Zaloguj

Dz 25 · interlinia SBLGNT

Dz 25,1
Tedy Festus wjechawszy na państwo, po trzech dniach przyjechał do Jeruzalemu z Cezaryi.
Dz 25,2
I stawili się przed nim najwyższy kapłan i przedniejsi z Żydów przeciwko Pawłowi, i prosili go,
Dz 25,3
Żądając łaski przeciwko niemu, aby go kazał przywieść do Jeruzalemu, uczyniwszy zasadzkę, aby go zabili na drodze.
Dz 25,4
Ale Festus powiedział: Iż Paweł jest pod strażą w Cezaryi, a iż sam tam w rychle pojedzie.
Dz 25,5
Którzy tedy, mówi, z was mogą, niechże z nami jadą; a jeźli jest jaka wina w tym mężu, niechże nań skarżą.
Dz 25,6
A zamieszkawszy u nich nie więcej tylko dziesięć dni, jechał do Cezaryi, a nazajutrz usiadłszy na sądzie, kazał Pawła przywieść.
Dz 25,7
Który gdy przyszedł, obstąpili go ci, którzy byli przyszli z Jeruzalemu Żydowie, przynosząc wiele i ciężkich skarg przeciwko Pawłowi, których dowieść nie mogli;
Dz 25,8
Gdyż on sprawę dawał o sobie: Żem ani przeciwko zakonowi żydowskiemu, ani przeciwko kościołowi, ani przeciwko cesarzowi nic nie zgrzeszył.
Dz 25,9
Ale Festus chcąc sobie zjednać łaskę u Żydów, odpowiedziawszy Pawłowi, rzekł: Chceszże iść do Jeruzalemu, a tam o te rzeczy sądzony być przede mną?
Dz 25,10
Ale Paweł rzekł: Przed sądem cesarskim stoję, gdzie mię sądzić potrzeba: Żydówem w niczem nie krzywdził, jako i ty lepiej wiesz.
Dz 25,11
Bo jeźlim w czem nieprawy i co godnego śmierci uczynił, nie zbraniam się umrzeć; ale jeźli nie masz nic takiego z tych rzeczy, o które na mię skarżą, nikt mię im wydać nie może; apeluję do cesarza.
Dz 25,12
Tedy Festus rozmówiwszy się z radą, odpowiedział: Do cesarzaś apelował? do cesarza pójdziesz.
Dz 25,13
A gdy wyszło kilka dni, król Agrypa i Bernice przyjechali do Cezaryi, witać Festa.
Dz 25,14
A gdy tam niemało dni zamieszkali, Festus przełożył królowi sprawę Pawłową, mówiąc: Mąż niektóry zostawiony jest od Feliksa w więzieniu.
Dz 25,15
Dla którego, gdym był w Jeruzalemie, stawili się przede mną przedniejsi kapłani i starsi żydowscy, prosząc o dekret przeciwko niemu.
Dz 25,16
Którymem odpowiedział, że tego nie mają w zwyczaju Rzymianie, aby którego człowieka mieli wydać na stracenie, ażby pierwej oskarżony miał przed sobą te, co nań skarżą, i dano by mu plac do odpowiedzi na to, w czem go obwiniają.
Dz 25,17
Gdy się tedy tu zeszli, bez wszelkiej odwłoki nazajutrz zasiadłszy na sądzie, kazałem przywieść tego męża.
Dz 25,18
Przeciw któremu stanąwszy ci, co nań skarżyli, żadnej winy nie przynieśli z tych, którychem się ja spodziewał .
Dz 25,19
Lecz jakieś spory o swoich zabobonach mieli przeciwko niemu i o niejakim Jezusie umarłym, o którym Paweł twierdził, że żyw jest.
Dz 25,20
Ja tedy wątpiąc o tem, o czem ten spór był, rzekłem: Jeźliby chciał iść do Jeruzalemu, a tam o tem być sądzony?
Dz 25,21
Lecz iż Paweł apelował, aby zachowany był do Augustowego rozeznania, rozkazałem go chować, ażbym go posłał do cesarza.
Dz 25,22
Zatem Agrypa rzekł do Festa: Chciałbym ja tego człowieka słyszeć. A on rzekł: Jutro go usłyszysz.
Dz 25,23
G3588 Τῇ Tēi - rodz. C. l.poj. ż. G3767 οὖν oun więc spój. G1887 ἐπαύριον epaurion nazajutrz przysł. G2064 ἐλθόντος elthontos gdy przyszedł cz. aor. akt. imiesł. D. l.poj. m. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. m. G67 Ἀγρίππα Agrippa Agryppa rz. D. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G3588 τῆς tēs - rodz. D. l.poj. ż. G959 Βερνίκης Bernikēs Berenike rz. D. l.poj. ż. G3326 μετὰ meta z przyim. G4183 πολλῆς pollēs wielką przym. D. l.poj. ż. G5325 φαντασίας phantasias okazałością rz. D. l.poj. ż. G2532 καὶ kai i spój. G1525 εἰσελθόντων eiselthontōn gdy weszli cz. aor. akt. imiesł. D. l.mn. m. G1519 εἰς eis do przyim. G3588 τὸ to - rodz. B. l.poj. n. G201 ἀκροατήριον akroatērion sali audiencyjnej rz. B. l.poj. n. G4862 σύν syn z przyim. G5037 τε te i spój. G5506 χιλιάρχοις chiliarchois trybunami rz. C. l.mn. m. G2532 καὶ kai i spój. G435 ἀνδράσιν andrasin mężami rz. C. l.mn. m. G3588 τοῖς tois - rodz. C. l.mn. m. G2596 κατ’ kat według przyim. G1851 ἐξοχὴν exochēn znakomitości rz. B. l.poj. ż. G3588 τῆς tēs - rodz. D. l.poj. ż. G4172 πόλεως poleōs miasta rz. D. l.poj. ż. G2532 καὶ kai i spój. G2753 κελεύσαντος keleusantos rozkazawszy cz. aor. akt. imiesł. D. l.poj. m. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. m. G5347 Φήστου Phēstou Festus rz. D. l.poj. m. G71 ἤχθη ēchthē został przyprowadzony cz. aor. pass. ind. 3 os. l.poj. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G3972 Παῦλος. Paulos Paweł rz. M. l.poj. m.
Nazajutrz tedy, gdy przyszedł Agrypa i Bernice z wielką okazałością, i weszli w dom sądowy z hetmanami i mężami przedniejszymi miasta onego, na rozkazanie Festowe przywiedziono Pawła.
Dz 25,24
G2532 καί kai i spój. G5346 φησιν phēsin mówi cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G5347 Φῆστος· Phēstos Festus rz. M. l.poj. m. G67 Ἀγρίππα Agrippa Agryppo rz. W. l.poj. m. G935 βασιλεῦ basileu królu rz. W. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G3956 πάντες pantes wszyscy przym. M. l.mn. m. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G4840 συμπαρόντες symparontes obecni cz. praes. akt. imiesł. M. l.mn. m. G1473 ἡμῖν hēmin z nami zaim. C. l.mn. G435 ἄνδρες, andres mężowie rz. M. l.mn. m. G2334 θεωρεῖτε theōreite widzicie cz. praes. akt. ind. 2 os. l.mn. G3778 τοῦτον touton tego zaim. wsk. B. l.poj. m. G4012 περὶ peri o przyim. G3739 οὗ hou którym zaim. wzgl. D. l.poj. m. G537 ἅπαν hapan cały przym. M. l.poj. n. G3588 τὸ to - rodz. M. l.poj. n. G4128 πλῆθος plēthos tłum rz. M. l.poj. n. G3588 τῶν tōn - rodz. D. l.mn. m. G2453 Ἰουδαίων Ioudaiōn Żydów przym. D. l.mn. m. G1793 ἐνέτυχόν enetychon zwrócił się do mnie cz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn. G1473 μοι moi mi zaim. C. l.poj. G1722 ἔν en w przyim. G5037 τε te i spój. G2414 Ἱεροσολύμοις Hierosolymois Jerozolimie rz. C. l.mn. n. G2532 καὶ kai i spój. G1759 ἐνθάδε, enthade tutaj przysł. G994 βοῶντες boōntes wołając cz. praes. akt. imiesł. M. l.mn. m. G3361 μὴ mē nie przysł. G1210 δεῖν dein należeć cz. praes. akt. bezok. G846 αὐτὸν auton jemu zaim. B. l.poj. m. G2198 ζῆν zēn żyć cz. praes. akt. bezok. G3371 μηκέτι. mēketi dłużej przysł.
I rzekł Festus: Królu Agrypo i wszyscy mężowie, którzyście tu z nami! widzicie tego, o którego mię wszystek lud żydowski prosił, i w Jeruzalemie i tu wołając, że nie słuszna, aby ten dłużej żyć miał.
Dz 25,25
A ja zrozumiawszy, że nie uczynił nic śmierci godnego, a iż i on sam apelował do Augusta, uczyniłem dekret, aby był posłany.
Dz 25,26
O którym, co bym panu pewnego pisać miał, nie mam. Przetoż kazałem go przed was przywieść, a najwięcej przed cię, królu Agrypo! abym, po rozsądzeniu sprawy jego, miał co pisać.
Dz 25,27
Bo mi się niesłuszna widzi, posłać więźnia, a tego, o co go obwiniają, nie oznajmić.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)