Zaloguj

2 Krl 5 · interlinia WLC

2 Krl 5,1
A Naaman, hetman wojska króla Syryjskiego, był mąż wielki u pana swego, i osoba zacna. Albowiem przezeń dał był Pan wybawienie Syryjczykom; a ten mąż był duży w sile, ale trędowaty.
2 Krl 5,2
A z Syryi wyszła była swawolna kupa, która pojmała z ziemi Izraelskiej dzieweczkę nie wielką, a ta służyła żonie Naamanowej.
2 Krl 5,3
Która rzekła do pani swej: O gdyby się pan mój dostał do proroka, który jest w Samaryi! pewnieby go uzdrowił od trądu jego.
2 Krl 5,4
Wszedł tedy Naaman, i oznajmił to panu swemu, mówiąc: Tak a tak mówiła dzieweczka, która jest z ziemi Izraelskiej.
2 Krl 5,5
Na co odpowiedział król Syryjski: Idź, wypraw się, a poślę list do króla Izraelskiego. A tak jechał, wziąwszy z sobą dziesięć talentów srebra, i sześć tysięcy złotych, i dziesięcioro szat odmiennych.
2 Krl 5,6
I przyniósł list do króla Izraelskiego w te słowa: Jako cię prędko dojdzie ten list, wiedz, żem posłał do ciebie Naamana, sługę mego, abyś go uzdrowił od trądu jego.
2 Krl 5,7
H1961 וַיְהִ֡י i stało się spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H7121 כִּקְרֹא֩ gdy czytał przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H4428 מֶֽלֶךְ król rz. m. l.poj. konstr. H3478 יִשְׂרָאֵ֨ל Izraela im. wł. H853 אֶת - ozn. dop. H5612a הַסֵּ֜פֶר list rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7167 וַיִּקְרַ֣ע i rozdarł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H899b בְּגָדָ֗יו szaty swoje rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H559 וַיֹּ֨אמֶר֙ i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H430 הַאֱלֹהִ֥ים czy Bóg part. pyt. + rz. m. l.mn. abs. H589 אָ֨נִי֙ ja zaim. os. 1 os. wsp. l.poj. H4191 לְהָמִ֣ית aby uśmiercać przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. H2421 וּֽלְהַחֲי֔וֹת i aby ożywiać spój. + przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. H3588a כִּֽי bo spój. H2088 זֶה֙ ten zaim. wsk. H7971 שֹׁלֵ֣חַ posyła cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H413 אֵלַ֔י do mnie przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H622 לֶאֱסֹ֥ף aby zgromadzić przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H376 אִ֖ישׁ męża rz. m. l.poj. abs. H6883 מִצָּֽרַעְתּ֑וֹ z trądu jego przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3588a כִּ֤י bo spój. H389 אַךְ tylko part. potw. H3045 דְּעֽוּ wiedzcie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H4994 נָא֙ proszę part. zach. H7200 וּרְא֔וּ i zobaczcie spój. + cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H3588a כִּֽי bo spój. H579 מִתְאַנֶּ֥ה szuka zwady cz. Hitpael imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H1931 ה֖וּא on zaim. os. 3 os. m. l.poj. · לִֽי ze mną przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
A gdy przeczytał król Izraelski list, rozdarł odzienie swoje, mówiąc: Azażem ja jest Bóg, żebym mógł umorzyć i ożywić, iż ten do mnie śle, abym uzdrowił męża tego od trądu jego? Uważcie proszę, a obaczcie, że szuka przyczyny na mię.
2 Krl 5,8
Co gdy usłyszał Elizeusz, mąż Boży, iż rozdarł król Izraelski szaty swe, posłał do króla, mówiąc: Przeczżeś rozdarł szaty swe? Niech przyjdzie do mnie, a dowie się, że jest prorok w Izraelu.
2 Krl 5,9
A tak przyjechał Naaman z końmi swemi, i z wozem swym, i stanął u drzwi domu Elizeuszowego.
2 Krl 5,10
I wysłał do niego Elizeusz posła, mówiąc: Idź, a omyj się siedm kroć w Jordanie, a przywrócić się zdrowie ciała twego, i będziesz oczyszczony.
2 Krl 5,11
Tedy rozgniewawszy się Naaman, brał się w drogę, mówiąc: Otom myślał sam u siebie, iż pewnie wynijdzie, a stanąwszy przy mnie, wzywać będzie imienia Pana, Boga swego, podniósłszy rękę swoję nad miejscem trądu, uzdrowi trędowatego.
2 Krl 5,12
Azaż nie lepsze są rzeki Abana i Farfar w Damaszku nad wszystkie wody Izraelskie? izalibym się niemógł w nich omyć, abym się oczyścił! A tak obróciwszy się, odjeżdżał z gniewem.
2 Krl 5,13
Ale przystąpiwszy słudzy jego, mówili do niego, i rzekli: Ojcze mój, gdybyć był co wielkiego ten prorok rozkazał, azażbyś nie miał tego uczynić? Jako daleko więcej, gdy rzekł: Omyj się, a będziesz czystym?
2 Krl 5,14
Przetoż szedłszy omył się w Jordanie siedm kroć według słowa męża Bożego; i stało się ciało jego, jako ciało dziecięcia małego, i oczyszczony jest.
2 Krl 5,15
H7725 וַיָּשָׁב֩ i wrócił spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H413 אֶל do przyim. H376 אִ֨ישׁ męża rz. m. l.poj. konstr. H430 הָאֱלֹהִ֜ים Boga rodz. + rz. m. l.mn. abs. H1931 ה֣וּא on zaim. os. 3 os. m. l.poj. H3605 וְכָֽל i cały spój. + rz. m. l.poj. konstr. H4264 מַחֲנֵ֗הוּ obóz jego rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H935 וַיָּבֹא֮ i przyszedł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H5975 וַיַּעֲמֹ֣ד i stanął spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H6440 לְפָנָיו֒ przed nim przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H559 וַיֹּ֗אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H2009 הִנֵּה oto part. wsk. H4994 נָ֤א proszę part. zach. H3045 יָדַ֨עְתִּי֙ poznałem cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. H3588a כִּ֣י że spój. H369 אֵ֤ין nie ma przecz. H430 אֱלֹהִים֙ Boga rz. m. l.mn. abs. H3605 בְּכָל na całej przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H776 הָאָ֔רֶץ ziemi rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. H3588b כִּ֖י jak tylko spój. H518b אִם jeśli spój. H3478 בְּיִשְׂרָאֵ֑ל w Izraelu przyim. + im. wł. H6258 וְעַתָּ֛ה a teraz spój. + przysł. H3947 קַח weź cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H4994 נָ֥א proszę part. zach. H1293 בְרָכָ֖ה błogosławieństwo rz. ż. l.poj. abs. H854 מֵאֵ֥ת od przyim. + przyim. H5650 עַבְדֶּֽךָ sługi twego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj.
Potem się wrócił do męża Bożego, on i wszystek poczet jego, a przyszedłszy stanął przed nim, i rzekł: Otom teraz poznał, że nie masz Boga na wszystkiej ziemi, tylko w Izraelu; przetoż weźmij proszę te upominki od sługi twego.
2 Krl 5,16
A on rzekł: Jako żywy Pan, przed którego obliczem stoję, że nic nie wezmę; a choć go przymuszał, aby wziął, przecię nie chciał.
2 Krl 5,17
I rzekł Naaman: A nie chcesz? niechże będzie dane proszę słudze twemu brzemię ziemi na dwa muły; boć nie będzie więcej sprawował sługa twój całopalenia i innych ofiar bogom cudzym, jedno Panu.
2 Krl 5,18
H1697 לַדָּבָ֣ר w sprawie przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2088 הַזֶּ֔ה tej rodz. + zaim. wsk. H5545 יִסְלַ֥ח niech przebaczy cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. H3068 יְהוָ֖ה JHWH im. wł. H5650 לְעַבְדֶּ֑ךָ słudze twemu przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H935 בְּב֣וֹא gdy wchodzi przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H113 אֲדֹנִ֣י pan mój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H1004b בֵית do domu rz. m. l.poj. konstr. H7417a רִמּוֹן֩ Rimmmona im. wł. H7812 לְהִשְׁתַּחֲוֺ֨ת aby oddać pokłon przyim. + cz. Hitpael bezok. konstr. H8033 שָׁ֜מָּה tam przysł. + he kier. H1931 וְה֣וּא a on spój. + zaim. os. 3 os. m. l.poj. H8172 נִשְׁעָ֣ן opiera się cz. Nifal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H5921a עַל na przyim. H3027 יָדִ֗י ręce mojej rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H7812 וְהִֽשְׁתַּחֲוֵ֨יתִי֙ i oddam pokłon spój. + cz. Hisztafel weqatal 1 os. wsp. l.poj. H1004b בֵּ֣ית w domu rz. m. l.poj. konstr. H7417a רִמֹּ֔ן Rimmmona im. wł. H7812 בְּהִשְׁתַּחֲוָיָ֨תִי֙ gdy oddaję pokłon przyim. + cz. Hisztafel bezok. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H1004b בֵּ֣ית w domu rz. m. l.poj. konstr. H7417a רִמֹּ֔ן Rimmmona im. wł. H5545 יִסְלַח niech przebaczy cz. Qal juss. 3 os. m. l.poj. H4994 נא proszę part. zach. H3068 יְהוָ֥ה JHWH im. wł. H5650 לְעַבְדְּךָ֖ słudze twemu przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H1697 בַּדָּבָ֥ר w sprawie przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2088 הַזֶּֽה tej rodz. + zaim. wsk.
Wszakże w tej mierze niech odpuści Pan słudze swemu, gdy wchodzi pan mój do kościoła Remmon, aby się tam kłaniał, a wesprze się na ręce mojej, że się i ja kłaniam w kościele Remmon. Takowe moje kłanianie w kościele Remmon proszę niech odpuści Pan słudze twemu w tej mierze.
2 Krl 5,19
I rzekł mu: Idź w pokoju. A gdy odjechał od niego, jakoby na milę drogi,
2 Krl 5,20
Rzekł Giezy, sługa Elizeusza, męża Bożego: Oto nie dopuścił pan mój temu Naamanowi Syryjskiemu, aby dał z ręki swej, co był przywiózł; jako żywy Pan, że pobieżę za nim, a wezmę co od niego.
2 Krl 5,21
A tak bieżał Giezy za Naamanem. Którego ujrzawszy Naaman bieżącego za sobą, skoczył z wozu przeciw niemu, i rzekł: Dobrzeż się wszystko dzieje?
2 Krl 5,22
Któremu odpowiedział: Dobrze. Pan mój posłał mię, abym ci powiedział: Oto dopiero teraz przyszli do mnie dwaj młodzieńcy z góry Efraim z synów prorockich; dajże im proszę talent srebra, i dwie odmienne szaty.
2 Krl 5,23
Tedy rzekł Naaman; Radniej weźmij dwa talenty. I przymusił go, i zawiązał dwa talenty srebra we dwa worki, i dwie odmienne szaty, i włożył na dwóch sług swoich, którzy nieśli przed nim.
2 Krl 5,24
A przyszedłszy na pagórek, wziął to z ręki ich, i złożył w niektórym domu, a męże one odprawił, i odeszli.
2 Krl 5,25
Potem przyszedłszy stanął przed panem swym. I rzekł do niego Elizeusz: Skądże Giezy? A on odpowiedział: Nie chodził nigdzie sługa twój.
2 Krl 5,26
Ale mu on rzekł: Azaż serce moje nie chodziło z tobą, kiedy się obrócił on mąż z wozu swego przeciwko tobie? azaż czas był do brania srebra, i do brania szat, i oliwnic, i winnic, i bydła, i wołów, i sług, i służebnic?
2 Krl 5,27
Przetoż trąd Naamanowy przylgnie do ciebie, i do nasienia twego na wieki. I wyszedł od twarzy jego trędowaty, jako śnieg.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)