Zaloguj

Wj 32,7-35 · interlinia WLC

Wj 32,7
Tedy rzekł Pan do Mojżesza: Idź zstąp; bo się popsował lud twój, któryś wywiódł z ziemi Egipskiej.
Wj 32,8
Ustąpili prędko z drogi, którąm im przykazał; uczynili sobie cielca odlewanego, i kłaniali się mu, i ofiarowali mu mówiąc: Ci są bogowie twoi, Izraelu, którzy cię wywiedli z ziemi Egipskiej.
Wj 32,9
Rzekł zasię Pan do Mojżesza: Widziałem lud ten, a oto, jest lud twardego karku.
Wj 32,10
Przetoż teraz puść mię, że się rozpali popędliwość moja na nie i wygładzę je; a ciebie uczynię w naród wielki.
Wj 32,11
I modlił się Mojżesz Panu Bogu swemu, a rzekł: Przeczże o Panie, rozpala się popędliwość twoja przeciwko ludowi twemu, któryś wywiódł z ziemi Egipskiej mocą wielką i ręką możną?
Wj 32,12
A przeczżeby Egipczanie rzec mieli, mówiąc: Na ich złe wywiódł je, aby je pobił na górach, i aby je wygładził z wierzchu ziemi? Odwróć się od gniewu zapalczywości twojej, a ulituj się nad złem ludu twego.
Wj 32,13
H2142 זְכֹ֡ר pamiętaj cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H85 לְאַבְרָהָם֩ Abrahama przyim. + im. wł. H3327 לְיִצְחָ֨ק Izaaka przyim. + im. wł. H3478 וּלְיִשְׂרָאֵ֜ל i Izraela spój. + przyim. + im. wł. H5650 עֲבָדֶ֗יךָ sług twoich rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H834a אֲשֶׁ֨ר którym part. wzgl. H7650 נִשְׁבַּ֣עְתָּ przysiągłeś cz. Nifal perf. 2 os. m. l.poj. · לָהֶם֮ im przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. · בָּךְ֒ na siebie przyim. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H1696 וַתְּדַבֵּ֣ר i powiedziałeś spój. + cz. Piel wajjiqtol 2 os. m. l.poj. H413 אֲלֵהֶ֔ם do nich przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H7235a אַרְבֶּה֙ rozmnożę cz. Hifil impf. 1 os. wsp. l.poj. H853 אֶֽת - ozn. dop. H2233 זַרְעֲכֶ֔ם potomstwo wasze rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.mn. H3556 כְּכוֹכְבֵ֖י jak gwiazdy przyim. + rz. m. l.mn. konstr. H8064 הַשָּׁמָ֑יִם nieba rodz. + rz. m. l.mn. abs. H3605 וְכָל i całą spój. + rz. m. l.poj. konstr. H776 הָאָ֨רֶץ ziemię rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. H2063 הַזֹּ֜את tę rodz. + zaim. wsk. H834a אֲשֶׁ֣ר którą part. wzgl. H559 אָמַ֗רְתִּי powiedziałem cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. H5414 אֶתֵּן֙ dam cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.poj. H2233 לְזַרְעֲכֶ֔ם potomstwu waszemu przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.mn. H5157 וְנָחֲל֖וּ i odziedziczą spój. + cz. Qal weqatal 3 os. wsp. l.mn. H5769 לְעֹלָֽם na wieki przyim. + rz. m. l.poj. abs.
Wspomnij na Abrahama, Izaaka, i Izraela, sługi twoje, którymeś przysiągł sam przez się i mówiłeś do nich: Rozmnożę nasienie wasze jako gwiazdy niebieskie, i wszystkę tę ziemię, o którejm mówił. Dam ją nasieniu waszemu, i odziedziczą ją na wieki.
Wj 32,14
I użalił się Pan nad złem, które mówił, że uczynić miał ludowi swemu.
Wj 32,15
A obróciwszy się Mojżesz zstąpił z góry, dwie tablice świadectwa mając w ręku swych, tablice pisane po obu stronach; i na tej, i na owej stronie były pisane.
Wj 32,16
A one tablice robotą Bożą były; pismo także pismo Boże było, wyryte na tablicach.
Wj 32,17
A usłyszawszy Jozue głos ludu wołającego, rzekł do Mojżesza: Głos bitwy w obozie.
Wj 32,18
Który odpowiedział: Nie jest to głos zwyciężających, ani głos porażonych: głos śpiewających ja słyszę.
Wj 32,19
I stało się, gdy się przybliżył do obozu, że ujrzał cielca i tańce; a rozgniewawszy się bardzo Mojżesz, porzucił z ręku swoich tablice, i stłukł je pod górą.
Wj 32,20
Wziął też cielca, którego byli uczynili, i spalił go w ogniu, i skruszył go aż na proch, a wysypawszy na wodę, dał pić synom Izraelskim.
Wj 32,21
I rzekł Mojżesz do Aarona: Cóż ci ten lud uczynił, żeś wprowadził nań grzech wielki?
Wj 32,22
Odpowiedział Aaron: Niech się nie rozpala gniew pana mego; ty znasz ten lud, jako do złego skłonny jest.
Wj 32,23
Bo mi mówili: Uczyń nam bogi, którzy by szli przed nami, gdyż Mojżeszowi, mężowi temu, który nas wywiódł z ziemi Egipskiej, nie wiemy, co się stało.
Wj 32,24
I odpowiedziałem im: Kto ma złoto, odrywajcie je z siebie. I dali mi, i wrzuciłem je w ogień, i ulał się ten cielec.
Wj 32,25
Widząc tedy Mojżesz lud obnażony, (bo go był złupił Aaron na zelżenie przed nieprzyjaciołmi ich).
Wj 32,26
Stanął Mojżesz w bramie obozu, i rzekł: Kto Pański, przystąp do mnie. I zebrali się do niego wszyscy synowie Lewiego.
Wj 32,27
H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. · לָהֶ֗ם im przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H3541 כֹּֽה tak przysł. H559 אָמַ֤ר powiedział cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3068 יְהוָה֙ JHWH im. wł. H430 אֱלֹהֵ֣י Bóg rz. m. l.mn. konstr. H3478 יִשְׂרָאֵ֔ל Izraela im. wł. H7760a שִׂ֥ימוּ włóżcie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H376 אִישׁ każdy rz. m. l.poj. abs. H2719 חַרְבּ֖וֹ miecz swój rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5921a עַל na przyim. H3409 יְרֵכ֑וֹ biodro swoje rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5674a עִבְר֨וּ przejdźcie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H7725 וָשׁ֜וּבוּ i wróćcie spój. + cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H8179 מִשַּׁ֤עַר od bramy przyim. + rz. m. l.poj. abs. H8179 לָשַׁ֨עַר֙ do bramy przyim. + rz. m. l.poj. abs. H4264 בַּֽמַּחֲנֶ֔ה w obozie przyim. + rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. H2026 וְהִרְג֧וּ i zabijcie spój. + cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H376 אִֽישׁ każdy rz. m. l.poj. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H251 אָחִ֛יו brata swego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H376 וְאִ֥ישׁ i każdy spój. + rz. m. l.poj. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H7453 רֵעֵ֖הוּ bliźniego swego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H376 וְאִ֥ישׁ i każdy spój. + rz. m. l.poj. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H7138 קְרֹבֽוֹ krewnego swego przym. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
I rzekł do nich: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Przypasz każdy miecz swój do biodry swojej; przychodźcie a wracajcie się od bramy do bramy w obozie, a zabijajcie każdy brata swego, i każdy przyjaciela swego, i każdy bliźniego swego.
Wj 32,28
I uczynili synowie Lewiego według słowa Mojżeszowego; i poległo z ludu dnia onego około trzech tysięcy mężów.
Wj 32,29
Bo był rzekł Mojżesz: Poświęćcie ręce swoje dziś Panu, każdy na synu swym, i na bratu swym, aby wam dane było dziś błogosławieństwo.
Wj 32,30
A gdy było nazajutrz, mówił Mojżesz do ludu: Wyście zgrzeszyli grzechem wielkim; przetoż teraz wstąpię do Pana, aza go ubłagam za grzech wasz.
Wj 32,31
Wróciwszy się tedy Mojżesz do Pana, mówił: Proszę, zgrzeszył ten lud grzechem wielkim; bo sobie uczynili bogi złote.
Wj 32,32
Teraz tedy, albo odpuść grzech ich, albo jeźli nie, wymaż mię proszę z ksiąg twoich, któreś napisał.
Wj 32,33
I rzekł Pan do Mojżesza: Kto mi zgrzeszył, tego wymażę z ksiąg moich.
Wj 32,34
A teraz idź, prowadź ten lud, gdziem ci rozkazał. Oto, Anioł mój pójdzie przed tobą; ale w dzień nawiedzenia mego nawiedzę też i na nich ten grzech ich.
Wj 32,35
Skarał tedy Pan lud, przeto, że uczynili byli cielca, którego był uczynił Aaron.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)