Zaloguj

Pwt 29 · interlinia WLC

Pwt 29,1
Teć są słowa przymierza, które przykazał Pan Mojżeszowi postanowić z synami Izraelskimi w ziemi Moabskiej nad ono przymierze, które postanowił z nimi na Horeb.
Pwt 29,2
Zwołał tedy Mojżesz wszystkiego Izraela, i mówił do nich: Wyście widzieli wszystko, co czynił Pan przed oczyma waszemi w ziemi Egipskiej Faraonowi, i wszystkim sługom jego, i całej ziemi jego;
Pwt 29,3
Pokusy wielkie, które widziały oczy twoje, znaki, i cuda one wielkie.
Pwt 29,4
Ale nie dał wam Pan serca ku zrozumieniu, i oczu ku widzeniu, ani uszu ku słyszeniu, aż do dnia dzisiejszego.
Pwt 29,5
I prowadziłem was przez czterdzieści lat po puszczy; nie wiotszały szaty wasze na was, i obuwie wasze nie wiotszało na nogach waszych.
Pwt 29,6
Chlebaście nie jedli, i wina, i mocnego napoju nie piliście, abyście wiedzieli żem Ja Pan, Bóg wasz.
Pwt 29,7
A gdyście przyszli na to miejsce, wyciągnął Sehon, król Heseboński, i Og, król Basański, przeciwko nam ku bitwie, i poraziliśmy je.
Pwt 29,8
A wziąwszy ziemię ich, podaliśmy ją w dziedzictwo Rubenitom, i Gadytom, i połowie pokolenia Manasesowego.
Pwt 29,9
A tak przestrzegajcież słów przymierza tego, i czyńcie je, aby się wam szczęśliwie powodziło, wszystko, co czynić będziecie.
Pwt 29,10
Wy stoicie dziś wszyscy przed Panem, Bogiem waszym, książęta wasze w pokoleniach waszych, starsi wasi, i przełożeni wasi, wszyscy mężowie Izraelscy;
Pwt 29,11
Dziatki wasze, żony wasze, i przychodzień twój, który mieszka w pośrodku obozu twego, od tego, który drwa rąbie, aż do tego, co wodę czerpie;
Pwt 29,12
Abyś wszedł w przymierze Pana, Boga twego, i w przysięgę jego, którą Pan, Bóg twój, stanowi z tobą dziś;
Pwt 29,13
Aby cię sobie dziś wystawił za lud, a sam żeby tobie był za Boga, jakoć powiedział, i jako przysiągł ojcom twoim Abrahamowi, Izaakowi i Jakóbowi.
Pwt 29,14
A nie tylko z wami samymi ja stanowię to przymierze, i tę przysięgę;
Pwt 29,15
Ale z każdym, który tu stoi dziś z nami przed Panem, Bogiem naszym, i z każdym, którego tu nie masz z nami dziś.
Pwt 29,16
Wy bowiem wiecie, jakośmy mieszkali w ziemi Egipskiej, i jakośmy przeszli przez pośrodek narodów, któreście przeszli;
Pwt 29,17
H6435 פֶּן by nie spój. H3426 יֵ֣שׁ był part. wsk. · בָּ֠כֶם wśród was przyim. + przyr. zaim. 2 os. m. l.mn. H376 אִ֣ישׁ mąż rz. m. l.poj. abs. H176a אוֹ albo spój. H802 אִשָּׁ֞ה kobieta rz. ż. l.poj. abs. H176a א֧וֹ albo spój. H4940 מִשְׁפָּחָ֣ה ród rz. ż. l.poj. abs. H176a אוֹ albo spój. H7626 שֵׁ֗בֶט pokolenie rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁר֩ którego part. wzgl. H3824 לְבָב֨וֹ serce jego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H6437 פֹנֶ֤ה odwraca się cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H3117 הַיּוֹם֙ dzisiaj rodz. + rz. m. l.poj. abs. H5973b מֵעִם֙ od przyim. + przyim. H3068 יְהוָ֣ה JHWH im. wł. H430 אֱלֹהֵ֔ינוּ Boga naszego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3212 לָלֶ֣כֶת aby iść przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H5647 לַעֲבֹ֔ד służyć przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H853 אֶת - ozn. dop. H430 אֱלֹהֵ֖י bogom rz. m. l.mn. konstr. H1471a הַגּוֹיִ֣ם narodów rodz. + rz. m. l.mn. abs. H1992 הָהֵ֑ם tych rodz. + zaim. os. 3 os. m. l.mn. H6435 פֶּן by nie spój. H3426 יֵ֣שׁ był part. wsk. · בָּכֶ֗ם wśród was przyim. + przyr. zaim. 2 os. m. l.mn. H8328 שֹׁ֛רֶשׁ korzeń rz. m. l.poj. abs. H6509 פֹּרֶ֥ה rodzący cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H7219 רֹ֖אשׁ truciznę rz. m. l.poj. abs. H3939 וְלַעֲנָֽה i piołun spój. + rz. ż. l.poj. abs.
I widzieliście obrzydliwości ich, i bałwany ich, drewno i kamień, srebro i złoto, które są przy nich.
Pwt 29,18
Niechże nie będzie między wami mąż, albo niewiasta, albo dom, albo pokolenie, którego by się dziś serce odwróciło od Pana, Boga naszego, żeby szedł, a służył bogom narodów onych, by snać nie był między wami jaki korzeń, wydawający żółć i piołun;
Pwt 29,19
Bo kto by słuchał słów przeklęstwa tego, a błogosławiłby sobie w sercu swem, mówiąc: Pokój mi będzie, chociaż według zdania serca mego chodzić będę, przydawając pijaną do upragnionej.
Pwt 29,20
Ale Pan nie chce odpuścić takowemu; lecz zaraz zapali się gniew Pański, a zapalczywość jego przeciwko mężowi temu, i przypadnie nań wszystko przeklęstwo, które jest napisane w tych księgach, i wygładzi Pan imię jego pod niebem;
Pwt 29,21
I wyłączy go Pan na złe jego ze wszystkich pokoleń Izraelskich, według każdego przeklęstwa przymierza napisanego w księgach zakonu tego,
Pwt 29,22
Tak, że rzecze naród potomny, synowie wasi, którzy powstaną po was, i cudzoziemiec, który przyjdzie z ziemi dalekiej ( gdy obaczą plagi ziemi tej, i niemoce jej, któremi ją zarazi Pan;
Pwt 29,23
Bo siarka i sól wypali tę wszystkę ziemię, że nie będzie osiewana, ani też rodzić będzie, i nie zrośnie na niej żadna trawa, na kształt podwrócenia Sodomy i Gomorry, Adamy i Seboim, które podwrócił Pan w gniewie swym, i w popędliwości swej.)
Pwt 29,24
Tak rzeką wszyscy narodowie: Przeczże tak Pan uczynił tej ziemi? cóż to za gniew tej wielkiej zapalczywości?
Pwt 29,25
I odpowiedzą: Przeto, że opuścili przymierze Pana, Boga ojców swych, które postanowił z nimi, gdy je wywiódł z ziemi Egipskiej.
Pwt 29,26
Albowiem poszli, a służyli bogom cudzym, i kłaniali się im; bogom, których oni nie znali, i którzy im nic nie udzielili.
Pwt 29,27
Przetoż zapalił się Pan gniewem przeciwko tej ziemi, aby przywiódł na nie wszelkie przeklęstwo napisane w tych księgach.
Pwt 29,28
I wykorzenił je Pan z ziemi ich w gniewie i w zapalczywości, a w popędliwości wielkiej, i wyrzucił je do ziemi obcej, jako dziś widzicie.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)