Zaloguj

Jk 1 · interlinia SBLGNT

Jk 1,1
Jakób, sługa Boży i Pana Jezusa Chrystusa, dwunastu pokoleniom, które są w rozproszeniu, zdrowia życzy.
Jk 1,2
Za największą radość miejcie, bracia moi! gdy w rozmaite pokusy wpadacie,
Jk 1,3
Wiedząc, iż doświadczenie wiary waszej sprawuje cierpliwość;
Jk 1,4
A cierpliwość niech ma doskonały uczynek, żebyście byli doskonali i zupełni, którym by na niczem nie schodziło.
Jk 1,5
A jeźli komu z was schodzi na mądrości, niech prosi u Boga, który ją szczerze wszystkim daje, a nie wymawia; i będzie mu dana.
Jk 1,6
Ale niech prosi z wiarą, nic nie wątpiąc; albowiem kto wątpi, jest podobny wałowi morskiemu, który od wiatru pędzony i miotany bywa.
Jk 1,7
Bo niechaj nie mniema ten człowiek, aby co miał wziąć od Pana.
Jk 1,8
Mąż umysłu dwoistego jest niestateczny we wszystkich drogach swoich.
Jk 1,9
A niech się chlubi brat niskiego stanu w wywyższeniu swojem,
Jk 1,10
A bogaty w poniżeniu swojem; bo jako kwiat trawy przeminie.
Jk 1,11
G393 ἀνέτειλεν aneteilen wzeszło cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G1063 γὰρ gar bowiem spój. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G2246 ἥλιος hēlios słońce rz. M. l.poj. m. G4862 σὺν syn z przyim. G3588 τῷ tōi - rodz. C. l.poj. m. G2742 καύσωνι kausōni uporem rz. C. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G3583 ἐξήρανεν exēranen wysuszyło cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G3588 τὸν ton - rodz. B. l.poj. m. G5528 χόρτον, chorton trawę rz. B. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G3588 τὸ to - rodz. M. l.poj. n. G438 ἄνθος anthos kwiat rz. M. l.poj. n. G846 αὐτοῦ autou jej zaim. D. l.poj. m. G1601 ἐξέπεσεν exepesen opadł cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G2532 καὶ kai i spój. G3588 ἡ hē - rodz. M. l.poj. ż. G2143 εὐπρέπεια euprepeia piękność rz. M. l.poj. ż. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. n. G4383 προσώπου prosōpou oblicza rz. D. l.poj. n. G846 αὐτοῦ autou jej zaim. D. l.poj. n. G622 ἀπώλετο· apōleto zginęła cz. aor. med. ind. 3 os. l.poj. G3779 οὕτως houtōs tak przysł. G2532 καὶ kai i przysł. G3588 ὁ ho - rodz. M. l.poj. m. G4145 πλούσιος plousios bogaty przym. M. l.poj. m. G1722 ἐν en w przyim. G3588 ταῖς tais - rodz. C. l.mn. ż. G4197 πορείαις poreiais drogach rz. C. l.mn. ż. G846 αὐτοῦ autou swoich zaim. D. l.poj. m. G3133 μαρανθήσεται. maranthēsetai uschnie cz. fut. pass. ind. 3 os. l.poj.
Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.
Jk 1,12
Błogosławiony mąż, który znosi pokuszenie; bo gdy będzie doświadczony, weźmie koronę żywota, którą obiecał Pan tym, którzy go miłują.
Jk 1,13
Żaden, gdy bywa kuszony, niech nie mówi: Od Boga kuszony bywam; bo Bóg nie może kuszony być we złem, a sam nikogo nie kusi.
Jk 1,14
Ale każdy bywa kuszony, gdy od swoich własnych pożądliwości bywa pociągniony i przynęcony.
Jk 1,15
Zatem pożądliwość począwszy, rodzi grzech, a grzech będąc wykonany, rodzi śmierć.
Jk 1,16
Nie błądźcież, bracia moi mili!
Jk 1,17
Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały z góry jest, zstępujący od Ojca światłości, u którego nie masz odmiany, ani zaćmienia na wstecz się wracającego.
Jk 1,18
Który, przeto że chciał, porodził nas słowem prawdy ku temu, żebyśmy byli niejakiemi pierwiastkami stworzenia jego.
Jk 1,19
A tak, bracia moi mili! niech będzie każdy człowiek prędki ku słuchaniu, ale nierychły ku mówieniu i nierychły ku gniewowi.
Jk 1,20
Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.
Jk 1,21
A tak odrzuciwszy wszelakie plugastwo i zbytek złości, z cichością przyjmijcie słowo wszczepione, które może zbawić dusze wasze.
Jk 1,22
A bądźcie czynicielami słowa, a nie słuchaczami tylko, oszukiwającymi samych siebie.
Jk 1,23
Albowiem jeźli kto jest słuchaczem słowa a nie czynicielem, ten podobny jest mężowi przypatrującemu się obliczu narodzenia swego we zwierciadle;
Jk 1,24
Bo samego siebie obejrzał i odszedł, a wnet zapomniał, jakim był.
Jk 1,25
Ale kto by wejrzał w on doskonały zakon wolności i zostawałby w nim, ten nie będąc słuchaczem zapamiętliwym, ale czynicielem uczynku, ten błogosławionym będzie w uczynku swoim.
Jk 1,26
Jeźli kto między wami zda się być nabożnym, nie kiełznając języka swego, ale zwodząc serce swe, tego nabożeństwo próżne jest.
Jk 1,27
Nabożeństwo czyste i niepokalane u Boga i Ojca to jest: Nawiedzać sieroty i wdowy w ucisku ich i zachować samego siebie niepokalanym od świata.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)