Zaloguj

2 Krl 6 · interlinia LXX

2 Krl 6,1
I rzekli synowie proroccy do Elizeusza: Oto miejsce, na którem mieszkamy przed tobą, ciasne jest dla nas.
2 Krl 6,2
Niech idziemy proszę aż do Jordanu, a weźmiemy stamtąd każdy po jednem drzewie, i zbudujemy tam sobie miejsce ku mieszkaniu. Którym on rzekł: Idźcie.
2 Krl 6,3
I rzekł jeden z nich: Pójdź proszę i ty z sługami twoimi. A on rzekł: I ja pójdę; i szedł z nimi.
2 Krl 6,4
A przyszedłszy do Jordanu, rąbali drzewo.
2 Krl 6,5
I stało się, gdy jeden z nich obalał drzewo, że mu siekiera wpadła w wodę; i zawołał, mówiąc: Ach, ach, panie mój! i tać była pożyczona.
2 Krl 6,6
Rzekł tedy mąż Boży: Gdzież upadła? i ukazał mu miejsce. A on uciąwszy drewno, wrzucił tam, i sprawił, że wypłynęła ona siekiera.
2 Krl 6,7
I rzekł: Weźmij ją sobie; który ściągnąwszy rękę swą, wziął ją.
2 Krl 6,8
A gdy król Syryjski walczył z Izraelem, i naradzał się z sługami swoimi, mówiąc: Na tem a na tem miejscu położy się wojsko moje;
2 Krl 6,9
Tedy posłał mąż Boży do króla Izraelskiego, mówiąc: Strzeż się, abyś nie przechodził przez ono miejsce; bo tam Syryjczycy są na zasadzce.
2 Krl 6,10
Przetoż posłał król Izraelski na ono miejsce, o którem mu był powiedział mąż Boży, i przestrzegł go, aby się go chronił, nie raz ani dwa.
2 Krl 6,11
A tak zatrwożyło się serce króla Syryjskiego, dla tego. Przetoż zwoławszy sług swoich, rzekł do nich: Czemuż mi nie powiecie, kto wżdy z was donosi to królowi Izraelskiemu?
2 Krl 6,12
I rzekł jeden z sług jego: Nie tak, królu, panie mój; ale Elizeusz prorok, który jest w Izraelu, oznajmuje królowi Izraelskiemu słowa, które mówisz w tajemnym pokoju twoim.
2 Krl 6,13
A on rzekł: Idźcie, a dowiedzcie się, gdzie jest, abym posłał i pojmał go. I powiedziano mu, mówiąc: Oto jest w Dotanie.
2 Krl 6,14
Przetoż posłał tam konie i wozy z wielkiem wojskiem, którzy przyciągnąwszy w nocy, oblegli miasto.
2 Krl 6,15
Tedy wstawszy rano sługa męża Bożego, wyszedł, a oto wojsko otoczyło miasto, i konie, i wozy. I rzekł sługa jego do niego: Ach panie mój! Cóż mamy czynić?
2 Krl 6,16
A on odpowiedział: Nie bój się; bo więcej ich z nami, niż z nimi.
2 Krl 6,17
Modlił się tedy Elizeusz, i rzekł: O Panie, otwórz proszę oczy jego, żeby widział. I otworzył Pan oczy sługi onego, i ujrzał, a oto góra pełna koni, i wozy ogniste około Elizeusza.
2 Krl 6,18
A gdy Syryjczycy szli do niego, modlił się Elizeusz Panu, mówiąc: Proszę, zaraź ten lud ślepotą. I zaraził je Pan ślepotą według słowa Elizeuszowego.
2 Krl 6,19
Wtem rzekł do nich Elizeusz: Nie tać to droga, ani to miasto. Pójdźcie za mną, a zawiodę was do męża, którego szukacie. I przywiódł je do Samaryi,
2 Krl 6,20
A gdy weszli do Samaryi, rzekł Elizeusz: O Panie, otwórz oczy tych, aby przejrzeli. I otworzył Pan oczy ich, i widzieli, że byli w pośród Samaryi.
2 Krl 6,21
I rzekł król Izraelski do Elizeusza, gdy je ujrzał;
2 Krl 6,22
Mamże je pobić, ojcze mój? Ale on rzekł: Nie bij. Azażeś je wziął przez miecz twój, albo przez łuk twój, żebyś je miał pobić? Połóż chleb i wodę przed nie, aby jedli i pili, i wrócili się do pana swego.
2 Krl 6,23
A tak przygotował dla nich dostatek wielki, i jedli i pili; i puścił je, i odeszli do pana swego. I nie ważyły się więcej wojska Syryjskie wpadać do ziemi Izraelskiej.
2 Krl 6,24
Stało się potem, że zebrał Benadad, król Syryjski, wszystkie wojska swe, a przyciągnął i obległ Samaryję.
2 Krl 6,25
Przetoż był głód wielki w Samaryi; albowiem ją było oblężono, tak, iż głowę oślą sprzedawano za ośmdziesiąt srebrników, a czwartą część miary gnoju gołębiego za pięć srebrników.
2 Krl 6,26
I przydało się, gdy król Izraelski przechadzał się po murze, że jedna niewiasta zawołała nań mówiąc: Ratuj mię królu, panie mój!
2 Krl 6,27
Który rzekł: nie ratujeli cię Pan, skądże ja ciebie poratuję? izali z gumna, czyli z prasy?
2 Krl 6,28
Nadto rzekł jej król: Cóż ci? A ona rzekła: Ta niewiasta rzekła do mnie: Daj syna twego, żebyśmy go zjadły dzisiaj, a jutro zjemy syna mego.
2 Krl 6,29
I uwarzyłyśmy syna mego, i zjadłyśmy go. Potem rzekłam jej dnia drugiego: Daj syna twego, abyśmy go zjadły; ale ona skryła syna swego.
2 Krl 6,30
A gdy król usłyszał słowa onej niewiasty, rozdarł odzienie swe; a gdy się przechodził po murze, widział lud, że wór był na ciele jego od spodku.
2 Krl 6,31
Tedy rzekł król: To niechaj mi uczyni Bóg, i to przyczyni, jeźli się głowa Elizeusza, syna Safatowego, na nim dzisiaj ostoi.
2 Krl 6,32
G2532 καὶ kai i C · Ελισαιε Elisaie · koni. G2521 ἐκάθητο ekathēto siedzieć V.IMI3S G1722 ἐν en w P G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G3624 οἴκῳ oikōi dom koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G3588 οἱ hoi ten rodz. aor. bezok. G4245 πρεσβύτεροι presbyteroi starszy imiesł. G2521 ἐκάθηντο ekathēnto siedzieć V.IMI3P G3326 μετ᾿ met z P G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G649 ἀπέστειλεν apesteilen posłać akt. G435 ἄνδρα andra mężczyzna akt. koni. G4253 πρὸ pro przed P G4383 προσώπου prosōpou twarz koni. M. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G4250 πρὶν prin przed D G2064 ἐλθεῖν elthein przychodzić akt. M. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G32 ἄγγελον angelon anioł akt. koni. G4314 πρὸς pros do P G846 αὐτὸν auton on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G846 αὐτὸς autos on zaim. wsk. bezok. G2036 εἶπεν eipen powiedzieć akt. G4314 πρὸς pros do P G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G4245 πρεσβυτέρους presbyterous starszy akt. imiesł. G1487 εἰ ei jeśli C G6063 οἴδατε oidate wiedzieć V.XAI2P G3754 ὅτι hoti że C G649 ἀπέστειλεν apesteilen posłać akt. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G5207 υἱὸς huios syn koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G9655 φονευτοῦ phoneutou zabójca koni. G3778 οὗτος houtos ten zaim. wsk. bezok. G851 ἀφελεῖν aphelein zabierać M. G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G2776 κεφαλήν kephalēn głowa akt. koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G3708 ἴδετε idete widzieć akt. C. G5613 ὡς hōs jak D G302 ἂν an jeśliby X G2064 ἔλθῃ elthēi przychodzić akt. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G32 ἄγγελος angelos anioł koni. G608 ἀποκλείσατε apokleisate zamykać akt. C. G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G2374 θύραν thyran drzwi akt. koni. G2532 καὶ kai i C G8613 παραθλίψατε parathlipsate przyciskać akt. C. G846 αὐτὸν auton on zaim. wsk. G1722 ἐν en w P G3588 τῇ tēi ten rodz. aor. imp. G2374 θύρᾳ thyrai drzwi koni. G3780 οὐχὶ ouchi nie D G5456 φωνὴ phōnē głos koni. G3588 τῶν tōn ten rodz. aor. G4228 ποδῶν podōn stopa imiesł. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2962 κυρίου kyriou pan koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G7974 κατόπισθεν katopisthen za D G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk.
(A Elizeusz siedział w domu swoim, i starcy siedzieli z nim.) I posłał męża z tych, którzy przed nim stali; a pierwej, niż on poseł przyszedł do niego, rzekł był do starszych: Nie wiecież, iż posłał syn tego mężobójcę, aby ścięto głowę moję? Patrzcież, gdy przyjdzie ten poseł, a zamknijcież drzwi, a zahamujcie go przede drzwiami; boć tenten nóg pana jego jest już za nim.
2 Krl 6,33
A gdy to jeszcze mówił z nimi, oto poseł przychodził ku niemu, i rzekł: Oto to złe jest od Pana; czegóż mam więcej oczekiwać od Pana?

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)