Zaloguj

1 Sm 20,24-42 · interlinia LXX

1 Sm 20,24
A tak skrył się Dawid w polu. A gdy przyszedł nów miesiąca, siadł król do stołu, aby jadł.
1 Sm 20,25
A gdy usiadł król na stolicy swojej według zwyczaju, na stolicy przy ścianie, powstał Jonatan; i siadł Abner podle Saula, a zostało próżne miejsce Dawidowe.
1 Sm 20,26
Lecz nie rzekł Saul nic onego dnia, bo myślał: Przydało mu się podobno coś, lub jest czystym lub nieczystym.
1 Sm 20,27
A gdy było nazajutrz dnia wtórego po nowiu miesiąca, było zaś próżne miejsce Dawidowe. I rzekł Saul do Jonatana, syna swego: Czemuż nie przyszedł syn Isajego, ani wczoraj, ani dziś do stołu?
1 Sm 20,28
Odpowiedział Jonatan Saulowi: Usilnie mię prosił Dawid, aby szedł do Betlehem;
1 Sm 20,29
G2532 καὶ kai i C G2036 εἶπεν eipen powiedzieć akt. G1821 ἐξαπόστειλον exaposteilon wysłać akt. C. G1211 δή dē tedy X G3165 με me mnie zaim. praes. G3754 ὅτι hoti że C G2378 θυσία thysia ofiara koni. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G5443 φυλῆς phylēs plemię koni. G2254 ἡμῖν hēmin nam zaim. praes. imp. G1722 ἐν en w P G3588 τῇ tēi ten rodz. aor. imp. G4172 πόλει polei miasto koni. G2532 καὶ kai i C G1781 ἐνετείλαντο eneteilanto rozkazywać akt. G4314 πρός pros do P G3165 με me mnie zaim. praes. G3588 οἱ hoi ten rodz. aor. bezok. G80 ἀδελφοί adelphoi brat imiesł. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G2532 καὶ kai i C G3568 νῦν nyn teraz D G1487 εἰ ei jeśli C G2147 εὕρηκα heurēka znajdować V.XAI1S G5485 χάριν charin łaska akt. koni. G1722 ἐν en w P G3788 ὀφθαλμοῖς ophthalmois oko imiesł. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G1295 διασωθήσομαι diasōthēsomai ocalić imiesł. G1211 δὴ dē tedy X G2532 καὶ kai i C G3708 ὄψομαι opsomai widzieć V.FMI1S G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G80 ἀδελφούς adelphous brat akt. imiesł. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G1223 διὰ dia przez P G3778 τοῦτο touto ten zaim. wsk. G3756 οὐ ou nie D G3854 παραγέγονεν paragegonen przybyć V.XAI3S G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G5132 τράπεζαν trapezan stół akt. koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G935 βασιλέως basileōs król koni.
I mówił: Puść mię proszę, bo sprawuje ofiarę rodzina nasza w mieście; tamże mię wezwał brat mój. A tak teraz jeźlim znalazł łaskę w oczach twoich, pójdę proszę, i oglądam bracią moję; dla tegoć nie przyszedł do stołu królewskiego.
1 Sm 20,30
I zapalił się gniewem Saul na Jonatana, i rzekł mu: Synu złośliwy, a upornej matki, azaż nie wiem, iżeś sobie obrał syna Isajego, ku zelżywości twojej, i ku pohańbieniu i sromocie matki twojej?
1 Sm 20,31
Bo po wszystkie dni, których syn Isajego będzie żył na ziemi, nie będziesz umocniony, ty i królestwo twoje; a tak teraz poślij, a przywiedź go do mnie, bo jest godzien śmierci.
1 Sm 20,32
Tedy odpowiedział Jonatan Saulowi, ojcu swemu, i rzekł do niego: Przecz ma umrzeć? cóż uczynił?
1 Sm 20,33
I cisnął Saul włócznią na niego, aby go przebił. Tedy poznał Jonatan, że koniecznie ojciec jego umyślił zabić Dawida.
1 Sm 20,34
I wstał Jonatan od stołu z wielkim gniewem, i nie jadł dnia wtórego po nowiu miesiąca chleba; bo się zafrasował o Dawida, a iż go zelżył ojciec jego.
1 Sm 20,35
A rano wyszedł Jonatan na pole według czasu postanowionego z Dawidem, i chłopiec mały z nim.
1 Sm 20,36
I rzekł do chłopca swego: Bież, szukaj prędko strzał, które ja wystrzelę. Tedy chłopiec bieżał; a on wystrzelił strzały dalej przedeń.
1 Sm 20,37
A gdy przyszedł chłopiec aż na miejsce strzały, którą był wystrzelił Jonatan, zawołał Jonatan za chłopcem, i rzekł: Azaż strzała nie jest za tobą tam dalej?
1 Sm 20,38
I wołał Jonatan za chłopcem: Spiesz się co najrychlej, nie stój. Tedy zebrawszy chłopiec Jonatana strzały, przyszedł do pana swego.
1 Sm 20,39
(Ale chłopiec nic nie wiedział, tylko Jonatan i Dawid wiedzieli, co się działo.)
1 Sm 20,40
I dał Jonatan oręż swój chłopcu, który z nim był, i rzekł mu: Idź, odnieś do miasta.
1 Sm 20,41
A gdy odszedł chłopiec, Dawid wstał od strony południowej, i upadłszy twarzą swoją na ziemię, ukłonił się po trzy kroć, i pocałowawszy jeden drugiego, płakali pospołu; ale Dawid obficiej.
1 Sm 20,42
I rzekł Jonatan do Dawida: Idź w pokoju; a to, cośmy sobie obaj przysięgli przez imię Pańskie, mówiąc: Pan niech będzie między mną i między tobą, i między nasieniem mojem, i między nasieniem twojem świadkiem aż na wieki, trzymać będziemy. A tak wstawszy Dawid odszedł, a Jonatan wszedł do miasta.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)