ja poślę do wielu rybitwów, (mówi Pan) aby ich łowili; potem poślę do wielu łowców, aby ich łapali na wszelkiej górze i na wszelkim pagórku, i w dziurach skalnych.
Jr 16,17
Oczy moje patrzą na wszystkie drogi ich; nie są utajone przed obliczem mojem, ani jest zakryta nieprawość ich przed oczyma mojemi.
Jr 16,18
I oddam im pierwej w dwójnasób za nieprawości ich, i za grzechy ich, przeto, że ziemię moję splugawili trupami obrzydliwości swojej, i sprosnościami swemi napełnili dziedzictwo moje.
Jr 16,19
Panie, mocy moja i siło moja, i ucieczko moja w dzień utrapienia! do ciebie przyjdą narody od kończyn ziemi, i rzekną: Zaiste się fałszu trzymali ojcowie nasi, i marności, w których żadnego pożytku nie było.
Jr 16,20
Izali sobie człowiek uczynić może bogów? ponieważ sami nie są bogami.
Jr 16,21
Dlatego oto Ja sprawię, aby poznali tym razem; sprawię, mówię, aby poznali rękę moję i moc moję, i dowiedzieli się, że imię moje jest Pan.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)