Zaloguj

Rdz 30 · interlinia LXX

Rdz 30,1
A widząc Rachel, że nie rodziła Jakóbowi, zajrzała Rachel siostrze swej, rzekła do Jakóba: Daj mi syny, a jeźli nie dasz, umrę.
Rdz 30,2
Zapalił się tedy gniewem Jakób na Rachelę, i rzekł: Zażem ja Bóg, który zawściągnął płód żywota twego?
Rdz 30,3
A ona rzekła: Oto służebnica moja Bala; wnijdźże do niej, i porodzi na kolanach moich, a będę też miała syny z niej.
Rdz 30,4
I dała mu Balę, służebnicę swoję, za żonę; i wszedł Jakób do niej.
Rdz 30,5
Tedy poczęła Bala, i urodziła Jakóbowi syna.
Rdz 30,6
I rzekła Rachel: Skazał za mną Bóg, i usłyszał głos mój, a dał mi syna; i dlatego nazwała imię jego Dan.
Rdz 30,7
Potem zaś począwszy porodziła Bala, służebnica Racheli, drugiego syna Jakóbowi.
Rdz 30,8
Tedy rzekła Rachel: Mężniem się biedziła z siostrą moją, a przemogłam; i nazwała imię jego Neftali.
Rdz 30,9
A obaczywszy Lija, że przestała rodzić, wzięła też Zelfę, służebnicę swoję, i dała ją Jakóbowi za żonę.
Rdz 30,10
I urodziła Zelfa, służebnica Lii, Jakóbowi syna.
Rdz 30,11
Zatem Lija rzekła: Przyszedł huf; i nazwała imię jego Gad.
Rdz 30,12
Porodziła też Zelfa, służebnica Lii, drugiego syna Jakóbowi.
Rdz 30,13
I rzekła Lija: To na szczęście moje; bo mię szczęśliwą będą zwały niewiasty; i nazwała imię jego Aser.
Rdz 30,14
I wyszedł Ruben czasu żniwa pszenicznego, i znalazł pokrzyki na polu, a przyniósł je do Lii, matki swej; i rzekła Rachel do Lii: Daj mi też proszę z pokrzyków syna twego.
Rdz 30,15
A ona jej odpowiedziała: A małoż na tem, żeś mi wzięła męża mego, iż też chcesz wziąć i pokrzyki syna mego? Tedy rzekła Rachel: Niechajże śpi z tobą tej nocy za pokrzyki syna twego.
Rdz 30,16
A gdy się wracał Jakób z pola pod wieczór, wyszła Lija przeciwko jemu, i rzekła: Do mnie wnijdziesz, gdyżem cię pewną zapłatą najęła sobie pokrzykami syna mego; i spał z nią onej nocy.
Rdz 30,17
Tedy wysłuchał Bóg Liję; i poczęła, i porodziła Jakóbowi syna piątego.
Rdz 30,18
I rzekła Lija: Oddał mi Bóg zapłatę moją, żem była dała służebnicę moję mężowi mojemu; i nazwała imię jego Isaszar.
Rdz 30,19
Potem począwszy jeszcze Lija, porodziła szóstego syna Jakóbowi.
Rdz 30,20
I mówiła Lija: Obdarzył mnie Bóg zacnym upominkiem; już teraz będzie ze mną mieszkał mąż mój, bom mu urodziła sześciu synów; i nazwała imię jego Zabulon.
Rdz 30,21
Potem porodziła córkę, i nazwała imię jej Dyna.
Rdz 30,22
Wspomniał też Bóg, na Rachelę, i wysłuchał ją Bóg, a otworzył żywot jej.
Rdz 30,23
Tedy począwszy porodziła syna, i rzekła: Odjął Bóg zelżywość moję.
Rdz 30,24
I nazwała imię jego Józef, mówiąc: Niech mi przyda Pan drugiego syna.
Rdz 30,25
I stało się, gdy porodziła Rachel Józefa, mówił Jakób do Labana: Puść mię, abym się wrócił do miejsca mego, i do ziemi mojej.
Rdz 30,26
Daj mi żony moje, i dzieci moje, za którem ci służył, że odejdę; bo ty wiesz posługi moje, jakom ci służył.
Rdz 30,27
I rzekł do niego Laban: Proszę, jeźlim znalazł łaskę w oczach twoich, zostań ze mną; bom doznał tego, że mi Pan dla ciebie błogosławił.
Rdz 30,28
I rzekł: Mianuj mi zapłatę twoję, a dam ci ją.
Rdz 30,29
Tedy mu odpowiedział Jakób: Ty wiesz, jakom ci służył, i jaki był dobytek twój przy mnie.
Rdz 30,30
Bo ta trocha, którąś miał przede mną, rozmnożyła się wielce; i błogosławił ci Pan na przyjście moję, a teraz kiedyż ja się też starać będę o dom swój?
Rdz 30,31
I rzekł: Cóżci mam dać? I odpowiedział Jakób: Nie dasz mi nic; ale jeźli to uczynisz coć powiem, tedy się wrócę, a będę pasł i strzegł bydła twego.
Rdz 30,32
Przejdę dziś przez wszystkie trzody twoje, odłączając stamtąd każde bydlę pstre i nakrapiane, i każde bydlę płowe między owcami, a nakrapiane i pstre między kozami; to będzie zapłatą moją.
Rdz 30,33
I da świadectwo o mnie sprawiedliwość moja na potem, gdy przyjdzie do zapłaty mojej przed tobą; wszystko co nie będzie pstre i nakrapiane między kozami, a płowe między owcami, niech będzie za kradzież poczytane przy mnie.
Rdz 30,34
Tedy rzekł Laban: Oby się stało według słowa twego!
Rdz 30,35
G2532 καὶ kai i C G1291 διέστειλεν diesteilen rozkazywać akt. G1722 ἐν en w P G3588 τῇ tēi ten rodz. aor. imp. G2250 ἡμέρᾳ hēmerai dzień koni. G1565 ἐκείνῃ ekeinēi ów zaim. wsk. imp. G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G5131 τράγους tragous kozioł akt. imiesł. G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G9011 ῥαντοὺς rhantous nakrapiany akt. imiesł. G2532 καὶ kai i C G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G6842 διαλεύκους dialeukous białawy akt. imiesł. G2532 καὶ kai i C G3956 πάσας pasas wszyscy akt. imiesł. G3588 τὰς tas ten rodz. aor. G6167 αἶγας aigas koza akt. imiesł. G3588 τὰς tas ten rodz. aor. G9011 ῥαντὰς rhantas nakrapiany akt. imiesł. G2532 καὶ kai i C G3588 τὰς tas ten rodz. aor. G6842 διαλεύκους dialeukous białawy akt. imiesł. G2532 καὶ kai i C G3956 πᾶν pan wszyscy akt. koni. M. G3739 ὃ ho który zaim. wzgl. bezok. G1510 ἦν ēn być V.IAI3S G3022 λευκὸν leukon biały koni. M. G1722 ἐν en w P G846 αὐτοῖς autois on zaim. wsk. imp. G2532 καὶ kai i C G3956 πᾶν pan wszyscy akt. koni. M. G3739 ὃ ho który zaim. wzgl. bezok. G1510 ἦν ēn być V.IAI3S G9613 φαιὸν phaion ciemnoszary koni. M. G1722 ἐν en w P G3588 τοῖς tois ten rodz. aor. imp. G704 ἀρνάσιν arnasin baranek imiesł. G2532 καὶ kai i C G1325 ἔδωκεν edōken dawać akt. G1223 διὰ dia przez P G5495 χειρὸς cheiros ręka koni. G3588 τῶν tōn ten rodz. aor. G5207 υἱῶν huiōn syn imiesł. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk.
I odłączył onegoż dnia kozły strokate, i nakrapiane, i wszystkie kozy pstre, i nakrapiane, i wszystkie, co jaką białą odmianę miały, także i płowe między owcami, i oddał je do rąk synów swych.
Rdz 30,36
I odłączył się Laban od Jakóba, jakoby na trzy dni drogi; a Jakób pasł ostatek owiec Labanowych.
Rdz 30,37
Nabrał tedy Jakób prętów zielonych topolowych, i laskowych, i kasztanowych, i obłupił miejscami skórę ich do białego, obnażając białość, która na prętach była.
Rdz 30,38
I nakładł onych prętów, które był obłupił, do rynien i do koryt, gdzie lano wody ( gdy przychodziły owce, aby piły) nakładł ich przeciwko owcom, aby poczynały, gdyby pić przychodziły.
Rdz 30,39
I poczynały owce patrząc na one pręty, i rodziły jagnięta strokate, pstre i nakrapiane.
Rdz 30,40
I odłączył Jakób jagnięta, a stawiał owce twarzą do jagniąt strokatych, i do wszystkich płowych w stadzie Labanowem, a swoje stada stawiał osobno, ani ich obracał ku stadu Labanowemu.
Rdz 30,41
A gdy wszystkich owiec co rańszych przypuszczanie bywało, kładł Jakób pręty przed oczy owiec w koryta, aby poczynały patrząc na pręty.
Rdz 30,42
Lecz gdy późniejszych owiec przypuszczanie było, nie kładł ich: i były późniejsze Labanowe, a rańsze Jakóbowe.
Rdz 30,43
I tak zbogacił się on człowiek bardzo, i miał owiec wiele, i służebnic i sług, i wielbłądów, i osłów.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)