Zaloguj

Rdz 37 · interlinia LXX

Rdz 37,1
I mieszkał Jakób w ziemi, gdzie przychodniem był ojciec jego, w ziemi Chananejskiej.
Rdz 37,2
G3778 αὗται hautai ten zaim. wsk. bezok. G1161 δὲ de zaś X G3588 αἱ hai ten rodz. aor. bezok. G1078 γενέσεις geneseis pochodzenie imiesł. G2384 Ιακωβ Iakōb Jakub (patriarcha) koni. G2501 Ιωσηφ Iōsēph Józef koni. G1176 δέκα deka dziesięć M G2033 ἑπτὰ hepta siedem M G2094 ἐτῶν etōn rok imiesł. M. G1510 ἦν ēn być V.IAI3S G4165 ποιμαίνων poimainōn paść pass. G3326 μετὰ meta z P G3588 τῶν tōn ten rodz. aor. G80 ἀδελφῶν adelphōn brat imiesł. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G4263 πρόβατα probata owca akt. imiesł. M. G1510 ὢν ōn być pass. G3501 νέος neos nowy koni. G3326 μετὰ meta z P G3588 τῶν tōn ten rodz. aor. G5207 υἱῶν huiōn syn imiesł. · Βαλλας Ballas · koni. G2532 καὶ kai i C G3326 μετὰ meta z P G3588 τῶν tōn ten rodz. aor. G5207 υἱῶν huiōn syn imiesł. · Ζελφας Zelphas · koni. G3588 τῶν tōn ten rodz. aor. G1135 γυναικῶν gynaikōn kobieta imiesł. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3962 πατρὸς patros ojciec koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2702 κατήνεγκεν katēnenken znosić akt. G1161 δὲ de zaś X G2501 Ιωσηφ Iōsēph Józef koni. G9798 ψόγον psogon wada akt. koni. G4190 πονηρὸν ponēron zły akt. koni. G4314 πρὸς pros do P G2474 Ισραηλ Israēl Izrael akt. koni. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G3962 πατέρα patera ojciec akt. koni. G846 αὐτῶν autōn on zaim. wsk.
Teć są pokolenia Jakóbowe: Józef, gdy miał siedemnaście lat, pasł z bracią swoją trzody, ( będąc pacholęciem ), z synami Bali, i z synami Zelfy, żon ojca swego; i odnosił Józef sławę ich złą do ojca ich.
Rdz 37,3
A Izrael miłował Józefa nad wszystkie syny swe, iż mu się był w starości jego urodził, i sprawił mu suknią rozmaitych farb.
Rdz 37,4
A widząc bracia jego, że go miłował ojciec ich nad wszystkę bracią jego, nienawidzili go, i nie mogli nic łaskawie z nim mówić.
Rdz 37,5
I śnił się Józefowi sen, a gdy go powiedział braci swej, tem go więcej mieli w nienawiści.
Rdz 37,6
Bo rzekł do nich: Słuchajcie proszę snu tego, który mi się śnił.
Rdz 37,7
Otośmy wiązali snopy na polu, a oto, wstawszy snop mój stanął, a około niego stojące snopy wasze kłaniały się snopowi mojemu.
Rdz 37,8
I odpowiedzieli mu bracia jego: Izali królować będziesz nad nami? i panować nam będziesz? stądże go jeszcze mieli w większej nienawiści, dla snów jego, i dla słów jego.
Rdz 37,9
Śnił mu się też jeszcze drugi sen, i powiedział go braci swej, mówiąc: Oto mi się znowu śnił sen: A ono słońce i miesiąc, i jedenaście gwiazd kłaniało mi się.
Rdz 37,10
I powiedział ojcu swemu i braci swej, i gromił go ojciec jego i mówił mu: Cóż to za sen, coć się śnił? Izali przyjdziemy, ja i matka twoja z bracią twoją, abyśmyć się kłaniali aż do ziemi.
Rdz 37,11
I nienawidzili go bracia jego; ale ojciec jego pilnie uważał tę rzecz.
Rdz 37,12
I odeszli bracia jego, aby paśli trzody ojca swego w Sychem.
Rdz 37,13
Tedy rzekł Izrael do Józefa: Izali bracia twoi nie pasą w Sychem? pójdźże, a poślę cię do nich; a on odpowiedział: Otom ja.
Rdz 37,14
Rzekł mu tedy: Idźże teraz, a dowiedz się, jako się mają bracia twoi, i co się dzieje z trzodami, i dasz mi znać. Wysłał go tedy z doliny Hebron, i przyszedł do Sychem.
Rdz 37,15
I nadszedł go niektóry mąż, a on się błąkał po polu; i pytał go mąż on mówiąc:
Rdz 37,16
Czegóż szukasz? A on odpowiedział: Braci mojej szukam; powiedz mi proszę, gdzie oni pasą.
Rdz 37,17
Tedy rzekł on człowiek: Odeszli stąd; bom słyszał, gdy mówili: Pójdźmy do Dotain. I szedł Józef za bracią swoją, a znalazł je w Dotain.
Rdz 37,18
I ujrzeli go z daleka, a pierwej niż do nich przyszedł, radzili o nim, aby go zabili.
Rdz 37,19
I mówili jeden do drugiego: Onoż mistrz on snów idzie.
Rdz 37,20
Teraz tedy pójdźcie, a zabijmy go, i wrzućmy go w jaką studnią, a rzeczemy: Zły go zwierz pożarł; a tak obaczymy, na co mu wynijdą sny jego.
Rdz 37,21
Co gdy usłyszał Ruben, chciał go wybawić z rąk ich, mówiąc: Nie zabijajmy go.
Rdz 37,22
Nad to rzekł do nich Ruben: Nie wylewajcie krwi, ale wrzućcie go w tę studnią, która jest na puszczy, a ręki nie ściągajcie nań. A to mówił, aby go wybawił z rąk ich, i powrócił go ojcu swemu.
Rdz 37,23
I stało się, gdy przyszedł Józef do braci swej, zwlekli go z sukni jego, z sukni rozmaitych farb, którą miał na sobie.
Rdz 37,24
A porwawszy go, wrzucili go w studnią, która studnia była czcza, i nie było w niej wody.
Rdz 37,25
A usiadłszy, aby jedli chleb, podnieśli oczy swe, i ujrzeli, a ono poczet Ismaelitów, idących z Galaad; a wielbłądy ich niosły korzenie, i kadzidło, i myrrę, a szły, aby to zaniosły do Egiptu.
Rdz 37,26
Tedy rzekł Judas do braci swej: Cóż za pożytek, choćbyśmy zabili brata naszego, i zataili krwi jego?
Rdz 37,27
Pójdźcie, a przedajmy go Ismaelitom, a ręka nasza niech nie będzie na nim; brat bowiem nasz, i ciało nasze jest; i usłuchali go bracia jego.
Rdz 37,28
A gdy mijali oni mężowie, Madyjańscy kupcy, tedy wyciągnęli, i wyjęli Józefa z studni, i sprzedali Józefa Ismaelitom za dwadzieścia srebrników, którzy zaprowadzili Józefa do Egiptu.
Rdz 37,29
Tedy się wrócił Ruben do onej studni, a oto, już nie było Józefa w studni; i rozdarł szaty swoje.
Rdz 37,30
A wróciwszy się do braci swej, rzekł: Pacholęcia nie masz, a ja dokąd? ja dokąd pójdę?
Rdz 37,31
Tedy wzięli suknią Józefowe, i zabili kozła, a umaczali suknią we krwi.
Rdz 37,32
I posłali onę suknią rozmaitych farb, aby ją zaniesiono do ojca jego, i rzekli: Tęś my znaleźli, poznajże teraz, jeźli to suknia syna twego, czyli nie
Rdz 37,33
A poznawszy ją, rzekł: Suknia jest syna mego; zwierz zły pożarł go; koniecznie rozszarpany jest Józef.
Rdz 37,34
Tedy rozdarłszy Jakób szaty swe, włożył wór na biodra swoje, żałując syna swego przez wiele dni.
Rdz 37,35
I zeszli się wszyscy synowie jego, i wszystkie córki jego, aby go cieszyli, lecz nie dał się cieszyć, ale mówił: Zaprawdę zstąpię za synem moim do grobu; i płakał go ojciec jego.
Rdz 37,36
A Madyjańczycy sprzedali Józefa do Egiptu Potyfarowi, dworzaninowi Faraonowemu, hetmanowi żołnierstwa.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)