Zaloguj

Prz 20 · interlinia WLC

Prz 20,1
Wino czyni pośmiewcę, a napój mocny zwajcę; przetoż każdy, co się w nim kocha, nie bywa mądrym.
Prz 20,2
Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
Prz 20,3
Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
Prz 20,4
Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.
Prz 20,5
Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej.
Prz 20,6
Większa część ludzi przechwala się uczynnością swoją; ale w samej rzeczy, któż takiego znajdzie?
Prz 20,7
Sprawiedliwy chodzi w uprzejmości swojej; błogosławieni synowie jego po nim.
Prz 20,8
Król siedząc na stolicy sądowej rozgania oczyma swemi wszystko złe.
Prz 20,9
Któż rzecze: Oczyściłem serce moje? czystym jest od grzechu mego?
Prz 20,10
Dwojaki gwicht i dwojaka miara, to oboje obrzydliwością jest Panu.
Prz 20,11
Po zabawach swych poznane bywa i dziecię, jeźli czysty i prawy uczynek jego.
Prz 20,12
Ucho, które słyszy, i oko, które widzi, Pan to oboje uczynił.
Prz 20,13
Nie kochaj się w spaniu, byś snać nie zubożał, otwórz oczy swoje, a nasycisz się chlebem.
Prz 20,14
Złe to, złe to, mówi ten, co kupuje, a odszedłszy, ali się chlubi.
Prz 20,15
Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.
Prz 20,16
Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.
Prz 20,17
Smaczny jest drugiemu chleb kłamstwa; ale potem piaskiem napełnione będą usta jego.
Prz 20,18
Myśli radami utwierdzaj, a wojnę prowadź opatrznie.
Prz 20,19
Kto objawia tajemnicę, zdradliwie się obchodzi; przetoż z tymy, którzy pochlebiają wargami swemi, nie miej towarzystwa.
Prz 20,20
Kto złorzeczy ojcu swemu albo matce swojej, zgaśnie pochodnia jego w gęstych ciemnościach.
Prz 20,21
Dziedzictwu prędko z początku nabytemu naostatek błogosławić nie będą.
Prz 20,22
Nie mów: Oddam złem. Oczekuj na Pana, a wybawi cię.
Prz 20,23
Obrzydliwością Panu dwojaki gwicht, a szale fałszywe nie podobają mu się.
Prz 20,24
Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?
Prz 20,25
Pożreć rzecz poświęconą, jest człowiekowi sidłem; a poślubiwszy co, tego zaś szukać, jakoby tego ujść.
Prz 20,26
Król mądry rozprasza niezbożnych, i przywodzi na nich pomstę.
Prz 20,27
Dusza ludzka jest pochodnią Pańską, która doświadcza wszystkich skrytości wnętrznych.
Prz 20,28
Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa.
Prz 20,29
Ozdoba młodzieńców jest siła ich, a sędziwość poczciwością starców.
Prz 20,30
Złemu są lekarstwem siności ran, i razy przenikające do wnętrzności żywota jego.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)