Zaloguj

2 Sm 15 · interlinia WLC

2 Sm 15,1
I stało się potem, że sobie nasprawiał Absalom wozów, i koni, i pięćdziesiąt mężów, którzy chodzili przed nim.
2 Sm 15,2
H7925 וְהִשְׁכִּים֙ i wstawał spój. + cz. Hifil weqatal 3 os. m. l.poj. H53 אַבְשָׁל֔וֹם Absalom im. wł. H5975 וְעָמַ֕ד i stawał spój. + cz. Qal weqatal 3 os. m. l.poj. H5921a עַל przy przyim. H3027 יַ֖ד boku rz. m./ż. l.poj. konstr. H1870 דֶּ֣רֶךְ drogi rz. m./ż. l.poj. konstr. H8179 הַשָּׁ֑עַר bramy rodz. + rz. m. l.poj. abs. H1961 וַיְהִ֡י i stało się spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3605 כָּל każdy rz. m. l.poj. konstr. H376 הָאִ֣ישׁ człowiek rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶֽׁר który part. wzgl. H1961 יִהְיֶה miał cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. · לּוֹ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H7379 רִיב֩ spór rz. m./ż. l.poj. abs. H935 לָב֨וֹא przyjść przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H413 אֶל do przyim. H4428 הַמֶּ֜לֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs. H4941 לַמִּשְׁפָּ֗ט na sąd przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7121 וַיִּקְרָ֨א i wołał spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H53 אַבְשָׁל֤וֹם Absalom im. wł. H413 אֵלָיו֙ do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H559 וַיֹּ֗אמֶר i mówił spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H335 אֵֽי skąd part. pyt. H2088 מִזֶּ֥ה z tego przyim. + zaim. wsk. H5892b עִיר֙ miasta rz. ż. l.poj. abs. H859a אַ֔תָּה ty zaim. os. 2 os. m. l.poj. H559 וַיֹּ֕אמֶר i mówił spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H259 מֵאַחַ֥ד z jednego przyim. + licz. m. l.poj. konstr. H7626 שִׁבְטֵֽי pokoleń rz. m. l.mn. konstr. H3478 יִשְׂרָאֵ֖ל Izraela im. wł. H5650 עַבְדֶּֽךָ sługa twój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj.
I wstawając rano Absalom stawał podle drogi u bramy, a każdego męża, mającego sprawę a idącego do króla na sąd, przyzywał Absalom do siebie, i mówił: Z któregożeś ty miasta? A gdy mu odpowiedział: Z jednego pokolenia Izraelskiego jest sługa twój.
2 Sm 15,3
Mówił mu Absalom: Oto, sprawa twoja dobra jest, i sprawiedliwa; ale niemasz, ktoby cię wysłuchał u króla.
2 Sm 15,4
Nadto mówił Absalom: O ktoby mię postanowił sędzią w tej ziemi! aby do mnie chodził każdy, któryby miał sprawę u sądu, dopomógłbym mu do sprawiedliwości.
2 Sm 15,5
A gdy kto przystąpił, i ukłonił mu się, ściągnął rękę swą, a ująwszy go, całował go.
2 Sm 15,6
A toć czynił Absalom wszystkiemu Izraelowi, który przychodził na sądy do króla, i ukradał Absalom serca mężów Izraelskich.
2 Sm 15,7
I stało się po czterdziestu latach, że rzekł Absalom do króla: Niech idę proszę, a oddam ślub mój w Hebronie, którym poślubił Panu.
2 Sm 15,8
Albowiem ślub poślubił sługa twój, kiedym mieszkał w Giessur Syryjskim, mówiąc: Jeźliże mię zasię kiedy przywróci Pan do Jeruzalemu, tedy służyć będę Panu.
2 Sm 15,9
I rzekł mu król: Idź w pokoju. A on wstawszy poszedł do Hebronu.
2 Sm 15,10
Tedy rozesłał Absalom szpiegi między wszystkie pokolenia Izraelskie, aby rzekli: Skoro usłszycie głos trąby, mówcież: Króluje Absalom w Hebronie.
2 Sm 15,11
A z Absalomem poszło było dwieście mężów z Jeruzalemu zaproszonych, którzy szli w prostości swojej, niewiedząc o niczem.
2 Sm 15,12
Posłał też Absalom po Achitofela Giloniczyka, radcę Dawidowego, aby przyszedł z miasta swego Gilo, gdy miał sprawować ofiary. I stało się sprzysiężenie wielkie, a lud się schodził, i przybywało go Absalomowi.
2 Sm 15,13
Potem przyszedł poseł do Dawida, mówiąc: Obróciło się serce mężów Izraelskich za Absalomem.
2 Sm 15,14
H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1732 דָּ֠וִד Dawid im. wł. H3605 לְכָל do wszystkich przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H5650 עֲבָדָ֨יו sług swoich rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H834a אֲשֶׁר którzy part. wzgl. H854 אִתּ֤וֹ z nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3389 בִירוּשָׁלִַ֨ם֙ w Jerozolimie przyim. + im. wł. H6965b ק֣וּמוּ wstańcie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H1272 וְנִבְרָ֔חָה i uciekajmy spój. + cz. Qal kohort. 1 os. wsp. l.mn. H3588a כִּ֛י bo spój. H3808 לֹא nie przecz. H1961 תִֽהְיֶה będzie cz. Qal impf. 3 os. ż. l.poj. · לָּ֥נוּ dla nas przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H6413 פְלֵיטָ֖ה ocalenia rz. ż. l.poj. abs. H6440 מִפְּנֵ֣י przed przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr. H53 אַבְשָׁל֑וֹם Absalomem im. wł. H4116a מַהֲר֣וּ pospieszcie cz. Piel rozk. 2 os. m. l.mn. H3212 לָלֶ֗כֶת aby iść przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H6435 פֶּן by nie spój. H4116a יְמַהֵ֤ר pośpieszył cz. Piel impf. 3 os. m. l.poj. H5381 וְהִשִּׂגָ֨נוּ֙ i nie dogonił nas spój. + cz. Hifil weqatal 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H5080 וְהִדִּ֤יחַ i nie sprowadził spój. + cz. Hifil weqatal 3 os. m. l.poj. H5921a עָלֵ֨ינוּ֙ na nas przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H853 אֶת - ozn. dop. H7451c הָ֣רָעָ֔ה nieszczęścia rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H5221 וְהִכָּ֥ה i nie uderzył spój. + cz. Hifil weqatal 3 os. m. l.poj. H5892b הָעִ֖יר miasta rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H6310 לְפִי ostrzem przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H2719 חָֽרֶב miecza rz. ż. l.poj. abs.
Tedy rzekł Dawid do wszystkich sług swoich, którzy z nim byli w Jeruzalemie: Wstańcie, a uciekajmy; inaczej nieuszlibyśmy przed twarzą Absalomową. Spieszcież się, azaż ujdziem, by się snać nie pospieszył, a nie zajechał nas, i nie obalił na nas z łego, i nie wysiekł miasta ostrzem miecza.
2 Sm 15,15
I rzekli słudzy królewscy do króla: Wszystko, cokolwiek sobie upodoba król, pan nasz, oto słudzy twoi.
2 Sm 15,16
A tak wyszedł król, i wszystek dom jego pieszo; tylko zostawił król dziesięć niewiast założnic, aby strzegły domu.
2 Sm 15,17
A gdy wyszedł król i wszystek lud pieszo, stanęli na jednem miejscu z daleka.
2 Sm 15,18
Wszyscy też słudzy jego szli przy nim , i wszyscy Cheretczycy, i wszyscy Feletczycy, i wszyscy Gietejczycy, sześć set mężów, którzy byli przyszli pieszo z Giet, szli przed twarzą królewską.
2 Sm 15,19
Tedy rzekł król do Itaja Gietejczyka: Czemuż i ty z nami idziesz? Wróć się, a zostań przy królu; boś ty cudzoziemiec, a nie długo wrócisz się do miejsca twego.
2 Sm 15,20
Niedawnoś przyszedł, a dziśbym cię ruszyć miał, abyś z nami szedł? Gdyż ja idę, sam nie wiem dokąd; wróćże się, a odprowadź bracią swoję: niech będzie z tobą miłosierdzie i prawda.
2 Sm 15,21
Ale odpowiedział Itaj królowi, mówiąc: Jako żywy Pan, jako żywy też król pan mój, że na któremkolwiek miejscu będzie król, pan mój, choć w śmierci, choć w żywocie, tam też bądzie sługa twój.
2 Sm 15,22
I rzekł Dawid do Itaja: Pójdźże, a przejdź. I przeszedł Itaj Gietejczyk, i wszyscy mężowie jego, i wszystkie dziatki, które były z nim.
2 Sm 15,23
Tedy wszystka ziemia płakała głosem wielkim, i wszystek lud, który przechodził. A tak król przeszedł przez potok Cedron, a wszystek lud przeszedł przeciw drodze ku puszczy.
2 Sm 15,24
A oto i Sadok i wszyscy Lewitowie byli z nim, niosąc skrzynię przymierza Bożego, i postawili skrzynię Bożą; szedł też Abijater, aż wszystek on lud przeszedł z miasta.
2 Sm 15,25
I rzekł król do Sadoka: Odnieś zasię skrzynię Bożą do miasta. Jeźlić znajdę łaskę w oczach Pańskich, przywróci mię zasię, a ukaże mi ją, i przbytek swój.
2 Sm 15,26
Ale jeźliby tak rzekł: Nie podobasz mi się; otom ja, niech mi uczyni, co dobrego jest w oczach jego.
2 Sm 15,27
Nadto rzekł król do Sadoka kapłana: Izaliś nie jest widzącym? Wróćże się do miasta w pokoju, i Achimaas, syn twój, i Jonatan, syn Abijatara, dwaj synowie wasi, z wami.
2 Sm 15,28
Oto, ja pomieszkam w równinach na puszczy, póki nie przyjdzie od was poselstwo dawające mi znać.
2 Sm 15,29
A tak odprowadzili zasię Sadok i Abijatar skrzynię Bożą do Jeruzalemu, i zostali tam.
2 Sm 15,30
Ale Dawid szedł na górę oliwną wstępując i płacząc, mając głowę przykrytą, i idąc boso; wszystek też lud, który z nim był, zakryli każdy głowę swoję, a szli wstępując i płacząc.
2 Sm 15,31
Tedy dano znać Dawidowi, mówiąc: Achitofel jest z tymi, którzy się zbuntowali z Absalomem. I rzekł Dawid: O Panie, proszę, obróć w głupstwo radę Achitofelowę.
2 Sm 15,32
I stało się, gdy Dawid przyszedł aż na wierzch góry, aby się tam pomodlił Bogu, oto, spotkał się z nim Chusaj Arachita, miawszy rozdarte szaty swe, a proch na głowie swojej.
2 Sm 15,33
I rzekł mu Dawid: Jeźli pójdziesz ze mną, będziesz mi ciężarem;
2 Sm 15,34
Ale jeźli się do miasta wrócisz, a rzeczesz do Absaloma: Królu, sługą twoim będę, bom był sługą ojca twego zdawna, ale teraz jam sługą twoim: tedy mi obrócisz wniwecz radę Achitofelową.
2 Sm 15,35
Azaż tam nie będzie z tobą Sadoka i Abijatara, kapłanów? Przetoż cokolwiek usłyszysz z domu królewskiego, oznajmisz Sadokowi i Abijatarowi, kapłanom.
2 Sm 15,36
Są też tam z nimi dwaj synowie ich, Achimaas, syn Sadoka, i Jonatan, syn Abijatara, przez które dacie mi znać o wszystkiem, co jedno usłuszycie.
2 Sm 15,37
Szedł tedy Chusaj przyjaciel Dawida do miasta, a Absalom też wjechał do Jeruzalemu.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)