Zaloguj

2 Krn 20 · interlinia WLC

2 Krn 20,1
I stało się potem, że przyciągnęli synowie Moabowi, i synowie Ammonowi, a z nimi niektórzy mieszkający z Ammonitami, przeciwko Jozafatowi na wojnę.
2 Krn 20,2
I przyszło, a opowiedziano Jozafatowi, mówiąc: Przyciągnęło przeciwko tobie wojsko wielkie z zamorza, z Syryi, a oto są w Chasesontamar, które jest Engaddy.
2 Krn 20,3
I uląkł się, a obrócił Jozafat twarz swoję, aby szukał Pana, i zapowiedział post wszystkiemu ludowi Judzkiemu.
2 Krn 20,4
Tedy się zgromadził lud Judzki, aby szukali Pana; także ze wszystkich miast Judzkich zeszli się szukać Pana.
2 Krn 20,5
A tak stanął Jozafat w zgromadzeniu Judzkiem i Jeruzalemskiem w domu Pańskiem przed sienią nową.
2 Krn 20,6
I rzekł: Panie, Boże ojców naszych: Izaliś nie ty sam Bogiem na niebie? a nie ty panujesz na wszystkiemi królestwami narodów? azaż nie w rękach twoich jest moc i siła? a nie masz, ktoby się mógł ostać przed tobą.
2 Krn 20,7
Izaliś nie ty, Boże nasz! wypędził obywateli tej ziemi przed twarzą ludu twego Izraelskiego, i podałeś ją nasieniu Abrahama przyjaciela twego na wieki?
2 Krn 20,8
I miszkali w niej, i zbudowali tobie w niej świątnicę dla imienia twego, mówiąc:
2 Krn 20,9
Jeźliby na nas przyszło złe, miecz pomsty, albo powietrze, albo głód, a staniemy przed tym domem, i przed obliczem twojem, gdyż imię twoje jest w domu tym, a zawołamy do ciebie w uciskach naszych, tedy wysłuchasz i wybawisz.
2 Krn 20,10
Teraz tedy, oto synowie Ammonowi, i Moabowi, i góra Seir, przez którycheś ty nie dopuścił przejść Izraelowi, gdy szli z ziemi Egipskiej, ale ich minęli, a nie wytracili ich.
2 Krn 20,11
Oto teraz nam oni oddawają, gdyż przyszli, aby nas wyrzucili z dziedzictwa twego, któreś nam dał prawem dziedzicznem.
2 Krn 20,12
O Boże nasz! izali ich nie będziesz sądził? W nasci zaiste nie masz żadnej mocy przeciw mnóstwu tak wielkiemu, które przyszło na nas, i nie wiemy, co czynić mamy, tylko ku tobie obracamy oczy nasze.
2 Krn 20,13
Wszystek też lud Judzki stał przed Panem, i dziatki ich, żony ich, i synowie ich.
2 Krn 20,14
Ale Jehazyjel, syn Zacharyjasza, syna Benajaszowego, syna Jehyjelowego, syna Matanijaszowego, Lewita z synów Asafowych, na którego przyszedł Duch Pański w pośród onego zgromadzenia,
2 Krn 20,15
Rzekł: Słuchajcie wszyscy z Judy, i obywatele Jeruzalemscy, i ty królu Jozafacie! Tak wam powiada Pan: Nie bójcie się wy, ani się lękajcie tego mnóstwa tak wielkiego; nie wasza jest walka, ale Boża.
2 Krn 20,16
Jutro się ruszcie przeciwko nim; oto oni pójdą stroną góry Sys, i znajdziecie ich na końcu potoku przeciw puszczy Jeruel.
2 Krn 20,17
Nie wy się potykać będziecie w tej bitwie; stawcie się, i stójcie, a oglądajcie wybawienie Pańskie nad wami, o Judo, i Jeruzalemie! Nie bójcież się, ani się lękajcie; jutro wynijdziecie przeciwko nim, a Pan będzie z wami.
2 Krn 20,18
I pokłonił się Jozafat twarzą ku ziemi, a wszystek lud Judzki, i obywatele Jeruzalemscy padli przed obliczem Pańskiem, kłaniając się Panu.
2 Krn 20,19
Wstali też Lewitowie z synów Kaatowych, i z synów Korego, i chwalili Pana, Boga Izraelskiego, głosem wielkim i wyniosłym.
2 Krn 20,20
H7925 וַיַּשְׁכִּ֣ימוּ i wstali wcześnie spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H1242 בַבֹּ֔קֶר o poranku przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3318 וַיֵּצְא֖וּ i wyszli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H4057b לְמִדְבַּ֣ר ku pustyni przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H8620 תְּק֑וֹעַ Tekoa im. wł. H3318 וּבְצֵאתָ֞ם a gdy wychodzili spój. + przyim. + cz. Qal bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H5975 עָמַ֣ד stanął cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3092 יְהוֹשָׁפָ֗ט Jehoszafat im. wł. H559 וַיֹּ֨אמֶר֙ i rzekł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H8085 שְׁמָע֗וּנִי słuchajcie mnie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3063 יְהוּדָה֙ Judo im. wł. H3427 וְיֹשְׁבֵ֣י i mieszkańcy spój. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. H3389 יְרוּשָׁלִַ֔ם Jeruzalem im. wł. H539 הַאֲמִ֜ינוּ uwierzcie cz. Hifil rozk. 2 os. m. l.mn. H3068 בַּיהוָ֤ה w JHWH przyim. + im. wł. H430 אֱלֹהֵיכֶם֙ Boga waszego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.mn. H539 וְתֵ֣אָמֵ֔נוּ i będziecie trwali spój. + cz. Nifal impf. 2 os. m. l.mn. H539 הַאֲמִ֥ינוּ uwierzcie cz. Hifil rozk. 2 os. m. l.mn. H5030 בִנְבִיאָ֖יו jego prorokom przyim. + rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H6743b וְהַצְלִֽיחוּ i poszczęści się wam spój. + cz. Hifil rozk. 2 os. m. l.mn.
Potem wstawszy rano ciągnęli na puszczę Tekuła; a gdy wychodzili, stanął Jozafat, i rzekł: Słuchajcie mię Judo, i obywatele Jeruzalemscy! Wierzcie Panu, Bogu waszemu, a będziecie bezpieczni; wierzcież prorokom jego, a będzie się wam szczęściło.
2 Krn 20,21
A wszedłszy w radę z ludem, postanowił śpiewaków Panu, którzyby go chwalili w ozdobie świętobliwości, idąc przed uszykowanymi do bitwy, i mówiąc: Wysławiajcie Pana, albowiem na wieki miłosierdzie jego.
2 Krn 20,22
A wtenczas, gdy oni zaczęli śpiewanie i chwały, obrócił Pan zasadzkę na synów Ammonowych i Moabowych, i na obywateli góry Seir, która była przyszła przeciw Judzie, i bili się sami.
2 Krn 20,23
Bo powstali synowie Ammonowi i Moabowi przeciwko obywatelom góry Seir, aby ich pobili i wygładzili. A gdy już do końca porazili onych, co mieszkali w Seir, oburzył się jeden przeciw drugiemu, aż się spólnie wybili.
2 Krn 20,24
A wtem lud Judzki przyszedł do Masfa, blisko puszczy; i spojrzawszy na ono mnóstwo widzieli, a oto trupy leżały po ziemi, tak iż nikt nie uszedł.
2 Krn 20,25
H935 וַיָּבֹ֨א i przyszedł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3092 יְהוֹשָׁפָ֣ט Jehoszafat im. wł. H5971a וְעַמּוֹ֮ i lud jego spój. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H962 לָבֹ֣ז aby złupić przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H853 אֶת - ozn. dop. H7998 שְׁלָלָם֒ łup ich rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H4672 וַיִּמְצְאוּ֩ i znaleźli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. · בָהֶ֨ם na nich przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H7230 לָרֹ֜ב obficie przyim. + rz. m./ż. l.poj. abs. H7399 וּרְכ֤וּשׁ i mienie spój. + rz. m. l.poj. abs. H6297 וּפְגָרִים֙ i trupy spój. + rz. m. l.mn. abs. H3627 וּכְלֵ֣י i przedmioty spój. + rz. m. l.mn. konstr. H2530b חֲמֻד֔וֹת kosztowne rz. ż. l.mn. abs. H5337 וַיְנַצְּל֥וּ i zabrali spój. + cz. Piel wajjiqtol 3 os. m. l.mn. · לָהֶ֖ם dla siebie przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H369 לְאֵ֣ין aż nie było przyim. + przecz. H4853a מַשָּׂ֑א brzemienia rz. m. l.poj. abs. H1961 וַיִּֽהְי֞וּ i byli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H3117 יָמִ֧ים dni rz. m. l.mn. abs. H7969 שְׁלוֹשָׁ֛ה trzy licz. m. l.poj. abs. H962 בֹּזְזִ֥ים łupiący cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H7998 הַשָּׁלָ֖ל łup rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3588a כִּ֥י bo spój. H7227a רַב wielki przym. m. l.poj. abs. H1931 הֽוּא on zaim. os. 3 os. m. l.poj.
Przetoż przyszedł Jozafat i lud jego, aby rozchwycili łupy ich; i znaleźli przy nich bardzo wiele bogactw i na trupach klejnotów kosztownych, których rozchwycili między się tak wiele, że ich zanieść nie mogli: przez trzy dni brali one łupy, albowiem ich było bardzo wiele.
2 Krn 20,26
Potem dnia czwartego zebrali się w dolinie Beracha; bo iż tam błogosławili Pana, przetoż nazwali imię miejsca onego doliną Beracha, aż do dzisiejszego dnia.
2 Krn 20,27
Zatem obrócili się wszyscy mężowie Judzcy i Jeruzalemscy, i Jozafat przed nimi, aby się wrócili do Jeruzalemu z radością; albowiem ucieszył ich był Pan nad nieprzyjaciołami ich.
2 Krn 20,28
I wjechali do Jeruzalemu z harfami, i z cytrami, i z trąbami, do domu Pańskiego.
2 Krn 20,29
Tedy przypadł strach Boży na wszystkie królestwa ziemi, gdy usłyszały, iż Pan walczył przeciw nieprzyjaciołom ludu Izraelskiego.
2 Krn 20,30
A tak uspokoiło się królestwo Jozafatowe, bo mu dał odpocznienie Bóg jego zewsząd.
2 Krn 20,31
I królował Jozafat nad Judą, a miał trzydzieści i pięć lat, gdy królować począł, a dwadzieścia i pięć lat królował w Jeruzalemie; a imię matki jego było Azuba, córka Salajowa.
2 Krn 20,32
A chodził drogą ojca swego Azy, i nie uchylał się od niej, czyniąc co było dobrego w oczach Pańskich.
2 Krn 20,33
Wszakże wyżyny nie były zniesione; bo jeszcze lud nie zgotował był serca swego ku Bogu ojców swoich.
2 Krn 20,34
A ostatek spraw Jozafatowych pierwszych i poślednich jest zapisany w księdze Jehu, syna Hananiego, któremu było rozkazane, aby to włożył w księgi królów Izraelskich.
2 Krn 20,35
Potem stowarzyszył się Jozafat, król Judzki, z Ochozyjaszem, królem Izraelskim, którego sprawy były bardzo niepobożne.
2 Krn 20,36
A stowarzyszył się z nim na to, aby nabudowali okrętów, któreby chodziły do Tarsys; i budowali one okręty w Asjongaber.
2 Krn 20,37
Przetoż prorokował Eliezer, syn Dodawahowy z Maresy, przeciw Jozafatowi mówiąc: Iżeś się stowarzyszył z Ochozyjaszem, rozerwał Pan sprawy twoje, i porozbijały się okręty, i nie mogły iść do Tarsys.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)