Zaloguj

1 Krl 1 · interlinia WLC

1 Krl 1,1
A gdy się król Dawid zstarzał, i zaszedł w lata, chodź go odziewano szatami, przecię się zagrzać nie mógł.
1 Krl 1,2
I rzekli mu słudzy jego: Niech poszukają królowi, panu naszemu młodej panienki, któraby stawała przed królem, i opatrowała go, a sypiając na łonie jego, żeby zagrzewała króla, pana naszego.
1 Krl 1,3
Szukali tedy panienki pięknej po wszystkich granicach Izraelskich, i znaleźli Abisag Sunamitkę, a przywiedli ją do króla.
1 Krl 1,4
A ta panienka była bardzo piękna, i opatrowała króla, i służyła mu; ale jej król nie uznał.
1 Krl 1,5
Lecz Adonijasz, syn Haggity, wynosił się, mówiąc: Ja będę królował. I nasprawiał sobie wozów i jezdnych, i pięćdziesiąt mężów, którzy biegali przed nim.
1 Krl 1,6
A nie gromił go nigdy ojciec jego, mówiąc: Przeczżeś to uczynił? A był i ten bardzo pięknej urody, którego była porodziła Haggita po Absalomie.
1 Krl 1,7
A miał zmowę z Joabem, synem Sarwii, i z Abijatarem kapłanem, którzy pomagali za Adonijaszem.
1 Krl 1,8
Ale Sadok kapłan, i Banajas, syn Jojady, i Natan prorok, i Semej, i Rehy i rycerstwo Dawidowe, nie przestawali z Adonijaszem.
1 Krl 1,9
Tedy nabił Adonijasz owiec, i wołów, i bydła tłustego u kamienia Zohelet, który był nad źródłem Rogiel, i wezwał wszystkich braci swych, synów królewskich, i wszystkich mężów z Juda, sług królewskich.
1 Krl 1,10
Ale Natana proroka, i Banajasa, i innego rycerstwa, ani Salomona, brata swego, nie wezwał.
1 Krl 1,11
Tedy rzekł Natan do Betsaby, matki Salomonowej, mówiąc: A nie słyszałaś, iż króluje Adonijasz, syn Haggity, a Dawid, pan nasz, nie wie o tem?
1 Krl 1,12
Przetoż teraz pójdź proszę, dam ci radę, a zachowasz zdrowie twoje i zdrowie syna twego Salomona.
1 Krl 1,13
H3212 לְכִ֞י idź cz. Qal rozk. 2 os. ż. l.poj. H935 וּבֹ֣אִי i wejdź spój. + cz. Qal rozk. 2 os. ż. l.poj. H413 אֶל do przyim. H4428 הַמֶּ֣לֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs. H1732 דָּוִ֗ד Dawida im. wł. H559 וְאָמַ֤רְתְּ i powiesz spój. + cz. Qal weqatal 2 os. ż. l.poj. H413 אֵלָיו֙ do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3808 הֲלֹֽא czy nie part. pyt. + przecz. H859a אַתָּ֞ה ty zaim. os. 2 os. m. l.poj. H113 אֲדֹנִ֣י panie mój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H4428 הַמֶּ֗לֶךְ królu rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7650 נִשְׁבַּ֤עְתָּ przysiągłeś cz. Nifal perf. 2 os. m. l.poj. H519 לַאֲמָֽתְךָ֙ służebnicy twojej przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H559 לֵאמֹ֔ר mówiąc przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H3588a כִּֽי że spój. H8010 שְׁלֹמֹ֤ה Salomon im. wł. H1121a בְנֵךְ֙ syn twój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H4427a יִמְלֹ֣ךְ będzie królował cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. H310a אַחֲרַ֔י po mnie przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H1931 וְה֖וּא a on spój. + zaim. os. 3 os. m. l.poj. H3427 יֵשֵׁ֣ב zasiądzie cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. H5921a עַל na przyim. H3678 כִּסְאִ֑י tronie moim rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H4069 וּמַדּ֖וּעַ a dlaczego spój. + part. pyt. H4427a מָלַ֥ךְ króluje cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H138 אֲדֹנִיָֽהוּ Adoniasz im. wł.
Idź, a wnijdź do króla Dawida, i mów do niego: Izaliś ty królu, panie mój, nieprzysiągł służebnicy twojej, mówiąc: Salomon, syn twój, będzie królował po mnie, a on będzie siedział na stolicy mojej? Przeczże tedy króluje Adonijasz?
1 Krl 1,14
A gdy ty jeszcze tam będziesz mówiła z królem, ja przyjdę za tobą, i dopełnię słów twoich.
1 Krl 1,15
A tak weszła Betsaba do króla na pokój; a król się już był bardzo zstarzał, a Abisag Sunamitka posługowała królowi.
1 Krl 1,16
Tedy nachyliwszy się Betsaba, pokłoniła się królowi, której rzekł król: Czego chcesz?
1 Krl 1,17
A ona mu odpowiedziała: Panie mój, tyś przysiągł przez Pana, Boga twego, służebnicy twojej, że Salomon, syn twój, będzie królował po mnie, a on będzie siedział na stolicy mojej.
1 Krl 1,18
A oto, już Adonijasz króluje, a ty teraz, królu, panie mój, o tem nie wiesz.
1 Krl 1,19
Albowiem nabił wołów i bydła tłustego, i owiec bardzo wiele, i wezwał wszystkich synów królewskich, i Abijatara kapłana, i Joaba, hetmana wojska; ale Salomona, sługi twego, nie wezwał.
1 Krl 1,20
Lecz ty królu, panie mój, wiesz, iż się oczy wszystkiego Izraela oglądają na cię, abyś im oznajmił, kto będzie siedział na stolicy króla, pana mego, po tobie.
1 Krl 1,21
Inaczej stanie się, gdy zaśnie król, pan mój, z ojcy swymi, że będziemy ja i Salomon, syn mój, jako grzesznicy.
1 Krl 1,22
A oto, gdy ona jeszcze mówiła z królem, przyszedł Natan prorok.
1 Krl 1,23
I opowiedziano to królowi, mówiąc: Oto Natan, prorok; który wszedłszy do króla, pokłonił się królowi twarzą swą ku ziemi.
1 Krl 1,24
Rzekł zatem Natan: Królu, panie mój, zażeś ty rzekł: Adonijasz będzie królował po mnie, a on usiędzie na stolicy mojej?
1 Krl 1,25
H3588a כִּ֣י bo spój. H3381 יָרַ֣ד zszedł cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3117 הַיּ֗וֹם dzisiaj rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2076 וַ֠יִּזְבַּח i złożył ofiarę spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H7794 שׁ֥וֹר wołu rz. m. l.poj. abs. H4806 וּֽמְרִיא i tuczne cielę spój. + rz. m. l.poj. abs. H6629 וְצֹאן֮ i owce spój. + rz. m./ż. l.poj. abs. H7230 לָרֹב֒ w obfitości przyim. + rz. m./ż. l.poj. abs. H7121 וַיִּקְרָא֩ i zaprosił spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3605 לְכָל wszystkich przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H1121a בְּנֵ֨י synów rz. m. l.mn. konstr. H4428 הַמֶּ֜לֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs. H8269 וּלְשָׂרֵ֤י i do dowódców spój. + przyim. + rz. m. l.mn. konstr. H6635a הַצָּבָא֙ wojska rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. H54 וּלְאֶבְיָתָ֣ר i do Abiatara spój. + przyim. + im. wł. H3548 הַכֹּהֵ֔ן kapłana rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2009 וְהִנָּ֛ם a oto oni spój. + part. wsk. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H398 אֹכְלִ֥ים jedzą cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. abs. H8354 וְשֹׁתִ֖ים i piją spój. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. abs. H6440 לְפָנָ֑יו przed nim przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H559 וַיֹּ֣אמְר֔וּ i powiedzieli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H2421 יְחִ֖י niech żyje cz. Qal juss. 3 os. m. l.poj. H4428 הַמֶּ֥לֶךְ król rodz. + rz. m. l.poj. abs. H138 אֲדֹנִיָּֽהוּ Adoniasz im. wł.
Albowiem dziś szedłszy nabił wołów i bydła tłustego, i owiec bardzo wiele, i wezwał wszystkich synów królewskich, i hetmanów wojsk, i Abijatara kapłana, a oto oni jedzą z nim i piją, i mówią: Niech żyje król Adonijasz!
1 Krl 1,26
Ale mnie, sługi twego, i Sadoka kapłana, i Banajasa, syna Jojadowego, i Salomona, sługi twego, nie wezwał.
1 Krl 1,27
Izali od króla, pana mego, stała się ta rzecz? a nie oznajmiłeś słudze twemu, kto ma siedzieć na stolicy króla, pana mego, po nim?
1 Krl 1,28
I odpowiedział król Dawid, mówiąc: Zawołajcie do mnie Betsaby; która przyszedłszy przed obliczność królewską, stanęła przed królem.
1 Krl 1,29
Tedy przysiągł król, mówiąc: Jako żywy Pan, który wybawił duszę moję z każdego ucisku:
1 Krl 1,30
Iż jakom ci przysiągł przez Pana, Boga Izraelskiego, mówiąc: Że Salomon, syn twój, królować będzie po mnie, a on usiędzie na stolicy mojej miasto mnie, tak dziś uczynię.
1 Krl 1,31
I nachyliwszy się Betsaba twarzą ku ziemi, ukłoniła się królowi, i rzekła: Niech żyje Dawid król, pan mój, na wieki!
1 Krl 1,32
Zatem rzekł król Dawid: Zawołajcie do mnie Sadoka kapłana, i Natana proroka, i Banajasa, syna Jojadowego. I weszli do króla.
1 Krl 1,33
I rzekł im król: Weźmijcie z sobą sługi pana waszego, a wsadźcie Salomona, syna mego, na mulicę moję, i prowadźcie go do Gihonu.
1 Krl 1,34
A tam go pomaże Sadok kapłan, i Natan prorok za króla nad Izraelem; potem zatrąbicie w trąbę, a rzeczecie: Niech żyje król Salomon!
1 Krl 1,35
Potem pójdziecie za nim; a on przyszedłszy, siądzie na stolicy mojej, i będzie królował miasto mnie; bom mu ja rozkazał, aby był wodzem nad Izraelem i nad Judą.
1 Krl 1,36
I odpowiedział Banajas, syn Jojada, królowi, mówiąc: Amen. Niech to stwierdzi Pan, Bóg króla, pana mego.
1 Krl 1,37
Jako był Pan z królem, panem moim, tak niech będzie z Salomonem, a niechaj wywyższy stolicę jego nad stolicę Dawida króla, pana mego.
1 Krl 1,38
A tak szedł Sadok kapłan, i Natan prorok, i Banajas, syn Jojada, przytem Cheretczycy, i Feletczycy, i wsadzili Salomona na mulicę króla Dawida, a prowadzili go do Gihonu.
1 Krl 1,39
Tedy wziął Sadok kapłan róg olejku z namiotu, i pomazał Salomona. Potem trąbili w trąbę, i zakrzyknął wszystek lud: Niech żyje król Salomon!
1 Krl 1,40
I szedł wszystek lud za nim. Tenże lud grał na piszczałkach, weseląc się weselem wielkiem, tak iż drżała ziemia od głosu ich.
1 Krl 1,41
Co gdy usłyszał Adonijasz, i wszyscy wezwani, którzy byli z nim, (a już się też była dokończyła uczta,) słysząc też i Joab głos trąby, rzekł: Cóż to za krzyk miasta huczącego?
1 Krl 1,42
A gdy on tego domawiał, oto Jonatan, syn Abijatara kapłana, przyszedł. Któremu rzekł Adonijasz: Wnijdź; boś ty mąż stateczny, a powiesz nam co dobrego.
1 Krl 1,43
Tedy odpowiedział Jonatan, i rzekł Adonijaszowi: Dawid król, pan nasz, postanowił zapewne Salomona królem.
1 Krl 1,44
Albowiem posłał z nim król Sadoka kapłana, i Natana proroka, i Banajasa, syna Jojadowego, do tego Cheretczyki i Feletczyki, którzy go wsadzili na mulicę królewską;
1 Krl 1,45
I pomazali go Sadok kapłan, i Natan prorok za króla w Gihonie, i szli stamtąd weseląc się, tak, że zadrżało miasto; tenci jest krzyk, któryście słyszeli;
1 Krl 1,46
I już usiadł Salomon na stolicy królestwa.
1 Krl 1,47
H1571 וְגַם i także spój. + part. potw. H935 בָּ֜אוּ przyszli cz. Qal perf. 3 os. wsp. l.mn. H5650 עַבְדֵ֣י słudzy rz. m. l.mn. konstr. H4428 הַמֶּ֗לֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs. H1288 לְ֠בָרֵךְ aby błogosławić przyim. + cz. Piel bezok. konstr. H853 אֶת - ozn. dop. H113 אֲדֹנֵ֜ינוּ pana naszego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H4428 הַמֶּ֣לֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs. H1732 דָּוִד֮ Dawida im. wł. H559 לֵאמֹר֒ mówiąc przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H3190 יֵיטֵ֨ב niech uczyni dobro cz. Hifil juss. 3 os. m. l.poj. H430 אלהיך Bóg twój rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H8034 שֵׁ֤ם imię rz. m. l.poj. konstr. H8010 שְׁלֹמֹה֙ Salomona im. wł. H8034 מִשְּׁמֶ֔ךָ nad imieniem twoim przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H1431 וִֽיגַדֵּ֥ל i niech wywyższy spój. + cz. Piel impf. 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H3678 כִּסְא֖וֹ tron jego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3678 מִכִּסְאֶ֑ךָ nad tronem twoim przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H7812 וַיִּשְׁתַּ֥חוּ i pokłonił się spój. + cz. Hitpael wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H4428 הַמֶּ֖לֶךְ król rodz. + rz. m. l.poj. abs. H5921a עַל na przyim. H4904 הַמִּשְׁכָּֽב łożu rodz. + rz. m. l.poj. abs.
Nadto i słudzy królewscy przyszli, aby błogosławili Dawidowi królowi, panu naszemu, mówiąc: Niech sławniejsze uczyni Bóg imię Salomonowe nad imię twoje, a niech wywyższy stolicę jego nad stolicę twoję. I pokłonił się król na łożu swem.
1 Krl 1,48
Przytem tak rzekł król: Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, który dał dziś siedzącego na stolicy mojej, na co patrzą oczy moje.
1 Krl 1,49
Zlękli się tedy, i wstali wszyscy wezwani, którzy byli z Adonijaszem, i poszli każdy w drogę swą.
1 Krl 1,50
Adonijasz także, bojąc się Salomona, wstał, i poszedł, a uchwycił się rogów ołtarza.
1 Krl 1,51
I oznajmiono Salomonowi, mówiąc: Oto Adonijasz boi się króla Salomona, a oto uchwycił się rogów ołtarza, mówiąc: Niech mi dziś przysięże król Salomon, że nie zabije sługi swego mieczem.
1 Krl 1,52
Tedy rzekł Salomon: Jeźli będzie mężem statecznym, nie spadnie i włos z niego na ziemię; ale jeźli się w nim znajdzie co złego, pewnie umrze.
1 Krl 1,53
A tak posłał król Salomon, i przywiedziono go od ołtarza; a gdy przyszedł, ukłonił się królowi Salomonowi, i rzekł mu Salomon: Idź do domu twego.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)