Zaloguj

Pwt 22 · interlinia LXX

Pwt 22,1
Jeźlibyś ujrzał wołu brata twego, albo owcę jego obłąkaną, nie mijajże ich, ale je koniecznie odprowadź do brata twego.
Pwt 22,2
Choćciby nie był blisko brat twój, anibyś go znał, przecię zapędzisz je do domu swego, i będzie przy tobie, ażby tego szukał brat twój, i wrócisz mu je.
Pwt 22,3
Toż uczynisz osłowi jego; toż też uczynisz szacie jego; toż też uczynisz wszelakiej rzeczy zgubionej brata twego, która by mu zginęła, jeźlibyś ją znalazł, nie mijajże jej.
Pwt 22,4
Jeźlibyś ujrzał osła brata twego, albo wołu jego, że upadł na drodze, nie mijajże ich, ale go zaraz z nim podnieś.
Pwt 22,5
Niech nie bierze niewiasta na się szat męskich, ani niech się nie obłóczy mąż w szatę niewieścią; albowiem jest obrzydliwością Panu, Bogu twemu, kto by to czynił.
Pwt 22,6
Gdybyś trafił gniazdo ptasze przed sobą w drodze, na jakiemkolwiek drzewie, albo na ziemi, a w niem ptaszęta albo jajka, a matka by siedziała na ptaszętach albo na jajkach, nie bierzże macierzy z dziećmi;
Pwt 22,7
Ale wolno puściwszy matkę, dzieci weźmiesz sobie, abyć się dobrze działo, i żebyś przedłużył dni twoich
Pwt 22,8
Gdy też zbudujesz dom nowy, tedy uczynisz blanki po kraju dachu twego, abyś nie przywiódł krwi na dom twój, gdyby kto spadł z niego.
Pwt 22,9
Nie posiewaj winnicy twojej, różnem nasieniem, byś snać nie splugawił pożytku nasienia, któreś siał, i urodzaju winnicy.
Pwt 22,10
Nie będziesz orał wołem i osłem pospołu.
Pwt 22,11
Nie obleczesz szaty utkanej z wełny i ze lnu pospołu.
Pwt 22,12
Poczynisz sobie sznurki na czterech rogach szaty twojej, którą się odziewać będziesz.
Pwt 22,13
Gdyby kto pojął żonę, a wszedłszy do niej, miałby ją w nienawiści;
Pwt 22,14
A dałby przyczynę, aby mówiono o niej, i wprowadziłby na nię złą sławę, mówiąc; Pojąłem tę żonę, a wszedłszy do niej, nie znalazłem jej panną:
Pwt 22,15
Tedy weźmie ojciec dzieweczki, i matka jej, i przyniosą znaki panieństwa dzieweczki onej do starszych miasta onego do bramy;
Pwt 22,16
I rzecze ojciec onej dzieweczki do starszych: Córkę swoję dałem mężowi temu za żonę; a on ją ma w nienawiści;
Pwt 22,17
A oto sam dał przyczynę, aby mówiono o niej, powiadając: Nie znalazłem przy córce twojej panieństwa: ale oto są znaki panieństwa córki mojej. Tedy rozwiną ono prześcieradło przed starszymi miasta onego.
Pwt 22,18
A wziąwszy starsi miasta onego męża skarzą go.
Pwt 22,19
I wezmą z niego winę sto srebrników, które oddadzą ojcu onej dzieweczki, przeto, że puścił złą sławę o pannie Izraelskiej, i będzie ją miał za żonę, i nie będzie jej mógł opuścić po wszystkie dni swoje.
Pwt 22,20
Ale byłoliby prawdziwe to obwinienie jej, a nie znalazłyby się znaki panieństwa przy onej dzieweczce;
Pwt 22,21
G2532 καὶ kai i C G1806 ἐξάξουσιν exaxousin wyprowadzić V.FAI3P G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G8379 νεᾶνιν neanin młoda kobieta akt. koni. G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τὰς tas ten rodz. aor. G2374 θύρας thyras drzwi akt. imiesł. G3624 οἴκου oikou dom koni. G3962 πατρὸς patros ojciec koni. G846 αὐτῆς autēs on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G3036 λιθοβολήσουσιν lithobolēsousin kamienować V.FAI3P G846 αὐτὴν autēn on zaim. wsk. G3588 οἱ hoi ten rodz. aor. bezok. G435 ἄνδρες andres mężczyzna imiesł. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G4172 πόλεως poleōs miasto koni. G846 αὐτῆς autēs on zaim. wsk. G1722 ἐν en w P G3037 λίθοις lithois kamień imiesł. G2532 καὶ kai i C G599 ἀποθανεῖται apothaneitai umrzeć V.FMI3S G3754 ὅτι hoti że C G4160 ἐποίησεν epoiēsen czynić akt. G877 ἀφροσύνην aphrosynēn głupota akt. koni. G1722 ἐν en w P G5207 υἱοῖς huiois syn imiesł. G2474 Ισραηλ Israēl Izrael koni. G1608 ἐκπορνεῦσαι ekporneusai uprawiać nierząd akt. M. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G3624 οἶκον oikon dom akt. koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3962 πατρὸς patros ojciec koni. G846 αὐτῆς autēs on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G1808 ἐξαρεῖς exareis usunąć V.FAI2S G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G4190 πονηρὸν ponēron zły akt. koni. G1537 ἐξ ex z P G5216 ὑμῶν hymōn wasz zaim. praes. G846 αὐτῶν autōn on zaim. wsk.
Tedy wywiodą onę dzieweczkę przed drzwi domu ojca jej, i ukamionują ją ludzie miasta onego, i umrze: bo uczyniła hańbę w Izraelu, popełniwszy nierząd w domu ojca swego; tak odejmiesz złe z pośród siebie.
Pwt 22,22
Jeźliby kto znalezion był, obcujący z niewiastą, mającą męża, tedy niech umrą oboje, mąż, który obcował z cudzą żoną, i ona niewiasta; tak odejmiesz złe z Izraela.
Pwt 22,23
Byłaliby dzieweczka panna poślubiona mężowi, a trafiłby ją kto w mieście, i obcowałby z nią;
Pwt 22,24
Tedy wywiódłszy ono oboje przed bramę miasta, ukamionujecie je, i umrą; dzieweczkę przeto, iż nie wołała w mieście, a męża przeto, iż zelżył żonę bliźniego swego: tak odejmiesz złe z pośrodku siebie.
Pwt 22,25
A jeźliby na polu trafił mąż dzieweczkę poślubioną a porwawszy ją, zgwałciłby ją, tedy umrze mąż, który obcował z nią, sam tylko.
Pwt 22,26
Ale dzieweczce nic nie uczynisz; dzieweczka nie jest winna śmierci; bo jako gdyby kto powstawszy przeciwko bliźniemu swemu, zamordował go, taka to sprawa.
Pwt 22,27
Ponieważ ją na polu trafił, a gdy wołała dzieweczka poślubiona, nie był, kto by ją ratował.
Pwt 22,28
Gdyby też kto, trafiwszy dzieweczkę pannę, która nie jest za mąż zmówioną, porwał ją, i leżałby z nią, a zastano by je:
Pwt 22,29
Tedy da on mąż, który obcował z nią, ojcu dzieweczki pięćdziesiąt srebrników, i będzie mu za żonę, przeto że ją zelżył, ani jej będzie mógł opuścić po wszystkie dni swoje.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)