Zaloguj

1 Sm 20 · interlinia WLC

1 Sm 20,1
Ale Dawid uciekłszy z Najotu, który jest w Ramacie, przyszedł, i mówił przed Jonatanem, cóżem uczynił? co za nieprawość moja? i co za grzech mój przeciw ojcu twemu, że szuka duszy mojej?
1 Sm 20,2
Który mu odpowiedział: Boże uchowaj! nie umrzesz; oto nie czyni ojciec mój nic wielkiego albo małego, aż mi pierwej oznajmi; azażby taić miał ojciec mój przedemną i tego? Nie uczyni tego.
1 Sm 20,3
H7650 וַיִּשָּׁבַ֨ע i przysiągł spój. + cz. Nifal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H5750 ע֜וֹד jeszcze przysł. H1732 דָּוִ֗ד Dawid im. wł. H559 וַיֹּ֨אמֶר֙ i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3045 יָדֹ֨עַ wiedząc cz. Qal bezok. abs. H3045 יָדַ֜ע wie cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H1 אָבִ֗יךָ ojciec twój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3588a כִּֽי że spój. H4672 מָצָ֤אתִי znalazłem cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. H2580 חֵן֙ łaskę rz. m. l.poj. abs. H5869a בְּעֵינֶ֔יךָ w oczach twoich przyim. + rz. m./ż. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H559 וַיֹּ֛אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H408 אַל nie przecz. H3045 יֵֽדַע niech wie cz. Qal juss. 3 os. m. l.poj. H2063 זֹ֥את tego zaim. wsk. H3083 יְהוֹנָתָ֖ן Jonatan im. wł. H6435 פֶּן by nie spój. H6087a יֵֽעָצֵ֑ב zasmucał się cz. Nifal impf. 3 os. m. l.poj. H199 וְאוּלָ֗ם lecz spój. + przysł. H2416a חַי żywy przym. m. l.poj. abs. H3068 יְהוָה֙ JHWH im. wł. H2416a וְחֵ֣י i żywa spój. + przym. m. l.poj. abs. H5315 נַפְשֶׁ֔ךָ dusza twoja rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3588a כִּ֣י że spój. H6587 כְפֶ֔שַׂע jak krok przyim. + rz. m. l.poj. abs. H996 בֵּינִ֖י między mną przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H996 וּבֵ֥ין i między spój. + przyim. H4194 הַמָּֽוֶת śmiercią rodz. + rz. m. l.poj. abs.
A nadto przysiągł Dawid, rzekłszy: Wie zaiste ojciec twój, żem znalazł łaskę w oczach twoich, i myśli: Niech o tem niewie Jonatan, by się snać nie frasował; i owszem jako żywy Pan, żywa i dusza twoja, że tylko krok jeden jest między mną, i między śmiercią.
1 Sm 20,4
I odpowiedział Jonatan Dawidowi: Co mi kolwiek rzecze dusza twoja, uczynięć.
1 Sm 20,5
Tedy rzekł Dawid do Jonatana: Oto, nów miesiąca jutro, a jam zwykł siadać z królem przy stole; puść mię tedy, że się skryję na polu aż do wieczora trzeciego dnia.
1 Sm 20,6
A jeźliby się pilnie pytał o mnie ojciec twój, rzeczesz: Prosił mię bardzo Dawid, aby szedł do Betlehem, miasta swego; bo tam ofiarę uroczystą ma sprawować wszystka rodzina jego.
1 Sm 20,7
Jeźli tak rzecze: Dobrze, pokój będzie słudze twemu; ale jeźli się rozgniewa, wiedz, iż się dopełniła złość jego.
1 Sm 20,8
Przetoż uczyń miłosierdzie nad sługą twoim, gdyżeś w przymierze Pańskie przywiódł z sobą sługę twego; a jeźli we mnie jest nieprawość, ty mię zabij; a do ojca twego przeczbyś mię miał wodzić?
1 Sm 20,9
I rzekł Jonatan: Boże cię tego uchowaj; bo jeźli się pewnie dowiem, że się dopełniła złość ojca mego, aby przyszła przeciw tobie, izalibym ci tego nie oznajmił?
1 Sm 20,10
I rzekł Dawid do Jonatana: Któż mi oznajmi, jeźliżeć co odpowie ojciec twój przykrego?
1 Sm 20,11
Odpowiedział Jonatan Dawidowi: Pójdź, a wynijdźmy na pole. I wyszli obaj na pole.
1 Sm 20,12
Tedy rzekł Jonatan do Dawida; Pan, Bóg Izraelski, (skoro się wywiem o woli ojca mego o tym czasie jutro, albo dnia trzeciego, a będzie co dobrego o Dawidzie, a jeźli zarazem nie poślę do ciebie, i nie oznajmięć,)
1 Sm 20,13
H3541 כֹּֽה tak przysł. H6213a יַעֲשֶׂה֩ uczyni cz. Qal juss. 3 os. m. l.poj. H3068 יְהוָ֨ה JHWH im. wł. H3083 לִֽיהוֹנָתָ֜ן Jonatanowi przyim. + im. wł. H3541 וְכֹ֣ה i tak spój. + przysł. H3254 יֹסִ֗יף doda cz. Hifil juss. 3 os. m. l.poj. H3588a כִּֽי że spój. H3190 יֵיטִ֨ב dobrze cz. Hifil impf. 3 os. m. l.poj. H413 אֶל wobec przyim. H1 אָבִ֤י ojca mego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H7451c הָֽרָעָה֙ niedolę rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H5921a עָלֶ֔יךָ na ciebie przyim. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H1540 וְגָלִ֨יתִי֙ i oznajmię spój. + cz. Qal weqatal 1 os. wsp. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H241 אָזְנֶ֔ךָ ucho twoje rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H7971 וְשִׁלַּחְתִּ֖יךָ i poślę cię spój. + cz. Piel weqatal 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H1980 וְהָלַכְתָּ֣ i pójdziesz spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.poj. H7965 לְשָׁל֑וֹם w pokoju przyim. + rz. m. l.poj. abs. H1961 וִיהִ֤י i niech będzie spój. + cz. Qal juss. 3 os. m. l.poj. H3068 יְהוָה֙ JHWH im. wł. H5973a עִמָּ֔ךְ z tobą przyim. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H834d כַּאֲשֶׁ֥ר jak przyim. + part. wzgl. H1961 הָיָ֖ה był cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H5973a עִם z przyim. H1 אָבִֽי ojcem moim rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
To niech uczyni Pan, Bóg Izraelski, mówię, Jonatanowi, i to niech przyczyni. A jeźliże będzie chciał ojciec mój przywieść złe na cię, i toć objawię, i puszczę cię, abyś szedł w pokoju, a niech będzie Pan z tobą, jako był z ojcem moim.
1 Sm 20,14
Także i ty, będęli żyw, i ty mówię uczynisz ze mną miłosierdzie Pańskie, a choćbym i umarł,
1 Sm 20,15
Przecię nie oddalisz miłosierdzia twego od domu mego aż na wieki, ani gdy wykorzeni Pan nieprzyjacioły Dawidowe wszystkie z ziemi.
1 Sm 20,16
I uczynił Jonatan przymierze z domem Dawidowym, mówiąc: Niech tego szuka Pan z ręki nieprzyjaciół Dawidowych.
1 Sm 20,17
Nadto jeszcze Jonatan przysiągł Dawidowi przez miłość, którą go miłował; bo jako miłował duszę swoję, tak go też miłował.
1 Sm 20,18
I rzekł do niego Jonatan: Jutro nów miesiąca, a będą się pytać o tobie, ponieważ próżne będzie miejsce twoje.
1 Sm 20,19
Przetoż przez trzy dni będziesz się ukrywał, i zstąpisz prędko, a przyjdziesz na miejsce, gdzieś się był ukrył, gdy była sprawa o tobie, a będziesz siedział u kamienia Ezel.
1 Sm 20,20
A ja wystrzelę trzy strzały po bok jego, zmierzając sobie do celu.
1 Sm 20,21
A potem poślę chłopca, mówiąc mu: Idź, najdzij strzały. A jeźli rzekę chłopcu: Owo strzały za tobą sam bliżej, przynieś je, tedy przyjdź; bo masz pokój, i nie stanieć się nic złego, jako żywy Pan.
1 Sm 20,22
Ale jeźliż rzekę chłopcu: Oto strzały przed tobą tam dalej; idź, bo cię wypuścił Pan.
1 Sm 20,23
A tego, o czemeśmy mówili ja i ty, tego Pan świadkiem będzie między mną a między tobą aż na wieki.
1 Sm 20,24
A tak skrył się Dawid w polu. A gdy przyszedł nów miesiąca, siadł król do stołu, aby jadł.
1 Sm 20,25
A gdy usiadł król na stolicy swojej według zwyczaju, na stolicy przy ścianie, powstał Jonatan; i siadł Abner podle Saula, a zostało próżne miejsce Dawidowe.
1 Sm 20,26
Lecz nie rzekł Saul nic onego dnia, bo myślał: Przydało mu się podobno coś, lub jest czystym lub nieczystym.
1 Sm 20,27
A gdy było nazajutrz dnia wtórego po nowiu miesiąca, było zaś próżne miejsce Dawidowe. I rzekł Saul do Jonatana, syna swego: Czemuż nie przyszedł syn Isajego, ani wczoraj, ani dziś do stołu?
1 Sm 20,28
Odpowiedział Jonatan Saulowi: Usilnie mię prosił Dawid, aby szedł do Betlehem;
1 Sm 20,29
H559 וַיֹּ֡אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H7971 שַׁלְּחֵ֣נִי pozwól mi odejść cz. Piel rozk. 2 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H4994 נָ֡א proszę part. zach. H3588a כִּ֣י bo spój. H2077 זֶבַח֩ ofiara rz. m. l.poj. konstr. H4940 מִשְׁפָּחָ֨ה rodziny rz. ż. l.poj. abs. · לָ֜נוּ dla nas przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H5892b בָּעִ֗יר w mieście przyim. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H1931 וְה֤וּא a on spój. + zaim. os. 3 os. m. l.poj. H6680 צִוָּֽה rozkazał cz. Piel perf. 3 os. m. l.poj. · לִי֙ mi przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H251 אָחִ֔י brat mój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H6258 וְעַתָּ֗ה a teraz spój. + przysł. H518a אִם jeśli spój. H4672 מָצָ֤אתִי znalazłem cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. H2580 חֵן֙ łaskę rz. m. l.poj. abs. H5869a בְּעֵינֶ֔יךָ w oczach twoich przyim. + rz. m./ż. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H4422 אִמָּ֥לְטָה niech umknę cz. Nifal kohort. 1 os. wsp. l.poj. H4994 נָּ֖א proszę wykrz. H7200 וְאֶרְאֶ֣ה i zobaczę spój. + cz. Qal kohort. 1 os. wsp. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H251 אֶחָ֑י braci moich rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H5921a עַל dlatego przyim. H3651c כֵּ֣ן tak part. wsk. H3808 לֹא nie przecz. H935 בָ֔א przyszedł cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H413 אֶל do przyim. H7979 שֻׁלְחַ֖ן stołu rz. m. l.poj. konstr. H4428 הַמֶּֽלֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs.
I mówił: Puść mię proszę, bo sprawuje ofiarę rodzina nasza w mieście; tamże mię wezwał brat mój. A tak teraz jeźlim znalazł łaskę w oczach twoich, pójdę proszę, i oglądam bracią moję; dla tegoć nie przyszedł do stołu królewskiego.
1 Sm 20,30
I zapalił się gniewem Saul na Jonatana, i rzekł mu: Synu złośliwy, a upornej matki, azaż nie wiem, iżeś sobie obrał syna Isajego, ku zelżywości twojej, i ku pohańbieniu i sromocie matki twojej?
1 Sm 20,31
Bo po wszystkie dni, których syn Isajego będzie żył na ziemi, nie będziesz umocniony, ty i królestwo twoje; a tak teraz poślij, a przywiedź go do mnie, bo jest godzien śmierci.
1 Sm 20,32
Tedy odpowiedział Jonatan Saulowi, ojcu swemu, i rzekł do niego: Przecz ma umrzeć? cóż uczynił?
1 Sm 20,33
I cisnął Saul włócznią na niego, aby go przebił. Tedy poznał Jonatan, że koniecznie ojciec jego umyślił zabić Dawida.
1 Sm 20,34
I wstał Jonatan od stołu z wielkim gniewem, i nie jadł dnia wtórego po nowiu miesiąca chleba; bo się zafrasował o Dawida, a iż go zelżył ojciec jego.
1 Sm 20,35
A rano wyszedł Jonatan na pole według czasu postanowionego z Dawidem, i chłopiec mały z nim.
1 Sm 20,36
I rzekł do chłopca swego: Bież, szukaj prędko strzał, które ja wystrzelę. Tedy chłopiec bieżał; a on wystrzelił strzały dalej przedeń.
1 Sm 20,37
A gdy przyszedł chłopiec aż na miejsce strzały, którą był wystrzelił Jonatan, zawołał Jonatan za chłopcem, i rzekł: Azaż strzała nie jest za tobą tam dalej?
1 Sm 20,38
I wołał Jonatan za chłopcem: Spiesz się co najrychlej, nie stój. Tedy zebrawszy chłopiec Jonatana strzały, przyszedł do pana swego.
1 Sm 20,39
(Ale chłopiec nic nie wiedział, tylko Jonatan i Dawid wiedzieli, co się działo.)
1 Sm 20,40
I dał Jonatan oręż swój chłopcu, który z nim był, i rzekł mu: Idź, odnieś do miasta.
1 Sm 20,41
A gdy odszedł chłopiec, Dawid wstał od strony południowej, i upadłszy twarzą swoją na ziemię, ukłonił się po trzy kroć, i pocałowawszy jeden drugiego, płakali pospołu; ale Dawid obficiej.
1 Sm 20,42
I rzekł Jonatan do Dawida: Idź w pokoju; a to, cośmy sobie obaj przysięgli przez imię Pańskie, mówiąc: Pan niech będzie między mną i między tobą, i między nasieniem mojem, i między nasieniem twojem świadkiem aż na wieki, trzymać będziemy. A tak wstawszy Dawid odszedł, a Jonatan wszedł do miasta.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)