Zaloguj

Rdz 21 · interlinia LXX

Rdz 21,1
A Pan nawiedził Sarę, jako był rzekł: i uczynił Pan Sarze, jako był powiedział.
Rdz 21,2
Bo poczęła i porodziła Sara Abrahamowi syna w starości jego, na tenże czas, który mu był Bóg przepowiedział.
Rdz 21,3
I nazwał Abraham imię syna swego, który mu się urodził, którego mu urodziła Sara, Izaak.
Rdz 21,4
I obrzezał Abraham Izaaka, syna swego, gdy był w ośmiu dniach, jako mu był rozkazał Bóg.
Rdz 21,5
A było Abrahamowi sto lat, gdy mu się urodził Izaak, syn jego.
Rdz 21,6
Tedy rzekła Sara: Śmiech mi uczynił Bóg; ktokolwiek usłyszy, śmiać się będzie ze mną.
Rdz 21,7
I rzekła: Któżby to był rzekł Abrahamowi, że Sara będzie karmiła piersiami syny? gdyżem urodziła syna w starości jego.
Rdz 21,8
Rosło tedy dziecię, i odstawione jest od piersi; i uczynił Abraham ucztę wielką w dzień odstawienia Izaaka.
Rdz 21,9
Potem ujrzała Sara syna Hagary, Egipczanki, przeszydzającego, którego urodziła Abrahamowi;
Rdz 21,10
I rzekła do Abrahama: Wyrzuć tę służebnicę, i syna jej; albowiem nie będzie dziedziczył syn tej służebnicy z synem mym Izaakiem.
Rdz 21,11
Ale się to bardzo nie podobało w oczach Abrahamowych, dla syna jego.
Rdz 21,12
Tedy rzekł Bóg do Abrahama: Niech to przykro nie będzie w oczach twoich z strony dziecięcia, i z strony służebnicy twojej; coćkolwiek rzecze Sara, usłuchaj głosu jej; boć w Izaaku nazwane będzie nasienie.
Rdz 21,13
Wszakże i syna służebnicy rozmnożę w naród, przeto iż nasieniem twojem jest.
Rdz 21,14
Wstał tedy Abraham bardzo rano, a wziąwszy chleb i łagiew wody, dał Hagarze; i włożywszy to na ramię jej, i z dziecięciem, odprawił ją; która poszedłszy błąkała się po puszczy Beerseba.
Rdz 21,15
A gdy nie stało wody w łagwi, porzuciła dziecię pod jednem drzewem;
Rdz 21,16
I odszedłszy usiadła przeciw niemu, tak daleko, jako na strzeleniu z łuku; bo mówiła: Nie będę patrzyła na śmierć dziecięcia; a siedząc przeciw niemu, podniosła głos swój, i płakała.
Rdz 21,17
G1522 εἰσήκουσεν eisēkousen słuchać akt. G1161 δὲ de zaś X G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G2316 θεὸς theos Bóg koni. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G5456 φωνῆς phōnēs głos koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3813 παιδίου paidiou dziecko koni. M. G1537 ἐκ ek z P G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G5117 τόπου topou miejsce koni. G3757 οὗ hou gdzie D G1510 ἦν ēn być V.IAI3S G2532 καὶ kai i C G2564 ἐκάλεσεν ekalesen wołać akt. G32 ἄγγελος angelos anioł koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2316 θεοῦ theou Bóg koni. G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G28 Αγαρ Agar Hagar akt. koni. G1537 ἐκ ek z P G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3772 οὐρανοῦ ouranou niebo koni. G2532 καὶ kai i C G2036 εἶπεν eipen powiedzieć akt. G846 αὐτῇ autēi on zaim. wsk. imp. G5101 τί ti kto? zaim. pyt. impf. bezok. G1510 ἐστιν estin być pass. G28 Αγαρ Agar Hagar koni. G3361 μὴ mē nie D G5399 φοβοῦ phobou bać się pass. C. G1873 ἐπακήκοεν epakēkoen słuchać V.XAI3S G1063 γὰρ gar bowiem X G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G2316 θεὸς theos Bóg koni. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G5456 φωνῆς phōnēs głos koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3813 παιδίου paidiou dziecko koni. M. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G1537 ἐκ ek z P G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G5117 τόπου topou miejsce koni. G3757 οὗ hou gdzie D G1510 ἐστιν estin być pass.
Tedy usłyszał Bóg głos dziecięcy, i zawołał Anioł Boży na Hagarę z nieba, i rzekł jej: Cóżci Hagaro? nie bój się, boć usłyszał Bóg głos dziecięcy z miejsca, na którem jest.
Rdz 21,18
Wstań, weźmij dziecię, a ujmij je ręką swoją: bo w naród wielki rozmnożę je.
Rdz 21,19
Otworzył tedy Bóg oczy jej, że ujrzała źródło wody; a szedłszy napełniła łagiew wodą, i dała pić dziecięciu.
Rdz 21,20
I był Bóg z onem dziecięciem, Które urosło, i mieszkało na puszczy, był z niego strzelec dobry z łuku.
Rdz 21,21
A mieszkał na puszczy Faran; i wzięła mu matka jego żonę z ziemi Egipskiej.
Rdz 21,22
I stało się onegoż czasu, że rzekł Abimelech, i Fikol, hetman wojska jego, do Abrahama mówiąc: Bóg z tobą we wszystkiem, co ty czynisz.
Rdz 21,23
A tak teraz, przysiąż mi przez Boga, że mię w niczem podchodzić nie będziesz, ani syna mego, ani wnuka mego; ale według miłosierdzia, którem uczynił z tobą, uczynisz ze mną, i z ziemią, w którejś był przychodniem.
Rdz 21,24
Tedy odpowiedział Abraham: Ja przysięgnę.
Rdz 21,25
I przymawiał Abraham Abimelechowi o studnią wody, którą mu byli gwałtem odjęli słudzy Abimelechowi.
Rdz 21,26
I rzekł Abimelech: Nie wiem kto by to uczynił, nawet i tyś mi nie oznajmił, i jam nie słyszał o tem dopiero dziś.
Rdz 21,27
Nabrał tedy Abraham owiec i wołów, i dał Abimelechowi, i uczynili oba przymierze.
Rdz 21,28
I postawił Abraham siedmioro owiec z stada osobno.
Rdz 21,29
Tedy Abimelech rzekł do Abrahama: Na cóż to siedmioro owiec, któreś postawił osobno?
Rdz 21,30
A on odpowiedział: Iż te siedem owiec weźmiesz z rąk moich, aby mi były na świadectwo, żem wykopał tę studnię.
Rdz 21,31
Dlatego nazwano miejsce ono Beerseba; albowiem tam obaj przysięgli.
Rdz 21,32
A tak zawarli przymierze w Beerseba. Potem wstawszy Abimelech, i Fikol, hetman wojska jego, wrócili się do ziemi Filistyńskiej.
Rdz 21,33
I nasadził Abraham drzewa w Beerseba, i wzywał tam imienia Pana Boga wiecznego.
Rdz 21,34
I mieszkał Abraham w ziemi Filistyńskiej przez wiele dni.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)