Zaloguj

Mk 2 · interlinia SBLGNT

Mk 2,1
A zasię przyszedł po kilku dniach do Kapernaum, i usłyszano, że jest w domu.
Mk 2,2
A wnet zeszło się ich tak wiele, że się zmieścić nie mogli ani przede drzwiami; i opowiadał im słowo Boże.
Mk 2,3
Tedy przyszli do niego niosący powietrzem ruszonego, którego czterej nieśli.
Mk 2,4
A gdy do niego przystąpić nie mogli dla ciżby, odarli dach, gdzie był Jezus, a przełamawszy go, spuścili po powrozach na dół łoże, na którem leżał powietrzem ruszony.
Mk 2,5
A widząc Jezus wiarę ich, rzekł powietrzem ruszonemu: Synu! odpuszczone są tobie grzechy twoje.
Mk 2,6
A byli tam niektórzy z nauczonych w Piśmie, siedząc i myśląc w sercach swoich:
Mk 2,7
Czemuż ten takie mówi bluźnierstwa? któż może grzechy odpuszczać, tylko sam Bóg?
Mk 2,8
A zaraz poznawszy Jezus duchem swym, iż tak w sobie myśleli, rzekł im: Czemuż tak myślicie w sercach waszych?
Mk 2,9
Cóż łatwiejszego jest, rzec powietrzem ruszonemu: Odpuszczone są tobie grzechy, czyli rzec: Wstań i weźmij łoże twoje, a chodź?
Mk 2,10
Ale żebyście wiedzieli, iż Syn człowieczy ma moc na ziemi grzechy odpuszczać, rzekł powietrzem ruszonemu:
Mk 2,11
Tobie mówię: Wstań, a weźmij łoże twoje, a idź do domu twego.
Mk 2,12
A on zarazem wstał, i wziąwszy łoże swoje, wyszedł przed wszystkimi, tak iż się wszyscy zdumiewali i chwalili Boga, mówiąc: Nigdyśmy nic takiego nie widzieli.
Mk 2,13
I wyszedł zasię nad morze, a wszystek lud przychodził do niego, i nauczał je.
Mk 2,14
A idąc mimo cła, ujrzał Lewiego, syna Alfeuszowego, siedzącego na cle, i rzekł mu: Pójdź za mną! a on wstawszy szedł za nim.
Mk 2,15
I stało się, gdy Jezus siedział za stołem w domu jego, że wiele celników i grzeszników wespół siedziało z Jezusem i z uczniami jego; bo ich wiele było, i chodzili za nim.
Mk 2,16
A nauczeni w Piśmie i Faryzeuszowie widząc go, że jadł z celnikami i z grzesznikami, mówili do uczniów jego: Cóż jest, iż z celnikami i z grzesznikami je i pije?
Mk 2,17
A usłyszawszy to Jezus, rzekł im: Nie potrzebują zdrowi lekarza, ale ci, co się źle mają; nie przyszedłem, wzywać sprawiedliwych, ale grzesznych do pokuty.
Mk 2,18
G2532 Καὶ Kai I spój. G1510 ἦσαν ēsan byli cz. impf. akt. ind. 3 os. l.mn. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G3101 μαθηταὶ mathētai uczniowie rz. M. l.mn. m. G2491 Ἰωάννου Iōannou Jana rz. D. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G5330 Φαρισαῖοι Pharisaioi faryzeusze rz. M. l.mn. m. G3522 νηστεύοντες. nēsteuontes poszczący cz. praes. akt. imiesł. M. l.mn. m. G2532 καὶ kai I spój. G2064 ἔρχονται erchontai przychodzą cz. praes. med. ind. 3 os. l.mn. G2532 καὶ kai i spój. G3004 λέγουσιν legousin mówią cz. praes. akt. ind. 3 os. l.mn. G846 αὐτῷ· autōi mu zaim. C. l.poj. m. G1223 Διὰ Dia Dlaczego przyim. G5101 τί ti co zaim. pyt. B. l.poj. n. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G3101 μαθηταὶ mathētai uczniowie rz. M. l.mn. m. G2491 Ἰωάννου Iōannou Jana rz. D. l.poj. m. G2532 καὶ kai i spój. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G3101 μαθηταὶ mathētai uczniowie rz. M. l.mn. m. G3588 τῶν tōn - rodz. D. l.mn. m. G5330 Φαρισαίων Pharisaiōn faryzeuszy rz. D. l.mn. m. G3522 νηστεύουσιν, nēsteuousin poszczą cz. praes. akt. ind. 3 os. l.mn. G3588 οἱ hoi - rodz. M. l.mn. m. G1161 δὲ de zaś spój. G4674 σοὶ soi twoi przym. M. l.mn. m. G3101 μαθηταὶ mathētai uczniowie rz. M. l.mn. m. G3756 οὐ ou nie przysł. G3522 νηστεύουσιν; nēsteuousin poszczą cz. praes. akt. ind. 3 os. l.mn.
A uczniowie Janowi i Faryzejscy pościli, a przyszedłszy mówili do niego: Czemuż uczniowie Janowi i Faryzejscy poszczą, a twoi uczniowie nie poszczą?
Mk 2,19
I rzekł im Jezus: Izali mogą synowie łożnicy małżeńskiej pościć, póki z nimi jest oblubieniec? Póki z sobą oblubieńca mają, nie mogą pościć.
Mk 2,20
Ale przyjdą dni, gdy od nich odjęty będzie oblubieniec, a tedy będą pościć w one dni.
Mk 2,21
A żaden nie wprawuje łaty sukna nowego w szatę wiotchą, inaczej ona jego łata nowa ujmuje nieco od wiotchej szaty, i stawa się gorsze rozdarcie.
Mk 2,22
I żaden nie leje wina młodego w stare statki; bo inaczej wino młode rozsadza statki, i wycieka wino, a statki się psują; ale wino nowe ma być wlewane w statki nowe.
Mk 2,23
I stało się, że szedł Jezus w sabat przez zboża, i poczęli uczniowie jego idąc rwać kłosy.
Mk 2,24
Ale Faryzeuszowie mówili do niego: Oto czemu ci czynią w sabat, czego się nie godzi czynić?
Mk 2,25
A on im rzekł: Nigdyście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy niedostatek cierpiał, a łaknął, sam i ci, którzy z nim byli?
Mk 2,26
Jako wszedł do domu Bożego za Abijatara, kapłana najwyższego, i jadł chleby pokładne, (których się nie godziło jeść, tylko kapłanom), a dał i tym, którzy z nim byli.
Mk 2,27
Dotego rzekł im: Sabat dla człowieka uczyniony, a nie człowiek dla sabatu.
Mk 2,28
Dlatego Syn człowieczy jest Panem i sabatu.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)