Zaloguj

2 Krn 18 · interlinia WLC

2 Krn 18,1
I miał Jozafat bogactw i sławy bardzo wiele, a spowinowacił się z Achabem.
2 Krn 18,2
I przyjechał po kilku latach do Achaba do Samaryi; i nabił Achab owiec i wołów wiele dla niego, i dla ludu, który był z nim, i namawiał go, aby ciągnął do Ramot Galaad.
2 Krn 18,3
I rzekł Achab, król Izraelski, do Jozafata, króla Judzkiego: Pociągnijże ze mną do Ramot Galaad? A on mu odpowiedział: Jako ja, tak i ty, a jako lud twój, tak lud mój, i będziemy z tobą na wojnie.
2 Krn 18,4
Nadto rzekł Jozafat do króla Izraelskiego: Proszę, pytaj się dziś słowa Pańskiego.
2 Krn 18,5
A tak zebrał król Izraelski proroków cztery sta mężów, i rzekł do nich: Mamże ciągnąć do Ramot Galaad na wojnę, czyli zaniechać? A oni odpowiedzieli: Ciągnij; bo je da Bóg w ręce królewskie.
2 Krn 18,6
Ale Jozafat rzekł: Niemaszże tu jeszcze którego proroka Pańskiego, żebyśmy się go pytali?
2 Krn 18,7
H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H4428 מֶֽלֶךְ król rz. m. l.poj. konstr. H3478 יִשְׂרָאֵ֣ל Izrael im. wł. H413 אֶֽל do przyim. H3092 יְהוֹשָׁפָ֡ט Jehoszafat im. wł. H5750 ע֣וֹד jeszcze przysł. H376 אִישׁ mąż rz. m. l.poj. abs. H259 אֶחָ֡ד jeden licz. m. l.poj. abs. H1875 לִדְרוֹשׁ֩ aby radzić się przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H853 אֶת - ozn. dop. H3068 יְהוָ֨ה JHWH im. wł. H853 מֵֽאֹת֜וֹ od niego przyim. + ozn. dop. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H589 וַאֲנִ֣י a ja spój. + zaim. os. 1 os. wsp. l.poj. H8130 שְׂנֵאתִ֗יהוּ nienawidzę go cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3588a כִּֽי bo spój. H369 אֵ֠ינֶנּוּ nie ma go przecz. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5012 מִתְנַבֵּ֨א prorokujący cz. Hitpael imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H5921a עָלַ֤י o mnie przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H2896c לְטוֹבָה֙ na dobro przyim. + przym. ż. l.poj. abs. H3588a כִּ֣י bo spój. H3605 כָל wszystkie rz. m. l.poj. konstr. H3117 יָמָ֣יו dni jego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H7451b לְרָעָ֔ה na zło przyim. + rz. m. l.poj. abs. H1931 ה֖וּא on zaim. os. 3 os. m. l.poj. H4321 מִיכָ֣יְהוּ Mikajahu im. wł. H1121a בֶן syn rz. m. l.poj. konstr. H3229 יִמְלָ֑א Jimla im. wł. H559 וַיֹּ֨אמֶר֙ i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3092 יְה֣וֹשָׁפָ֔ט Jehoszafat im. wł. H408 אַל nie przecz. H559 יֹאמַ֥ר niech mówi cz. Qal juss. 3 os. m. l.poj. H4428 הַמֶּ֖לֶךְ król rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3651c כֵּֽן tak part. wsk.
I rzekł król Izraelski do Jozafata: Jest jeszcze mąż jeden, przez któregobyśmy się mogli radzić Pana, ale go ja nienawidzę; bo mi nie prorokuje nic dobrego, ale zawżdy złe; a tenci jest Micheasz, syn Jemlowy. I rzekł Jozafat: Niech tak nie mówi król.
2 Krn 18,8
Tedy zawołał król Izraelski niektórego komornika, i rzekł: Przywiedź tu rychło Micheasza, syna Jemlowego.
2 Krn 18,9
Międzytem król Izraelski, i Jozafat, król Judzki, siedzieli każdy z nich na stolicy swojej, ubrani w szaty królewskie, a siedzieli na placu u wrót bramy Samaryjskiej, a wszyscy prorocy prorokowali przed nimi.
2 Krn 18,10
A Sedechyjasz, syn Chanaanowy, sprawił sobie rogi żelazne, i rzekł: Tak mówi Pan: Temi będziesz bódł Syryjczyków, aż ich wyniszczysz.
2 Krn 18,11
Toż wszyscy prorocy prorokowali, mówiąc: Ciągnij do Ramot Galaad, a będzieć się szczęściło; albowiem je poda Pan, w ręce królewskie.
2 Krn 18,12
Tedy poseł, który chodził, aby przyzwał Micheasza, rzekł do niego, mówiąc: Oto słowa proroków jednemi usty dobrze tuszą królowi; niechże będzie, proszę, słowo twoje jako jednego z nich, a mów dobre rzeczy.
2 Krn 18,13
I rzekł Micheasz: Jako żyje Pan, że co mi kolwiek rozkaże Bóg mój, to mówić będę.
2 Krn 18,14
A gdy przyszedł do króla, rzekł król do niego: Micheaszu! mamyż ciągnąć na wojnę przeciw Ramot Galaad, czyli zaniechać? A on odpowiedział: Ciągnijcie, a poszczęści się wam, i będą podani w ręce wasze.
2 Krn 18,15
I rzekł król do niego: A wieleż cię razy mam przysięgą zobowiązywać, abyś mi nie mówił jedno prawdę w imieniu Pańskiem?
2 Krn 18,16
Przetoż rzekł: Widziałem wszystek lud Izraelski rozproszony po górach jako owce, które nie mają pasterza; bo Pan rzekł: Nie mająci Pana; niech się wróci każdy do domu swego w pokoju.
2 Krn 18,17
I rzekł król Izraelski do Jozafata: Izażem ci nie powiadał, że mi nic dobrego prorokować nie miał, ale złe?
2 Krn 18,18
Ale on rzekł: Słuchajcież tedy słowa Pańskiego: Widziałem Pana siedzącego na stolicy jego, i wszystko wojsko niebieskie stojące po prawicy jego i po lewicy jego.
2 Krn 18,19
I rzekł Pan: Kto zwiedzie Achaba, króla Izraelskiego, aby szedł, a poległ w Ramot Galaad? A gdy mówił jeden tak, a drugi mówił inaczej,
2 Krn 18,20
Wystąpił duch, i stanął przed Panem, i rzekł: Ja go zwiodę. A Pan mu rzekł: Przez cóż?
2 Krn 18,21
I odpowiedział: Wynijdę, a będę kłamliwym duchem w ustach wszystkich proroków jego. I rzekł Pan: Zwiedziesz, i pewnie przemożesz: Idźże, a uczyń tak.
2 Krn 18,22
Przetoż teraz, oto dał Pan ducha kłamliwego w usta tych proroków twoich, gdyż Pan wyrzekł przeciwko tobie złe.
2 Krn 18,23
Tedy przystąpiwszy Sedechijasz, syn Chanaanowy, uderzył Micheasza w policzek, mówiąc: A którąż drogą odszedł duch Pański odemnie, aby mówił z tobą?
2 Krn 18,24
I odpowiedział Micheasz: Oto ty ujrzysz dnia onego, kiedy wnijdziesz do najskrytszej komory, abyś się skrył.
2 Krn 18,25
I rzekł król Izraelski: Weźmijcie Micheasza, a odwiedźcie go do Amona, starosty miejskiego, i do Joaza, syna królewskiego.
2 Krn 18,26
I rzeczecie im: Tak mówi król: Wsadźcie tego do więzienia, a dawajcie mu jeść chleb utrapienia, i wodę ucisku, aż się wrócę w pokoju.
2 Krn 18,27
Ale odpowiedział Micheasz: Jeźliże się wrócisz w pokoju, tedy nie mówił Pan przez mię. Nadto rzekł: Słuchajcież wszyscy ludzie.
2 Krn 18,28
A tak ciągnął król Izraelski, i Jozafat, król Judzki, do Ramot Galaad.
2 Krn 18,29
I rzekł król Izraelski do Jozafata: Odmienię się, a pójdę do bitwy: ale ty ubierzesz się w szaty swe. I odmienił się król Izraelski, a szli do bitwy.
2 Krn 18,30
A król Syryjski rozkazał był hetmanom, którzy byli nad wozami jego, mówiąc: Nie potykajcie się ani z małym ani z wielkim, tylko z samym królem Izraelskim.
2 Krn 18,31
A gdy ujrzeli Jozafata hetmani, co byli nad wozami, rzekli: Król Izraelski jest. I obrócili się przeciw niemu, aby się z nim potykali; ale zawołał Jozafat, a Pan go ratował; i odwrócił ich Bóg od niego.
2 Krn 18,32
Bo obaczywszy hetmani, co byli nad wozami, że nie ten był król Izraelski, odwrócili się od niego.
2 Krn 18,33
Lecz niektóry mąż strzelił na niepewne z łuku, i postrzelił króla Izraelskiego, między nity i między pancerz; który rzekł woźnicy swemu: Nawróć, a wywieź mię z wojska; bom jest raniony.
2 Krn 18,34
I wzmogła się bitwa dnia onego, a król Izraelski stał na wozie przeciw Syryjczykom aż do wieczora: i umarł, gdy zachodziło słońce.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)