Zaloguj

Ez 12 · interlinia LXX

Ez 12,1
I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:
Ez 12,2
Synu człowieczy! ty w pośrodku domu odpornego mieszkasz, którzy mają oczy, aby widzieli, a nie widzą, uszy mają, aby słyszeli, a nie słyszą; przeto, że domem odpornym są.
Ez 12,3
Ty tedy, synu człowieczy! spraw sobie sprzęt przeprowadzenia, a przeprowadzaj się we dnie przed oczyma ich, a przeprowadzaj się z miejsca swego na miejsce inne przed oczyma ich, aza wżdy obaczą, acz domem odpornym są.
Ez 12,4
I wyniesiesz sprzęt swój, jako sprzęt przeprowadzenia, we dnie przed oczyma ich; a sam wynijdź w wieczór przed oczyma ich, jako wychodzą, którzy się przeprowadzają.
Ez 12,5
Przed oczyma ich przekop sobie mur, a wynieś przezeń sprzęt twój.
Ez 12,6
Przed oczyma ich na ramionach nieś, z zmierzkiem wynieś, twarz swoję zakryj, a nie patrz na ziemię; bom cię dał za dziw domowi Izraelskiemu.
Ez 12,7
I uczyniłem tak, jako mi rozkazano; sprzęt mój wyniosłem jako sprzęt prowadzącego się we dnie, a w wieczór przekopałem sobie mur ręką; z zmierzkiem wyniosłem go na ramieniu niosąc przed oczyma ich.
Ez 12,8
Znowu stało się słowo Pańskie do mnie rano, mówiąc:
Ez 12,9
Synu człowieczy! Izali nie rzekł do ciebie dom Izraelski, dom ten odporny: Cóż to czynisz?
Ez 12,10
Rzeczże im, tak mówi panujący Pan: Na księcia, który jest w Jeruzalemie, ściąga się to brzemię, i na wszystek dom Izraelski, którzy są w pośród jego.
Ez 12,11
Rzeczże do nich: Jam jest dziwem waszym; jakom uczynił, tak się im stanie; przeprowadzą się, i w niewolę pójdą.
Ez 12,12
A książę, który jest w pośrodku nich, na ramieniu poniesie sprzęt swój z zmierzkiem, i wynijdzie; mur przekopią, aby go wywiedli przezeń; twarz swoję zakryje, tak, że nie będzie widział ziemi okiem swojem.
Ez 12,13
Bo rozciągnę nań sieć swoję, i pojmany będzie niewodem moim, i przywiodę go do Babilonu, do ziemi Chaldejskiej, a tej nie ogląda, i tam umrze.
Ez 12,14
Także też wszystkich, którzy są około niego, pomoc jego, i wszystkie hufy jego rozproszę na wszystkie strony, i miecza dobędę za nimi;
Ez 12,15
I poznają, żem Ja Pan, gdy ich rozproszę między narody, i rozwieję ich po ziemiach.
Ez 12,16
Jednak zostawię z nich trochę mężów po mieczu, po głodzie i po morze, aby opowiadali wszystkie obrzydliwości swe między narodami, do których wnijdą, i poznają, żem Ja Pan.
Ez 12,17
Znowu stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:
Ez 12,18
Synu człowieczy! chleb swój z strachem jedz i wodę twoję ze drżeniem i z smutkiem pij,
Ez 12,19
G2532 καὶ kai i C G2046 ἐρεῖς ereis powiedzieć V.FAI2S G4314 πρὸς pros do P G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G2992 λαὸν laon lud akt. koni. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G1093 γῆς gēs ziemia koni. G3592 τάδε tade ten zaim. wsk. G3004 λέγει legei mówić pass. G2962 κύριος kyrios pan koni. G3588 τοῖς tois ten rodz. aor. imp. G2730 κατοικοῦσιν katoikousin mieszkać pass. G2419 Ιερουσαλημ Ierousalēm Jerozolima akt. koni. G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G1093 γῆς gēs ziemia koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2474 Ισραηλ Israēl Izrael koni. G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G740 ἄρτους artous chleb akt. imiesł. G846 αὐτῶν autōn on zaim. wsk. G3326 μετ᾿ met z P G7218 ἐνδείας endeias brak koni. G5315 φάγονται phagontai jeść V.FMI3P G2532 καὶ kai i C G3588 τὸ to ten rodz. aor. G5204 ὕδωρ hydōr woda akt. koni. M. G846 αὐτῶν autōn on zaim. wsk. G3326 μετὰ meta z P G854 ἀφανισμοῦ aphanismou zniknięcie koni. G4095 πίονται piontai pić V.FMI3P G3704 ὅπως hopōs aby C G853 ἀφανισθῇ aphanisthēi niszczyć akt. imiesł. G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G1093 γῆ gē ziemia koni. G4862 σὺν syn z P G4138 πληρώματι plērōmati pełnia koni. M. G846 αὐτῆς autēs on zaim. wsk. G1722 ἐν en w P G763 ἀσεβείᾳ asebeiai bezbożność koni. G1063 γὰρ gar bowiem X G3956 πάντες pantes wszyscy imiesł. G3588 οἱ hoi ten rodz. aor. bezok. G2730 κατοικοῦντες katoikountes mieszkać pass. G1722 ἐν en w P G846 αὐτῇ autēi on zaim. wsk. imp.
A rzecz do ludu tej ziemi: Tak mówi panujący Pan o tych, którzy mieszkają w Jeruzalemie, o ziemi Izraelskiej: Chleb swój z smutkiem jeść, a wodę swą z trwogą pić będą, aby była ziemia jego złupiona z dostatków swoich dla bezprawia wszystkich mieszkających w niej;
Ez 12,20
Także miasta, w których mieszkają, spustoszone będą, i ziemia spustoszeje; i dowiecie się, żem Ja Pan.
Ez 12,21
Stało się zaś słowo Pańskie do mnie, mówiąc:
Ez 12,22
Synu człowieczy! cóż to za przypowieść u was o ziemi Izraelskiej, iż mówicie: Przedłużąć się dni, a z tego widzenia nic nie będzie?
Ez 12,23
Przetoż mów do nich: Tak mówi panujący Pan: Sprawię Ja to, iż ustanie ta przypowieść, a nie będą używać tej przypowieści więcej w Izraelu; powiedz im: I owszem, przybliżyły się te dni, i spełnienie wszelkiego widzenia.
Ez 12,24
Bo nie będzie więcej żadnego marnego widzenia, ani wieszczby pochlebcy w pośrodku domu Izraelskiego.
Ez 12,25
Przeto, że Ja Pan mówić będę, a którekolwiek słowo wyrzekę, stanie się; nie pójdzie w długą, ale za dni waszych, domie odporny! wyrzekę słowo, i wypełnię je, mówi panujący Pan.
Ez 12,26
I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:
Ez 12,27
Synu człowieczy! oto dom Izraelski mówią: To widzenie, które ten widzi, odwlecze się na wiele dni, a o dalekich czasach ten prorokuje;
Ez 12,28
Przeto im rzecz: Tak mówi panujący Pan: Nie pójdzieć w długą żadne słowo moje; ale słowo, które wyrzekę, stanie się, mówi panujący Pan.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)