Zaloguj

2 Krl 9 · interlinia WLC

2 Krl 9,1
A Elizeusz prorok zawołał jednego z synów prorockich, i rzekł mu: Przepasz biodra twoje, a weźmij tę bańkę olejku w rękę twą, a idź do Ramot Galaadskiego.
2 Krl 9,2
A gdy tam przyjdziesz, ujrzysz tam Jehu, syna Jozafatowego, syna Namsy, a wszedłszy tam, odwiedziesz go z pośrodku braci jego, i wprowadzisz go do gmachu najskrytszego.
2 Krl 9,3
A wziąwszy bańkę olejku, wylejesz na głowę jego, i rzeczesz: Tak mówi Pan: Pomazałem cię za króla nad Izraelem. A otworzywszy drzwi ucieczesz, i nie zabawisz się tam.
2 Krl 9,4
Tedy odszedł on młodzieniec, sługa prorocki, do Ramot Galaadskiego.
2 Krl 9,5
A gdy przyszedł, oto hetmani wojsk siedzieli. I rzekł: Hetmanie! mam nieco z tobą mówić. I rzekł Jehu: Z którymże ze wszystkich nas? I odpowiedział: Z tobą, hetmanie!
2 Krl 9,6
Tedy wstawszy wszedł do gmachu, a on wylał olejek na głowę jego, i rzekł mu: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Pomazałem cię za króla nad ludem Pańskim, nad Izraelem.
2 Krl 9,7
I wytracisz dom Achaba, pana twego; albowiem pomszczę się krwi sług moich proroków, i krwi wszystkich sług Pańskich, z ręki Jezabeli.
2 Krl 9,8
A tak zginie wszystek dom Achabowy; i wykorzenię z domu Achabowego aż do najmniejszego szczenięcia, i więźnia , i opuszczonego w Izraelu.
2 Krl 9,9
I uczynię domowi Achabowemu, jako domowi Jeroboama, syna Nabatowego, i jako domowi Baazy, syna Achyjaszowego.
2 Krl 9,10
Jezabelę też zjedzą psy na polu Jezreelskim, a nie będzie, ktoby ją pogrzebał. To rzekłszy otworzył drzwi, i uciekł.
2 Krl 9,11
A gdy Jehu wyszedł do sług pana swego, rzekł mu jeden: A dobrzeż wszystko? Pocóż przychodził ten szalony do ciebie? A on im odpowiedział: Wy znacie tego męża, i mowę jego.
2 Krl 9,12
Tedy rzekli: Nie prawda to; proszę powiedz nam. A on rzekł: Tak a tak rzekł do mnie, mówiąc: Tak mówi Pan: Pomazałem cię za króla nad Izraelem.
2 Krl 9,13
Pospieszyli się tedy, a wziąwszy każdy szatę swą, kładli je podeń na najwyższym stopniu, i zatrąbiwszy w trąbę, mówili: Króluje Jehu!
2 Krl 9,14
Tedy się sprzysiągł Jehu, syn Jozafata, syna Namsy, przeciw Joramowi. (A na ten czas Joram strzegł Ramot Galaadskiego, on i wszystek Izrael, przed Hazaelem, królem Syryjskim.
2 Krl 9,15
H7725 וַיָּשָׁב֩ i wrócił spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3088 יְהוֹרָ֨ם Jehoram im. wł. H4428 הַמֶּ֜לֶךְ król rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7495 לְהִתְרַפֵּ֣א aby się leczyć przyim. + cz. Hitpael bezok. konstr. H3157 בִיְזְרְעֶ֗אל w Jizreel przyim. + im. wł. H4480a מִן od przyim. H4347 הַמַּכִּים֙ ran rodz. + rz. ż. l.mn. abs. H834a אֲשֶׁ֣ר które part. wzgl. H5221 יַכֻּ֣הוּ zadali mu cz. Hifil impf. 3 os. m. l.mn. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H761 אֲרַמִּ֔ים Aramejczycy rz. etn. m. l.mn. abs. H3898a בְּהִלָּ֣חֲמ֔וֹ gdy walczył przyim. + cz. Nifal bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H854 אֶת z przyim. H2371 חֲזָאֵ֖ל Chazaelem im. wł. H4428 מֶ֣לֶךְ królem rz. m. l.poj. konstr. H758 אֲרָ֑ם Aramu im. wł. H559 וַיֹּ֤אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3058 יֵהוּא֙ Jehu im. wł. H518a אִם jeśli spój. H3426 יֵ֣שׁ jest part. wsk. H5315 נַפְשְׁכֶ֔ם wasza dusza rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.mn. H408 אַל nie przecz. H3318 יֵצֵ֤א wyjdzie cz. Qal juss. 3 os. m. l.poj. H6412a פָלִיט֙ zbieg rz. m. l.poj. abs. H4480a מִן z przyim. H5892b הָעִ֔יר miasta rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H3212 לָלֶ֖כֶת aby iść przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H5046 לגיד aby oznajmić przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. H3157 בְּיִזְרְעֶֽאל w Jizreel przyim. + im. wł.
Ale się był wrócił król Joram, aby się leczył na rany, które mu byli zadali Syryjczycy, gdy walczył z Hazaelem, królem Syryjskim.) I rzekł Jehu: Jeźli się wam zda, niech nie wychodzi nikt z miasta, żeby szedł co oznajmić w Jezreelu.
2 Krl 9,16
I wsiadł na wóz Jehu, i jechał do Jezreela, bo tam Joram leżał; Ochozyjasz także, król Judzki, przyjechał był, aby nawiedził Jorama.
2 Krl 9,17
Wtem stróż, który stał na wieży w Jezreelu, ujrzawszy poczet Jehu przyjeżdżający, rzekł: Poczet jakiś widzę. I rzekł Joram: Weźmij jezdnego, a wyślij przeciwko nim, aby się spytał, jeźli pokój.
2 Krl 9,18
H3212 וַיֵּלֶךְ֩ i pojechał spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H7392 רֹכֵ֨ב jadący cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. konstr. H5483b הַסּ֜וּס na koniu rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7125 לִקְרָאת֗וֹ naprzeciw niego przyim. + cz. Qal bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H559 וַיֹּ֨אמֶר֙ i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3541 כֹּֽה tak przysł. H559 אָמַ֤ר powiedział cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H4428 הַמֶּ֨לֶךְ֙ król rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7965 הֲשָׁל֔וֹם czy pokój part. pyt. + rz. m. l.poj. abs. H559 וַיֹּ֧אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3058 יֵה֛וּא Jehu im. wł. H4100 מַה co part. pyt. · לְּךָ֥ tobie przyim. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H7965 וּלְשָׁל֖וֹם i do pokoju spój. + przyim. + rz. m. l.poj. abs. H5437 סֹ֣ב zawróć cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H413 אֶֽל za przyim. H310a אַחֲרָ֑י mną przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H5046 וַיַּגֵּ֤ד i oznajmił spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H6822 הַצֹּפֶה֙ strażnik rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H559 לֵאמֹ֔ר mówiąc przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H935 בָּֽא przybył cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H4397 הַמַּלְאָ֥ךְ posłaniec rodz. + rz. m. l.poj. abs. H5704 עַד aż przyim. H1992 הֵ֖ם do nich zaim. os. 3 os. m. l.mn. H3808 וְלֹֽא i nie spój. + przecz. H7725 שָֽׁב wrócił cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj.
A tak bieżał jezdny przeciwko niemu, i rzekł: Tak mówi król: A pokój? I odpowiedział Jehu: Co tobie do pokoju? Obróć się, jedź za mną. Przetoż oznajmił stróż mówiąc: Dojechałci poseł do nich, ale się nie wraca.
2 Krl 9,19
Zatem posłał drugiego jezdnego, który przyjechawszy do nich, rzekł: Tak mówi król: A pokój? Odpowiedział Jehu: Co tobie do pokoju? Obróć się, a jedź za mną.
2 Krl 9,20
Znowu oznajmił to stróż, mówiąc: Przyjechałci do nich, ale się nie wraca. A przyjazd jego, jakoby przyjazd Jehu, syna Namsy; bo szalenie jedzie.
2 Krl 9,21
Tedy rzekł Joram: Zaprzęgaj. I zaprzężono w wóz jego. I wyjechał Joram, król Izraelski, i Ochozyjasz, król Judzki, każdy na wozie swym. A wyjechawszy przeciw Jehu, trafili go na polu Nabota Jezreelskiego.
2 Krl 9,22
A gdy ujrzał Joram Jehu, rzekł: Jestże pokój Jehu? I odpowiedział: Co za pokój? ponieważ jeszcze cudzołóstwa Jezabeli, matki twojej, i czary jej wielkie są.
2 Krl 9,23
Przetoż obróciwszy się Joram uciekł, mówiąc do Ochozyjasza: Zdrada, Ochozyjaszu!
2 Krl 9,24
Tedy Jehu wziąwszy w ręce swoje łuk, postrzelił Jorama między ramiona jego, aż przeszła strzała przez serce jego, tak, że padł na wozie swoim.
2 Krl 9,25
Potem rzekł Jehu do Badakiera, hetmana swego: Weźmij go, a porzuć na polu Nabota Jezreelskiego; albowiem pamiętasz, gdyśmy ja i ty jechali społu za Achabem, ojcem jego, że Pan wydał był przeciwko niemu tę pogróżkę.
2 Krl 9,26
Zaiste krwi Nabota, i krwi synów jego, którąm widział wczoraj, rzekł Pan, pomszczę się nad tobą na tem polu. Pan to rzekł: przetoż teraz weźmij go, a porzuć go na polu według słowa Pańskiego.
2 Krl 9,27
Co Ochozyjasz, król Judzki, ujrzawszy, uciekał drogą do domu ogrodowego. Ale go gonił Jehu, i rzekł: I tego zabijcie na wozie jego. I zranili go na wstąpie Guru, który jest podle Jeblaam. A uciekł do Magieddy, i tam umarł.
2 Krl 9,28
I kazali go zawieść słudzy jego do Jeruzalemu, a pogrzebli go w grobie jego z ojcami jego w mieście Dawidowem.
2 Krl 9,29
A roku jedenastego Jorama, syna Achabowego, królował Ochozyjasz nad Judą.
2 Krl 9,30
Zatem przyszedł Jehu do Jezreel. Co gdy Jezabela usłyszała, ufarbowała twarz swoję, i ochędożyła głowę swą a patrzała z okna.
2 Krl 9,31
A gdy Jehu wjeżdżał w bramę, rzekła: Jestże pokój, o Zymry, morderzu pana swego?
2 Krl 9,32
A on podniósłszy twarz swoję ku oknu, rzekł: Któż ze mną trzyma, kto? Tedy wejrzeli nań dwaj albo trzej komornicy jej.
2 Krl 9,33
Którym rzekł: Zrzućcie ją. I zrzucili ją, i popryskała się ściana i konie krwią jej, i podeptał ją.
2 Krl 9,34
A gdy tam wszedł, jadł i pił, i rzekł: Obaczcie proszę onę przeklętą, a pogrzebcie ją; boć córką królewską jest.
2 Krl 9,35
Tedy szedłszy, aby ją pogrzebli, nie znaleźli z niej jedno czaszkę z głowy, i nogi, i dłoni rąk.
2 Krl 9,36
A wróciwszy się, oznajmili mu to. Który rzekł: Wypełniło się słowo Pańskie, które powiedział przez sługę swego Elijasza Tesbitę, mówiąc: Na polu Jezreel zjedzą psy ciało Jezabeli.
2 Krl 9,37
Niech będzie trup Jezabeli, jako gnój na roli, na polu Jezreel, tak żeby nie mówiono. Tać jest Jezabela.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)