Zaloguj

G4165 · grecki · czasownik

ποιμαίνω poimainō

paść, pasać, być pasterzem, troszczyć się, przewodzić · przekład roboczy

STEP: to shepherd

Występowanie

63 × LXX 52SBLGNT 11

Rdz 4Wj 21 Sm 32 Sm 21 Krn 2Jdt 1Ps 9Prz 4Pnp 5Iz 2Jr 7Ez 2Oz 1Mi 3Za 5Mt 1Łk 1J 1Dz 11 Kor 11 P 1Jud 1Ap 4

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • będzie pasł (2)
  • paść (2)
  • Paś (1)
  • będzie paść (1)
  • pasie (1)
  • pasąc (1)
  • pasącego (1)
  • paście (1)
  • paść będzie (1)

Formy w tekście

ποιμαίνειpoimaineipass.6
ποιμαίνωνpoimainōnpass.6
ποιμανεῖpoimaneiV.FAI3S6
ποιμαίνεινpoimaineinpass. M.5
ποιμαίνοντεςpoimainontespass.5
ποιμανεῖpoimaneicz. fut. akt. ind. 3 os. l.poj.4
ποιμανοῦσινpoimanousinV.FAI3P4
ποιμανῶpoimanōV.FAI1S4
ποιμανεῖςpoimaneisV.FAI2S3
ποίμαινεpoimainepass. C.2
ποιμαίνεινpoimaineincz. praes. akt. bezok.2
ἐποίμαινενepoimainenV.IAI3S1
ἐποίμαινόνepoimainonV.IAI1S1
ἐποίμανενepoimanenakt.1
ΠοίμαινεPoimainecz. praes. akt. imp. 2 os. l.poj.1
ποιμαίνειpoimaineicz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj.1
ποιμαίνειςpoimaineispass.1
ποιμαίνετεpoimainetepass. C.1
ποιμαίνονταpoimainontacz. praes. akt. imiesł. B. l.poj. m.1
ποιμαίνονταςpoimainontaspass.1
ποιμαίνοντεςpoimainontescz. praes. akt. imiesł. M. l.mn. m.1
ποιμαίνοντιpoimainontipass.1
ποιμαίνουσαιpoimainousaipass.1
ποιμαίνουσινpoimainousinpass.1
ποιμάνατεpoimanatecz. aor. akt. imp. 2 os. l.mn.1
ποιμανθήσῃpoimanthēsēiimiesł.1
ποίμανονpoimanonakt. C.1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ποιμαίνω (ποιμήν), [in LXX chiefly for רָעָה ;] to act as shepherd, tend flocks: Łk 17,7 with accusative, ποιμνην, 1 Kor 9,7 Metaphorical, to tend, shepherd, govern: with accusative, Mt 2,6 (LXX), J 21,16, Dz 20,28, 1 P 5,2, Ju 12, Ap 2,27; 7,17; 12,5; 19,15.† SYN.: βόσκω, q.v (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to tend as a shepherd of (figuratively, superviser)

Pochodzenie: from G4166 (ποιμήν);

W KJV: feed (cattle), rule

Wystąpienia · 1–50 z 63

W literaturze · fragmenty, w których pada to słowo lub jego transliteracja

  • Wkład Janowego ucznia w IV Ewangelię Feliks Gryglewicz · 1983 · WKŁAD JANOWEGO UCZNIA W IV EWANGELIĘ
    WKŁAD JANOWEGO UCZNIA W IV EWANGELIĘ swoich. Bóg Ojciec dał Jezusowi ludzi, którzy przedtem należeli do świata (np. J 17,6), Jezus więc m(£t ich nazwać swoim stadem lub owczarnią, swoi­ mi owcami; za nich złożył Bogu w o …

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.