Zaloguj

Ez 37 · interlinia LXX

Ez 37,1
Była nademną ręka Pańska, i wywiódł mię Pan w duchu, i postawił mię w pośrodku pola, które było pełne kości;
Ez 37,2
I przewiódł mię przez nie w około a w około, a oto było ich bardzo wiele na onem polu, a oto były bardzo suche.
Ez 37,3
I rzekł do mnie: Synu człowieczy! ożyjąli te kości? I rzekłem: Panujący Panie! ty wiesz.
Ez 37,4
W tem rzekł do mnie: Prorokuj o tych kościach, a mów do nich: Kości suche, słuchajcie słowa Pańskiego!
Ez 37,5
Tak mówi panujący Pan o tych kościach: Oto ja wprowadzę w was ducha, a ożyjecie;
Ez 37,6
A włożę na was żyły, i uczynię, że porośnie na was mięso, i powlekę was skórą, a dam wam ducha, i ożyjecie, i poznacie, żem Ja Pan.
Ez 37,7
Prorokowałem tedy, jako mi rozkazano; i stał się szum, gdym ja prorokował, a oto poruszenie; i przystąpiły kości, kość do kości swojej.
Ez 37,8
I ujrzałem, a oto na nich żyły, i mięso porosło, i powleczone były skórą po wierzchu; ale ducha nie było w nich.
Ez 37,9
I rzekł do mnie: Prorokuj do ducha, prorokuj, synu człowieczy! i rzecz do ducha: Tak mówi panujący Pan: Od czterech wiatrów przyjdź, duchu! i natchnij te pobite, a niech ożyją.
Ez 37,10
Prorokowałem tedy jako mi był rozkazał, i wstąpił w nie duch, a ożyły, i stanęły na nogach swoich, wojsko nader bardzo wielkie.
Ez 37,11
I rzekł do mnie: Synu człowieczy! te kości są wszystek dom Izraelski. Oto mówią: Wyschły kości nasze, i zginęła nadzieja nasza, wygładzeni jesteśmy.
Ez 37,12
Dlategoż prorokuj, a mów do nich: Tak mówi panujący Pan: Oto Ja otworzę groby wasze, i wywiodę was z grobów waszych, ludu mój! i przywiodę was do ziemi Izraelskiej!
Ez 37,13
I dowiecie się, żem Ja Pan, gdy Ja otworzę groby wasze, a wywiodę was z grobów waszych, ludu mój!
Ez 37,14
I dam w was ducha mego, a ożyjecie, i dam wam odpocząć w ziemi waszej; i dowiecie się, że Ja Pan mówię to i uczynię, mówi Pan.
Ez 37,15
I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:
Ez 37,16
G5207 υἱὲ huie syn koni. G444 ἀνθρώπου anthrōpou człowiek koni. G2983 λαβὲ labe brać akt. C. G4572 σεαυτῷ seautōi siebie samego zaim. wsk. imp. G4464 ῥάβδον rhabdon laska akt. koni. G2532 καὶ kai i C G1125 γράψον grapson pisać akt. C. G1909 ἐπ᾿ ep na P G846 αὐτὴν autēn on zaim. wsk. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G2455 Ιουδαν Ioudan Juda akt. koni. G2532 καὶ kai i C G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G5207 υἱοὺς huious syn akt. imiesł. G2474 Ισραηλ Israēl Izrael koni. G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G8929 προσκειμένους proskeimenous leżeć przy pass. G1909 ἐπ᾿ ep na P G846 αὐτόν auton on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G4464 ῥάβδον rhabdon laska akt. koni. G1208 δευτέραν deuteran drugi akt. koni. G2983 λήμψῃ lēmpsēi brać V.FMI2S G4572 σεαυτῷ seautōi siebie samego zaim. wsk. imp. G2532 καὶ kai i C G1125 γράψεις grapseis pisać V.FAI2S G846 αὐτήν autēn on zaim. wsk. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G2501 Ιωσηφ Iōsēph Józef koni. G4464 ῥάβδον rhabdon laska akt. koni. G2187 Εφραιμ Ephraim Efraim (miasto) koni. G2532 καὶ kai i C G3956 πάντας pantas wszyscy akt. imiesł. G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G5207 υἱοὺς huious syn akt. imiesł. G2474 Ισραηλ Israēl Izrael koni. G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G4369 προστεθέντας prostethentas dodawać akt. imiesł. G4314 πρὸς pros do P G846 αὐτόν auton on zaim. wsk.
A ty, synu człowieczy! weźmij sobie jedno drewno, i napisz na niem: Judzie i synom Izraelskim, towarzyszom jego. Weźmij też i drugie drewno, a napisz na niem: Józefowi drewnu Efraimowemu, i wszystkiemu domowi Izraelskiemu, towarzyszom jego!
Ez 37,17
I złóż je sobie jedno do drugiego w jedno drewno, aby były jako jedno w ręce twojej.
Ez 37,18
A gdy rzekną do ciebie synowie ludu twego, mówiąc: Izali nam nie oznajmisz, co przez to rozumiesz?
Ez 37,19
Rzeczesz im: Tak mówi panujący Pan: Oto Ja wezmę drewno Józefowe, które jest w ręce Efraimowej i pokolenia Izraelskie, towarzyszów jego, i przyłożę je z nim do drewna Judowego, i uczynię je jednem drewnem, a będą jednem w ręce mojej.
Ez 37,20
A gdy będą one drewna, na których napiszesz, w ręce twojej przed oczyma ich,
Ez 37,21
Tedy rzecz do nich: Tak mówi panujący Pan: Oto Ja wezmę synów Izraelskich z pośrodku tych narodów, do których byli zaszli, i zgromadzę ich zewsząd, a przywiodę ich do ziemi ich;
Ez 37,22
I uczynię ich narodem jednym w ziemi, na górach Izraelskich, i będzie król jeden nad onymi wszystkimi za króla; a nie będą więcej dwa narody, nie rozdzielą się nigdy więcej na dwoje królestw;
Ez 37,23
Nie splugwią się więcej plugawemi bałwanami swemi, i obrzydliwościami swemi, ani jakiemi przestępstwy swemi; i wybawię ich z każdego mieszkania ich, gdzie zgrzeszyli, i oczyszczę ich, i będą ludem moim, a Ja będę Bogiem ich.
Ez 37,24
A sługa mój Dawid będzie królem nad nimi, i pasterza jednego wszyscy mieć będą, aby w sądach moich chodzili, i ustaw moich przestrzegali, i czynili je.
Ez 37,25
I będą mieszkać w onej ziemi, którąm był dał słudze memu Jakóbowi, w której mieszkali ojcowie wasi; będą, mówię, w niej mieszkali oni i synowie ich, i synowie synów ich aż na wieki, a Dawid, sługa mój, będzie książęciem ich na wieki.
Ez 37,26
I uczynię też z nimi przymierze pokoju, a przymierze wieczne będzie z nimi; i osadzę ich i rozmnożę ich, i założę świątnicę moję w pośrodku ich na wieki.
Ez 37,27
I będzie przybytek mój między nimi, i będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim.
Ez 37,28
I dowiedzą się narody, żem Ja Pan, który poświęcam Izraela, gdy będzie świątnica moja w pośrodku ich na wieki.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)