Zaloguj

Jr 20 · interlinia LXX

Jr 20,1
Tedy usłyszawszy Fassur, syn Immerowy, kapłan, który był postanowiony przedniejszym w domu Pańskim, Jeremijasza prorokującego o tem;
Jr 20,2
Ubił Fassur Jeremijasza proroka, i dał go do więzienia, które było najwyższe w bramie Benjaminowej, a ta była przy domu Pańskim.
Jr 20,3
A nazajutrz, gdy wywiódł Fassur Jeremijasza z więzienia, rzekł do niego Jeremijasz: Nie nazwał cię Pan Fassurem, ale Magor Missabib.
Jr 20,4
G1360 διότι dioti ponieważ C G3592 τάδε tade ten zaim. wsk. G3004 λέγει legei mówić pass. G2962 κύριος kyrios pan koni. G2400 ἰδοὺ idou oto I G1473 ἐγὼ egō ja zaim. praes. bezok. G1325 δίδωμί didōmi dawać pass. G4571 σε se ciebie zaim. praes. G1519 εἰς eis do P G8310 μετοικίαν metoikian przesiedlenie akt. koni. G4862 σὺν syn z P G3956 πᾶσι pasi wszyscy imiesł. G3588 τοῖς tois ten rodz. aor. imp. G5384 φίλοις philois przyjaciel imiesł. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G2532 καὶ kai i C G4098 πεσοῦνται pesountai padać V.FMI3P G1722 ἐν en w P G3162 μαχαίρᾳ machairai miecz koni. G2190 ἐχθρῶν echthrōn wróg imiesł. G846 αὐτῶν autōn on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G3588 οἱ hoi ten rodz. aor. bezok. G3788 ὀφθαλμοί ophthalmoi oko imiesł. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G3708 ὄψονται opsontai widzieć V.FMI3P G2532 καὶ kai i C G4571 σὲ se ciebie zaim. praes. G2532 καὶ kai i C G3956 πάντα panta wszyscy akt. koni. G2455 Ιουδαν Ioudan Juda akt. koni. G1325 δώσω dōsō dawać V.FAI1S G1519 εἰς eis do P G5495 χεῖρας cheiras ręka akt. imiesł. G935 βασιλέως basileōs król koni. G897 Βαβυλῶνος Babylōnos Babilon koni. G2532 καὶ kai i C G3351 μετοικιοῦσιν metoikiousin przesiedlać V.FAI3P G846 αὐτοὺς autous on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G2629 κατακόψουσιν katakopsousin rozcinać V.FAI3P G846 αὐτοὺς autous on zaim. wsk. G1722 ἐν en w P G3162 μαχαίραις machairais miecz imiesł.
Bo tak mówi Pan: Oto Ja puszczę na cię strach, na cię i na wszystkich przyjaciół twoich, którzy upadną od miecza nieprzyjaciół swych, na co oczy twoje patrzyć będą; a wszystkiego Judę podam w ręce króla Babilońskiego, który ich zaprowadzi do Babil onu, i pozabija ich mieczem.
Jr 20,5
Dam też wszystkę majętność miasta tego, i wszstkę pracę jego, i wszystkie kosztowne rzeczy jego, i wszstkie skarby królów Judzkich dam w ręce nieprzyjaciół ich; i rozchwycą je, i zabiorą je, i zaprowadzą je do Babilonu.
Jr 20,6
Ale ty, Fassurze! i wszyscy, którzy mieszkają w domu twym, pójdziecie w pojmanie, i do Babilonu przyjdziesz, i tam umrzesz, i tam pogrzebiony będziesz; ty i wszyscy miłujący cię, którymeś kłamliwie prorokował.
Jr 20,7
Namówiłeś mię, Panie! a dałem się namówić; mocniejszyś był niż ja, i przemogłeś; jestem na pośmiech każdy dzień, każdy się ze mnie naśmiewa.
Jr 20,8
Bo jakom począł mówić, wołam, dla gwałtu i spustoszenia krzyczę; bo mi słowo Pańskie jest ku pohańbieniu i na pośmiech każdy dzień.
Jr 20,9
I rzekłem: Nie będę go wspominał, ani będę więcej mówił w imieniu jego; ale słowo Boże jest w sercu mojem, jako ogień pałający, zamkniony w kościach moich, którym usiłował zatrzymać, alem nie mógł.
Jr 20,10
Chociaż słyszę urąganie od wielu i od Magor Missabiba, mówiących: Powiedzcie co nań, a oznajmiemy to królowi. Wszyscy przyjaciele moi czyhają na upadek mój, mówiąc: Aza snać zwiedziony będzie, i przemożemy go, a pomścimy się nad nim.
Jr 20,11
Aleć Pan jest ze mną, jako mocarz straszny; przetoż ci, którzy mię prześladują, upadną, a nie przemogą; bardzo będą pohańbieni, że sobie niemądrze poczęli, hańba ich wieczna nie będzie zapamiętana.
Jr 20,12
Przetoż, o Panie zastępów! który doświadczasz sprawiedliwego, który wypatrujesz nerki i serce, niech widzę pomstę twoję nad nimi; tobiem zaiste odkrył sprawę moję.
Jr 20,13
Śpiewajcież Panu, chwalcie Pana, że wybawił duszę ubogiego z ręki złośników.
Jr 20,14
Przeklęty dzień, w którym się urodził; dzień, którego mię porodziła matka moja, niech nie będzie błogosławiony.
Jr 20,15
Przeklęty mąż, który oznajmił ojcu memu, mówiąc: Urodziłoć się dziecię płci męskiej, aby go bardzo uweselił.
Jr 20,16
Niechże będzie on mąż jako miasta, które Pan podwrócił, a nie żałował tego; niech słyszy krzyk z poranku, i narzekanie czasu południa.
Jr 20,17
O że mię nie zabił zaraz z żywota! Oby mi była matka moja grobem moim, a żywot jej wiecznie brzemiennym!
Jr 20,18
Przeczżem wyszedł z żywota, abym doznał pracy i smutku, a żeby dni moje w hańbie strawione były?

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)