Zaloguj

Rt 2 · interlinia WLC

Rt 2,1
A Noemi miała powinowatego po mężu swym, człowieka możnego z domu Elimelechowego, którego zwano Booz.
Rt 2,2
I rzekła Ruta Moabitka do Noemi: Pójdę proszę na pole, a niech zbieram kłosy za tym, przed którego oczyma łaskę znajdę; a ona rzekła: Idź, córko moja.
Rt 2,3
Szła tedy, a przyszedłszy zbierała na polu za żeńcami; i trafiło się, że przyszła na dział pola Boozowego, który był z domu Elimelechowego.
Rt 2,4
A wtem przyszedł Booz z Betlehem, i rzekł do żeńców: Pan z wami. A oni mu odpowiedzieli: Niechżeć Pan błogosławi.
Rt 2,5
Rzekł tedy Booz do sługi swego, który był przystawem nad żeńcami: Czyjaż to dzieweczka?
Rt 2,6
I odpowiedział mu sługa on, który był przystawem nad żeńcami, i rzekł: Ta dzieweczka jest Moabitka, która przyszła z Noemi z ziemi Moabskiej.
Rt 2,7
I rzekła mi: Niech proszę zbieram i zgromadzam kłosy między snopami za żeńcami; a przyszedłszy bawi się tu od samego poranku aż dotąd, a bardzo mało w domu siedzi.
Rt 2,8
Tedy rzekł Booz do Rut: Słuchaj mię córko moja; nie chodź zbierać kłosów na insze pole i nie odchodź stąd, ale się tu trzymaj dziewek moich.
Rt 2,9
Pilnuj tego pola, na którem żąć będą, a chodź za nimi; bom rozkazał sługom moim, żeby się ciebie żaden nie tykał; a jeźli upragniesz, idź do naczynia, a napij się z tego, co czerpią słudzy moi.
Rt 2,10
Tedy ona upadłszy na oblicze swoje, ukłoniwszy się aż do ziemi rzekła do niego: Skądżem znalazła łaskę w oczach twoich, iż mię znasz, gdyżem jest cudzoziemka?
Rt 2,11
H6030b וַיַּ֤עַן i odpowiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1162 בֹּ֨עַז֙ Boaz im. wł. H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. · לָ֔הּ jej przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H5046 הֻגֵּ֨ד opowiedziano cz. Hofal bezok. abs. H5046 הֻגַּ֜ד opowiedziano cz. Hofal perf. 3 os. m. l.poj. · לִ֗י mi przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3605 כֹּ֤ל wszystko rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁר co part. wzgl. H6213a עָשִׂית֙ uczyniłaś cz. Qal perf. 2 os. ż. l.poj. H854 אֶת z przyim. H2545 חֲמוֹתֵ֔ךְ teściową twoją rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H310a אַחֲרֵ֖י po przyim. H4194 מ֣וֹת śmierci rz. m. l.poj. konstr. H376 אִישֵׁ֑ךְ męża twego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H5800a וַתַּֽעַזְבִ֞י i opuściłaś spój. + cz. Qal wajjiqtol 2 os. ż. l.poj. H1 אָּבִ֣יךְ ojca twego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H517 וְאִמֵּ֗ךְ i matkę twoją spój. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H776 וְאֶ֨רֶץ֙ i ziemię spój. + rz. m./ż. l.poj. konstr. H4138 מֽוֹלַדְתֵּ֔ךְ rodzinną twoją rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H3212 וַתֵּ֣לְכִ֔י i poszłaś spój. + cz. Qal wajjiqtol 2 os. ż. l.poj. H413 אֶל do przyim. H5971a עַ֕ם ludu rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁ֥ר którego part. wzgl. H3808 לֹא nie przecz. H3045 יָדַ֖עַתְּ znałaś cz. Qal perf. 2 os. ż. l.poj. H8543 תְּמ֥וֹל wczoraj przysł. H8032 שִׁלְשֽׁוֹם przedwczoraj rz. m. l.poj. abs.
I odpowiedział Booz, a rzekł jej: Powiedziano mi zapewne wszystko, coś uczyniła świekrze twojej po śmierci męża twego, a jakoś opuściwszy ojca twego i matkę twoję, i ziemię, w którejś się urodziła, przyszła do ludu, któregoś nie znała przedtem.
Rt 2,12
Niechżeć odda Pan uczynek twój, i niech będzie zapłata twoja doskonała od Pana, Boga Izraelskiego, gdyżeś przyszła, abyś nadzieję miała pod skrzydłami jego.
Rt 2,13
A ona rzekła: Znalazłam łaskę w oczach twoich, panie mój, gdyżeś mię pocieszył, a mówiłeś do serca służebnicy twojej, chociam ja nie jest, jako jedna z służebnic twoich.
Rt 2,14
I rzekł jej Booz: Gdy będzie czas jedzenia, przychodź tu, a jedz chleb, omoczywszy sztuczkę twoję w occie. I usiadła przy żeńcach, i podał jej prażma, które jadła aż do sytości, i jeszcze jej zbyło.
Rt 2,15
Potem wstała, aby zbierała; a Booz rozkazał sługom swoim mówiąc: Niech i między snopami zbiera, a nie brońcie jej tego.
Rt 2,16
Owszem umyślnie upuszczajcie jej z snopów, a zostawiajcie, aby zbierała, a nie fukajcie na nią.
Rt 2,17
A tak zbierała na onem polu aż do wieczora; i wymłóciła to, co zebrała, i miała jakoby z efę jęczmienia.
Rt 2,18
A wziąwszy to, szła do miasta, i oglądała świekra jej to, co nazbierała; a wyjąwszy dała jej i to, co jej zostało, gdy się najadła.
Rt 2,19
H559 וַתֹּאמֶר֩ i powiedziała spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. · לָ֨הּ jej przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H2545 חֲמוֹתָ֜הּ teściowa jej rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H375 אֵיפֹ֨ה gdzie part. pyt. H3950 לִקַּ֤טְתְּ zbierałaś cz. Piel perf. 2 os. ż. l.poj. H3117 הַיּוֹם֙ dzisiaj rodz. + rz. m. l.poj. abs. H575 וְאָ֣נָה i gdzie spój. + przysł. H6213a עָשִׂ֔ית czyniłaś cz. Qal perf. 2 os. ż. l.poj. H1961 יְהִ֥י niech będzie cz. Qal juss. 3 os. m. l.poj. H5234a מַכִּירֵ֖ךְ ten który rozpoznał ciebie cz. Hifil imiesł. czyn. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H1288 בָּר֑וּךְ błogosławiony cz. Qal imiesł. bier. m. l.poj. abs. H5046 וַתַּגֵּ֣ד i opowiedziała spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H2545 לַחֲמוֹתָ֗הּ teściowej jej przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H853 אֵ֤ת - ozn. dop. H834a אֲשֶׁר co part. wzgl. H6213a עָשְׂתָה֙ uczyniła cz. Qal perf. 3 os. ż. l.poj. H5973a עִמּ֔וֹ z nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H559 וַתֹּ֗אמֶר i powiedziała spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H8034 שֵׁ֤ם imię rz. m. l.poj. konstr. H376 הָאִישׁ֙ tego człowieka rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁ֨ר który part. wzgl. H6213a עָשִׂ֧יתִי czyniłam cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. H5973a עִמּ֛וֹ z nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3117 הַיּ֖וֹם dzisiaj rodz. + rz. m. l.poj. abs. H1162 בֹּֽעַז Boaz im. wł.
I rzekła do niej świekra jej: Kędyżeś dziś zbierała, a gdzieś robiła? niechajże ten, który na cię miał baczenie, błogosławionym będzie. I oznajmiła świekrze swej, u kogo robiła, mówiąc: Imię męża, u któregom dziś robiła, Booz.
Rt 2,20
Potem rzekła Noemi do synowy swojej: Niech będzie błogosławionym od Pana, który nie zawściągnął miłosierdzia swego od żywych i od umarłych. Nadto jeszcze rzekła Noemi: Ten mąż jest powinowatym naszym, i z pokrewnych naszych.
Rt 2,21
Rzekła jej też Rut Moabitka: Nadto mi jeszcze mówił on mąż: Trzymaj się czeladzi mojej, póki nie pożną wszystkiego zboża mego.
Rt 2,22
Tedy rzekła Noemi do Ruty, synowy swej: Dobrze, córko moja, iż będziesz chodziła z dziewkami jego, żebyć kto przeciwnym nie był na polu innem.
Rt 2,23
Przetoż się trzymała służebnic Boozowych, i zbierała kłosy, póki się nie skończyło żniwo jęczmienne, i żniwo pszeniczne. Potem mieszkała u świekry swojej.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)