Zaloguj

Kpł 14 · interlinia WLC

Kpł 14,1
Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
Kpł 14,2
Tać jest ustawa około trędowatego w dzień oczyszczenia jego: przywiedziony będzie do kapłana.
Kpł 14,3
A wynijdzie kapłan precz za obóz: a obaczyli kapłan, że oto uleczona jest zaraza trądu, trądem zarażonego,
Kpł 14,4
Tedy rozkaże kapłan temu, który się oczyszcza, aby wziął dwa wróble żywe i zdrowe, i drzewo cedrowe, i jedwabiu karmazynowego, i hizopu.
Kpł 14,5
I rozkaże kapłan zabić jednego wróbla nad naczyniem glinianem, nad wodą żywą.
Kpł 14,6
Wróbla tedy żywego weźmie, i drzewo cedrowe, i jedwab karmazynowy i hizop, a omoczy to wszystko z wróblem żywym we krwi wróbla zabitego nad wodą żywą.
Kpł 14,7
I pokropi tego, który się oczyszcza od trądu, siedem kroć, i ogłosi go być czystym, a puści wróbla żywego w pole.
Kpł 14,8
A ten, który się oczyszcza, upierze szaty swoje, i ogoli wszystkie włosy swoje, a umyje się wodą, i czystym będzie. Potem wnijdzie do obozu, a będzie mieszkał przed namiotem swoim przez siedem dni.
Kpł 14,9
H1961 וְהָיָה֩ i stanie się spój. + cz. Qal weqatal 3 os. m. l.poj. H3117 בַיּ֨וֹם w dniu przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7637 הַשְּׁבִיעִ֜י siódmym rodz. + licz. porz. m. l.poj. abs. H1548 יְגַלַּ֣ח ogoli cz. Piel impf. 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H3605 כָּל wszystek rz. m. l.poj. konstr. H8181 שְׂעָר֗וֹ włos swój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H7218a רֹאשׁ֤וֹ głowę swoją rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H853 וְאֶת i spój. + ozn. dop. H2206 זְקָנוֹ֙ brodę swoją rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H853 וְאֵת֙ i spój. + ozn. dop. H1354 גַּבֹּ֣ת brwi rz. m./ż. l.mn. konstr. H5869a עֵינָ֔יו oczu swoich rz. m./ż. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H853 וְאֶת i spój. + ozn. dop. H3605 כָּל wszystek rz. m. l.poj. konstr. H8181 שְׂעָר֖וֹ włos swój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1548 יְגַלֵּ֑חַ ogoli cz. Piel impf. 3 os. m. l.poj. H3526 וְכִבֶּ֣ס i wypierze spój. + cz. Piel weqatal 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H899b בְּגָדָ֗יו szaty swoje rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H7364 וְרָחַ֧ץ i obmyje spój. + cz. Qal weqatal 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H1320 בְּשָׂר֛וֹ ciało swoje rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H4325 בַּמַּ֖יִם w wodzie przyim. + rodz. + rz. m. l.mn. abs. H2891 וְטָהֵֽר i będzie czysty spój. + cz. Qal weqatal 3 os. m. l.poj.
Potem dnia siódmego ogoli wszystkie włosy swe, głowę swą, i brodę swą, i brwi nad oczyma swemi, i wszystkie inne włosy swe ogoli; przytem upierze szaty swe, i ciało swe omyje wodą, a tak oczyszczon będzie.
Kpł 14,10
A dnia ósmego weźmie dwu baranków zupełnych, i owcę jednę roczną, zupełną, i trzy dziesiąte części efy mąki pszennej na ofiarę śniedną, zmieszaną z oliwą, i miarkę oliwy,
Kpł 14,11
Tedy kapłan, który oczyszcza człowieka, który ma być oczyszczony, postawi z temi rzeczami przed Panem, u drzwi namiotu zgromadzenia.
Kpł 14,12
Potem weźmie kapłan barana jednego, i będzie go ofiarował na ofiarę za występek, z oną miarką oliwy, i będzie to tam i sam obracał na ofiarę obracania przed obliczem Pańskiem.
Kpł 14,13
Zabije też baranka onego na miejscu, gdzie biją ofiary za grzech i ofiarę całopalenia, na miejscu świętem; bo jako ofiara za grzech tak ofiara za występek należy kapłanowi; rzecz najświętsza jest.
Kpł 14,14
I weźmie kapłan krwi z ofiary za występek, i pomaże kapłan koniec ucha prawego onemu, który się oczyszcza; także palec wielki u prawej ręki jego i palec wielki u prawej nogi jego.
Kpł 14,15
Weźmie też kapłan z onej miarki oliwy, a naleje na dłoń swoję lewą;
Kpł 14,16
A omoczy palec swój prawy w oliwie, która jest na lewej dłoni jego, i pokropi oliwą z palca swego siedem kroć przed obliczem Pańskiem.
Kpł 14,17
A z ostatku oliwy, która jest na dłoni jego, pomaże kapłan koniec ucha prawego onemu, który się oczyszcza, i wielki palec prawej ręki jego, także wielki palec prawej nogi jego z onejże krwi, która jest ofiarą za występek.
Kpł 14,18
A coby zostało oliwy, która jest na dłoni kapłanowej, pomaże tem głowę onego, który się oczyszcza; i tak go oczyści kapłan przed obliczem Pańskiem.
Kpł 14,19
Uczyni także kapłan ofiarę za grzech, i oczyści tego, który się oczyszcza, od nieczystości jego, a potem zabije ofiarę całopalenia.
Kpł 14,20
I ofiarować będzie kapłan ofiarę całopalenia, i ofiarę śniedną na ołtarzu; tak oczyści go kapłan, i czystym będzie.
Kpł 14,21
A jeźliby kto był tak ubogi, iżby tego nie przemógł, tedy weźmie baranka jednego na ofiarę za występek na podnoszenie dla oczyszczenia swego, i jednę dziesiątą część efy mąki pszennej zagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną i miarkę oliwy.
Kpł 14,22
Nad to dwie synogarlice, albo dwoje gołąbiąt, czego dostać może, z których jedno będzie na ofiarę za grzech, a drugie na ofiarę całopalenia;
Kpł 14,23
I przyniesie je w ósmy dzień oczyszczenia swego do kapłana, do drzwi namiotu zgromadzenia, przed obliczność Pańską.
Kpł 14,24
Weźmie tedy kapłan baranka ofiary za występek, i miarkę oliwy; i będzie to obracał tam i sam kapłan na ofiarę obracania przed Panem.
Kpł 14,25
A zabije baranka na ofiarę za występek: a wziąwszy kapłan ze krwi ofiary za występek, pomaże koniec ucha prawego temu, który się oczyszcza; i palec wielki prawej ręki jego, i palec wielki prawej nogi jego.
Kpł 14,26
Oliwy także naleje kapłan na lewą dłoń swoję.
Kpł 14,27
I kropić będzie kapłan palcem swoim prawym z oliwy, która jest na lewej ręce jego siedem kroć przed obliczem Pańskiem.
Kpł 14,28
Pomaże też kapłan oną oliwą, która jest na dłoni jego, koniec ucha prawego temu, który się oczyszcza; także wielki palec prawej ręki jego, i wielki palec prawej nogi jego na miejscu krwi z ofiary za występek;
Kpł 14,29
A ostatkiem oliwy, która jest na dłoni kapłana, pomaże głowę onego, który się oczyszcza, aby go oczyścił przed Panem.
Kpł 14,30
Także uczyni z jedną synogarlicą, albo z jednem gołębięciem, czegokolwiek z tych dostać może.
Kpł 14,31
Czego dostać mógł, jedno z tych będzie ofiarą za grzech, a drugie na ofiarę całopalenia z ofiarą śniedną; a tak oczyści kapłan tego, który się oczyszcza przed obliczem Pańskiem.
Kpł 14,32
A tać jest ustawa o tym, na którym by była zaraza trądu, który wszystkiego mieć nie może ku oczyszczeniu swemu.
Kpł 14,33
Rzekł potem Pan do Mojżesza i do Aarona, mówiąc:
Kpł 14,34
Gdy wnijdziecie do ziemi Chananejskiej, którą Ja wam dawam w osiadłość, a dopuściłbym zarazę trądu na który dom osiadłości waszej:
Kpł 14,35
Tedy on, którego dom jest, przyjdzie i opowie to kapłanowi, mówiąc: Jakoby zaraza trądu zda mi się być w domu moim,
Kpł 14,36
Rozkaże tedy kapłan wyprzątnąć dom pierwej niż sam wnijdzie, aby oglądał zarazę onę, iżby się nic nie splugawiło, coby było w domu, a potem kapłan wnijdzie, aby oglądał on dom.
Kpł 14,37
A oglądając onę zarazę, ujrzeli zarazę na ścianie domu, jakoby dołki czarne, przyzieleńszym, albo przyczerwieńszym, a na spojrzeniu byłoby głębsze niż ściana.
Kpł 14,38
Tedy wynijdzie kapłan z domu onego przede drzwi, i zamknie on dom przez siedem dni.
Kpł 14,39
Wróci się potem kapłan dnia siódmego i obejrzy; a jeźli się rozszerzyła zaraza na ścianach domu onego,
Kpł 14,40
Rozkaże kapłan wyłamać ono kamienie, na którem by była zaraza, i wyrzucić je precz za miasto na miejsce nieczyste;
Kpł 14,41
A dom rozkaże wewnątrz oskrobać wszędy w około; i wyrzucą on proch który oskrobali, precz za miasto na miejsce nieczyste;
Kpł 14,42
I wezmą kamienie insze i wprawią na miejsce innych kamieni; i wapna też inszego wezmą a potynkują dom.
Kpł 14,43
A jeźliby się odnowiła ona zaraza, i rozszerzyła się po domu po wyrzuceniu kamienia, i po wyskrobaniu domu i po tynkowaniu jego:
Kpł 14,44
Tedy wnijdzie kapłan; a ujrzeli, że się rozszerzyła ona zaraza po domu, trąd jest jadowity w domu onym, nieczysty jest.
Kpł 14,45
Zatem rozwalą on dom, kamienie jego, i drzewo jego i wszystko wapno domu onego, a wyniosą precz za miasto na miejsce nieczyste.
Kpł 14,46
A ten kto by wszedł do domu onego, po wszystkie dni, póki był zawarty, nieczystym będzie aż do wieczora.
Kpł 14,47
A kto by spał w onym domu, upierze szaty swoje; także kto by jadł w tymże domu, upierze szaty swoje.
Kpł 14,48
Lecz jeźliby wyszedłszy kapłan obaczył, iż się nie szerzy zaraza po domu po tynkowaniu jego, tedy osądzi kapłan, że dom on jest czysty; bo uleczona jest zaraza ona.
Kpł 14,49
A weźmie na oczyszczenie onego domu dwu wróblów, i drzewo cedrowe, i jedwabiu, karmazynu, i hizopu;
Kpł 14,50
I zabije wróbla jednego nad naczyniem glinianem, nad wodą żywą;
Kpł 14,51
A wziąwszy drzewo cedrowe i hizop, i jedwab karmazynowy, i wróbla żywego, omoczy to wszystko we krwi wróbla zabitego i w wodzie żywej, a pokropi ten dom siedem kroć.
Kpł 14,52
I tak oczyści on dom krwią wróbla onego, i wodą żywą i wróblem żywym i drzewem cedrowem, i hizopem, i jedwabiem czerwonym.
Kpł 14,53
Potem puści wróbla żywego precz za miasto w pole; tak oczyści on dom, i czystym będzie.
Kpł 14,54
Tać jest ustawa o każdej zarazie trądu, i plamy czarnej:
Kpł 14,55
I o trądzie na szacie i na domu;
Kpł 14,56
I o sadzelu, i o świerzbie, i o białej plamie,
Kpł 14,57
Żeby poznać, gdy kto jest nieczystym, i gdy kto czystym. Tać jest ustawa około trądu.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)