Zaloguj

2 Sm 2 · interlinia LXX

2 Sm 2,1
I stało się potem, że pytał Dawid Pana, mówiąc: Mamże iść do któregokolwiek miasta Judzkiego? Któremu Pan odpowiedział: Idź. I rzekł Dawid: Dokądże pójdę? I odpowiedział: Do Hebronu.
2 Sm 2,2
Tedy tam jechał Dawid, także i dwie żony jego, Achinoam Jezreelitka, i Abigail żona przedtem Nabalowa z Karmelu.
2 Sm 2,3
Także męże swe, którzy z nim byli, zabrał Dawid, każdego z domem jego, i mieszkali w miastach Hebrońskich.
2 Sm 2,4
Przyszli potem mężowie Juda, i pomazali tam Dawida za króla nad domem Juda; tedy opowiadano Dawidowi, mówiąc: Mężowie z Jabes Galaad ci pogrzebli Saula.
2 Sm 2,5
G2532 καὶ kai i C G649 ἀπέστειλεν apesteilen posłać akt. G1138 Δαυιδ Dauid Dawid (król Izraela) koni. G32 ἀγγέλους angelous anioł akt. imiesł. G4314 πρὸς pros do P G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G2233 ἡγουμένους hēgoumenous rządzić pass. · Ιαβις Iabis · koni. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. · Γαλααδίτιδος Galaaditidos · koni. G2532 καὶ kai i C G2036 εἶπεν eipen powiedzieć akt. G4314 πρὸς pros do P G846 αὐτούς autous on zaim. wsk. G2127 εὐλογημένοι eulogēmenoi błogosławić imiesł. G5210 ὑμεῖς hymeis wy zaim. praes. bezok. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G2962 κυρίῳ kyriōi pan koni. G3754 ὅτι hoti że C G4160 πεποιήκατε pepoiēkate czynić V.XAI2P G3588 τὸ to ten rodz. aor. G1656 ἔλεος eleos miłosierdzie akt. koni. M. G3778 τοῦτο touto ten zaim. wsk. G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G2962 κύριον kyrion pan akt. koni. G5216 ὑμῶν hymōn wasz zaim. praes. G1909 ἐπὶ epi na P G4549 Σαουλ Saoul Saul (król Izraela) koni. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G5547 χριστὸν christon Chrystus akt. koni. G2962 κυρίου kyriou pan koni. G2532 καὶ kai i C G2290 ἐθάψατε ethapsate grzebać akt. G846 αὐτὸν auton on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C · Ιωναθαν Iōnathan · akt. koni. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G5207 υἱὸν huion syn akt. koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk.
Tedy wyprawił Dawid posły do mężów z Jabes Galaad, i rzekł do nich: Błogosławieniście wy od Pana, którzyście ucznili to miłosierdzie nad Panem waszym Saulem, żeście go pogrzebli.
2 Sm 2,6
Przetoż teraz niech uczyni Pan z wami miłosierdzie, i prawdę, a ja też oddam wam to dobrodziejstwo, żeście uczynili tę rzecz.
2 Sm 2,7
Teraz tedy niech się zmacniają ręce wasze, a bądźcie mężnymi; bo choć umarł Saul, pan wasz, wszakże mnie pomazał dom Juda za króla nad sobą.
2 Sm 2,8
A Abner, syn Nera, hetman nad wojskiem Saulowem, wziął Izboseta syna Saulowego, i przyprowadził go do Machanaim,
2 Sm 2,9
I uczynił go królem nad Gaaladem, i nad Assury, i nad Jezreelem, i nad Efraimem, i nad Benjaminem, i nad wszystkim Izraelem.
2 Sm 2,10
Czterdzieści lat miał Izboset, syn Saula, gdy począł królować nad Izraelem, a dwa lata królował; tylko dom Juda stał przy Dawidzie.
2 Sm 2,11
I była liczba dni, których był Dawid królem w Hebronie nad domem Judzkim, siedm lat i sześć miesięcy.
2 Sm 2,12
Potem wyszedł Abner, syn Nera, i słudzy Izboseta, syna Saulowego, z Machanaim do Gabaonu.
2 Sm 2,13
Joab także, syn Sarwii, z sługami Dawidowymi wyszli, i spotkali się z sobą prawie u stawu Gabaońskiego, i zostali jedni na jednej stronie stawu, a drudzy na drugiej stronie stawu.
2 Sm 2,14
Tedy rzekł Abner do Joaba: Niech teraz wstaną młodzieńcy, a poigrają przed nami. I rzekł Joab: Niech wstaną.
2 Sm 2,15
Wstali tedy; i wyszło w liczbie dwanaście z Benjamińczyków ze strony Izboseta, syna Saulowego, a dwanaście z sług Dawidowych.
2 Sm 2,16
Którzy uchwyciwszy się, każdy za głowę przeciwnika swego, utopił miecz swój w boku jeden drugiego, i polegli pospołu. Przetoż nazwano miejsce ono Helkatassurym, które jest w Gabaonie.
2 Sm 2,17
I była bitwa bardzo sroga dnia onego, a porażon jest Abner i mężowie Izraelscy od sług Dawidowych.
2 Sm 2,18
I byli też tam trzej synowie Sarwii: Joab, Abisaj, i Asael; ale Asael był prędkich nóg, jako dzika koza.
2 Sm 2,19
I gonił Asael Abnera, a nie ustąpił idąc ani na prawo ani na lewo, ścigając Abnera.
2 Sm 2,20
A obejrzawszy się Abner nazad, rzekł: Tyżeś jest Asael? A on mu odpowiedział: Ja.
2 Sm 2,21
Tedy mu rzekł Abner: Uchyl się na prawą stronę twoję, albo na lewą stronę twoję, a pojmij sobie jednego z młodzieńców, i weźmij sobie łupy z niego; ale Asael nie chciał od niego ustąpić.
2 Sm 2,22
Tedy po wtóre rzekł Abner do Asaela: Idź precz ode mnie, bym cię snać nie przebił ku ziemi; bo jakoże bym śmiał podnieść twarz moję na Joaba, brata twego?
2 Sm 2,23
G2532 καὶ kai i C G3756 οὐκ ouk nie D G1014 ἐβούλετο ebouleto chcieć V.IMI3S G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G868 ἀποστῆναι apostēnai odstąpić akt. M. G2532 καὶ kai i C G5180 τύπτει typtei bić pass. G846 αὐτὸν auton on zaim. wsk. · Αβεννηρ Abennēr · koni. G1722 ἐν en w P G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G3694 ὀπίσω opisō za D G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G6965 δόρατος doratos drzewce koni. M. G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. · ψόαν psoan · akt. koni. G2532 καὶ kai i C G6919 διεξῆλθεν diexēlthen przechodzić akt. G3588 τὸ to ten rodz. aor. G6965 δόρυ dory drzewce akt. koni. M. G1537 ἐκ ek z P G3588 τῶν tōn ten rodz. aor. G3694 ὀπίσω opisō za D G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G4098 πίπτει piptei padać pass. G1563 ἐκεῖ ekei tam D G2532 καὶ kai i C G599 ἀποθνῄσκει apothnēiskei umrzeć pass. G5270 ὑποκάτω hypokatō pod D G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G1096 ἐγένετο egeneto stawać się akt. G3956 πᾶς pas wszyscy koni. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G2064 ἐρχόμενος erchomenos przychodzić pass. G2193 ἕως heōs aż C G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G5117 τόπου topou miejsce koni. G3739 οὗ hou który zaim. wzgl. G4098 ἔπεσεν epesen padać akt. G1563 ἐκεῖ ekei tam D · Ασαηλ Asaēl · koni. G2532 καὶ kai i C G599 ἀπέθανεν apethanen umrzeć akt. G2532 καὶ kai i C G9609 ὑφίστατο hyphistato podstawiać V.IMI3S
A gdy nie chciał ustąpić, uderzył go Abner końcem włóczni pod piąte żebro, tak iż wyszła włócznia na drugą stronę. Tamże padł, i umarł na onemże miejscu, a wszyscy, którzy przychodzili do onego miejsca, gdzie poległ Asael i umarł, zastanawiali się.
2 Sm 2,24
Wszakże gonili Joab i Abisaj Abnera; i zachodziło słońce, gdy przyszli do pagórka Amma, który jest przeciw Gia na drodze pustyni Gabaońskiej.
2 Sm 2,25
Tedy się zebrali synowie Benjaminowi do Abnera, skupiwszy się w jeden huf, i stanęli na wierzchu jednego pagórka.
2 Sm 2,26
I zawołał Abner na Joaba i rzekł: Izali się na wieki będzie srożył ten miecz? azaż nie wiesz, że na ostatku bywa gorzkość? i dokądże nie rzeczesz ludowi, aby się wrócił od pogoni braci swych?
2 Sm 2,27
Tedy rzekł Joab: Jako żywy Bóg, byś ty był nie wyzywał, zarazby się był z poranku lud wrócił, każdy od pogoni braci swych.
2 Sm 2,28
A tak zatrąbił Joab w trąbę i zastanowił się wszystek lud, a nie gonili dalej Izraela, ani się więcej potykali.
2 Sm 2,29
Ale Abner i mężowie jego szli polem całą onę noc, a przeprawiwszy się przez Jordan , przeszli przez wszystko Betoron, aż przyszli do Mahanaim.
2 Sm 2,30
A Joab wróciwszy się z pogoni za Abnerem, zebrał wszystek lud, i nie dostawało mu sług Dawidowych dziewiętnastu mężów, i Asaela.
2 Sm 2,31
Ale słudzy Dawidowi pobili z Benjamińczyków, i z mężów Abnerowych trzy sta i sześćdziesiąt mężów, którzy tam pomarli.
2 Sm 2,32
A wziąwszy Asaela, pogrzebli go w grobie ojca jego, który był w Betlehem; potem szli całą noc Joab i mężowie jego, a na świtaniu przyszli do Hebronu.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)