Zaloguj

2 Krl 6 · interlinia WLC

2 Krl 6,1
I rzekli synowie proroccy do Elizeusza: Oto miejsce, na którem mieszkamy przed tobą, ciasne jest dla nas.
2 Krl 6,2
Niech idziemy proszę aż do Jordanu, a weźmiemy stamtąd każdy po jednem drzewie, i zbudujemy tam sobie miejsce ku mieszkaniu. Którym on rzekł: Idźcie.
2 Krl 6,3
I rzekł jeden z nich: Pójdź proszę i ty z sługami twoimi. A on rzekł: I ja pójdę; i szedł z nimi.
2 Krl 6,4
A przyszedłszy do Jordanu, rąbali drzewo.
2 Krl 6,5
I stało się, gdy jeden z nich obalał drzewo, że mu siekiera wpadła w wodę; i zawołał, mówiąc: Ach, ach, panie mój! i tać była pożyczona.
2 Krl 6,6
Rzekł tedy mąż Boży: Gdzież upadła? i ukazał mu miejsce. A on uciąwszy drewno, wrzucił tam, i sprawił, że wypłynęła ona siekiera.
2 Krl 6,7
I rzekł: Weźmij ją sobie; który ściągnąwszy rękę swą, wziął ją.
2 Krl 6,8
A gdy król Syryjski walczył z Izraelem, i naradzał się z sługami swoimi, mówiąc: Na tem a na tem miejscu położy się wojsko moje;
2 Krl 6,9
Tedy posłał mąż Boży do króla Izraelskiego, mówiąc: Strzeż się, abyś nie przechodził przez ono miejsce; bo tam Syryjczycy są na zasadzce.
2 Krl 6,10
Przetoż posłał król Izraelski na ono miejsce, o którem mu był powiedział mąż Boży, i przestrzegł go, aby się go chronił, nie raz ani dwa.
2 Krl 6,11
A tak zatrwożyło się serce króla Syryjskiego, dla tego. Przetoż zwoławszy sług swoich, rzekł do nich: Czemuż mi nie powiecie, kto wżdy z was donosi to królowi Izraelskiemu?
2 Krl 6,12
I rzekł jeden z sług jego: Nie tak, królu, panie mój; ale Elizeusz prorok, który jest w Izraelu, oznajmuje królowi Izraelskiemu słowa, które mówisz w tajemnym pokoju twoim.
2 Krl 6,13
A on rzekł: Idźcie, a dowiedzcie się, gdzie jest, abym posłał i pojmał go. I powiedziano mu, mówiąc: Oto jest w Dotanie.
2 Krl 6,14
Przetoż posłał tam konie i wozy z wielkiem wojskiem, którzy przyciągnąwszy w nocy, oblegli miasto.
2 Krl 6,15
Tedy wstawszy rano sługa męża Bożego, wyszedł, a oto wojsko otoczyło miasto, i konie, i wozy. I rzekł sługa jego do niego: Ach panie mój! Cóż mamy czynić?
2 Krl 6,16
A on odpowiedział: Nie bój się; bo więcej ich z nami, niż z nimi.
2 Krl 6,17
Modlił się tedy Elizeusz, i rzekł: O Panie, otwórz proszę oczy jego, żeby widział. I otworzył Pan oczy sługi onego, i ujrzał, a oto góra pełna koni, i wozy ogniste około Elizeusza.
2 Krl 6,18
A gdy Syryjczycy szli do niego, modlił się Elizeusz Panu, mówiąc: Proszę, zaraź ten lud ślepotą. I zaraził je Pan ślepotą według słowa Elizeuszowego.
2 Krl 6,19
Wtem rzekł do nich Elizeusz: Nie tać to droga, ani to miasto. Pójdźcie za mną, a zawiodę was do męża, którego szukacie. I przywiódł je do Samaryi,
2 Krl 6,20
A gdy weszli do Samaryi, rzekł Elizeusz: O Panie, otwórz oczy tych, aby przejrzeli. I otworzył Pan oczy ich, i widzieli, że byli w pośród Samaryi.
2 Krl 6,21
I rzekł król Izraelski do Elizeusza, gdy je ujrzał;
2 Krl 6,22
Mamże je pobić, ojcze mój? Ale on rzekł: Nie bij. Azażeś je wziął przez miecz twój, albo przez łuk twój, żebyś je miał pobić? Połóż chleb i wodę przed nie, aby jedli i pili, i wrócili się do pana swego.
2 Krl 6,23
A tak przygotował dla nich dostatek wielki, i jedli i pili; i puścił je, i odeszli do pana swego. I nie ważyły się więcej wojska Syryjskie wpadać do ziemi Izraelskiej.
2 Krl 6,24
Stało się potem, że zebrał Benadad, król Syryjski, wszystkie wojska swe, a przyciągnął i obległ Samaryję.
2 Krl 6,25
Przetoż był głód wielki w Samaryi; albowiem ją było oblężono, tak, iż głowę oślą sprzedawano za ośmdziesiąt srebrników, a czwartą część miary gnoju gołębiego za pięć srebrników.
2 Krl 6,26
I przydało się, gdy król Izraelski przechadzał się po murze, że jedna niewiasta zawołała nań mówiąc: Ratuj mię królu, panie mój!
2 Krl 6,27
Który rzekł: nie ratujeli cię Pan, skądże ja ciebie poratuję? izali z gumna, czyli z prasy?
2 Krl 6,28
Nadto rzekł jej król: Cóż ci? A ona rzekła: Ta niewiasta rzekła do mnie: Daj syna twego, żebyśmy go zjadły dzisiaj, a jutro zjemy syna mego.
2 Krl 6,29
I uwarzyłyśmy syna mego, i zjadłyśmy go. Potem rzekłam jej dnia drugiego: Daj syna twego, abyśmy go zjadły; ale ona skryła syna swego.
2 Krl 6,30
A gdy król usłyszał słowa onej niewiasty, rozdarł odzienie swe; a gdy się przechodził po murze, widział lud, że wór był na ciele jego od spodku.
2 Krl 6,31
Tedy rzekł król: To niechaj mi uczyni Bóg, i to przyczyni, jeźli się głowa Elizeusza, syna Safatowego, na nim dzisiaj ostoi.
2 Krl 6,32
H477 וֶאֱלִישָׁע֙ a Elizeusz spój. + im. wł. H3427 יֹשֵׁ֣ב siedział cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H1004b בְּבֵית֔וֹ w domu swoim przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H2205 וְהַזְּקֵנִ֖ים a starsi spój. + rodz. + przym. m. l.mn. abs. H3427 יֹשְׁבִ֣ים siedzieli cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. abs. H854 אִתּ֑וֹ z nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H7971 וַיִּשְׁלַ֨ח i posłał spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H376 אִ֜ישׁ męża rz. m. l.poj. abs. H6440 מִלְּפָנָ֗יו sprzed siebie przyim. + przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H2962 בְּטֶ֣רֶם zanim przyim. + przysł. H935 יָבֹא֩ przyjdzie cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. H4397 הַמַּלְאָ֨ךְ posłaniec rodz. + rz. m. l.poj. abs. H413 אֵלָ֜יו do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1931 וְה֣וּא a on spój. + zaim. os. 3 os. m. l.poj. H559 אָמַ֣ר powiedział cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H413 אֶל do przyim. H2205 הַזְּקֵנִ֗ים starszych rodz. + przym. m. l.mn. abs. H7200 הַרְּאִיתֶם֙ czy widzieliście part. pyt. + cz. Qal perf. 2 os. m. l.mn. H3588a כִּֽי że spój. H7971 שָׁלַ֞ח posłał cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H1121a בֶּן syna rz. m. l.poj. konstr. H7523 הַֽמְרַצֵּ֤חַ mordercy rodz. + cz. Piel imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H2088 הַזֶּה֙ tego rodz. + zaim. wsk. H5493 לְהָסִ֣יר aby usunąć przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. H853 אֶת - ozn. dop. H7218a רֹאשִׁ֔י głowę moją rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H7200 רְא֣וּ patrzcie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H935 כְּבֹ֣א gdy przyjdzie przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H4397 הַמַּלְאָ֗ךְ posłaniec rodz. + rz. m. l.poj. abs. H5462 סִגְר֤וּ zamknijcie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H1817c הַדֶּ֨לֶת֙ drzwi rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H3905 וּלְחַצְתֶּ֤ם i przyciśnijcie spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.mn. H853 אֹתוֹ֙ go ozn. dop. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1817c בַּדֶּ֔לֶת do drzwi przyim. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H3808 הֲל֗וֹא czyż nie part. pyt. + przecz. H6963a ק֛וֹל odgłos rz. m. l.poj. konstr. H7272 רַגְלֵ֥י stóp rz. ż. l.podw. konstr. H113 אֲדֹנָ֖יו pana jego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H310a אַחֲרָֽיו za nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
(A Elizeusz siedział w domu swoim, i starcy siedzieli z nim.) I posłał męża z tych, którzy przed nim stali; a pierwej, niż on poseł przyszedł do niego, rzekł był do starszych: Nie wiecież, iż posłał syn tego mężobójcę, aby ścięto głowę moję? Patrzcież, gdy przyjdzie ten poseł, a zamknijcież drzwi, a zahamujcie go przede drzwiami; boć tenten nóg pana jego jest już za nim.
2 Krl 6,33
A gdy to jeszcze mówił z nimi, oto poseł przychodził ku niemu, i rzekł: Oto to złe jest od Pana; czegóż mam więcej oczekiwać od Pana?

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)