Zaloguj

1 Sm 25,24-44 · interlinia LXX

1 Sm 25,24
A upadłszy do nóg jego, mówiła: Niech będzie na mnie, panie mój, ta nieprawość, a niech mówi proszę służebnica twoja do uszu twoich, i posłuchaj słów służebnicy twojej.
1 Sm 25,25
Niech się proszę nie obraża pan mój na mężą tego bezbożnego Nabala, gdyż według imienia swego takim jest. Nabal jest imię jego, i głupstwo jest przy nim; alemci ja służebnica twoja nie widziała sług pana mego, któreś był posłał.
1 Sm 25,26
Przetoż teraz panie mój, jako żywy Pan, jako żywa i dusza twoja, że cię zawściągnął Pan, abyś nie szedł na rozlanie krwi, i żeby się nie mściła ręka twoja; a teraz niech będą jako Nabal nieprzyjaciele twoi, i którzy szukają złego panu memu.
1 Sm 25,27
Teraz tedy to błogosławieństwo, które przyniosła służebnica twoja panu swemu, niech będzie dane sługom, którzy chodzą za panem moim.
1 Sm 25,28
Przepuść proszę występek służebnicy twojej, gdyż zapewne uczyni Pan panu memu dom trwały, ponieważ walki Pańskie pan mój odprawuje, a złość nie jest znalezina w tobie aż dotąd.
1 Sm 25,29
A choćby powstał człowiek, coby cię prześladował, i szukał duszy twojej, tedy będzie dusza pana mego zachowana w wiązance żywiących u Pana, Boga twego; lecz duszę nieprzyjaciół twoich Bóg jako z procy wyrzuci.
1 Sm 25,30
A gdy uczyni Pan panu memu wszystko, co mówił dobrego o tobie, a zlecić, abyś był wodzem nad Izraelem:
1 Sm 25,31
Tedyć nie będzie to ku zachwianiu, ani ku urazie serca pana mego, jako gdyby rozlał krew niewinną, i gdyby się sam pomścił pan mój. Gdy tedy dobrze uczyni Pan panu memu, wspomnisz na służebnicę twoję.
1 Sm 25,32
I rzekł Dawid do Abigaili: Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, który cię dziś posłał przeciwko mnie.
1 Sm 25,33
Błogosławiona wymowa twoja, i błogosławionaś ty, któraś mię zawściągnęła dzisiaj, żem nie szedł na rozlanie krwi, a żem się sam nie mścił krzywdy swojej.
1 Sm 25,34
A zaprawdę, jako żywy Pan, Bóg Izraelski, który mię zawściągnął, abym ci nic złego nie uczynił: bo gdybyś się była nie pospieszyła, a nie zajechała mi drogi, nie zostałoby było Nabalowi aż do świtania, i najmniejszego szczenięcia.
1 Sm 25,35
A tak przyjął Dawid z ręki jej, co mu była przyniosła, i rzekł do niej: Idź w pokoju do domu twego: otom usłuchał głosu twego, i przyjąłem cię łaskawie.
1 Sm 25,36
Tedy się wróciła Abigail do Nabala; a on miał ucztę w domu swoim, jako ucztę królewską, a serce Nabalowe było wesołe w nim, a był pijany bardzo; i nie oznajmiła mu najmniejszej rzeczy aż do poranku.
1 Sm 25,37
Ale nazajutrz, gdy wytrzeźwiał Nabal z wina, oznajmiła mu żona jego te rzeczy: i zmartwiało w nim serce jego, i stał się jako kamień
1 Sm 25,38
A gdy wyszło jakoby dziesięć dni, uderzył Pan Nabala, i umarł.
1 Sm 25,39
G2532 καὶ kai i C G191 ἤκουσεν ēkousen słuchać akt. G1138 Δαυιδ Dauid Dawid (król Izraela) koni. G2532 καὶ kai i C G2036 εἶπεν eipen powiedzieć akt. G2128 εὐλογητὸς eulogētos błogosławiony koni. G2962 κύριος kyrios pan koni. G3739 ὃς hos który zaim. wzgl. bezok. G2919 ἔκρινεν ekrinen sądzić akt. G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G2920 κρίσιν krisin sąd akt. koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3680 ὀνειδισμοῦ oneidismou zniewaga koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G1537 ἐκ ek z P G5495 χειρὸς cheiros ręka koni. · Ναβαλ Nabal · koni. G2532 καὶ kai i C G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G1401 δοῦλον doulon niewolnik akt. koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G4046 περιεποιήσατο periepoiēsato zachować akt. G1537 ἐκ ek z P G5495 χειρὸς cheiros ręka koni. G2556 κακῶν kakōn zły imiesł. G2532 καὶ kai i C G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G2549 κακίαν kakian zło akt. koni. · Ναβαλ Nabal · akt. koni. G654 ἀπέστρεψεν apestrepsen odwracać akt. G2962 κύριος kyrios pan koni. G1519 εἰς eis do P G2776 κεφαλὴν kephalēn głowa akt. koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G649 ἀπέστειλεν apesteilen posłać akt. G1138 Δαυιδ Dauid Dawid (król Izraela) koni. G2532 καὶ kai i C G2980 ἐλάλησεν elalēsen mówić akt. G4012 περὶ peri około P · Αβιγαιας Abigaias · koni. G2983 λαβεῖν labein brać akt. M. G846 αὐτὴν autēn on zaim. wsk. G1438 ἑαυτῷ heautōi siebie zaim. wsk. imp. G1519 εἰς eis do P G1135 γυναῖκα gynaika kobieta akt. koni.
A usłyszawszy Dawid, iż umarł Nabal, rzekł: Błogosławiony Pan, który się pomścił pohańbienia mego nad Nabalem, a sługę swego zatrzymał od złego, a złość Nabalowę obrócił Pan na głowę jego. Tedy posłał Dawid wskazując do Abigaili, że ją sobie chce wziąć za żonę.
1 Sm 25,40
I przyszli słudzy Dawidowi do Abigaili do Karmelu, i rzekli do niej, mówiąc: Dawid posłał nas do ciebie, aby cię sobie wziął za żonę.
1 Sm 25,41
Która wstawszy, pokłoniła się obliczem do ziemi, i rzekła: Oto, służebnica twoja niech będzie sługą, aby umywała nogi sług pana mego.
1 Sm 25,42
Przetoż pospieszywszy się wstała Abigail, i wsiadła na osła z pięcioma panienkami swemi, które z nią chodziły; i tak jechała za posłami Dawidowymi, a była mu za żonę.
1 Sm 25,43
Ale i Achinoamę wziął Dawid z Jezreel, i były mu te dwie za żony.
1 Sm 25,44
Albowiem Saul dał był Michol, córkę swoję, żonę Dawidowę, Faltemu, synowi Laisowemu, który był z Gallim.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)