Zaloguj

2 Sm 12 · interlinia WLC

2 Sm 12,1
Przetoż posłał Pan Natana do Dawida; który przyszedłszy do niego, rzekł mu: Dwaj mężowie byli w jednem mieście, jeden bogaty a drugi ubogi.
2 Sm 12,2
Bogaty miał owiec i wołów bardzo wiele;
2 Sm 12,3
H7326 וְלָרָ֣שׁ a biednemu spój. + przyim. + rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H369 אֵֽין nie było przecz. H3605 כֹּ֗ל nic rz. m. l.poj. abs. H3588b כִּי֩ oprócz spój. H518b אִם tylko spój. H3535 כִּבְשָׂ֨ה owieczka rz. ż. l.poj. abs. H259 אַחַ֤ת jedna licz. ż. l.poj. abs. H6996a קְטַנָּה֙ mała przym. ż. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁ֣ר którą part. wzgl. H7069 קָנָ֔ה kupił cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H2421 וַיְחַיֶּ֕הָ i ożywił ją spój. + cz. Piel wajjiqtol 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H1431 וַתִּגְדַּ֥ל i urosła spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H5973a עִמּ֛וֹ z nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5973a וְעִם i z spój. + przyim. H1121a בָּנָ֖יו synami jego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3162b יַחְדָּ֑ו razem przysł. H6595a מִפִּתּ֨וֹ z kęsa jego przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H398 תֹאכַ֜ל jadła cz. Qal impf. 3 os. ż. l.poj. H3563a וּמִכֹּס֤וֹ i z kubka jego spój. + przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H8354 תִשְׁתֶּה֙ piła cz. Qal impf. 3 os. ż. l.poj. H2436 וּבְחֵיק֣וֹ i na łonie jego spój. + przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H7901 תִשְׁכָּ֔ב sypiała cz. Qal impf. 3 os. ż. l.poj. H1961 וַתְּהִי i była spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. · ל֖וֹ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1323 כְּבַֽת jak córka przyim. + rz. ż. l.poj. abs.
A ubogi nie miał jedno owieczkę jednę małą, którą był kupił, i chował ją, aż urosła przy nim, także i przy dziatkach jego; z bochna jego jadała, i z kubka jego pijała, i na łonie jego sypiała, a była mu jako córka.
2 Sm 12,4
H935 וַיָּ֣בֹא i przyszedł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1982 הֵלֶךְ֮ wędrowiec rz. m. l.poj. abs. H376 לְאִ֣ישׁ do męża przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H6223 הֶֽעָשִׁיר֒ bogatego rodz. + przym. m. l.poj. abs. H2550 וַיַּחְמֹ֗ל i pożałował spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3947 לָקַ֤חַת wziąć przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H6629 מִצֹּאנוֹ֙ z owiec swoich przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1241 וּמִבְּקָר֔וֹ i z bydła swego spój. + przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H6213a לַעֲשׂ֕וֹת aby uczynić przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H732 לָאֹרֵ֖חַ dla wędrowca przyim. + rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H935 הַבָּא który przyszedł rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. · ל֑וֹ do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3947 וַיִּקַּ֗ח i wziął spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H3535 כִּבְשַׂת֙ owieczkę rz. ż. l.poj. konstr. H376 הָאִ֣ישׁ męża rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7326 הָרָ֔אשׁ biednego rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H6213a וַֽיַּעֲשֶׂ֔הָ i uczynił ją spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H376 לָאִ֖ישׁ dla męża przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H935 הַבָּ֥א który przyszedł rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H413 אֵלָֽיו do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
A gdy przyszedł gość do onego męża bogatego, żałował wziąć z owiec swoich albo z wołów swoich, aby nagotował ucztę gościowi, który był do niego przyszedł: ale wziął owieczkę męża onego ubogiego, i nagotował ją mężowi, który był do niego przyszedł.
2 Sm 12,5
Tedy zapaliwszy się gniewem Dawid na onegoż męża bardzo,rzekł do Natana: Jako żywy Pan, że godzien śmierci jest mąż, który to uczynił;
2 Sm 12,6
Owcę tę nagrodzi czworako, przeto iż to uczynił, a nie żałował go.
2 Sm 12,7
I rzekł Natan do Dawida: Tyś jest tym mężem. Tak ci mówi Pan, Bóg Izraelski: Jam cię pomazał, abyś był królem nad Izraelem, i Jam cię wyrwał z rąk Saulowych;
2 Sm 12,8
A podałem ci dom pana twego i żony pana twego na łono twoje; nadto oddałem ci dom Izraelski i Judzki, a byłoliby to mało, przydałbym ci był daleko więcej.
2 Sm 12,9
Czemużeś znieważył słowo Pańskie, czyniąc to złe przed oczyma jego? Uryjasza Hetejczyka zabiłeś mieczem, a żonę jego wziąłeś sobie za żonę, a samegoś zabił mieczem synów Ammonowych.
2 Sm 12,10
Przetoż teraz nie odejdzie miecz z domu twego aż na wieki, dlatego, iżeś mię znieważył, a wziąłeś żonę Uryjasza Hetejczyka, abyć była za żonę.
2 Sm 12,11
Tak mówi Pan: Oto, Ja wzbudzę przeciwko tobie złe z domu twego, a pobrawszy żony twe przed oczyma twemi, dam je bliźniemu twemu, a bądzie jawnie spał z żonami twojemi.
2 Sm 12,12
A chociażeś to ty uczynił potajemnie, Ja jednak uczynię to przed wszystkim Izraelem, i przed słońcem.
2 Sm 12,13
Tedy rzekł Dawid do Natana: Zgrzeszyłem Panu. Zaś rzekł Natan do Dawida: Pan też przeniósł grzech twój, nie umrzesz.
2 Sm 12,14
Wszakże iżeś dał przyczynę, aby urągali nieprzyjaciele Pańscy dla tej sprawy, przetoż syn, któryć się urodził, pewnie umrze.
2 Sm 12,15
Potem odszedł Natan do domu swego. Wtem zaraził Pan dziecię, które była urodziła żona Uryjaszowa Dawidowi, i zwątpiono o niem.
2 Sm 12,16
Tedy się modlił Dawid Bogu za dziecięciem i pościł, a wszedłszy do pokoju, leżał przez noc na ziemi.
2 Sm 12,17
I przyszli starsi domu jego do niego aby go podnieśli z ziemi; ale niechciał, i nie jadł z nimi chleba.
2 Sm 12,18
H1961 וַיְהִ֛י i stało się spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3117 בַּיּ֥וֹם w dniu przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7637 הַשְּׁבִיעִ֖י siódmym rodz. + licz. porz. m. l.poj. abs. H4191 וַיָּ֣מָת i umarło spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3206 הַיָּ֑לֶד dziecko rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3372 וַיִּֽרְאוּ֩ i bali się spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H5650 עַבְדֵ֨י słudzy rz. m. l.mn. konstr. H1732 דָוִ֜ד Dawida im. wł. H5046 לְהַגִּ֥יד oznajmić przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. · ל֣וֹ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3588a כִּי że spój. H4191 מֵ֣ת umarło cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3206 הַיֶּ֗לֶד dziecko rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3588a כִּ֤י bo spój. H559 אָֽמְרוּ֙ mówili cz. Qal perf. 3 os. wsp. l.mn. H2009 הִנֵּה֩ oto part. wsk. H1961 בִהְי֨וֹת gdy było przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H3206 הַיֶּ֜לֶד dziecko rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2416a חַ֗י żywe przym. m. l.poj. abs. H1696 דִּבַּ֤רְנוּ mówiliśmy cz. Piel perf. 1 os. wsp. l.mn. H413 אֵלָיו֙ do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3808 וְלֹא a nie spój. + przecz. H8085 שָׁמַ֣ע posłuchał cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H6963a בְּקוֹלֵ֔נוּ głosu naszego przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H349a וְאֵ֨יךְ jakże spój. + part. pyt. H559 נֹאמַ֥ר powiemy cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.mn. H413 אֵלָ֛יו do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H4191 מֵ֥ת umarło cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3206 הַיֶּ֖לֶד dziecko rodz. + rz. m. l.poj. abs. H6213a וְעָשָׂ֥ה i uczyni spój. + cz. Qal weqatal 3 os. m. l.poj. H7451c רָעָֽה coś złego rz. ż. l.poj. abs.
I stało się dnia siódmego, że umarło dziecię. A obawiali się słudzy Dawidowi, oznajmić mu, iż umarło dziecię, bo mówili: Oto, póki jeszcze dziecię było żywę, mówiliśmy z nim, a nie słuchał głosu naszego; cóż gdy mu powiemy: Umarło dziecię, dopier oż się będzie trapił.
2 Sm 12,19
A widząc Dawid, że słudzy jego szeptali z sobą, porozumiał Dawid, iż umarło dziecię. I rzekł Dawid do sług swoich: Albo umarło dziecię? A oni odpowiedzieli: Umarło.
2 Sm 12,20
Tedy wstawszy Dawid z ziemi, umył się, i namazał się, i odmienił szaty swoje,a wszedłszy do domu Pańskiego, modlił się; potem wróciwszy się do domu swego, kazał sobie dać jeść, i położono przedeń chleb, i jadł.
2 Sm 12,21
I rzekli słudzy jego do niego: Cóż to jest, coś uczynił? Dla dzicięcia,póki jeszcze żyło, pościłeś i płakałeś, a gdy umarło dziecię, wstałeś i jadłeś chleb?
2 Sm 12,22
A on rzekł: Póki jeszcze dziecię żyło, pościłem i płakałem; bom mówił: Któż wie, nie zmiłujeli się Pan nademną, że będzie żywe dziecię.
2 Sm 12,23
Ale teraz, gdy już umarło, przeczżebym miał pościć? Izali je mogę jeszcze nazad wrócić? Ja pójdę do niego, ale się ono nie wróci do mnie.
2 Sm 12,24
I cieszył Dawid Betsabeę, żonę swą, a wszedłszy do niej, spał z nią. I porodziła syna, i nazwał imię jego Salomon, a Pan go miłował.
2 Sm 12,25
Przetoż posłał Natana proroka, i nazwał imię jego Jedydyja, dla Pana.
2 Sm 12,26
Potem walczył Joab przeciw Rabbie synów Ammonowych, i wziął miasto królewskie
2 Sm 12,27
A posławszy Joab posły do Dawida, rzekł : Walczyłem przeciw Rabbie i wziąłam miasto wód.
2 Sm 12,28
Przetoż teraz zbierz ostatek ludu, a połóż się obozem przeciwko miastu, i weźmij je, bym ja snać nie wziął miasta tego, a przypisanoby zwycięstwo imieniowi memu.
2 Sm 12,29
A tak zebrał Dawid wszystek lud, i ciągnął przeciw Rabbie, i dobywał go, a wziął je.
2 Sm 12,30
Wziął też koronę króla ich z głowy jego, która ważyła talent złota, a kamień drogi był na niej; i włożono ją na głowę Dawidowę, a łupów z miasta wyniósł bardzo wiele.
2 Sm 12,31
H853 וְאֶת i - spój. + ozn. dop. H5971a הָעָ֨ם lud rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁר który part. wzgl. · בָּ֜הּ w niej przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3318 הוֹצִ֗יא wyprowadził cz. Hifil perf. 3 os. m. l.poj. H7760a וַיָּ֣שֶׂם i umieścił spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H4050 בַּ֠מְּגֵרָה w piłę przyim. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H2757 וּבַחֲרִצֵ֨י i w żelazne kolce spój. + przyim. + rz. m. l.mn. konstr. H1270 הַבַּרְזֶ֜ל żelaza rodz. + rz. m. l.poj. abs. H4037 וּֽבְמַגְזְרֹ֣ת i w siekiery spój. + przyim. + rz. ż. l.mn. konstr. H1270 הַבַּרְזֶ֗ל żelaza rodz. + rz. m. l.poj. abs. H5674a וְהֶעֱבִ֤יר i przeprowadził spój. + cz. Hifil perf. 3 os. m. l.poj. H853 אוֹתָם֙ ich ozn. dop. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H4404 במלכן w cegielnię przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3651c וְכֵ֣ן i tak spój. + part. wsk. H6213a יַעֲשֶׂ֔ה czynił cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. H3605 לְכֹ֖ל dla wszystkich przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H5892b עָרֵ֣י miast rz. ż. l.mn. konstr. H1121a בְנֵֽי synów rz. m. l.mn. konstr. H5983 עַמּ֑וֹן Ammona im. wł. H7725 וַיָּ֧שָׁב i wrócił spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1732 דָּוִ֛ד Dawid im. wł. H3605 וְכָל i cały spój. + rz. m. l.poj. konstr. H5971a הָעָ֖ם lud rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3389 יְרוּשָׁלִָֽם Jeruzalem im. wł.
Lud też, który był w mieście, wywiódłszy, podał pod piły, i pod brony żelazne, i pod siekiery żelazne, i wegnał je w piec cegielny. A tak uczynił wszystkim miastom synów Ammonowych; i wrócił się Dawid, i wszystek lud jego do Jeruzalem.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)