Zaloguj

Sdz 6 · interlinia WLC

Sdz 6,1
Potem czynili synowie Izraelscy złe przed oczyma Pańskiemi, i podał je Pan w ręce Madyjanitów przez siedem lat.
Sdz 6,2
A zmocniła się ręka Madyjanitów nad Izraelem, tak iż przed Madyjanitami kopali sobie synowie Izraelscy lochy, które były w górach, i jaskinie i twierdze.
Sdz 6,3
A bywało, gdy czego nasiał Izrael, że przychodził Madyjan i Amalek, i ludzie ze wschodu słońca, a najeżdżali go;
Sdz 6,4
I położywszy się obozem przeciwko nim, psowali zboża ziemi, aż gdzie chodzą do Gazy, nic nie zostawując na pożywienie Izraelczykom, ani owiec, ani wołów, ani osłów.
Sdz 6,5
Albowiem oni i stada ich przyciągali, i namioty ich, a przychodzili jako szarańcza w mnóstwie, i nie było im i wielbłądom ich liczby; tak przychodząc do ziemi spustoszyli ją.
Sdz 6,6
Tedy znędzony był Izrael bardzo od Madyjanitów, i wołali synowie Izraelscy do Pana.
Sdz 6,7
A gdy wołali synowie Izraelscy do Pana z przyczyny Madyjanitów.
Sdz 6,8
Posłał Pan męża proroka do synów Izraelskich, i mówił do nich: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Jam was wywiódł z ziemi Egipskiej, a wywiodłem was z domu niewoli.
Sdz 6,9
I wyrwałem was z ręki Egipczanów, i z ręki wszystkich, którzy was trapili, którem przed wami wygnał, i dałem wam ziemię ich;
Sdz 6,10
A powiedziałem wam: Jam Pan, Bóg wasz, nie bójcież się bogów Amorejskich, w których ziemi wy mieszkacie; aleście nie usłuchali głosu mego.
Sdz 6,11
Przyszedł potem Anioł Pański i stanął pod dębem, który był w Efra, w dziedzictwie Joasa, ojca Esrowego. A Giedeon, syn jego, młócił zboże na bojewisku, aby z niem uciekł przed Madyjanitami.
Sdz 6,12
Tedy mu się ukazał Anioł Pański, i rzekł do niego: Pan z tobą, mężu waleczny.
Sdz 6,13
H559 וַיֹּ֨אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H413 אֵלָ֤יו do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1439 גִּדְעוֹן֙ Gedeon im. wł. H994 בִּ֣י proszę part. zach. H113 אֲדֹנִ֔י panie mój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3426 וְיֵ֤שׁ i czy jest spój. + part. wsk. H3068 יְהוָה֙ JHWH im. wł. H5973a עִמָּ֔נוּ z nami przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H4100 וְלָ֥מָּה i dlaczego spój. + przyim. + part. pyt. H4672 מְצָאַ֖תְנוּ spotkało nas cz. Qal perf. 3 os. ż. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3605 כָּל wszystko rz. m. l.poj. konstr. H2063 זֹ֑את to zaim. wsk. H346 וְאַיֵּ֣ה i gdzie spój. + part. pyt. H3605 כָֽל wszystkie rz. m. l.poj. konstr. H6381 נִפְלְאֹתָ֡יו cuda jego cz. Nifal imiesł. czyn. ż. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H834a אֲשֶׁר֩ które part. wzgl. H5608a סִפְּרוּ opowiadali cz. Piel perf. 3 os. wsp. l.mn. · לָ֨נוּ nam przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H1 אֲבוֹתֵ֜ינוּ ojcowie nasi rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H559 לֵאמֹ֗ר mówiąc przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H3808 הֲלֹ֤א czy nie part. pyt. + przecz. H4714 מִמִּצְרַ֨יִם֙ z Egiptu przyim. + im. wł. H5927 הֶעֱלָ֣נוּ wyprowadził nas cz. Hifil perf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3068 יְהוָ֔ה JHWH im. wł. H6258 וְעַתָּה֙ a teraz spój. + przysł. H5203 נְטָשָׁ֣נוּ opuścił nas cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3068 יְהוָ֔ה JHWH im. wł. H5414 וַֽיִּתְּנֵ֖נוּ i wydał nas spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3709 בְּכַף w rękę przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. H4080 מִדְיָֽן Midianu im. wł.
I odpowiedział mu Giedeon: Proszę Panie mój, jeźli Pan jest z nami, a czemuż na nas przyszło to wszystko? gdzież teraz są wszystkie cuda jego, które nam opowiadali ojcowie nasi, mówiąc: Izali z Egiptu nie wywiódł nas Pan? a teraz opuścił nas Pan, i podał nas w ręce Madyjanitów.
Sdz 6,14
Tedy wejrzawszy nań Pan rzekł: Idźże z tą twoją mocą, a wybawisz Izraela z ręki Madyjańczyków; izalim cię nie posłał?
Sdz 6,15
A on rzekł do niego: Proszę Panie mój, czemże wybawię Izraela? oto naród mój podły jest w Manase, a jam najmniejszy w domu ojca mego.
Sdz 6,16
I rzekł do niego Pan: Ponieważ Ja będę z tobą, przetoż porazisz Madyjanity, jako męża jednego.
Sdz 6,17
A on mu odpowiedział: Jeźliżem proszę znalazł łaskę przed oczyma twemi, daj mi znak, że ty mówisz ze mną.
Sdz 6,18
Nie odchodź proszę stąd, aż zaś przyjdę do ciebie, a przyniosęć ofiarę moję, i położę ją przed tobą. I odpowiedział: Ja poczekam, aż się wrócisz.
Sdz 6,19
Odszedłszy tedy Giedeon zgotował koźlątko z stada a z miary mąki przaśne chleby, a mięso włożył w kosz, a polewkę mięsną wlał w garnek, i przyniósł to do niego pod dąb, i ofiarował.
Sdz 6,20
I rzekł do niego Anioł Boży: Weźmij to mięso i te chleby niekwaszone, a połóż na onej skale polewką polawszy; i uczynił tak.
Sdz 6,21
Zatem ściągnął Anioł Pański koniec laski, którą miał w ręce swojej, i dotknął się mięsa i przaśników, i wyszedł ogień z skały, a spalił mięso i chleby przaśne; a między tem Anioł Pański odszedł od oczu jego.
Sdz 6,22
A widząc Giedeon, iż to był Anioł Pański, rzekł: Ach, Panie Boże, czemużem widział Anioła Pańskiego twarzą w twarz?
Sdz 6,23
I rzekł mu Pan: Pokój z tobą; nie bój się, nie umrzesz.
Sdz 6,24
Przetoż zbudował tam Giedeon ołtarz Panu, i nazwał go: Pan pokoju; aż do dnia tego ten jeszcze jest w Efracie, ojca Esrowego.
Sdz 6,25
H1961 וַיְהִי֮ i stało się spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3915 בַּלַּ֣יְלָה w nocy przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H1931 הַהוּא֒ owej rodz. + zaim. os. 3 os. m. l.poj. H559 וַיֹּ֧אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. · ל֣וֹ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3068 יְהוָ֗ה JHWH im. wł. H3947 קַ֤ח weź cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H6499 פַּר byka rz. m. l.poj. konstr. H7794 הַשּׁוֹר֙ wołu rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁ֣ר który part. wzgl. H1 לְאָבִ֔יךָ ojca twego przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H6499 וּפַ֥ר i byka spój. + rz. m. l.poj. konstr. H8145 הַשֵּׁנִ֖י drugiego rodz. + licz. porz. m. l.poj. abs. H7651 שֶׁ֣בַע siedem licz. ż. l.poj. abs. H8141 שָׁנִ֑ים lat rz. ż. l.mn. abs. H2040 וְהָרַסְתָּ֗ i zburzysz spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H4196 מִזְבַּ֤ח ołtarz rz. m. l.poj. konstr. H1168a הַבַּ֨עַל֙ Baala rodz. + im. wł. H834a אֲשֶׁ֣ר który part. wzgl. H1 לְאָבִ֔יךָ ojca twego przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H853 וְאֶת i - spój. + ozn. dop. H842 הָאֲשֵׁרָ֥ה Aszerę rodz. + im. wł. H834a אֲשֶׁר która part. wzgl. H5921a עָלָ֖יו przy nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3772 תִּכְרֹֽת wytniesz cz. Qal juss. 2 os. m. l.poj.
I stało się onej nocy, że mu rzekł Pan: Weźmij cielca dorosłego, który jest ojca twego, tego cielca drugiego siedmioletniego, a rozwal ołtarz Baalów, który jest ojca twego, i gaj, który jest około niego, wysiecz;
Sdz 6,26
A zbuduj ołtarz Panu, Bogu twemu, na wierzchu tej skały na równinie, a weźmij tego cielca drugiego, i uczyń z niego całopalenie przy drwach z gaju, który wysieczesz.
Sdz 6,27
Wziąwszy tedy Giedeon dziesięć mężów z sług swoich, uczynił jako mu rozkazał Pan; a iż się bał domu ojca swego i mężów miasta, nie uczynił tego we dnie, ale uczynił w nocy.
Sdz 6,28
A gdy wstali mężowie miasta rano, ujrzeli rozwalony ołtarz Baalów, i gaj, który był podle niego, wyrąbany, i cielca onego drugiego ofiarowanego na całopalenie na ołtarzu zbudowanym.
Sdz 6,29
Zatem rzekł jeden do drugiego: Któż to wżdy uczynił? A gdy się pytali i dowiadowali, powiedziano: Giedeon, syn Joasów, uczynił to.
Sdz 6,30
Tedy rzekli mężowie miasta do Joasa: Wywiedź syna twego, niech umrze, iż rozrzucił ołtarz Baalów, a iż wyciął gaj, który był około niego.
Sdz 6,31
H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3101 יוֹאָ֡שׁ Joasz im. wł. H3605 לְכֹל֩ do wszystkich przyim. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁר którzy part. wzgl. H5975 עָמְד֨וּ stanęli cz. Qal perf. 3 os. wsp. l.mn. H5921a עָלָ֜יו przeciw niemu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H859d הַאַתֶּ֣ם czy wy part. pyt. + zaim. os. 2 os. m. l.mn. H7378 תְּרִיב֣וּן będziecie się spierać cz. Qal impf. 2 os. m. l.mn. + nun parag. H1168a לַבַּ֗עַל dla Baala przyim. + rodz. + im. wł. H518a אִם jeśli spój. H859d אַתֶּם֙ wy zaim. os. 2 os. m. l.mn. H3467 תּוֹשִׁיע֣וּן wybawicie cz. Hifil impf. 2 os. m. l.mn. + nun parag. H853 אוֹת֔וֹ go ozn. dop. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H834a אֲשֶׁ֨ר który part. wzgl. H7378 יָרִ֥יב spiera się cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. · ל֛וֹ dla niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H4191 יוּמַ֖ת niech umrze cz. Hofal impf. 3 os. m. l.poj. H5704 עַד aż przyim. H1242 הַבֹּ֑קֶר ranek rodz. + rz. m. l.poj. abs. H518a אִם jeśli spój. H430 אֱלֹהִ֥ים Bóg rz. m. l.mn. abs. H1931 הוּא֙ on zaim. os. 3 os. m. l.poj. H7378 יָ֣רֶב niech się spiera cz. Qal juss. 3 os. m. l.poj. · ל֔וֹ dla niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3588a כִּ֥י bo spój. H5422 נָתַ֖ץ zburzył cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H853 אֶֽת - ozn. dop. H4196 מִזְבְּחֽוֹ ołtarz jego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
I odpowiedział Joas wszystkim, którzy stali około niego: A wyż się to swarzyć macie o Baala? Izali wy go wybawicie? Kto by się oń zastawiał, niech umrze tegoż poranku; jeźli bogiem jest, niech się mści tego, że rozwalono ołtarz jego.
Sdz 6,32
I nazwano go onegoż dnia Jerubaal, mówiąc: Niech się mści nad nim Baal, iż rozwalił ołtarz jego.
Sdz 6,33
Tedy wszyscy Madyjanitowie, i Amalekitowie, i ludzie od wschodu słońca zebrali się wespół, a przeprawiwszy się przez Jordan, położyli się obozem w dolinie Jezreel.
Sdz 6,34
Ale Duch Pański przyoblókł Giedeona, który zatrąbiwszy w trąbę zwołał domu Abiezerowego do siebie.
Sdz 6,35
I wyprawił posły do wszystkiego pokolenia Manasesowego, i zebrali się do niego; posły też posłał do Asera, i do Zabulona, i do Neftalima, i zajechali im.
Sdz 6,36
Tedy rzekł Giedeon do Boga: Jeźli wybawisz przez rękę moję Izraela, jakoś powiedział.
Sdz 6,37
Oto, ja położę runo wełny na bojewisku; jeźliż rosa tylko na runo upadnie, a wszystka ziemia sucha będzie, tedy będę wiedział, iż wybawisz przez rękę moję Izraela, jakoś powiedział.
Sdz 6,38
I stało się tak; bo wstawszy nazajutrz, ścisnął runo, i wyżdżął rosy z runa pełną czaszę wody.
Sdz 6,39
Nadto rzekł Giedeon do Boga: Niech się nie wzrusza gniew twój przeciwko mnie, że przemówię jeszcze raz. Niech doświadczę proszę jeszcze raz na tem runie; niech będzie, proszę, suche samo runo tylko, a na wszystkiej ziemi niech będzie rosa.
Sdz 6,40
I uczynił tak Bóg onej nocy, że było samo runo suche, a na wszystkiej ziemi była rosa.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)