Zaloguj

Wj 22 · interlinia LXX

Wj 22,1
Jeźliby kto ukradł wołu albo owcę, i zabiłby je, albo je sprzedał, pięć wołów wróci za jednego wołu, a cztery owce za jedną owcę,
Wj 22,2
Jeźliby przy podkopywaniu zastany był złodziej, a ubity będąc umarłby, kto zabił, nie będzie winien krwi;
Wj 22,3
Jeźliby to po wejściu słońca uczynił, krwi winien będzie, koniecznie wróci; a jeźli nie ma, sprzedany będzie za złodziejstwo swoje.
Wj 22,4
G1437 ἐὰν ean jeśli C G1161 δὲ de zaś X G7824 καταβοσκήσῃ kataboskēsēi wypasać akt. G5100 τις tis ktoś zaim. pyt. impf. bezok. G68 ἀγρὸν agron pole akt. koni. G2228 ἢ ē lub C G290 ἀμπελῶνα ampelōna winnica akt. koni. G2532 καὶ kai i C G863 ἀφῇ aphēi odpuszczać akt. G3588 τὸ to ten rodz. aor. G2934 κτῆνος ktēnos zwierzę akt. koni. M. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G7824 καταβοσκῆσαι kataboskēsai wypasać akt. M. G68 ἀγρὸν agron pole akt. koni. G2087 ἕτερον heteron inny akt. koni. G661 ἀποτείσει apoteisei odpłacić V.FAI3S G1537 ἐκ ek z P G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G68 ἀγροῦ agrou pole koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2596 κατὰ kata według P G3588 τὸ to ten rodz. aor. G1081 γένημα genēma potomstwo akt. koni. M. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G1437 ἐὰν ean jeśli C G1161 δὲ de zaś X G3956 πάντα panta wszyscy akt. koni. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G68 ἀγρὸν agron pole akt. koni. G7824 καταβοσκήσῃ kataboskēsēi wypasać akt. G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G957 βέλτιστα beltista lepszy akt. imiesł. M. l.poj. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G68 ἀγροῦ agrou pole koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G957 βέλτιστα beltista lepszy akt. imiesł. M. l.poj. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G290 ἀμπελῶνος ampelōnos winnica koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G661 ἀποτείσει apoteisei odpłacić V.FAI3S
Jeźli znaleziona będzie w ręku jego rzecz kradziona, bądź wół, bądź osieł, bądź owca, jeszcze żywe, we dwójnasób wróci.
Wj 22,5
Gdyby wypasł kto pole, albo winnicę, i puściłby bydlę swoje, aby się pasło na polu cudzem: z najlepszego urodzaju pola swego, i z najlepszego urodzaju winnicy swej nagrodzi.
Wj 22,6
Jeźliby wyszedł ogień, a trafiłby na ciernie, i spaliłby stóg, albo stojące zboże, albo pole samo, koniecznie nagrodzi ten, co zapalił, co zgorzało.
Wj 22,7
Gdyby kto dał bliźniemu swemu srebro, albo naczynie do schowania, a to by ukradziono było z domu onego człowieka: jeźliby znaleziony był złodziej, wróci dwojako.
Wj 22,8
Jeźliby nie był znaleziony złodziej, stawi się pan domu onego przed sędziów, i przysięże, że nie ściągnął ręki swojej na rzecz bliźniego swego.
Wj 22,9
O każdą rzecz, o którą by był spór, o wołu, o osła, o owcę, o szatę, o każdą, rzecz zgubioną, gdyby kto rzekł, że to jest moje, przed sędziów przyjdzie sprawa obydwu; kogo winnym znajdą sędziowie, nagrodzi w dwójnasób bliźniemu swemu.
Wj 22,10
Jeźliby kto dał bliźniemu swemu osła, albo wołu, albo owcę, albo inne bydlę na chowanie, a zdechłoby albo okaleczało, albo gwałtem zajęte było, gdzie by nikt nie widział:
Wj 22,11
Przysięga Pańska będzie między obiema, że nie ściągnął ręki swej na rzecz bliźniego swego: i przyjmie pan onej rzeczy przysięgę, a on nie będzie nagradzał.
Wj 22,12
A jeźliby mu to kradzieżą wzięto, nagrodzi panu rzeczy onej.
Wj 22,13
Jeźliby od zwierza rozszarpane było, postawi rozszarpane za świadka, a rozszarpanego nie nagrodzi.
Wj 22,14
Gdyby też kto pożyczył bydlęcia od bliźniego swego, a okaleczałoby, albo zdechło w niebytności pana jego, koniecznie nagrodzi.
Wj 22,15
Jeźliby pan jego był przy nim, nie będzie nagradzał; a jeźliby najęte było, najem tylko zapłaci.
Wj 22,16
Jeźliby kto zwiódł pannę, która nie jest poślubiona, i spałby z nią, da jej koniecznie wiano, i weźmie ją sobie za żonę.
Wj 22,17
Jeźliby żadną miarą ojciec jej nie chciał mu jej dać, odważy srebra według zwyczaju wiana panieńskiego.
Wj 22,18
Czarownicy żyć nie dopuścisz.
Wj 22,19
Każdy, kto by się złączał z bydlęciem, śmiercią umrze.
Wj 22,20
Kto by ofiarował bogom, oprócz samego Pana, wytracony będzie.
Wj 22,21
Przychodniowi nie uczynisz krzywdy, ani go uciśniesz: boście byli przychodniami w ziemi Egipskiej.
Wj 22,22
Żadnej wdowy ani sieroty trapić nie będziecie.
Wj 22,23
Jeźlibyś je bez litości trapił, a one by wołały do mnie, słysząc wysłucham wołanie ich.
Wj 22,24
I rozgniewa się zapalczywość moja, a pobiję was mieczem, i będą żony wasze wdowami, a synowie wasi sierotami.
Wj 22,25
Jeźlibyś pieniędzy pożyczył ludowi memu ubogiemu, który mieszka z tobą, nie bądziesz mu jako lichwiarz, nie obciążycie go lichwą.
Wj 22,26
Jeźli w zastawie weźmiesz szatę bliźniego twego, przed zachodem słońca wrócisz mu ją;
Wj 22,27
Bo to odzienie jego tylko to jest nakrycie ciała jego, na którem sypia; będzieli do mnie wołał, wysłucham go, bom Ja miłosierny.
Wj 22,28
Sędziom nie będziesz złorzeczył, a przełożonego ludu twego nie będziesz przeklinał.
Wj 22,29
Z obfitości zboża, i ciekących rzeczy twych nie omieszkasz pierwiastek ofiarować; pierworodnego z synów twoich oddasz mi.
Wj 22,30
Toż uczynisz z wołów twych i z owiec twoich; siedem dni będzie z matką swoją, a ósmego dnia oddasz mi je.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)