Zaloguj

Rdz 24,4-67 · interlinia WLC

Rdz 24,4
Ale pójdziesz do ziemi mojej, i do rodziny mojej, a stamtąd weźmiesz żonę Izaakowi, synowi memu.
Rdz 24,5
Tedy mu rzekł sługa: A jeźliby snać nie chciała niewiasta ona iść ze mną do tej ziemi, mamże odprowadzić syna twego do ziemi, z którejś ty wyszedł?
Rdz 24,6
I rzekł mu Abraham: Strzeż się, abyś tam zasię nie zaprowadzał syna mego.
Rdz 24,7
H3068 יְהוָ֣ה JHWH im. wł. H430 אֱלֹהֵ֣י Bóg rz. m. l.mn. konstr. H8064 הַשָּׁמַ֗יִם niebios rodz. + rz. m. l.mn. abs. H834a אֲשֶׁ֨ר który part. wzgl. H3947 לְקָחַ֜נִי wziął mnie cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H1004b מִבֵּ֣ית z domu przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H1 אָבִי֮ ojca mojego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H776 וּמֵאֶ֣רֶץ i z ziemi spój. + przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. H4138 מֽוֹלַדְתִּי֒ rodziny mojej rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H834a וַאֲשֶׁ֨ר i który spój. + part. wzgl. H1696 דִּבֶּר mówił cz. Piel perf. 3 os. m. l.poj. · לִ֜י mi przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H834a וַאֲשֶׁ֤ר i który spój. + part. wzgl. H7650 נִֽשְׁבַּֽע przysiągł cz. Nifal perf. 3 os. m. l.poj. · לִי֙ mi przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H559 לֵאמֹ֔ר mówiąc przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H2233 לְזַ֨רְעֲךָ֔ potomstwu twemu przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H5414 אֶתֵּ֖ן dam cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H776 הָאָ֣רֶץ ziemię rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. H2063 הַזֹּ֑את tę rodz. + zaim. wsk. H1931 ה֗וּא on zaim. os. 3 os. m. l.poj. H7971 יִשְׁלַ֤ח pośle cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. H4397 מַלְאָכוֹ֙ anioła swojego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H6440 לְפָנֶ֔יךָ przed tobą przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3947 וְלָקַחְתָּ֥ i weźmiesz spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.poj. H802 אִשָּׁ֛ה kobietę rz. ż. l.poj. abs. H1121a לִבְנִ֖י dla syna mojego przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H8033 מִשָּֽׁם stamtąd przyim. + przysł.
Pan Bóg niebieski, który mię wziął z domu ojca mego, i z ziemi rodziny mojej, i który mówił ze mną, a który mi przysiągł, mówiąc: Nasieniu twemu dam ziemię tę; on pośle Anioła swego przed obliczem twojem, i weźmiesz stamtąd żonę synowi memu.
Rdz 24,8
A jeźliby nie chciała ona niewiasta iść z tobą, wolny będziesz od tego poprzysiężenia mego; tylko syna mego nie zaprowadzaj tam.
Rdz 24,9
Podłożył tedy sługa rękę swoję pod biodro Abrahama, pana swego, i przysiągł mu na to.
Rdz 24,10
I wziął on sługa dziesięć wielbłądów, z wielbłądów pana swego, i poszedł; bo wszystkie dobra pana swego miał w rękach swych; a wstawszy puścił się do Aram Naharaim, do miasta Nachorowego.
Rdz 24,11
I postawił wielbłądy przed miastem u studni wody, pod wieczór, tego czasu, którego zwykły niewiasty wychodzić czerpać wodę.
Rdz 24,12
I rzekł: Panie, Boże pana mego Abrahama! Niech mię proszę spotka dziś, czego żądam, a uczyń miłosierdzie z panem moim Abrahamem.
Rdz 24,13
Oto, ja stoję u studni, a córki obywateli miasta tego wyjdą czerpać wodę;
Rdz 24,14
H1961 וְהָיָ֣ה i stanie się spój. + cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H5291 הַֽנַּעֲרָ֗ dziewczyna rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁ֨ר której part. wzgl. H559 אֹמַ֤ר powiem cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.poj. H413 אֵלֶ֨יהָ֙ do niej przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H5186 הַטִּי nachyl cz. Hifil rozk. 2 os. ż. l.poj. H4994 נָ֤א proszę part. zach. H3537 כַדֵּךְ֙ dzban twój rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H8354 וְאֶשְׁתֶּ֔ה i napiję się spój. + cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.poj. H559 וְאָמְרָ֣ה i powie spój. + cz. Qal perf. 3 os. ż. l.poj. H8354 שְׁתֵ֔ה pij cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H1571 וְגַם i także spój. + part. potw. H1581 גְּמַלֶּ֖יךָ wielbłądy twoje rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H8248 אַשְׁקֶ֑ה napoję cz. Hifil impf. 1 os. wsp. l.poj. H853 אֹתָ֤הּ ją ozn. dop. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3198 הֹכַ֨חְתָּ֙ przeznaczyłeś cz. Hifil perf. 2 os. m. l.poj. H5650 לְעַבְדְּךָ֣ dla sługi twego przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3327 לְיִצְחָ֔ק dla Izaaka przyim. + im. wł. · וּבָ֣הּ i przez nią spój. + przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3045 אֵדַ֔ע poznam cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.poj. H3588a כִּי że spój. H6213a עָשִׂ֥יתָ uczyniłeś cz. Qal perf. 2 os. m. l.poj. H2617a חֶ֖סֶד łaskę rz. m. l.poj. abs. H5973a עִם z przyim. H113 אֲדֹנִֽי panem moim rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
Panienka tedy, do której bym rzekł: Nachyl proszę wiadra twego, że się napiję, a ona by rzekła: Pij, owszem i wielbłądy twoje napoję; ta niech będzie, którąś zgotował słudze twemu Izaakowi; a po tem poznam, żeś uczynił miłosierdzie z panem moim.
Rdz 24,15
I stało się, że pierwej niż przestał mówić, oto, Rebeka wychodziła, która się urodziła Batuelowi, synowi Melchy, żony Nachora, brata Abrahamowego, niosąc wiadro na ramieniu swem.
Rdz 24,16
A dzieweczka ona była bardzo piękna na wejrzeniu, panna, a której mąż nie uznał; ta przyszedłszy do studni, napełniła wiadro swe, i wracała się.
Rdz 24,17
Tedy zabieżał jej on sługa, i rzekł: Daj mi się proszę napić trochę wody z wiadra twego.
Rdz 24,18
A ona rzekła: Pij, panie mój, i prędko złożyła wiadro swe na rękę swoję, i dała mu pić.
Rdz 24,19
A gdy mu się dała napić, rzekła: I wielbłądom twoim naczerpię, aż się napiją.
Rdz 24,20
I wylała prędko wodę z wiadra swego w koryto, a bieżawszy jeszcze do studni czerpać, naczerpała wszystkim wielbłądom jego.
Rdz 24,21
A on mąż zdumiewał się nad nią, uważając z milczeniem, jeźli mu Pan zdarzył drogę jego, czyli nie.
Rdz 24,22
I gdy się napiły wielbłądy, wyjął on mąż nausznicę złotą, która ważyła pół sykla, i dwie manele, i dał na ręce jej, które ważyły dziesięć syklów złota.
Rdz 24,23
I rzekł: Czyjaś ty córka, powiedz mi, proszę? a jeźli w domu ojca twego miejsce dla nas, gdzie byśmy przenocowali?
Rdz 24,24
A ona mu rzekła: Jestem córka Batuela, syna Melchy, którego urodziła Nachorowi.
Rdz 24,25
Nad to rzekła mu: Jest u nas dosyć plew i pastwy, i miejsce do przenocowania.
Rdz 24,26
I pokłonił się on człowiek i dał chwałę Panu,
Rdz 24,27
I rzekł: Błogosławiony Pan, Bóg pana mego Abrahama, który nie oddalił miłosierdzia swego i prawdy swojej od pana mojego, albowiem gdym był w drodze, przyprowadził mię Pan w dom braci pana mego.
Rdz 24,28
Bieżała tedy dzieweczka, i oznajmiła w domu matki swej, jako się co stało.
Rdz 24,29
I miała Rebeka brata imieniem Labana; i wybieżał Laban przeciwko onemu mężowi aż ku studni.
Rdz 24,30
H1961 וַיְהִ֣י i stało się spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H7200 כִּרְאֹ֣ת gdy zobaczył przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H853 אֶת - ozn. dop. H5141 הַנֶּ֗זֶם kolczyk rodz. + rz. m. l.poj. abs. H853 וְֽאֶת i spój. + ozn. dop. H6781a הַצְּמִדִים֮ bransolety rodz. + rz. m. l.mn. abs. H5921a עַל na przyim. H3027 יְדֵ֣י rękach rz. m./ż. l.podw. konstr. H269 אֲחֹתוֹ֒ siostry jego rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H8085 וּכְשָׁמְע֗וֹ i gdy usłyszał spój. + przyim. + cz. Qal bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H1697 דִּבְרֵ֞י słowa rz. m. l.mn. konstr. H7259 רִבְקָ֤ה Rebeka im. wł. H269 אֲחֹתוֹ֙ siostra jego rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H559 לֵאמֹ֔ר mówiąc przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H3541 כֹּֽה tak przysł. H1696 דִבֶּ֥ר mówił cz. Piel perf. 3 os. m. l.poj. H413 אֵלַ֖י do mnie przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H376 הָאִ֑ישׁ mąż rodz. + rz. m. l.poj. abs. H935 וַיָּבֹא֙ i przyszedł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H413 אֶל do przyim. H376 הָאִ֔ישׁ męża rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2009 וְהִנֵּ֛ה a oto spój. + part. wsk. H5975 עֹמֵ֥ד stał cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H5921a עַל przy przyim. H1581 הַגְּמַלִּ֖ים wielbłądach rodz. + rz. m. l.mn. abs. H5921a עַל przy przyim. H5869b הָעָֽיִן źródle rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs.
Bo ujrzawszy nausznicę, i manele na ręku siostry swej, i usłyszawszy słowa Rebeki, siostry swej, mówiącej: Tak mówił do mnie ten mąż; przyszedł do onego męża, a oto, on stał przy wielbłądach u studni.
Rdz 24,31
I rzekł do niego: Wnijdź błogosławiony Pański; przecz byś stał na dworze, jużem ja nagotował dom, i miejsce wielbłądom ?
Rdz 24,32
Tedy wszedł mąż on w dom; a Laban rozsiodłał wielbłądy, i dał plew i pastwy wielbłądom, i wody dla umycia nóg jego, i nóg mężów onych, którzy z nim byli.
Rdz 24,33
I położył przedeń, coby jadł; ale on rzekł: Nie będę jadł, aż pierwej odprawię rzecz swoję. Tedy rzekł Laban: Mówże.
Rdz 24,34
I rzekł: Jam jest sługa Abrahamów;
Rdz 24,35
A Pan ubłogosławił pana mego bardzo, i stał się możnym; bo mu nadał owiec, i wołów, i srebra, i złota, i sług, i służebnic, i wielbłądów, i osłów.
Rdz 24,36
A urodziła Sara, żona pana mego syna panu memu, w starości jego, któremu dał wszystko, co ma.
Rdz 24,37
I poprzysiągł mię pan mój, mówiąc: Nie weźmiesz żony synowi memu z córek Chananejskich, w których ziemi ja mieszkam;
Rdz 24,38
Ale do domu ojca mego pójdziesz i do rodziny mojej; a weźmiesz stamtąd żonę synowi mojemu.
Rdz 24,39
I rzekłem do pana mego: Nie pójdzie snać ta niewiasta ze mną.
Rdz 24,40
Tedy mi odpowiedział: Pan, przed któregom ja obliczem chodził, pośle Anioła swego z tobą, i poszczęści drogę twoję; a weźmiesz żonę synowi memu z rodziny mojej, i z domu ojca mego.
Rdz 24,41
Tedy wolen będziesz od poprzysiężenia mego, gdy przyjdziesz do rodziny mojej; ale jeźlićby jej nie dano, wolen będziesz od poprzysiężenia mego.
Rdz 24,42
Przyszedłem tedy dziś do studni, i rzekłem Panie, Boże pana mego Abrahama, jeźliż ty teraz szczęścisz drogę moję, którę ja idę:
Rdz 24,43
Oto, ja stoję u studni wody; niechajże panienka, która wynijdzie czerpać wodę, a gdybym jej rzekł: Daj mi proszę napić się trochę wody z wiadra twego;
Rdz 24,44
A ona by rzekła do mnie: I ty pij, naczerpię też i wielbłądom twoim: ta będzie żoną, którą zgotował Pan synowi pana mego.
Rdz 24,45
Niżelim ja tedy przestał mówić w sercu swem, oto, Rebeka wychodziła, niosąc wiadro swe na ramieniu swem, i przyszła do studni, a czerpała; którejm rzekł: Daj mi pić proszę.
Rdz 24,46
Ona tedy prędko złożywszy wiadro z siebie, rzekła: Pij, owszem i wielbłądy twoje napoję. I piłem; napoiła też i wielbłądy.
Rdz 24,47
I pytałem jej, mówiąc: Czyjaś ty córka? i odpowiedziała: Jestem córka Batuela, syna Nachorowego, którego mu urodziła Melcha, tedym włożył nausznice na twarz jej, i manele na ręce jej.
Rdz 24,48
Zatem pokłoniwszy się, dałem chwałę Panu, i błogosławiłem Panu, Bogu pana mego Abrahama, który mię prowadził drogą prawą, abym wziął córkę brata pana mego, synowi jego
Rdz 24,49
Przetoż teraz, jeźli chcecie uczynić miłosierdzie i prawdę z panem moim, oznajmijcie mi: a jeźli nie, powiedzcie mi też, żebym się obrócił na prawo albo na lewo.
Rdz 24,50
Tedy odpowiedział Laban i Batuel, mówiąc: Od Pana ta rzecz wyszła; my tobie w niczem przeczyć nie możemy.
Rdz 24,51
Oto Rebeka przed tobą; weźmij ją, a idź; a niech będzie żoną syna pana twego, jako rzekł Pan.
Rdz 24,52
I stało się, gdy usłyszał sługa Abrahamów słowa ich pokłonił się aż do ziemi Panu.
Rdz 24,53
Zatem wyjął sługa on naczynia srebrne, i naczynia złote, i szaty, a oddał je Rebece; dał też upominki drogie bratu jej, i matce jej.
Rdz 24,54
Jedli tedy i pili, on i mężowie, którzy z nim byli, i zostali tam na noc; a rano wstawszy, rzekł: Puśćcie mię do pana mego.
Rdz 24,55
I rzekł brat jej, i matka jej: Niechaj pomieszka z nami dzieweczka dzień, albo dziesięć; potem pójdziesz.
Rdz 24,56
A on rzekł do nich: Nie zatrzymywajcie mię, gdyż Pan poszczęścił drogę moję, puśćcie mię, abym jechał do pana mego.
Rdz 24,57
Zatem rzekli: Zawołajmy dzieweczki, a spytajmy, co na to rzecze.
Rdz 24,58
Tedy zawołali Rebeki, i mówili do niej: Chceszże jechać z tym człowiekiem? A ona odpowiedziała: Pojadę.
Rdz 24,59
I puścili Rebekę siostrę swoję, z mamką jej, i sługę Abrahamowego, z mężami jego.
Rdz 24,60
Tedy błogosławili Rebece, mówiąc jej: Siostraś nasza, rozmnóż się w tysiąc tysięcy, a niech posiądzie nasienie twoje bramy nieprzyjaciół swych.
Rdz 24,61
Tedy wstawszy Rebeka z dzieweczkami swemi, i wsiadłszy na wielbłądy jechały za onym mężem; i wziął sługa on Rebekę, i odjechał.
Rdz 24,62
A Izaak wracał się z przechadzki od studni, którą zowią Żywiącego i Widzącego mię; bo mieszkał w ziemi południowej.
Rdz 24,63
A wyszedł był Izaak, dla modlitwy na pole pod wieczór, i podniósłszy oczy swe, ujrzał wielbłądy przychodzące.
Rdz 24,64
Podniosła też i Rebeka oczy swe, i ujrzała Izaaka, i zsiadła z wielbłąda;
Rdz 24,65
Bo rzekła do sługi: Cóż on za mąż, który idzie przez pole przeciwko nam? I odpowiedział sługa: Ten jest pan mój. A ona wziąwszy rańtuch nakryła się.
Rdz 24,66
I powiedział on sługa Izaakowi wszystko, co sprawił.
Rdz 24,67
I wprowadził ją Izaak do namiotu Sary, matki swojej; i wziął Rebekę, i była mu żoną, i miłował ją. I ucieszył się Izaak po śmierci matki swojej.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)