Zaloguj

Koh 2 · interlinia LXX

Koh 2,1
Rzekłem ja do serca mego: Nuże teraz doświadczę cię w weselu, używajże dobrych rzeczy; ale i toć marność.
Koh 2,2
Śmiechowi rzekłem: Szalejesz, a weselu: Cóż to czynisz?
Koh 2,3
G7919 κατεσκεψάμην kateskepsamēn rozglądać się akt. G1722 ἐν en w P G2588 καρδίᾳ kardiai serce koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G1670 ἑλκύσαι helkysai ciągnąć akt. M. G1519 εἰς eis do P G3631 οἶνον oinon wino akt. koni. G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G4561 σάρκα sarka ciało akt. koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G2532 καὶ kai i C G2588 καρδία kardia serce koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G3594 ὡδήγησεν hōdēgēsen prowadzić akt. G1722 ἐν en w P G4678 σοφίᾳ sophiai mądrość koni. G2532 καὶ kai i C G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2902 κρατῆσαι kratēsai chwytać akt. M. G1909 ἐπ᾿ ep na P G877 ἀφροσύνῃ aphrosynēi głupota koni. G2193 ἕως heōs aż D G3739 οὗ hou który zaim. wzgl. G3708 ἴδω idō widzieć akt. G4169 ποῖον poion jaki? akt. koni. M. G3588 τὸ to ten rodz. aor. G18 ἀγαθὸν agathon dobry akt. koni. M. G3588 τοῖς tois ten rodz. aor. imp. G5207 υἱοῖς huiois syn imiesł. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G444 ἀνθρώπου anthrōpou człowiek koni. G3739 ὃ ho który zaim. wzgl. bezok. G4160 ποιήσουσιν poiēsousin czynić V.FAI3P G5259 ὑπὸ hypo przez P G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G2246 ἥλιον hēlion słońce akt. koni. G706 ἀριθμὸν arithmon liczba akt. koni. G2250 ἡμερῶν hēmerōn dzień imiesł. G2222 ζωῆς zōēs życie koni. G846 αὐτῶν autōn on zaim. wsk.
Przemyślałem w sercu swem, abym pozwolił wina ciału memu,(serce jednak swoje sprawując mądrością) i abym się trzymał głupstwa dotąd, ażbym obaczył, coby lepszego było synom ludzkim czynić pod niebem, przez wszystkie dni żywota ich.
Koh 2,4
Wielkiem sprawy wykonał; pobudowałem sobie domy, nasadziłem sobie winnic;
Koh 2,5
Naczyniłem sobie ogrodów, i sadów, i naszczepiłem w nich drzew wszelakiego owocu;
Koh 2,6
Pobudowałem sobie stawy ku odwilżaniu przez nie lasu, w którym rośnie drzewo;
Koh 2,7
Nabyłem sobie sług i dziewek, i miałem czeladź w domu moim; do tego i stada wołów, i wielkie trzody owiec miałem nad wszystkich, którzy byli przedemną w Jeruzalemie.
Koh 2,8
Zgromadziłem też sobie srebro i złoto, i klejnoty od królów i krain. Sporządziłem też sobie śpiewaków i śpiewaczki, i inne rozkosze synów ludzkich, i muzyczne naczynia rozliczne.
Koh 2,9
A tak stałem się wielkim i możniejszym nad wszystkich, którzy byli przede mną w Jeruzalemie; nadto mądrość moja zostawała przy mnie.
Koh 2,10
A wszystkiego, czego pożądały oczy moje, nie zabraniałem im, anim odmawiał sercu memu żadnego wesela; ale serce moje weseliło się ze wszystkiej pracy mojej. A toć był dział mój ze wszystkiej pracy mojej.
Koh 2,11
Lecz gdym się obejrzał na wszystkie sprawy swoje, które czyniły ręce moje, i na prace, którem podejmował pracując: oto wszystko marność, i utrapienie ducha, i niemasz nic pożytecznego pod słońcem.
Koh 2,12
Przetoż obróciłem się do tego, abym się przypatrywał mądrośći, i szaleństwu, i głupstwu; (bo cóżby człowiek czynił ten, który nastanie po królu? to, co już inni czynili.)
Koh 2,13
I obaczyłem, iż jest pożyteczniejsza mądrość niżeli głupstwo, tak jako jest pożyteczniejsza światłość, niżeli ciemność.
Koh 2,14
Mądry ma oczy w głowie swej, ale głupi w ciemnościach chodzi; a wszakżem poznał, że jednakie przygody na wszystkich przychdzą.
Koh 2,15
Dlategom rzekł w sercu mojem: Mali mi się tak dziać, jako się głupiemu dzieje, przeczżem go ja tedy mądrośćią przeszedł? Przetożem rzekł w sercu mojem: I toć jest marność.
Koh 2,16
Albowiem nie na wieki będzie pamiątki mądrego i głupiego, dlatego, iż to, co teraz jest, we dni przyszłe wszystkiego zapomną; a jako umiera mądry, tak i głupi.
Koh 2,17
Przetoż mi żywot omierzł; bo mi się nie podoba żadna rzecz, która się dzieje pod słońcem; albowiem wszystkie są marnością, i utrapieniem ducha.
Koh 2,18
Nawet omierzła mi i wszystka praca moja, którąm podejmował pod słońcem, przeto, że ją zostawić muszę człowiekowi, który nastanie po mnie.
Koh 2,19
A kto wie, będzieli mądrym, czyli głupim? a wszakże będzie panował nad wszystką pracą moją, którąm prowadził, i w którejm był mądry pod słońcem. Aleć i to marność.
Koh 2,20
I przypadłem na to, abym zwątpił w sercu mojem o wszystkiej pracy, którąm się mądrze bawił pod słońcem.
Koh 2,21
Nie jeden zaiste człowiek pracuje mądrze, i umiejętnie, i sprawiedliwie; a wszakże to innemu, który nie robił na to, za dział zostawi. I toć marność i wielka bieda.
Koh 2,22
Bo cóż ma człowiek ze wszystkiej pracy swej, i z usiłowania serca swego, które podejmuje pod słońcem?
Koh 2,23
Ponieważ wszystkie dni jego są bolesne, a zabawa jego jest frasunek, tak iż i w nocy nie odpoczywa serce jego. I toć jest marność.
Koh 2,24
Izali nie lepsza człowiekowi, aby jadł i pił, i dobrze uczynił duszy swojej z pracy swojej? alemci widział, że i to z ręki Bożej pochodzi.
Koh 2,25
Albowiem któżby słuszniej miał jeść, i pożywać tego nad mię?
Koh 2,26
G3754 ὅτι hoti że C G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G444 ἀνθρώπῳ anthrōpōi człowiek koni. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G18 ἀγαθῷ agathōi dobry koni. G4253 πρὸ pro przed P G4383 προσώπου prosōpou twarz koni. M. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G1325 ἔδωκεν edōken dawać akt. G4678 σοφίαν sophian mądrość akt. koni. G2532 καὶ kai i C G1108 γνῶσιν gnōsin poznanie akt. koni. G2532 καὶ kai i C G2167 εὐφροσύνην euphrosynēn radość akt. koni. G2532 καὶ kai i C G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G264 ἁμαρτάνοντι hamartanonti grzeszyć pass. G1325 ἔδωκεν edōken dawać akt. G8755 περισπασμὸν perispasmon rozproszenie akt. koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G4369 προσθεῖναι prostheinai dodawać pass. M. G2532 καὶ kai i C G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G4863 συναγαγεῖν synagagein zgromadzić akt. M. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G1325 δοῦναι dounai dawać akt. M. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G18 ἀγαθῷ agathōi dobry koni. G4253 πρὸ pro przed P G4383 προσώπου prosōpou twarz koni. M. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2316 θεοῦ theou Bóg koni. G3754 ὅτι hoti że C G2532 καί kai i C G1065 γε ge wprawdzie X G3778 τοῦτο touto ten zaim. wsk. bezok. G3153 ματαιότης mataiotēs marność koni. G2532 καὶ kai i C G8886 προαίρεσις proairesis wybór koni. G4151 πνεύματος pneumatos duch koni. M.
Bo człowiekowi, który mu się podoba, daje mądrość, umiejętność, i wesele; ale grzesznikowi daje frasunek, aby zbierał i zgromadzał, coby zostawił temu, który się podoba Bogu. I toć jest marność, a utrapienie ducha.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)